Onaylı Yorumlar

Çocukların hayal dünyalarını ve oyun kurma becerilerini geliştirmeye yönelik akıcı ve keyifli bir öykü okudum. Yazarın eline sağlık. Yazarın diğer eserlerini de keyifle okuduğumu paylaşmak isterim. Çocuklarınızla birlikte okuyup, kitaptaki uygulamaları da baz alarak eğlenceli ve yaratıcı zaman geçirme imkanı sunuyor. Ayrıca çocukların birbirleriyle de keyifli zaman geçirmelerine yardımcı olacak içerikte hazırlanmış. Mutlaka okunmasını ve okutulmasını tavsiye ediyorum.

Bölüm bölüm, konu başlıkları şeklinde ilerleyen, yer yer sohbet havasında, bazen çok güzel hikayelerle pekiştirilen keyifle okunabilecek bir kitap.

Hangi konular ele alınmış birkaçını yazayım. İyilik, yetinememe, yalan, önyargı, küçümseme, ırkçılık, dürüstlük, dostluk, öfke, merhamet gibi daha bir çok konu hakkında sorular sorup cevaplarını alıyor. Okurken uzun uzun düşünmeye sevk edecek, kendinizi sorgulatacak, olaylara farklı açılardan bakmamızı sağlayacak bir eser.

Ben keyifle okudum, okumadıysanız önerebileceğim bir kişisel gelişim kitabı.

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki Kojeve’nin kitabı bir “giriş” kitabı değil. Bahsettiği temaları anlayabilmek için en azından Tinin Görüngübilimi (Fenomenolojisi)’ni okumuş/anlamış olmak gerekiyor. Kojeve’nin okumasını beğenmeyenler olduğu doğrudur. Bu konuda oldukça fazla eleştiri var. Fakat okuma tam olarak budur bence. Tinin Görüngübilimi muazzam bir eser. Fakat oldukça zor bir metin. Henüz Hegel hayattayken bile farklı insanların kitabı farklı şekillerde yorumladığı biliniyor. Bir kitabın farklı okumalara müsaade etmesi kitabın zenginliğinin bir göstergesidir bence. Kojeve’nin okuması her anlamda olmasa da bazı yönlerden önemli perspektifler sunuyor. Kesinlikle okumaya değer.

Bir şeyin ne kadar değerli olduğu onun yokluğunda anlaşılır. Günümüzde tüm yaşamımız (maalesef) elektriğe bağlı. Yokluğunda ne yapacağımızı şaşırıyoruz.

Karanlığa Yakalanmak bu sorunu boşanmış bir ailenin ergen oğlunun gözünden işliyor. Elektrikler kesilip uzunca bir süre gelmeyince ve cep telefonu, bilgisayar, televizyon gibi aletler yaşamın merkezinden çıkınca kendisini, hayatlarını, ailesini sorgulama imkanı bulan bir genç Argiris. Aşkla evlenen anne babasının neden ayrıldıklarını, kendi hayatıyla ilgili kararları neden kendini hiç tanımayan bir hakimin vermesini bir türlü anlayamıyor.
Elektrik kesintisi nedeniyle okullar da kapanınca babasını bulmak üzere babasının yaşadığı köye gitmek üzere yola koyuluyor.

Kolay okunan, iyi bir genç romanı. Mitolojik karakterleri romana yedirmek özel bir tat vermiş bence. Sadece gençler değil, anne babalar da okumalı.

Yazarın diğer kitaplarından farklı olarak, Miguel Littin’in Şili’de çektiği bir film sırasındaki maceralarını anlatıyor. Yazar, kendi üslubu ve yorumlarını bu kitapta hiç kullanmamış. Kitap tamamıyla Miguel Littin’in o dönem yaşadığı hatıralarından oluşuyor. G. G. Marquez’in akıcı anlatımı ve usta kalemiyle hayat buluyor. Pinochet yönetimindeki Şili’yi anlatıyor ve o dönemde sürgünde olan binlerce Şili’linin duygularına tercüman oluyor. O sürgünlerden biri olan yönetmen Miguel Littin’in Şili’de film çekmek istemesi ile başlıyor ve dönemin yönetimi ve o günkü Şili hakkında fikir edinmemizi sağlıyor.

Öncelikle kitaptaki parça parça öyküler çok güzel. Tamamıyla Çin’in komünist devrimi sırasında yaşanan öykülerden bahsediyor. Yazar bu öyküleri anlatırken fantastik öğelerden beslenerek yazmış. Fantastik öğelerden yararlanırken, belli bir limitte kalmış. Yorulmadan okunabilen ve akıcı bir dil kullanmış. Tilki imgesini öykülerinin içine ustaca yerleştirmiş. Öyle ki kitaplarının bazılarının kapak resminde bu tilki imgesi kullanılmış. Kitapları Çin’in devrim dönemi hakkında fikir edinebileceğiniz harika bir eserler. Mo Yan, tüm kitaplarını merakla okuyacağınız bir yazar…

yeni bir kalemle tanışmanın karşılığını fazlasıyla veren kitaplardan elmas öfke. sekiz öykülük toplam daha yarısına gelmeden ne yazsa okurum dedirtiyor tentoni için. kişisel felaketlerinin sonrasında adeta araftaki karakterlerinin bocalama evrelerini anlatırken zihinlerinin röntgenini de çekip koyuyor önümüze. üstelik son derece basit ve sadelikle yapıyor bunu. bir sonuca da bağlamıyor. niye bağlasın zaten bu gibi durumlar uzun ve bitmek bilmez döngüler. her öykü çok iyi ama "sümüklü böcekler" kitabın parıldayanı. "gümüş çekiç" de çok iyi. bir öykü kitabı daha varmış. yayımlansada okusak. öykü okurlarına şevkle öneririm.

Cortazar kurgu cambazı. Bence mükemmelliği elde edene kadar tekrar tekrar yazıyor olmalı aynı öyküyü. Zaten öyle yazmaz mı yazarlar? Yazmazlar. Öykü bittikten sonra elbette düzeltilir belki bir kaç cümle eklenip çıkartılır.

Cortazar, muhtemelen klasik şekilde öyküyü yazıp bitirdikten sonra kurguyu değiştirerek yeniden yazıyor.

Sonuç: Benzerini zor bulacağınız bir edebi şölene dönüşüyor sayfalar.

Süleyman Doğru, övgüyü hak ediyor. Okurken anlıyorsunuz Cortazar' ın çevrilmesinin ne kadar zor olduğunu.

''Büyülü gerçekçilik'' ekolünün ülkemizdeki temsilcilerinden, Kağan Murat Yanık'ın romanlarını okuma fırsatını ben de yakaladım. Gerçek hayatta yaşama imkanı olabilecek olayları, gerçekçi bir üslupla anlatırken, normal şartlarda yaşanamayacak doğaüstü olayları masalsı bir üslupla anlatma işini son derece iyi başarıyor. Özellikle Türk ve Doğu toplumlarının aşina olduğu ve sevdiği bir yazım türü. Ancak bu tarz bir roman ve yazımın aşırı masalsı bir anlatıma kaçması romanı biraz çocuksu veya bilimkurguya yaklaştırabilir. Orda ki ince çizgiye dikkat etmek gerekir. Şu ana kadar Kaan Murat Yakın'da rastlamadım, son derece keyifli.

Şimdiye kadar okuduğum Enis Batur kitapları arasında en sıkı, en özel kitap bu oldu. Çok derinlikli yazmak üzerine bir giriş ile okuyucuyu sarsıyor ve sonra her zamanki üslubuna dönüyor, ama bu kez çok içten, okurlarını hayret ettirecek kadar duygusal. Bir anlatı kitabı aslında, her ne kadar yolculuk kitabı görünümünde olsa da, hayatından kesitler sunduğu, biraz yaşamöyküsü, biraz iç hesaplaşma, biraz kendini okura açma denemeleri, anlatımı.

Kitabın tümünde bir çeşit güzelleme yapıyor doğaya. Bulutlar, dağlar, yollar, kuşlar, gündüz ve gece hakkında çok enfes betimlemeler okuyoruz.

Yazmak bir “yolculuk”, bunun için yaptıkları da bu yolculukta kullanacağı yollar oluyor Enis Batur için. Bu çok sevdiğim yazarın bana “Başka Yollar”dan ulaştığı çok iyi bir okumaydı. Daha iyisini okuyana kadar en iyi Enis Batur okumasıydı benim için.