Onaylı Yorumlar

Gary’nin yaşamıyla kurduğu o ince, duygusal köprü bu kitapta öyle ustaca örülüyor ki kendimizi anne-oğul ilişkisine tanıklık ederken hem hüzünlü hem de umut dolu bir yolculuğun içinde buluyoruz. Onun dünyaya karşı dimdik durma çabası, annesinin sınırsız hayalleriyle çatıştıkça büyüyen bir iç gerilim yaratıyor. Gary’nin ironisi, dramatik anları bile yumuşatıp insanın kalbine işleyen bir duygu bırakıyor. Kitap, “büyümek” denen o sancılı sürecin aslında kaç yaşında olursak olalım tam anlamıyla bitmediğini hatırlatıyor. Özel olan ise şu: Kitap hem çok kişisel hem de evrensel; herkes kendi çocukluğunun bir parçasını bir yerlerde bulabiliyor.

Konusu cidden çok iyi, çok akıcı ancak hislerim epey karışık. Baştan sona kadar beni içine çeken, tedirgin eden, neyin gerçek neyin hayal olduğunu sorgulatan bir hikâyeye sahipti. Bu belirsizlik kitabın en güçlü tarafıydı ancak final kısmı bu güçlü atmosferin biraz gerisinde kaldı maalesef. Yazar konuyu aslında net bir şekilde, akıllarda soru işareti bırakmadan bitirebilirdi. Ancak bizi belirsizlikte bıraktı, özellikle de son sayfadaki o gazete haberiyle. Ben o gazete haberini yok sayarak kitabı bitirdim, böylece kurgu benim için çok daha tatmin edici bir şekilde tamamlanmış oldu.

Chen Qiufan ve Kai-Fu Lee’nin uzmanlıkla harmanladığı, hem sürükleyici hem de düşündürücü bir çalışma. Kitap, 2041 yılının dünyasını hayal eden on farklı hikâyeyi, her öykünün ardından gelen analitik bölümlerle birleştiriyor. Qiufan’ın kurgusal anlatımı, yapay zekânın gündelik hayattaki etkilerini canlı biçimde anlatırken; yazarın teknik açıklamaları, bu senaryoların hangi teknolojik temellere dayandığını anlaşılır bir dille açıklıyor. Kitap, yapay zekânın fırsatları kadar risklerini de dengeli biçimde ele alarak okura gerçekçi bir perspektif sunuyor. Hem teknoloji meraklıları hem de geleceğe dair kaygıları olanlar için öğretici, akıcı ve ufuk açıcı bir rehber niteliğinde. Keyifli okumalar dilerim.

Hüseyin Çağrı TOPALOĞLU ile tanışmam Celladın El Aynası romanıyla oldu. Kurgu ve üslup olarak beni büyüleyince diğer romanlarını da okuma isteği doğdu. Kum Saati Mezarlığı’yla şaşkınlığım bir kat daha arttı. Roman; klasik zamanda geriye gitme, aynı zamanı tekrar yaşama filmlerine benzer şekilde ilerlese de sayfalar geçtikçe kurmacanın farklı bir boyuta taşındığını göreceksiniz. Hele ki sonunun İslam felsefesine göre yorumlanması romanı üst düzeye çıkarmış. Şiirsel/edebi cümleler, felsefi ifadeler, varoluş kaygısı, iç benliğin dışavurumu, kader-kaza-özgür irade-seçim kavramlarının yorumlanması… Çok beğendim hele sonunu üç dört kere okudum. Siz de okuyun okutturun.

Kitap bittiğinde ilk bakışta size çok aykırı gelen isyan, direniş, devrim, ayaklanma ve çatışma gibi kavramların yapıcı ve işlevsel yönlerinin olduğu görüyorsunuz. Ölenlerin “bir hiç uğruna” ölmediklerini ve bu direnişler bir kısım değişimler içinde önayak ve esin kaynağı olduğunu fark ediyorsunuz. Yazar, aktarılan hikâyelerden çok az etkilenen bir okuyucuyu bile şu soruyla baş başa bırakıyor: Şiddetin her türlüsüne karşı olalım derken acaba tarihin temel dinamiklerinden birini ıskalıyor olabilir miyiz? Hepsinden daha önemlisi bu direnişlerin sömürgenlere karşı girişilen meşru ve haklı bir savunma olduğudur. Sömürgenlere teslimiyet ve mutlak itaat yerine toprağını, varlığını ve kültürünü savunma… Yazar bu haklı ve meşru savunmayı, sömürgeciliğin maliyet ve etkilerini başarılı bir şekilde tarihsel, sosyolojik ve antropolojik bir bakış açısıyla ve anlaşılır bir tarzda okuyucuya sunuyor. Yaklaşık 164 yabancı kaynaktan yararlanılmış. Okumaya değer bir eser. Herkese tavsiye ederim

Hayat yolunu bir patikaya benzetecek olursak illaki zaman içinde yolun sağında solunda yaşamın bahar aylarına denk gelen çiçeklenmeler göze çarpacaktır. Yürümeye yüklenen anlamın doğasında bu vardır. Hayatın insanı koyduğu yer ve insanın bu tepkisi ise farklı farklıdır. Melisa Kesmez’in karakteri Türkan da hayat yolunun kenarına çiçek tohumları serpmeye niyetli bir kahraman… Kendi ayakları üstünde durmanın, var olmanın, yaşama umut beslemenin bir kadın için değil erkek için bile zor olduğu günümüzde Kesmez’in karakteri mücadelenin ruhunu taşıdığını her satırda ispat eder. Toplumun dar kalıplarına sıkışmış binlerce insana örnek olacak bir hikayeyi vadeden Kesmez kadının kendi kabuğunu kıran dişil gücünü göstermeyi de ihmal etmez. Kaderin ağlarına rağmen umudun hep olduğu, kırgınlıkların, Ayrıca güzel, akıcı ve yalın bir Türkçe eseri okurun zevkine hitap edecek bir hale sokar. Son olarak bir çiçekle bahar gelmez diyenleri yanıltacak çiçeklenmenin gözden kaçırılmaması lazım.

Özetle; Ms 711 de arapların emevi sülalesi valileri aracılığı ile iber yarımadası üzerinden islam kültürünü kuzeybatı afrikadan avrupaya taşıma gayretleri daha sonra endülüs emevi halifeleri, mağrib berberi emirlikleri ile devam ettirilmiş ve fakat bugünkü ispanyolların ataları vizigotların oluşturdukları hıristiyan krallıkların, papalık ve avrupa hıristiyan devletlerinden aldıkları yardımlar ile bu saldırıya gösterdikleri kollektif direnç sayesinde endülüsteki (iber yarımadasındaki) müslüman arap ve berberi varlığı 1492 yılında sonlandırılmış. Müellif kitabında bu tarihi olayları kronolojik olarak zamanın tarihçilerine dayanarak detaylarıyla anlatmış ve siyasi, sosyo kültürel sonuçlarını yorumlamış ancak bu tarihin son 250 yıllık dönemini içeren şehir devleti gırnata (granada) emirliği tarihini önemsiz bulmuş olacak ki fazla üzerinde durmamış. Müellifin anlatım üslubu akıcı ve anlaşılır, ancak eserin de zamanın haritalarına yer vermemesi en büyük eksiklik.

Kitabı elime alıp başladığımda aslında çok etkileneceğimi düşündüğüm bir kitap mı diye karasız kaldım okudukça her cümlesi her sayfası beni içine aldı bir yazar ancak okuyucuyu kitaba bu kadar bağlayabilir evet kısa 116 sayfa ama yazarın bu kadar etkili bu kadar öz bir şekilde anlatması beni benden aldı diyebilirim.

Farklı karakterlerdeki dostlukların hayat hikayesinin birbirinin ortak hayalleri birbirine sevgi saygının nasıl başlayıp nasıl bittiğini hayal bile edemeyeceğimiz şekilde son bulması hayatta bazen istediğimiz şeyler istediğimiz gibi olmuyor.

John Steinbeck belki de kendi hayatından yaşadığı yerden ne kadar etkilenmiş ki böyle bir muhteşem bir eser yazmış bu zamana kadar okumadığım için ve yazarın ilk kitabını okuduğum için kendime biraz öz eleştiri yaptım.

Herkesin kesinlikle okuması gerektiği bir kitap olduğunu düşünüyorum.

"Bir roman okuyayım hem sürükleyici olsun hem bilgilendirici olsun, genel kültür hazneme katkısı olsun" böyle bir kitap arıyorsanız işte bu eser tam size göre. Büyük buhran aslında nasıl bir dönem idi, vahşi kapitalizm nasıl bir şey, sanayileşme ve makineleşmenin etkileri, burjuvazi ve isçi sınıfı ilişkisinin en çıplak hali, temel ihtiyaç seviyesinde insan ilişkileri. Lakin kitap çok acıklı arkadaşlar benden söylemesi. Düşünün ki 'canım kardeşim' i izliyorsunuz, ama 540 sayfa boyunca. Bazen 20 sayfadan fazla okuyamadım, sıkıldığım için değil artık gönlüm almadığı için.
Steinbeck'in bu eseri amerikan edebiyatının başucu eseri bana göre, great gatsby yanında marvel comic kalır.

Biz, okuduğumuz sınıflar ile sevdik kitabı. Yazar olayların geçtiği yeri o kadar güzel anlatmış ki gidip gezesim geldi. Çocuklara, ülkemizin tarihi ve doğal güzelliklerini koruyup kollamak gerektiğini mesaj veriyor. Kuşçu karakteri ve onun çocuklar ile diyalogu oldukça keyifli idi.
Al-batros Mar-tı Pa-pağan , nedir bunlar? Eee, okuyan bilir? -:)
Kitabın karakteri olan çocuklar; sıradan bir gezide çektikleri resimler ile kendilerini hırsız polis kovalamacasının içinde bulurlar... 5.6. ve 7. sınıf öğrencilerinin seveceğini düşünüyorum.