Onaylı Yorumlar

Türk edebiyatının önde gelen yazarlarından biri olan Ahmet Hamdi Tanpınar’ın günlüklerine bigâne kalmak pek mümkün değildir. Türk edebiyatının yalnız adamı, kendini kimseye anlatamamış ve çeşitli zaafların kurbanı. Bazı objektif gözlemleri görmezden gelinemez. Arafta kalanlardan, yalnızlığı iliklerine kadar yaşamış. İki fikri taraftan birine ait olmanın rahatlığını hissetmemiştir. Bireyselleşmenin olmadığı toplumlarda aidiyet hissi esasında kişilere büyük kolaylıklar sağlamaktadır. Bundan istifade etmeden kendin olmak büyük bir iş. Ahmet Hamdi de bu yolu seçerek adeta kendisini yalnızlığa adamıştır. Eserde romanları ve hatta fotoğraflarının ötesinde ete kemiğe bürünmüş farklı ve yalnız biriyle karşılaşacaksınız.
Eserleri hazırlayanlar büyük bir takdiri hak etmektedirler. O kadar karışık notlar ve defterler arasında muntazam bir eser ortaya konulması gerçekten takdire şayan.

kitaba başladığınız ilk sayfadan son sayfaya nasıl geldiğinizi anlayamayacağınız akıcılıkta bir kitap. yazar o kadar güzel bir anlatımla yazmış ki her bir sayfasını hiç sıkılmayacağınızdan eminim. yazarın, kusursuz ve zeki dedektif herlock sholmes'in de alt edilebileceği, en az onun kadar kurnaz ve kıvrak zekalı birinin de olabileceğini davalarının her zaman başarıyla sonuçlanmayacağını, iki zıt kutbun birbirine karşı zeka savaşının betimlemesi kitaba çekilmenizi sağlıyor ki ben kitabı bir günde bitirdim. kitabı okurken ara sıra arsen lüpenin yakalanmamasını aralarındaki düellonun uzun süre devam etmesini istemiş olabilirim.

Yazar Christina Baker Kline gerçek bir olaydan esinlenerek farklı zamanları ve farklı karakterleri başarılı bir şekilde birleştirmiş ve akıcı anlatımıyla güçlendirmiş.

1920’li yıllarda ailesiz çocuklar bir trene bindirilip şehir şehir dolaştırılarak aile sahibi yapılıyormuş. Onları sahiplenen aileler de genellikle bir işte çalıştırabileceği çocukları seçiyormuş, bir evlat seçiminden ziyade bir nevi işçi seçimi.

Bu yürek burkan olayı temel alarak 2010’lu yıllarla paralel iki karakteri bir araya getiren, fazlaca bilinmeyen, hak ettiği değeri almayan bir eser. Tesadüf eseri bulup okuduğum için de beklentimin üstünde çıktı ve okurken daha keyif aldığımı söyleyebilirim.

Sultanı birçok yönüyle anlatan bir kitap. Birçok kez suikasta uğrayan, batmış ve yıkılmaya başlamış bir devleti tekrardan güçlü bir devlet haline getirmek için çalışan, sadece Osmanlı tebaasını değil dünyadaki bütün müslümanları halifelik makamı altında birleştirme çabasında olan bununla beraber hastane, okul, darülaceze vb. birçok kurum açarak ülkeyi imar yönüyle de geliştirmeyi düşünen, dış politikada İngiliz ve Ruslara karşı Almanlarla hareket ederek denge siyaseti izleyen çok yönlü bir portredir sultan.
Birçok tarihçinin üstünde mutabık olduğu bir nokta ise şudur: ‘’Eğer o dönem Sultan Abdülhamid Han Osmanlı saltanatında olmasaydı kuvvetle muhtemel 1900 yılını görmeden yıkılırdı.’’ görüşüdür. Bu bakımdan yaptığı uygulamaları anlamak ve anlamlandırmak için dönemin şartlarını iyi bilmek ve ülkenin içinde olduğu durumu anlamak gereklidir. Bundan dolayıdır ki Necip Fazıl’ın da dediği gibi;
‘’ Sultan Abdülhamid’i anlamak her şeyi anlamak olacaktır.’

Çığlıkta Arşe, tamamı düzyazı şiirlerden oluşan bir kitap. “Çığlıkta Arşe” ve “Cehennette Ece” adlı iki bölüme ayrılmış kitapta toplamda elli iki adet şiir bulunuyor. Eserin arka kapağında, bu kitabın “ses” ve “düş” birlikteliğiyle kurulduğu yazılmış. Çığlıkta Arşe’de yer alan şiirlerdeki sesin yansımasıysa “çığlık”. Kitabın kapağında ağzında arşe bulunan kuşun varlığı bize çığlığın kaynağını gösteriyor. Kitaptaki şiirlerin düşle kurulmasına geldiğimizdeyse eserdeki mısralar okuruna kâbus gördürtmüyor. Dizelerin renkleri zifir karası değil belki ama uyandıktan sonra tedirginlik hissini rüyayı görenin üstünde bir süreliğine bırakan düşler gibi. Sonuç olarak Gönül Demircioğlu’nun ikinci şiir kitabı Çığlıkta Arşe, sadece düzyazı şiir türünde yazılmış bir eser olarak değil, içindeki şiirlerin kendine özgü sesi ve şairin meseleleri ele alış şeklindeki farklılıkla da öne çıkıyor.

Belki de Muhteşem, leziz anlatım diliyle öne çıkan bir eser. Kitapta yer alan tüm öykülerde bunu görebiliyoruz. Bir ilk eser olduğu için ufak tefek problemler olsa da anlatım nefis, usul usul. Birinci şahıs anlatıcı kullanımı öykülerde çoğunlukta. Özellikle eserin başlarında bunu daha çok görüyoruz. Yazarın "ben" anlatıcı kullanımını üçüncü şahıs anlatıcıya göre daha başarılı buldum. Kitapta şu öyküler öne çıkıyor diyemem. Bütünü itibarıyla bir duygu veren, meselelerini sakince ifade eden bir kitapla karşı karşıyayız. Öykülerde ritim çok yükselmiyor, bazılarındaysa finaller sürpriz sonlu. Metinler konu olarak daha çok aile üstünden. Ama bunu öyküye dökerken yazar fazlasıyla incelikli yapmış. Ayrıca yazar diyalog kullanmıyor ama "dedi" kalıbı üstünden bahsedilen kişilerin ne söylediğine tanık oluyoruz. Bunu da metnin normal akışı içinde yapabilmeyi başarmış. Kitapta özellikle sevdiğim uygulamalardan biri de bu. Sonuçta ilk kitap olarak gayet başarılı bir eser ortaya çıkmış.

Amin Maalouf "Uygarlıklarımız Tükendiğinde" alt başlıklı eserinde dünyamızın gidişatı ve bu gidişatın verdiği insanlığa verdiği hasarı ve ileriye dönük verebileceği ve daha da önemlisi bunun dönülemez sorunlar yumağına yol açacağına dikkat çekmektedir.
Bununla beraber alınabilecek önlemler ve bir takım çözüm önerileri sunmaktadır.Yer yer denemelerinde islama yönelik saldırılara karşı reddiyeler yapmakta ve karşı savını ön plana çıkarmaktadır.
Batı uygarlığının diğer uygarlıklardan daha fazla evrensel değer ürettiği ön kabulüyle konuşuyor.Fakat Batı, bu değerleri başkalarına gerektiği gibi aktarmayı başaramamıştır ona göre ve bugün bütün insanlık bu kusurun bedelini ödemektedir.Böylelikle işaret ettiği islama yönelik saldırıların bertaraf edilip asıl soruna yönelmenin önemine işaret ediyor.Yazarın toplum-bilim alanındaki engin tecrübesinin bir neşvüneması olan bu kitap,uygarlıklarımızın zamanla sorunlarını nasıl çözmesi gerektiği üzerine bir tez olmuştur.Bu kitap bence okunmaya değer.

kitabı taze bitirdim. beğendiğimi söylemeliyim. elbette okuyup uçuk kaçık teoriler yazdığını ifade edenler olmuştur ve olacaktır. ancak kitap içinde sunulan deliller ve yaklaşımlar mantık kuralları içindedir ve derli toplu bir mantık içerisinde yazılmıştır. belki derin araştırma yapılırsa eksik veya yanlış olabilecek detaylar fark edilebilir. sadece tek eksiği içinde çok fazla tekrar ifadeler olmasıdır. bazı kısımlar okunurken sıkıcı gelebilir. ancak bir yandan da önceki anlatılanları da hatırlatma vazifesi gördüğü de söyleyebileceği için yazarın üslubu olarak düşünülebilir. bu tekrarlar azaltılmış olsa belki kitap hacmi azalabilir.

şahsıma okuma deneyimi daha önce okuduğum Kehf suresi tefsiri ve Hızır kitaplarındaki farklı yorumlar ile farklı bir düşünce boyutu açmış oldu. bu anlamda okunmalı diye düşünüyorum.

Badiou günümüzde kapitalist dünyanın gençlere iki yol sunduğunu söylüyor: Hedonizm ve Kariyerizm. Kendisi ise bunların haricinde sahici bir yaşamın mümkün olduğunu savunuyor. Kitabın alt başlığı Sokrates'in idam sebebi olan "gençleri yoldan çıkarmaya" gönderme yapıyor. Bilhassa lise ve üniversite çağlarındaki gençlerin ufkunu açacak bir eser.

"Çağdaş kapitalizm gençlere, kimi zaman iç içe geçen iki seçenek sunar: Gününü gün et ve/veya düzenin basamaklarında hızla yükselmeye çalış!"

"'Gençleri bozmak' felsefi eylemi adlandırmak için çok uygun bir addır... Burada "bozmak", yerleşik kanılara körü körüne boyun eğmeyi reddetme olanağını öğretmek anlamına gelir"

"Bozmak; toplumsal ölçüler konusunda gençlerin fikirlerini değiştirmek, öykünme ve onamanın yerine tartışmayı ve akli eleştiriyi koymak ve hatta, eğer sorun ilke sorunuysa, itaatin yerine başkaldırmayı koymak için bazı araçlar vermektir."

Allen W. Wood çağımızın en önemli birkaç Kant uzmanından birisidir. Guyer ile birlikte ortak editör olarak Kant külliyatını İngilizcede yeniden oluşturmuşlardır. Bu eserin de şimdiye kadar Kant'ın ahlak felsefesi hakkında yazılmış en iyi kitap olduğunu söylemek sanıyorum yanlış olmaz. Türkçe bu çeviriyi okuyacak okurlar için önemli bir şans ise Türkiye Kant Topluluğunda da aktif olan ve Kant üzerine çalışan iki akademisyenin metni çevirmiş olmasıdır. Kitabın seviyesi anlaşılacağı üzere ileridir bu sebeple giriş metni olduğu zannıyla okumaya girişmemek gerekir fakat elbette temel düzeyde Kant bilen veya ahlak felsefesiyle ilgilenen her okur kendisi için bir şeyler bulacaktır ve kitap buradaki meseleleri daha derin düşünmesine yarımcı olacaktır. Yine de Wood'un Kant hakkındaki genel giriş kitabını (Bu eseri de önemli bir felsefeci olan Aliye Kovanlıkaya Türkçeye çevirmiştir) okumak bu kitap için iyi bir hazırlık olacaktır.