Onaylı Yorumlar

önce basit bir şekilde o konu hakkında bilgi sahibi olacağınızı düşünüp sonra fizik kimya ile karşılaşıp aklın almadığı öte alemle ilgili bilgilere ulaşıp beyin evrimi geçirip düşüncelere beyin zorlamalarına geçip tamamen farklı bir boyuta geçip öğrendiklerini nasıl hayatına sirayet ettiririm düşüncesi oluştuktan sonra bir bakmışım ki araştıracağım birçok konu birikmiş, önce kafada soru işaretleri oluşuyor bazı konularda ve sayfalar ilerledikçe hepsine olmasa da birçoğuna cevaplar bulunuyor ve sayfaların sonlarına doğru iyice yavaşlıyorsun okuma hızında, çünkü ilgi katlanmış ve daha iyi anlamak istiyorsun, okunması gerektiğini düşünüyorum, çünkü bence faydalı bilgiler içeriyor. İnandırıcı gelmiyor meraktan başlıyorsun lakin yazarın kaynakları bizzat deneyimlerini duyunca ezoterizme inisiye öğretilere parapsikolojik metapsişik olaylara ilgi duyuyorsun, sen kitabı bitirmiyorsun kitap seni sona ulaştırıyor.

Oblomov'un; Tembellik, uyuşukluk, bitkinlik, atalet üzerine yazılan çok ilginç bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Kitabı okurken kahramanın miskinliğinden içim daraldı resmen. Bu sıkıntıdan kurtulmak için kitabı bir an önce bitirmek istedim, fakat ancak 2,5 ayda bitirebildim. Yanlış anlaşılmasın kitap kesinlikle sıkıcı değil, son derece yalın ve akıcı. Baş karakter sevimli, dürüst, kibar, temiz kalpli ve iyi niyetli fakat çok tembel. Düşünüyor, planlıyor fakat bir türlü harekete geçemiyor, hayatı ve pek çok fırsatı kaçırıyor. Sevenleri ve yakın dostlarının destekleri olmasa hali nice olurdu bilemedim. Ama herkesin de hayatını kolaylaştıran bir Ştolts’u, Olga’sı ve Agafya’sı yok işte. Anlatmak istediğim yazarın ve kitabın verilmek istenen mesajı ne kadar ustalıkla ortaya koyduğu.

Kim Stone ve ekibi iki ayrı olayın peşinden gidiyor bu kez. Şeytani planları olan bir psikiyatristin hastalarını manipüle ederek onlara korkunç suçlar işletmesini ve iki küçük kız kardeşe aile içinde yapılan pedofili suçunu ispat etmeye çalışması. Dünya korkunç bir yer gerçekten. İnsanların ne kadar kötü olabileceklerini okudukça hayrete düşmemek elde değil. Şeytani Oyunlar, Kim Stone serisinin 2. kitabı. Tek tekte okunabilir ama Dedektif ve ekibinin özel hayatlarını bilmek okurken daha iyi anlamanıza yardımcı olur. Tavsiye ederim.

İnsanların, kuluçka merkezlerinde ana - baba gibi ailenin temellerinin olmadan bir şekilde! üretildiği, daha bebekken aşılama aşamasında sınıflandırıldığı, bebeklik dönemlerinde eğitimin sadece uykuda telkin yöntemiyle (sadece istenilenlerin) verildiği, hırs, sevgi, nefret, korku gibi duyguların olmadığı şekilde, hepsinden soyut bir hayat geçirdiği, en önemli amacı haz olduğu, mutsuzluğun hiç bir zaman sizi rahatsız etmediği, etmeye kalkışsa bile hemen bir doz “soma” alınarak o istenilen duruma gelindiği, “herkes herkes içindir” anlayışı ve dayatmasıyladır ki tek eşliliğin istenmediği, doğurganlığın olmayıp kısır bir hayat, ömrün olduğu, huzur ve refahın tüm insanlık için standart hale getirildiği, bilimin bir anlamının olmadığı bir yaşam. Nasıl mı olur? Okuyun…

Bu kitap benim gönlümde çok ayrı yere sahip bir eser. Pandemi boyunca (1.5 yıllık üniversitenin uzaktan yürütüldüğü dönem) 150 küsür kitap bitirdim. Yani kitap okumayı çok severim. Bu kitap beni o kadar kendisine hayran bıraktırdı ki, hayatımda ilk kez bir kitabın konusunu ve bana hissettirdiklerini arkadaşlarıma-çevreme aktarma isteğini, onlarla kitabı tartışma isteğini duydum. Ancak çevremde pek edebiyat sever olmadığı, olsa da bu kitabı okumalarının çok çok düşük bir ihtimal olacağı için (geçmişte veya gelecekte) bir süre kitaplara küstüm. Uzak durdum. Özetle çok özel bir kitap, muhteşem bir eser!

Eserde belirlenmiş problemler üzerinden sorular sorularak araştırmalar yapılmış. Araştırmalarda anket sonuçlarına ve yaklaşım başlıkları altında düşünürlerin görüşlerine de çok kısa bir şekilde ayrı ayrı olarak örneklerle yer verilmiş. İnsan, kitabı okurken bu görüşlerin kendisinde olup olmadığını da tartıp, kitaptan daha fazla zevk alabiliyor. Ben en çok Kohlberg’in yaklaşımlarını yerinde buluyorum.

Genel olarak kitapta; yardımlaşmanın, empatinin ve dindarlığın boyutları üzerine araştırmalara yer verilmiş; en sonda ise sonuç ve önerilere.

Auschwitz cehenneminde başlayıp 50 yıllık bir evlilik ile noktalanan olağanüstü bir sevginin hikayesiydi. Zor şartlar altında yaşanan aşkın gücünün sayesinde dehşet verici zaman ve olaylardan bile olumlu şeyler çıkarmayı bilen Lale ve Gita'nın dilden kaleme dökülen yolculuğu...

Artık şuna kesinlikle emin oldum okuduğum her gerçek yaşamdan alınarak yazılan #nazivahşeti #auschwitz kitapları bu puzzleyi tamamlıyor.

Kitabın en sonunda olan fotoğraflar, tarihi belgeler ve yazarın araştırma serüveni bütünleyici bir özelliğe sahipti.

Rus edebiyatı içerisinde başyapıt sayılabilecek türden bir eser olduğunu söyleyebiliriz. Dostoyevski'nin özgün adıyla "Zavallı İnsanlar [Бедные люди]" adlı eseri, dünya literatüründe derin izler bırakmasıyla ve yazarın devleşme yolunda kaydedeceği ilk adımların sinyalcisi konumunda bir şaheser olmasının yanında, muhakkak ki Dostoyevski okumalarında giriş olarak değerlendirmeye alınması makul kabul edilemeyeceği için, ancak ileriki süreçte okunması elzemdir. Ve doğal olarak, Dostoyevski'nin ilkin okunması icap eden "Beyaz Geceler" kısa öyküsünden sonra bu romanı okumanızı şiddetle öneririm.

7 yaşında ilkokul 1. sınıfa giden kızım için aldım, tek çocuk ve ilgiye çok alışık olduğu için okulda arkadaşlıklar konusunda biraz hassas ve kırılgan davranıyordu. Hiç bir fikrim yoktu kitap hakkında denemek için aldım, gerçekten güzel konulara değinmiş, ben okudum kızım dinledi konuştuk üzerinde en azından bakış açısını değiştirebilir diye düşünüyorum. Bazen taktikler verir gibi olması ve olmadığı gibi davranması gerektiğini anlayabilir diye düşündüğüm için hoşuma gitmedi ama kitabın genelinde sakıncalı rahatsız edici cümleler yok. İlkokul grubu için elbette ebeveyn kontrolü ile rahatlıkla okunabilir ve en azından farklı yönlerden bakmayı öğretebilir.

Heyecanla beklediğim kadar varmış ama daha uzun olmalıymış hemen bitirdim kitabı :( Çok içten, hassas bir insanla biraz geçmişte biraz bugünde yolculuk yapıyor gibi okudum Azınlıkta Kaldık'ı. Deneme türlerinde genelde çok kişisel yaşanmışlık olur fakat yazarın anlattıkları benim de yaşadığım, gözümün önünden geçen yaşam kesitleriydi, hız ve yaşam olgularını çok güzel anlatmış, konular arasında sinemaya yer vermesine çok mutlu oldum, oturduğum yerde aklımdaki birçok can sıkıcı konu varken bana adeta nefes aldıran bir okuma süreci oldu diyebilirim, yazara teşekkürler.