Onaylı Yorumlar

Hasan Çerçioğlu

23 Şubat 2024

Dag Solstad'ın tüm romanlarında bir şekilde hayatın anlamının ne olduğunu bilmek isteyen, iyi kötü bir arayış içinde olan ancak bu anlamın ne olduğunu aramak çerçevesinde yeteri kadar çaba gösterip mesai harcamak yerine nihilizm türevinde bir paradigmayı benimseyen ve bu felsefi duruşla paralellik sergileyecek şekilde karamsar ve "öylesine yaşayan", esen her bir rüzgarla birlikte bir oraya, bir buraya savrulan, yaşama dair sağlam ve temellendirilmiş bir referans/ahlak çerçevesi olmayan ana karakterler görüyoruz. Bu da romanın tamamına inanılmaz gerçekçi, özellikle günümüz Batılı toplumların gündelik yaşantısında norm haline gelmeye başlayan, etkileyici ve düşündürücü post-modern bir burukluk katıyor. Dag Solstad'ın romanları, hayatından Tanrıyı çıkarıp atmış "çağdaş" insanın, yaşamında rasyonel dayanakları olan bir anlamı/amacı inşa etmekte başarısız oluşunu şahane bir biçimde resmediyor. Kitap, Solstad'ın diğer romanlarında olduğu gibi inanılmaz akıcı.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum

Bildir

Mahmut Babacan

23 Şubat 2024

Yücel Kayıran’ın bu eserindeki şiirlerinde daha çok birey olarak huzursuzluk ve karamsarlık hakimdir. Bu kitaptaki şiirleri dikkatlice okursak, öncelikli olarak yaşantısı, hayat tecrübeleri ve daha da önemlisi etkilendiği varoluşçu felsefe dolayısıyle bu görüntüyü sunmaktadır. Kayıran'ın bu şiirlerindeki çatışmalar daha çok, 1- sen X ben
2- iç ben X kendi beni, 3- dış çevre ile sınırlandırılmış hayat X kendi beni, 4- ailesi X kendisi arasında olduğu kendini hissettirmektedir. Alıp okumanızı tavsiye ederim.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum

Bildir

Gülseren Çakir

23 Şubat 2024

Hikaye okumalarında iyi öykücülerin genel tavsiyesi, roman gibi okunmaması şeklinde olup, her bir öykü okunduktan sonra belli bir süre hikayenin zihnimizde olgunlaşmasına izin verip ne anlattığını duyumsamak gerektiği vurgulanıyor. Bu yüzden bu kitabı okurken o yöntemi kullandım ve haklı olduklarını gördüm.

Sabahattin Ali’nin kalemini gerçekten çok seviyorum. Özellikle gözlem gücünün öykülerine yansıması muazzam. Kitapta alıştığımız Anadolu öyküleri olduğu gibi aşka ve sevgiye dair de hikayeler bulunmakta. Seçmek zor olmakla birlikte Değirmen öyküsü en iyilerinden biri. Severek okunacak bir kitap.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum 1

Bildir

Adem Kara

23 Şubat 2024

2004’den bu yana çeşitli yayınevlerinde yayımlanmış Gökkuşağına İki Bilet. Çok sattı mı bilmiyorum; ama çok sevildi bence okunanlar tarafından. Zira aynı şey değil ikisi.
•
Bazı künyelerde, buna Everest baskısı da dahil, ‘darbe’ başlıkları kullanılmış. Ön plana çıkarılmış.

Oysa eser hayattan alıyor kaynağını. Hayatın, hatırlamak olduğu mesajından.

70’li yıllar Ankara’sında adımlanan hikaye güzel de bir ülkem resmi çiziyor aslında.
•
Bağlar, dostluklar, hatırlayışlar.

Bir de girişteki güzel notuyla;

“… gündüzdüşlerime inandığı, bana bir bir çift kanat taktığı için… Babama.”

Okunası.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum

Bildir

Murat Bütün

23 Şubat 2024

Genlerimiz atalarımızdan bize miras kalan kaderimiz mi? Bundan kaçış yok mudur? Kitaptaki bilgilere göre hastalıklı genleri tamir etmek, hatta daha üstün insan genleri sentezlemek yakın gelecekte mümkün olacak. Gen düzenleme teknolojileri ile birlikte crispr teknolojisinin rastlantısal ortaya çıkışı ve Nobel’e uzanan serüveni anlaşılır bir biçimde anlatmış. Mamafih gen mühendisliğinin etik yönü, oluşabilecek riskler, teknolojinin vadettikleri, kapsadığı alanlar ve kötü amaçlı kullanıma yönelik duyulan kaygılar çok iyi anlatılmış. Geleceğe ışık tutan bir araştırma kitabı ortaya çıkmış. Bu mevzuda bilinç kazanmak açısından okuması gerektiği kanaatindeyim.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

Mehmet Poyraz

23 Şubat 2024

DOĞU VE BATI EKSENİNDE TEFEKKÜRE DAVET

Yazarın düşünmeyi felsefe ve tarih üzerinden mükemmel yorumlaması dikkat çekiyor. Düşünceye yönelik tarihte isimleri geçen ayrım yapmadan yer vermesi ve muazzam şekilde harmanlaması diğer yandan konuya yabancı okurun dahi anlayabileceği şekilde ifadeler kullanması, yazarı, bu yönüyle de başarılı kıldığını söyleyebiliriz.

“Düşünmek ve Hikmet” merkezli çalışmada antik Yunanlardan örnekler sunularak o döneme dair bulgulara yer verilmesi, eseri mühim kılan noktalardan biri haline getirdiğini söyleyebiliriz.

Son iki yüz yıldır sorulamayan sorulara dikkat çeken yazar, antik Yunanların bugünkü manayla seküler olmadığını, şehir devletleri vatandaşlarının, o şehrin yöneticilerinin, diğer bakımdan din adamlarının koydukları yasalara uyduğuna vurgu yaparken, vatandaşların bir şekilde yaşadıkları devletin dinine tabi olmak zorunda kaldıklarını vurguluyor.

Büyük düşünürleri tilki ile kirpilere benzeten yazar, Müslüman düşünürlerin tarih ile ibret kelimelerini birlikte kullandıklarının altını çizerken düşünceyle ilgili fakat manası unutulan “ibret” ile “itibar” kelimelerini okurlara hatırlatıyor.

Benzerlerinden farklı teknik izlendiği fark edilen eser, oldukça başarılı ve en başta da dediğimiz gibi konuya yabancı okurun kolaylıkla anlayabileceği bir üsluptadır.

Genel olarak da okurunu Doğu ve Batı ekseninde tefekküre davet ettiğini de söylemek mümkün.

Yanıtla

4

0

Destekliyorum 2

Bildir

Galip Yüksel

23 Şubat 2024

Fernando Pessoa'nın "Huzursuzluğun Kitabı" adlı eseri, modernist edebiyatın önde gelen eserlerinden biridir. Pessoa, kitap boyunca insanın iç dünyasının derinliklerine inerken, varoluşsal soruları sorgular ve evrensel temalara dokunur. Eser, yalnızlık, özlem, aşk, ölüm ve varoluş gibi temalara odaklanırken, aynı zamanda modern yaşamın karmaşıklığını ve belirsizliğini de ele alır. Pessoa'nın benzersiz üslubu ve derin düşünceleri, okuyucuları düşündürürken, aynı zamanda edebi bir ziyafet sunar. "Huzursuzluğun Kitabı", Pessoa'nın edebi dehasını ve insan varoluşunun karmaşıklığını keşfetmek isteyen herkes için eşsiz bir okuma deneyimi sunar.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum

Bildir

Çağıl Çetinkaya

23 Şubat 2024

Homeros’un ulu savaşçısı Achilleus… Su tanrıçası Thetis ile Pinthia kralı Peleus’un yarı ölümlü oğlu…Troyalıların korkulu rüyası…
•
Tüm bu tanımlamarından arınmış, savaş meydanının dışında, kuşandığı zırhından, başlığından, mızrağından ayrı olan yüzünü tanıyoruz onun, aşık kalbine dokunuyoruz.
•
Tüm hayatını, inişlerini, çıkışlarını, lirinden dökülen şarkılarını dinliyoruz bu kitapta. Her şeyden önüne koyduğu şöhretinin, gururunun, onu ve biricik Patraklos’unun sonunu nasıl getirdiğine tanık oluyoruz. Buzlar kraliçesi Thetis’in bile sonunda bu aşka nasıl boyun eğdiğini acı hıçkırıklarla okuyoruz.
•
Madeline Miller, Kirke’nin yazarı, betimleme ustası… Achilleus’la Patraklos’un yaşadığı aşk sahnelerini bir nakış gibi işlerken, savaş sahnelerinde yüreği ağza getirmeyi başarıyor. “Çok uzadı bu savaş” dediğiniz sırada aksiyonun tam ortasında buluyorsunuz kendinizi ve kitabı bir çırpıda bitiriveriyorsunuz.
•
Achilleus’un Şarkısı, dinlemeye değer…

Yanıtla

2

0

Destekliyorum 1

Bildir

Turhan Yıldırım

23 Şubat 2024

Didem Kazan Sol, ilk öykü kitabı Kusura Ayna'da özellikle içerik anlamında farklılığı bambaşka bir yere taşımış. Patates tanrısına inanan ve kendini o tanrının elçisi olduğunu düşünen karakterden, gökten kutu kutu yağan rimellere, kuyruklu kadından, hükümdarın kusurlarına ayna olan "r" harfine düşman karaktere, mahallede ansızın kaybolmaya başlayan kedilerden hayalindeki masallarda tatmin olan kadına kadar. Yazarın kaleminin parlak olduğunu, ilk kitabından ışığını verdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Bunca farklı öyküyü düşünebilmek ve kurgulayabilmek hakikaten önemli iş. Yazar çoklu anlatıcı kullanmayı seviyor fakat bu tip anlatıcının olduğu öyküler kitapta anlatım açısından sorun yaşıyor. Kitapta çoklu anlatıcının olmadığı öykülere baktığımızdaysa yazarın rahatlıkla birinci şahıs ya da üçüncü şahıs anlatıcıyla iyi anlatıma sahip metinler kaleme alabildiğini de görüyoruz. Yine de ilk kitap olarak başarılı bir eserle karşı karşıyayız.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

Serpil Içer

23 Şubat 2024

Okumakta zorlanacağımı düşündüm fakat öyle olmadı. Analiz edilen rüyaların ilgi çekici yanı pek olmadığı için ya da belki de aynı şey durmadan tekrarlandığı için bilmiyorum, bir noktada sıkıldığımı hissettim. Yine de elbette yüzeysel bildiğim bu konuda derinleşmemi sağladı. Kendi rüyalarımı incelediğimde bulduğum bağlantılar da hayli sıkıcıydı. Sanırım her rüya sandığımız gibi aşırı derin noktalara temas etmiyor ve incelmesi de pek de gerekli değil. O dönem için bunları nasıl düşünmüş, keşfetmişsin hala şaşıyorum be üstad.

Yanıtla

2

0

Destekliyorum 1

Bildir

Sepetim

Onaylı Yorumlar

Destekliyorum