Onaylı Yorumlar

Bu kitabı okuduktan sonra Joyce'a ve özellikle Ulysses'e bakışım değişti. Joyce okurken bazı bölümlerde metnin içinde kaybolduğumu hissediyordum. Campbell' ın anlatımı ise bu karmaşının arkasındaki mitleri, sembolleri ve göndermeleri görmemi sağladı. Bir anlamda Joyce' un kapısını açmak için elimde bir anahtar varmış gibi hissettim.

Kitabın en sevdiğim yanı Joyce'u tek bir anlama sıkıştırmadan onun kurduğu dünyanın nasıl oluştuğunu göstermesi. Mitoloji, psikoloji, din ve edebiyat arasında kurduğu bağlantılar gerçekten etkileyici. Özellikle Ulysses üzerine olan bölümler benim için çok değerliydi. Daha önce sadece karmaşık bulduğum bazı kısımların aslında ne kadar zengin bir arka plana sahip olduğunu fark ettim.

Campbell' ın anlatımı da konuya göre oldukça akıcı. Kitabı bitirdiğimde Ulysses 'i yeniden okuma isteği uyandırdı.
Joyce' u seven, veya onun dünyasına daha kolay girmek isteyen herkes için çok değerli bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Çok güzel bir kitap. Yalnızca çocukların değil, yetişkinlerin de okuması gereken, satır aralarında değerli mesajlar taşıyan bir eser. Arkadaşlığın insana kattığı değer çok güzel işlenmiş. Kıskançlığa kapılmadan arkadaşının başarısını kabullenebilmek, onun sevincine ortak olabilmek ve kendi yolundan vazgeçmemek.Çünkü ne kadar çalışırsak çalışalım, bazen sonuç istediğimiz gibi olmayabilir. Başarısızlıkla baş edebilmeyi, yeniden denemeyi ve yılmamayı anlatıyor. Akran zorbalığıyla başlayan bir ilişkinin zamanla arkadaşlığa dönüşmesi ise kitabın en etkileyici yönlerinden biri. Bu süreçte ailenin çocuğunu yargılamadan dinlemesi, yanında olması ve ona destek vermesi de ele alınmış. Çocuklara arkadaşlığı, dayanışmayı ve vazgeçmemeyi anlatırken; yetişkinlere de çocukların dünyasına daha dikkatle bakmayı öğretiyor. Dostluğun kıskançlıktan değil, birbirinin ışığını çoğaltmaktan geçtiğini hatırlatan; başarının yalnızca kazanmak olmadığını gösteren, sıcacık, samimi ve düşündürücü bir kitap...

Naif man
Süper kahraman ismi gibi.naifman!
Yazarımız yine kendi yoğurt yiyişine göre anlamsızlık hissiyle debelenen (muhtemelen depresyon geçiren) kahramanımızı klişe biri olmaktan çıkartıyor.Bunu nasıl yapıyor hiç bilmiyorum fakat “Doppler “ kitabında da bunu başarmıştı.Ne anlatırsa anlatsın iyimser ve nüktedan üslubu insanı sarmalıyor.Bu okuduğum ikinci Erlend Loe kitabı. Doğruyu söylemek gerekirse “Doppler” kadar sevemedim.Odaklanmakta biraz zorlandım. Ancak yazar yine iyi iş çıkartmış diyebiliriz.Basit, sıradan olay ve durumlar loe de hiç iğreti etmiyor okuyucuyu.1996 da yayınlanmış “naif.süper” ile Türk okuyucusu geç tanışmışız.Neyse…Geç olsun güç olmasın.

Bu kitabı okurken en çok hissettiğim şeylerden biri, Meri’nin hikâyesinin aslında hiç de uzak bir hikâye olmadığıydı. Tam tersine, birçok kadının hayatında karşılığı olabilecek kadar gerçek ve iç yakıcıydı.
Rüzgârın hiç dinmediği bir adada geçen hikâyede; aşk, kıskançlık, önyargı, toplumsal baskı ve ihanet iç içe geçiyor. Ben okurken özellikle insanların Meri’ye kendi bakışlarıyla anlam yüklemelerinden çok etkilendim.
Asıl adı Maria olan ve herkesin Meri diye hitap ettiği bu kadın, adadaki herkes için başka bir anlam taşıyor. Kimi onu masum bir kız, kimi baştan çıkarıcı bir kadın, kimi günah, kimi de umut olarak görüyor. Ben ise Meri’yi okurken, insanların ona bakarken aslında biraz da kendi korkularını, arzularını ve önyargılarını gördüklerini hissettim.
Kitabın dili o kadar akıcı ve etkileyiciydi ki, neredeyse her sayfada altını çizmek istediğim bir cümle çıktı karşıma. Bazı yerlerde okumayı bırakıp sadece cümlelerin bende bıraktığı duyguyu düşündüm.

Dünyada ve ülkemizdeki modern tıp felsefesini ve uygulamalarını irdeleyen bu tür çalışmaları önemsiyor, değerli buluyorum. Kitap bir kişi ve bir konuyu içermiyor, farklı branşlarda hekimlerin toplumda sıkça karşılaşılan rahatsızlıklara dair bilinenden farklı bilgi, birikim ve tecrübelerini paylaşmasından oluşmuş. Kitabı yalnız hekimler değil, hastalar ve yakınları da dahil herkes okuyabilir. Zira içerik ve dil buna uygundur. Bu tür kitapların özellikle yeni yetişen hekim adayları olmak üzere okuyan herkese farklı ve özgün bakış açıları kazandıracağını düşünüyor, tavsiye ediyorum. Böyle ufuk açıcı ve tefekküre çağıran kitaplara çok ama çok ihtiyacımız var. Zira robotların ve yapay zekanın tıp alanında devreye girdiği bu çağda tıbbın etik, ahlaki ve bir çok açıdan tartışılıp sorgulanmaya ihtiyacı vardır. Tıp tekrar nesnesi değil öznesi olan insana dönmeli, onunla barışmalı, kaynaşmalıdır.

Kitap neden okullardaki müfredatı, fen bilimleri adına bu gibi bilgilerle işlemiyoruz sanki! Çok daha işlevsel olacaktı ve hepimiz sayısal derslerde çok başarılı olacaktık diye düşündürdü. Gerçekten çok yararlı ve değerli bilgiler. Üstelik yazarın anlatımına, yani metin alt yazarlığına bayılıyorum. İnanılmaz yetenekli bir adam bence. Hem bilime katkıları çok fazla hem de bunu bize aksettirişi çok güzel. Eminim başka bir yazardan bu bilgileri okusam çok sıkılırdım ve yarısında bırakırdım çok ilgilenmediğim kısımlarını bile çok büyük ilgiyle bana okutuyor gerçekten. Tüm eserleri bana çok şey kattı. Dünyaya bakış açımı değiştiren önemli isimlerden kendisi&sayısal alanlarda uzmanlaşmaya çalışan öğrencilerime daha ilk yıllarında üniversitede bu kitabı zevkle hediye ediyorum. Onların hayatında mesleki anlamda iz bırakacak bir eseri okumalarına vesile olmak benim için çok büyük gurur.

Distopya anlatan eserlerden birisi daha. Aslında distopik eserleri çok sevmiyorum. Çünkü bireysel faydayı geri plana alıp daha çok toplumsal faydayı öne çıkaran, toplumları kötülemek adına üretilen hikayeler oluyor. Fakat bireysel faydanın güdülmemesi bireylerin bu kadar kötü şartlarda yaşamasını gerektirmiyor her zaman. O yüzden bu toplumsal fayda ve disiplinin, düzenin temel alındığı eserler çok aşırı abartı anlatılarak aslında liberal toplumları dolaylı olarak güzellemeye çalışıyor. Bütün distopik eserler birbirine benziyor. Hangisini okuyayım? İlle sadece bir tanesini okumam gerekiyor derseniz kesinlikle bu kitabı okuyun derim. Hem kısa ve net anlatıyor her şeyi, sizi yormuyor, gereksiz uzatmamış. Hem de oldukça sürükleyici ve başarılı bir dili var. Bence çevirisi de çok güzel. Eminim siz de çok beğeneceksiniz. Okuyucuyu sıkmadığı gibi yormuyor da.

Azız Mahmut Hüdayi hazretlerini güzel ve etkileyici anlatan bir kitaptı. Kitap geçmişe götüren o günü hayal ettiren bir his bıraktı bende. Nefs terbiyesini ve insanın hakikati görmesini sağlıyor. Kitabın kahramanı olan Azize ise bize örnek bir yasam hikayesiyle geliyor. Azize umudunu kaybettim derken mucize yaşayıp karşılaştığı insanlar onu tekrar hayata bağlıyor. Bize de yaşadığı olaylarla ders verip hakikati gösteriyor. Ayrıca her bölümün başında yer alan kısa ve mesaj veren cümleler benim daha çok ilgimi çekti. Yazara sonsuz teşekkürler. Okuduğum kitap sayesinde Üsküdar yolları ve Aziz Mahmut Hüdayi hazretlerinin türbesini bana da görmek nasip olur inşallah. Son olarak AZİZE kitabını herkesin okumasını ve kalbimizin nefs terbiyesini alarak gönül kapısını aralamasını tavsiye ediyorum.

Tolstoy ile ilk tanışma kitabım diyebilirim ve daha bu kısa eserden bile neden bu kadar iz bırakan, etkili bir yazar olduğunu az çok anlayabiliyorsunuz. "İnsan Neyle Yaşar?" içerisinde birbirinden farklı hikâyeler var ve her biri okuyucuya farklı bir ders bırakıyor.

Özellikle bir hikâyede köylülere zulmeden güçlü bir adamın, herkes tarafından sevilmemesine rağmen insanların korkudan karşısında duramaması ve bu sessizlik sayesinde daha da güçlenmesi oldukça düşündürücüydü. Buradan benim çıkardığım ders şu: Bir toplum bazı şeylere sürekli kayıtsız kalırsa, sonrasında bir kurtarıcı beklememeli. Bir başka hikâyede ise toprak hırsıyla sürekli daha fazlasını isteyen insanın, sahip olma arzusunun sonunda nasıl kendi sonunu hazırladığı anlatılıyor.

Kısacası sadece okunup geçilecek değil, üzerinde düşünülüp ders çıkarılarak okunması gerektiğini düşündüğüm harika bir eser. Tolstoy’a başlamak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim.

Eser ilk sayfadan itibaren oldukça farklı bir havaya sahip. Romanın başında bir dedektif hikayesiyle heyecanlı bir polisiye bekliyorsunuz ama anlatı ilerledikçe karakterin çocukluk anılarına, gerçek ile hayal arasındaki o fluluğa ve zihinsel gelgitlerine şahit oluyorsunuz. Karakterlerin ruh halini, yaşadıkları içsel çatışmaları ve aralarındaki o mesafeyi çok net hissedebiliyorsunuz. Karakter okuyucuya satır aralarında öyle küçük ipuçları veriyor ki bunları kaçırdığınızda ona zaman zaman öfkelenebiliyorsunuz. Tüm bu bireysel hesaplaşmanın arkasında ise Avrupa hegemonyasının Pasifik ve Uzak Doğu coğrafyasındaki sömürgeci etkilerini, güçlerin güttüğü farklı hedefleri ve amaca ulaşmak için "yapılan her yol mübahtır" felsefesinin sarsıcı sonuçlarını görüyorsunuz. Olaylardan ziyade tamamen karakterin psikolojisine odaklanan, sakin ama bıraktığı etki bakımından oldukça derin bir roman.