Onaylı Yorumlar

Kitap istihbarat dünyasında hedef kişileri kendi çıkarına uygun kullanmak isteyen taraflar için hangi zayıf yönlerden faydalanılması gerektiğini gösteriyor. İngiliz istihbaratı Osmanlı cemiyetindeki önemli kişiler hakkında soyundan siyasi görüşüne ve hatta kadınlara olan düşkünlüğüne kadar rapor etmiş. Kitapta Mustafa Kemal Paşa hakkında bilgi olmaması oldukça ilginç. Ayrıca kitabın bir Amerikan büyükelçisinin şahsi vesikaları arasından çıkması İngiltere ve ABD arasında ilgili dönemde bilgi paylaşımının ne denli yüksek boyutlarda olduğunu gösteriyor. Ve maalesef ki kitabı okurken Osmanlı'nın son döneminde yüksek bir oranda Türk olmayan ve olabildiğine zayıf ruhlu kişilerin devlet görevlerine getirildiğini fark edeceksiniz. Bazı önemli kimseler hakkındaki bilgi notlarını okurken 110 sene sonra dahi utanmamak elde değil. İmparatorluğun çöküşünü etüt etmek isteyenler için önemli bir kaynak.

Efsane bir kitap mükemmel ironi harika bir akıcılık sözde Türkiye'yi anlatmıyor ama her yerden fışkırıyor sahte medya maymunları çarpık ilişkiler her yeni hükümetin bir öncekinden kalanı yakıp yıkması bazı başkanların ben neden geldim diye içten isyanı düzelemeyen ekonomide çırpınışlar. Kurtuluş yaşayıp ilgilizleri topraklarından atan ama 20 sene sonra yine onlara bel bağlayıp yardım kabul eden Hayristan Cumhuriyetinin hikayesi mutlaka okunmalı. Hediye olarak alınmalı ve önerilmeli. Bu zamana kadar bu kitabı neden kimse bana söylemedi diye hayıflandığım eser gibi eser.

Bu eser Halide Edip'in alışagelmiş karakterler, olay örgüsünün dışına çıkıyor. Sinekli Bakkal sokağı hepimizin yaşadığı ya da yaşamak istediği bir yer. Halide Edip'in diğer kitaplarını okuduğumuzda olaylar, mekanlar, karakterler gerçekçiydi ama Sinekli Bakkal sokağı için bunu söylemek pek mümkün değil. Rabia karakterinin fazlaca abartıldığını düşünüyorum ve idealize edilen bir karakter olamamış. Kitap akıcı ve sizi içine alıp olaylara dahil ediyor. Tevfik'i, Rakım'ı, Rabia'yı, Peregrini'yi çok iyi şekilde karakter tahlillerini yapabiliriz. Kitapta Doğu - Batı sentezini görmek mümkün. Hilmi Bey Batı özellikleri taşırken Vehbi Dede ve Selim Paşa Doğu özelliklerini taşımaktadır.

Kitabı Can Yayınlarından aldım, kapağı güzel, iç sayfaları güzel ama günümüz Türkçesine çevrilmiş halini tam başaramamışlar. Kitap genel bağlamıyla güzel, okunabilir. Sıkılma söz konusu değil. Ütopik bir sokak ve köşkte kaybolup gidiyorsunuz.

Özellikle Rus edebiyatında, bir romanı okurken aslında dönem irdelemesi okuyorsunuz. Çünkü bu irdeleme yapılmadan olayların derinliğinin anlaşılması imkansız veya zor bir hale geliyor. Bazı insanlar için, hatta benim için de bazen zorlandığım kısımlar oluyor anlamakta zorlanıyorum veya o bilgilerin romanda nasıl bir değişiklik yapacağını anlayamıyorum ama finale gelip kitabı bıraktığımda hissettiğim duygular ve kitaptan edindiğim her duygunun bu bilgiler sayesinde bu kadar güçlü olduklarının farkına varıyorum.

Huşu Ağacı ve Asude Bahçe’nin devamı, üçlemenin son kitabı Derviş Kelamı…
Zeynep’le başlayan tekamül yolculuğundan Derviş Dede ile yolu kesişen herkes nasibini alır.
Huşu Ağacı çıraklık, Asude Bahçe kalfalık ve Derviş Kelamı da ustalık eseri desem abartmış olmam sanırım. Selimiye Camii’nin Mimar Sinan’ın ustalık eseri oluşu, nasıl Şehzade Camii ve Süleymaniye Camii’nin güzelliğini, ihtişamını gölgelemezse Derviş Kelamı da Huşu Ağacı ve Asude Bahçe’nin güzelliğini gölgelemez. Zira ilk iki kitabı okumadan son kitap bir miktar havada kalacaktır.
İflah olmaz bir kurgucu sevgili Funda Uçuk Er.

Elmalılı tefsirindeki bazı ayetleri mükemmel şekilde yorumlamış hocamız. Okuduktan sonra sersemlediğimi söyleyebilirim. Elimden bırakamadım ve müthiş bir iç muhasebeye başladım. Hocamız özeleştiri ile kendini suçlamak arasındaki farkı, cüz-i irademizle alışkanlıklarımızı değiştirebileceğimizi, sonucun Allah'a ait olduğunu ve bizim süreçten sorumlu olduğumuzu çok güzel açıklamış. Özellikle çocuklarımızla pozitif iletişimin dini eğitimin bir parçası olduğunun anlatıldığı kısımlar ve huzurunu bozanlardan ağırbaşlıca uzaklaşmak, etkin aldırışsızlık bölümleri bende aydınlanmaya vesile oldu. Kitabın devamının gelmesini çok arzu ediyorum.

Kitapların boyutu çok iyi. Kitabın içeriği de çok güzel elime alır almaz hemen sahabelerimizi okumaya başladım çünkü çok akıcı bir dili var. Muhammed Emin Hocamızın kitabı olması da tercih sebebim oldu, hocamızın pek çok kitabını satın aldım ve okudum. Bu kitaplarını da Tavsiye ederim. Pek çok sahabenin hayatı hakkında bilgi edinmek ve onları anlamak adına müthiş bir eser olmuş. 81 il ile sahabeleri eşleştirme yapmış. İnsan kitapları okurken o il ile sahabe efendilerimizi arasında duygusal bağ kuruyor

Okuduğum dördüncü ve en iyi Ishiguro eseri diyebilirim. Yazarın ustalığına ek olarak kitabın baş karakterinin kişiliği dolayısıyla da olsa gerek, anlatım o kadar duru, o kadar zarif ki, kitabı okumaktan inanılmaz bir keyif aldım. Kitap kapsamında işlenen "mesleğin hayattaki her şeyden daha önemli olması", "otoriteye, sorgulamaksızın itaat edilmesi" gibi temalar günden kalanların esasen "hüzün" ve "burukluk" olduğuna, kanaatimce oldukça isabetli bir şekilde işaret ediyor. Kanımca hem etkileyici, hem düşündürücü, hem de duygulandırıcı bir eser. Kesinlikle önerilir.

Yazarın edebiyatı kullanma biçimi, yaptığı hicivli anlatımlar birçok toplumsal meseleye dokunuyor. Dünyanın belki de her yerinde olan şeyler. Üç maymun oynadığımız büyük dramlar. Asıl mesele haline gelmesi gereken onca şey varken yine tek derdimiz namus. Konusu, işlenecek ve işleneceği apaçık ortada olan bir cinayet bu kitabın evet ama arkada birçok olay dönüyor. Birçok yara, sessiz çığlıklar, birilerinin derin acısı, başkalarının kendi engelleri. Bir şeye neden sustuğumuz, nasıl sustuğumuz çok şey anlatıyor. Görenlerin, bilenlerin çoğu katilleri haklı görüyor, bazıları inandırıcı değildi deyip bahanelere sığınıyor, kimisi ise çok geç anlıyor. Muhtemelen çok şey çağrıştırır hepimize bunlar. Herkesin bildiği bir cinayet nasıl engellenmez/engellenemez? Ben çok keyif aldım okurken. Hem edebiyata doydum, hem de yanlış ve tek düze inançları başka bir açıdan eleştiren, insani değerleri yok sayıp kör kaldığımız meseleleri ele alan bir kitap okumuş oldum.

José Saramago, Portekizli yazar. Şair, oyun yazarı, gazeteci. Nobel ödüllü yazarın tarzı biraz farklı, noktalama işaretlerini kullanmayı pek sevmiyor. Karşılıklı dialoglar için virgül kullanıyor, uzun uzun anlatımların sonlarında da nokta. O yüzden alışması biraz zor olabilir, baştan bilmekte fayda var. Bu benim okuduğum ilk kitabı yazarın, muhtemelen daha çok okurum. Çok iyi anlaştığımızı düşünüyorum. Hayal gücü ile muhteşem göndermeleri, sarkastik bakış açısı, edebiyatla adeta dans edişi beni büyüledi.

Bu kitapta, adı belli olmayan bir ülkede ölümün artık olmadığı bir güne uyanıyoruz. Ölüm hiç olmasaydı neler olurdu? Kaos, çaresizlik gibi çıkmaz kelimeler ve hisler ilk aklımıza gelenler değil değil mi? Sizi de düşündürecek, şaşırtacak bir kitap bence. Daha fazla bir şey demek istemiyorum.

İyi okumalar...