Azil Hakkındaki Yorumlar

Yazarın okuduğum ikinci kitabı Kinyas Ve Kayra dan sonra açıkcası hayal kırıklığı oldu benim için ben çok zevk almadım okurken, kitabın kahramanı Asil bence dahi falan değil şiizofren.

Hakan Günday alışılagelmişin dışında yazmayı ve karakterlerin iç dünyasını yansıtmayı çok iyi bilen bir yazar. Azilin kimliği/kimlikleri arasında sıkışan "Ben" kavramını,bunalımlarını güzel bir kurguyla ifade etmiş. Yazar kendi deyişler kitabını oluşturacak kadar müthiş kelimeler seçerek bizleri Azil'in dünyasına alıyor. Bir an Azil'in gözünden düşünmeye başlıyoruz. İçimizde konuşan binlerce Azil bize eşlik ediyor. Tebrikler Hakan Günday.

Bir felsefe öğrencisi olarak Hakan günday'a her kitabında bir daha hayran oluyorum! Söylemekle söylemeye çalışmak arasındaki farkı söyleyebilen bir yazar. Azil'in kapağında dediği gibi deha mı deli mi?

Sorgulayışını beğeniyorum... Var ile Yok'u anlatışı..
Her gün gördüğümüz sıkıcı derslerden öte evet ya evet
bunu sormalıyız dediğimiz şeyler..

Azil'in başındaki felsefi anlatıma öyle daldım ki olaylara geçince afalladım bir an. Ne oluyor ya ? dememe kalmadan ben mi deliyim acabaya döndü olay :)

Hakan Günday beni Ziyan'da olduğu gibi Azil'de de dumura uğrattı. Bir olaya inanıyorum 10 sayfa sonra o olayın aslında öyle olmadığını okuyorum. Çıldırtacak derece de iyi !

Azil'in sonu da Asil için, hepimiz için mutlak son'du.Zihninizin içine bir kutu açmak istiyorsanız okuyun derim.

Bir çok iyi kitap gibi, başlangıçta yorucu ve zorlayıcı görünebilir; ancak ilerleyen bölümlerdeki şaşırtıcı ve birbiri içine geçmiş anlatımlar yeterince çözümleyici oluyor. Hakan Günday delilikle dehanın gel-gitleri arasında var ettiği bir kahramanla (Asil) düşünceyi, iyilik ve kötülüğü, yaratırken arınmayı ve hiçliğin merkezine yolculuğu konu ediyor. Yazarın anlatım tarzına alıştıktan sonra sanki kitaplarının içinde kaybolup gidiyorsunuz. Özellikle fikirlerindeki çarpıcı doğruluk ve bunları etkileyici biçimde ifade ediş tarz,ı sizi bazen sarsabiliyor. Bu sarsıntıdan şikayetçi olmadığınız için GÜNDAY'ın bir sonraki kitabını da hevesle alıyorsunuz.

Hayatın tamda kendisi uzerine eleştirel bir bakış açısı taşıyan kitap; İnsanoğlunu, düsüncelerini, yasamlarını sorgulayan ve kendinizi tanımlama fırsatını cümleleriyle size altın tabakta sunan bir eserdir. Okuyun, ufkunuz açılsın.

nası bir yazarsın sen Hakan Günday. Her kitabı farklı hikaye, farklı karakter ama aynı imza. Bu kadar karakteristik kaç yazar var bilemiyorum. Türkiyede bir elin parmaklarını geçmez. Bu özel yazarı kaçırmayın.

hakan günday'ın okuduğum ilk kitabı.ilk sayfaları biraz sıkıcı ama sonra kitap göz açıp kapayıncaya kadar bitiyor akıcı ve güzel bir roman olmuş.

Hakan Günday'ı merak ettim,bir kitabını okumalıyım dedim ve okuduğum ilk kitabı Azil oldu.Biraz iç bunaltıcı geldi.İlk 30-40 sayfadan sonra bırakmak üzereydim,başka bir ruh halimde yeniden okumak üzere.Sonra kitap hakkındaki yorumlar beni tamamlamaya itti.Kitabı birgünde bitirdim. Kimibölümleri soluksuz okudum,merakım arttı ;kimi bölümleri ise ağırdan.İnişli,çıkışlı. Neticeten çok çok beğenmesem de bir kitabını daha alıp okuyacağım,tarzını o zaman çözeceğim.
Hemen peşine Mehmet Eroğlu'nun 'Geç Kalmış Ölü' isimli romanına başladım.Şu an okumaya devam ediyorum.Kitabın ilk bölümlerinde Azil'deki bazı betimlemelere rastlar gibi oldum. Acabaaa Azil'in etkisi mi devam ediyor? Gerçekten benzerlik mi, etkilenmenin sonucu mu?

okuduğum ilk Hakan Günday kitabıydı ve diğerlerini de okumayı düşünüyorum çünkü gerçekten güzel bir kitaptı

Fizik kuralları, fizik bilgileriyle edebiyat yapan adam, hakan günday... Sıradışı bir kitap ve sıradışı bir yazar. Tek kelimeyle muhteşemdi... Bu kitap Hakan Günday okumaya başlamamın öncüsü oldu.

Hakan Gündayın yazdıkları, anlatıkları eserlerinin konusu ve anlatımı çok farklı tavsiye bir eser.

Bu kitap diğerlerine göre daha çok düşündürücü yavaş ilerliyor fakat kesinlikle okunmalı,

günlerdir düşünmekten okuyamadığım.her sözcüğü tekrar tekrar okuyup içimde yaşattığım.10 lira değil 1000 lira eder dediğim,tüm kitapları gibi mükemmel bir kitap...tasvirler anlatım üslup harika...yok böyle bi adam)))

Bu kıtabın yorumlarını ılk okudugumda bi kıtap bu kadar ovulemez herkesmı memnun kalmıs yani diye dusundum..dolabımda hakan gundayın tüm kıtapları mevcut ama ben yorumlardan dolayı azil'le basladım okumaya gercekten memnun kalınacak bı kıtapmıs kım bılır dıger kıtapları nasıldır dıye dusunmeden edemıyorum.psıkolojık ve fantastık sevenlere tavsıye ederım kesınlıkle..

"Benimle savaşma. Çünkü kazanırsan, kaybedersin."

bir arkadaşımın tavsiyesiyle aldım süper bir kitap. tavsiye etmekten öte herkese alıp hediye etmek istiyorum.

İnsanın yeri geldi mi kötüye bile ağlayabileceğinin kanıtı olan bir roman. Sonunda uzun uzun ağladığımı biliyorum. Din açısından biraz sakıncalı bir yazar,heleki son kitabı "AZ" ı okuduğumda yazardan soğudum. Ancak ruhsal çözümlemeleri çok iyi. Bu açıdan kendini okutuyor..

İkinci okuduğum kitabı. Hakan Günday ile "AZ" kitabı ile tanıştım ve "AZİL" ile devam ediyoum. Sanırım ardından diğer kitapları gelecek. Beğenerek okuyorum. Her ikiside muhteşemdi benim için.
Özellikle "AZ..."

Akıl sağlığı yerinde mi yoksa bir deha mı Romanın kahramanı çok güzel kurgulanmış tavsiye ederim.

zaten daha önce yapılan yorumlarda söylenmesi gerekenlerin çoğu söylenmiş.
benim eklemek istediğim,hakan günday ı bilmeyenler için,gerçekten farklı bir yazış tarzı var.
kendisini,ne kadar yeraltı romancılığı yapmıyor olarak nitelendirse de;okurken yazarın,''içindekileri kitabına kusmuş, okuyana da,gördüğü kusmuğun kendi kusmuğundan farksız olduğunu düşündürtüp mide krampları geçirten bir tarza sahip..'' gibi bir kanaate kapılıyor okur..

2.okuduğum kitabı olması dolayısıyla,bazı karşılaştırmalar yapabilme fırsatım oldu..Gördüğüm şu ki,yazarın ana karakterleri üstündeki psikolojik yaklaşımlar ciddi manada benzeşmekte..
toplumdan soyutlanmış,topluma aidiyet hisleri örselenmiş,tabiri caizse,psikopat tipleri ana karakter olarak öne sürüyo..ki bu da normal sayılabilecek insanların olumsuz etkilenebileceğini,normal olmayanların ise şirazesinin iyice kayabileceği tehditini doğuruyor.bence etkilenebileceğini düşünenlere tavsiye edilebilecek bir kitap değil.

Başlarda sürükleyici gelmiyor ancak ilerledikçe, belli bir noktadan sonra elinizden düşmeyecek bir hal alıyor bu kitap. Kuantum Fiziğine pek çok gönderme var. Tam anlamı ile şizofrenik bir kitap olmuş. Hakan Günday okuru ürpertmeyi ve etkilemeyi başarıyor, ellerine sağlık.

Hakan Günday'ın kitapları için zaten söylenebilecek fazla bir şey olmamasına rağmen, fazla örneği olmayan bir konuyu böylesine harika anlattığı için mutlaka okumanız gerektiğine inandığım bir kitap.

Nasıl yorumlasam bilemiyorum,yazarın Türkçe'yi böylesine muhteşem kullanmasından gurur duydum,bütün kitaplarını okumaya karar verdim.HARİKAYDI.

Fizik kurallarından dönüştürülerek oluşturulan bir felsefe biçimi. Hakan Günday bu alanda rakipsiz. "Düşünceler mükemmel ancak davranışlar kusurludur." Azil'in hayatı ile bizler özetleniyoruz aslında. Azil beyninizden geçen farklı düşünceleri muhakeme etmenizde faydası tartışılmayacak derecede sıkı bir eser.

alındığında pişman olunmayacak, okunduğunda unutulmayacak bir kitap. sürekli Günday'ın biteviye aynı şekilde yazdığı söylenir, içerik bakımından da. ama bu kitapta herkesin çıkarabileceği şeyler olabilir. içinden bir çok film senaryosu çıkabilir. ama bazı yerlere çok keskin geçilmiş. bu yüzden biraz ince olduğu söylenebilir. yazar aynı olmasından çekinmiş olabilir.

Azil, okuduğumda virginia woolf'un "30'unuzdan önce kitabınızı yayınlamayın" sözünü hatırlatan, bir insan bu yaşta nasıl bu kadar başarılı bir kitap yazabilir dedirten, yazarının zekasına, hayal gücüne hayran bıraktıran ve hatta kıskandıran, inanılmaz bir kitap. Okuyalı uzun zaman olmasına rağmen bugün hala satır satır hatırlıyorum. Okunmaması büyük kayıp olur.

elime alıp okumaya başladığımda, hiç bitmesin istedim.istemdende olsa tek seferde biten bir kitap.hakan gündayın bütün kitapları bambaşka duygular bırakıyo okuyucusunda.fakat azil,piç ve ''kinyas ve kayra'' bence muhakkak okunması gerekir.zargana ve malafada fena sayılmaz.

şaşırtıcı derecede iyi bir kurgu ve edebiyatla gerizekalı bir insanın gözünden (ya da beyninden) yaşadıkları anlatılıyor. 50. sayfaya kadar iyi bir felsefe kitabı gibi giden sonra sonra konuya giriş yapan, yaptıran, elde kalemle okunması gereken hakan günday'ın kinyas ve kayradan sonraki en iyi kitabı.

"Bu cümle, yazmayı öğrendiğimin kanıtıdır. Bu cümleyse, okumaya devam ettiğinin kanıtıdır. Birlikte, iki kanıtı olan bir suç işleyeceğiz." diye başlar azil. okuma ve yazmanın en etkili silah olduğu ve insanın kendisini yazarak tüketeceğini söyler yazar. bense onu okuyarak kendimi tüketiyorum.

Kitabın başlangıcı okuyucuyu kendisine bağlıyor ama sonra bir ara tempo neredeyse duracak gibi olurken tekrar üslup hızlanmaya hikaye çok enteresan bir hal almaya başlıyor. Ben büyük keyif alarak okuduğumu soylemeliyim. Kurgusu ve anlatımı yer yer sekteye uğrasada genel olarak çok iyi bir kitap. Kinyas ve Kayra'yı okumak şart oldu...

yazarın hayranıyım ve beş kitabını da okudum. Azil, Kinyas ve Kayra'dan sonra en hoşuma giden romanı oldu. Derdi olan bir yazar olması, edebiyat ve gözlem yeteneginin çok üst düzeyde olması hoşuma gidiyor. Azil de de direk felsefe var. Yaşam hakkında, varlık hakkında, hiçlik hakkında. Tavsiye ederim.

Hakan Günday'ın Kinyas ve Kayra'ya en çok benzeyen kitabı. Malafa ve Piç'e göre roman kurgusunun daha iyi olduğuna inandığım kitapta asıl etkileyici olan olayların arasına bir iki cümleyle sıkıştırılmış olan çarpıcı sözler. Gerçek ile hayalin sık sık iç içe geçtiği roman Hakan Günday'ın belki de en sürükleyici romanı. Herhangi bir Hakan Günday kitabını daha önce okuyupta beğenmiş bir kişinin mutlaka beğeneceği bir kitap.

3 yaşında bir katilden mektup alsanız ne düşünürsünüz. Ya içinizde ikinci bir siz varsa ve mektubu o yazmışsa, yoksa ölen ikizinizin ruhunu mu taşıyorsunuz. Kitabı okumadan ne diyebiliriz ki....

Kitabı okurken zaman zaman kurgunun zayıf olduğu düşünülebilir. Ancak Günday´ın, kelimeleri ustalıkla yanyana dizerek oluşturduğu, zaman zaman özümseyebilmek için iki-üç kere okumayı gerektiren cümleleri kurguyu sağlamlaştırmış. Kitabın küçük bir bölümünde Louis Ferdinand Celine etkisi biraz hissediliyor. Asil´in yazdığı kitaplarda Celine kelimeleri, cümleleri var. Kinyas ve Kayra´dan sonra daha iyisini isteyen okuyucu kitlesinin beklentilerini tam olarak karşılamayacağını düşünsem de kesinlikle okunmalı, hatta ezberlenmeli.