Onaylı Yorumlar

Alzheimer ve kanser hastalarının son dönemlerine eşlik eden bir bakım hemşiresinin deneyimlerini anlatıyor.Kitap zaman zaman gerçeküstü bir tona kayabiliyor.Ancak özellikle son eklerde anlatı daha gerçekçi ve dengeli bir hale geliyor.
Dikkatimi çeken bir nokta şu oldu:Yazarın bakım verdiği hastaların çoğu oldukça varlıklı ve yaşam olanakları yüksek kişiler.Kendi babası dışında neredeyse hepsi böyle.Bu nedenle bazı anlatılar, hayatın ve ölümün evrensel tarafını anlatırken bile biraz seçilmiş bir dünyaya aitmiş gibi hissettirebiliyor.Yine de ölümün biricikliği ve yaşamın kıymeti üzerine kurduğu düşünceler yer yer oldukça sahici.Özellikle Alzheimer ve kanser hastalarının yakınları için çok faydalı bir kitap olduğunu düşünüyorum.Hem duygusal açıdan hem de pratik anlamda bazı öneriler sunuyor.Kitabın güçlü tarafı, yaşamı romantize etmek yerine ölümle birlikte düşünmeye davet etmesi.
“Yaşamın önümüze koyduğu seçilmemiş anlara kattığımız anlamlarla hayatı kendimize ait kılıyoruz.”

Başta Timur'un kendi aşireti (Barlas) olmak üzere; aşiretler, aşiret üstleri, aşiret dışı ve herhangi bir emire bağlı olmayan askerlerin hakkında bilimsel olarak akademik dilde bilgi vermesi açısından önemlidir. Yapmış olduğu savaşlar üzerine ayrıntı ve bilgi yoktur. Mesela Osmanlı Timur savaşı gibi. Kendine has yöntemlerle hakimiyetini güçlendirmiştir. Ancak ölümünden sonra taht kavgaları olmuştur. Birçok yeni terim bilgi vardır eserde. Dediğim gibi akademik bilimsel dilde yazıldığı için ağır bir anlatımı vardır. Bu bilgilere göre okumak isteyenler kitabı alabilir.

Öncelikle yazarın düşüne ve kalemine sağlık... Olay kurgusu, karakterler, karakterlerin isimleri, sanat, sanatçı, eserler vb. her şey en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş. (Mantık hatası var diye yazanlara özellikle katılmadığımı belirtmeliyim.) Karakterleri başarılı bulduğumu ancak baş karakter olan Hakan'ın ya romandan kaynaklı ya da ilerisi için düşünülerek özelikle biraz gizemli kaldığını düşünüyorum. En beğendiğim eserlerden biri olan Kaplumbağa Terbiyecisi isimli tablonun ressamı Osman Hamdi Bey'in eseri etrafında dönen kurgu daha da ilgimi çekti. Çok fazla yazıp okumayanlara ipucu vermek istemiyorum. Okumak isteyen kişiler önce kendilerine sanat ve sanatçı gizemi konusunda merak duyup duymadıklarını sormalı. Sonra bu gizemi çözebilir miyim? demeliler. Reklama ihtiyaç duymayan bir eser bu. Okuyun zaten istemeseniz de reklamını siz yapıyorsunuz.

Kitap Türk dünyasının kültür tarihinde aile ve kadının yerini ele alıyor. Özellikle İslamiyet öncesi Türk toplumlarında kadının ve ailenin konumunun birçok topluma göre oldukça ileri olduğu, hatta bazı Türk boylarında kadın–erkek ayrımının belirgin olmadığı gibi ilginç bilgiler yer alıyor.

Ayrıca akraba evliliğinin bazı bölgelerde İslamiyet’e geçiş sonrasında görülmeye başladığı gibi kültürel değişimlere de değinilmiş.

Ancak anlatım yer yer oldukça akademik ve tekrara düşebiliyor, bu da okumayı biraz ağırlaştırıyor. Buna rağmen konuya ilgi duyanlar için genel bir fikir verebilecek bir kitap.

Birbirini daha önce tanımayan bir ev gösteriminde rehin alınıp tanışan sekiz kişiyi konu alıyor. Bu kişilerin şikayetleri, yaraları, sırları, çaresizlikleri, hayatlarındaki zorluklar güzel bir kurguyla anlatılmış. Bütün rehineleri ve banka soyguncusunun hayatını, polislerin hayatını geriye dönüşlerle öğreniyoruz. Geçişler ve kurgu iyiydi. Ama eleştirdiğim yerler de vardı: Bazı kısımlar sırf popüler kültürde son dönemde bize empoze edilmeye çalışılan algılardan oluşuyor bence. Bu kısımlar sanırım çok satan kitaplar kısmına girmek için vardı. Çünkü son dönem belli platform dizileri ve kitaplar bu yönde tutum sergiliyor.
Yazık güzel bir kitap olabilirdi bu kısımlar olmasa. Altı çizilecek, günlük hayatın içinden o kadar çok çıkarım vardı ki. Son dönemde hız çağında insanlarda eksik olan çevremizdeki insanların hayatlarına dokunabilmek, şefkat, merhamet, empati duygularının yer aldığı bir kitap.

Serkan Bey'in okuduğum ilk kitabı. İki günde bitirdim. insanlığın yüzyıllardır peşini bırakmayan ölümden kaçış romanı elimizdeki. O çaresiz kaçışa sayfa sayfa eşlik ettim. Kurgu, kişiler arası bağlantılar, üslup oldukça etkileyici ve taşları yerine oturtarak ilerliyor. Verdiği bilimsel bilgiler önceden sağdan soldan duyduklarımızın derli toplu, biraz ayrıntılı ve mantıksal hali. Bunun dışında okurken tefekkür boyutunda bir çok konu yakaladım. Ölümün bir dönüşüm olduğu, bir bitiş değil daha iyiye yöneliş olduğunu ince ince sezinledim koşturup duran karakterler arasında. Ölümden kaçış yok ama bana kalırsa yazmak, hüzünlü bir tebessümle el sallamaktır ölüme. Bu açıdan bakıldığında Serkan Bey güzel yazmış diyebilirim.

Kıymetli insanlar tarafından yazılmış. Tercümeden kaynaklı bazı sıkıntılar var. Ama şöyle bir zorluk var bu ve benzeri bazı kitaplarda: Erkek ve kadınların kendilerine göre bir tarzları oluyor. Tevfik Baba'nın yaşadığı bazı haller kadınsı betimlerle ile ele alınmış. Benzeri başka kitaplarda da aynısına şahit oldum. Bir hal ehli yaşadığı hali anlatırken ki üslup ile, bir değerli hanımefendinin o kişinin yaşadığı hal ile alakalı hayalleri birbirine örtüşmeyebilir. Genelde de öyle oluyor. Bizim aziz İstiklal Marşımız gibi olabiliyor. Güfte ile beste bazen örtüşmeyebiliyor. Bu, kitabın inandırıcılığına dokunuyor. Renksiz gözükse bile hal ehli kendi halini kendi anlatmalı. Biliyorum ki hanımefendiler çok kıymetli gönül insanları. Ama kadın ve erkek üslupları ev dekorasyonunda fark ettiği gibi, edebi üslupta da fark ediyor. İnşallah bu kıymetli çalışmanın kıymetli emek sahiplerinin gönüllerini rencide etmemişimdir. Helal etsinler hak geçmişse...

Kitap tek kelimeyle harikaydı. Az önce bitirdim ve etkisi geçmeden hemen yorum yapmak istedim. Kitabın akıcılığı ve merak uyandırması gerçekten mükemmeldi; okurken elimden bırakmak istemedim. Yazarla ilk kez bu kitap sayesinde tanıştım ve kalemini çok sevdim. Anlatımı oldukça akıcıydı. Diğer eserlerini de okumak için çok heyecanlıyım.

Kitap boyunca sürekli farklı ihtimaller düşündüm ve kafamda birçok teori kurdum. Spoiler vermek istemiyorum ama sonunda ortaya çıkan kişiyi tahmin etmiştim. Yine de sonunda nasıl bağlayacağını tahmin edemediğim için pek ihtimal vermemiştim. Fakat finali gerçekten çok başarılıydı ve tam anlamıyla ters köşe bir kitaptı.

Polisiye ve gizem seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Ergenleri anlamak, hatta kendi ergenliğimizi anlamak için okunmalı. Dili çok güzel, sohbet havasında, bir ergenle arkadaşça konuşur gibi. O yaş grubunu her anlamda ele almış yazar. Duygusal, biyolojik, bilişsel, fiziksel.. Mesela reseptörler kısmı bana çok ilginç geldi. Çocukken veya gençken yaşadığımız her şeyin daha tatlı, daha yaşanılası gelmesinin sebebi reseptörlerin zirvede olmasıymış. Yaş aldıkça onlar da azalıyor ve aldığımız tat da onunla paralel azalıyor. Nerde o eski domatesler dememizin sebebi biraz da biyolojik :) Bilgilendirici, farklı ve faydalı.

Eser; 1930’lu yıllarda Türkiye’ye gelen ve on iki diplomalı kadın olarak bilinen Dr. Cosette Faust Newton ile birlikte İstanbul’dan deniz yoluyla yolan çıkan Lütfiye Duran’ın Amerika’ya seyahatine dair babası Faik Sabri’ye seyahat boyunca gönderdiği mektuplardan oluşmakta. Deniz yolculuğu, 1930’lu yıllarda Amerika ile Türkiye arasındaki gelişmişlik farkı ve Amerika’da Lütfiye Hanım’ın dikkatini çeken konulara dair gözlemlerin olduğu eser duru ve açık bir dille kaleme alınmış. Lütfiye Duran’ın Amerika seyahatinin Amerika’daki ilk durağı olan New York’da ilk dikkatini çeken; o zamanlar “gökdelen” tabiri kullanılmadığından kendisinin “göklere tırmanan yüksek binalar” olarak ifade ettiği çok katlı yapılar. Günümüzde insanların merakı televizyon gibi kitle iletişim araçları ile giderilmekte iken bunların olmadığı ve bu merakın yazı ile giderildiği bir döneme ilişkin eser; “Ne okusam diye” düşünülen bir günde iyi bir seçenek olabilir.