Onaylı Yorumlar

Cesur bir kitap. Yazarın bir yerde dediği gibi büyük infiallere sebep olan olaylarda, olayın mağduru gibi görünen tarafa haklı dahi olsa eleştiri yapabilmek zordur, çünkü çoğu insanlar "yoksa sen bu olayı/saldırıyı yapanları mı destekliyorsun" tepkisini vereceklerdir. Fakat olayın tahlilinde iki tarafın hareketleri ve o olaya sebebiyet verme ölçüleri ele alınmalıdır ki hakkaniyetli bir değerlendirme yapılabilsin. Achcar, ABD'nin yüzsüz mağduriyet propagandasını ve bu propaganda ile uluslararası alanda yaptıkları hukuksuz, adaletsiz ve menfaatçi operasyonları nasıl meşrulaştırdığını berrak ve samimi bir şekilde ele almıştır. Narsistik merhamet gibi literatüre kattığı öz kavramlarla aslında bir çok konuda ve olayda kullanılabilecek ölçütler de sunmuştur.

İnsanın, zamana karşı biricik şansı olan aşk, hüznü de beraberinde taşınmaktadır maalesef. Hüzünlü bir aşkla daha çokta kavuşulamayan olanlar şiirleşiyor ve hatta efsaneleşiyor diyebiliriz. Son tahlilde, içinden aşk geçen, hayatlara dokunan şiirler bunlar. Çokça lirizm içermektedir. Sızı toplayan hüzünler taşınmaktadır ama daha çok umut nüveli. Arka kapakta, kısa bir dörtlükle şiir kitabı özetlenmiş. Bakalım “Bu şehirde sonbahar/ gönlümde hüzün var/ ben hiç büyümedim/ terk ettiğin yaştayım yâr” Kısa bir şiir olan “Şehir / Saksı” şiiri ile yazımı sonlandırayım izninizle. “Çiçekleri saksıda/ beni şehirlerde öldürdüler/ Çiçekleri saksıya/ Beni şehirlere gömdüler” İyi okumalar.

Kitap, Anadolu'daki Bizans varlığından ve Türklerin Anadolu akınlarından bahsediyor. Bu konuyla alakalı yazılmış birçok kitap olsa da yabancı yazarların bakış açılarıyla okumak Türk-Anadolu fütuhatına daha objektif ve farklı bir anlayış katıyor. Kitap, Doğu Anadolu'daki Bizans'ın idarî ve askerî yapısına değindikten sonra Selçuklular zamanındaki ilk Türk akınlarından bahsediyor. Malazgirt Savaşı ve öncesi etraflıca irdeleniyor. Bizanslı tarihçilerin gözüyle Türklerin Anadolu'da kurduğu beyliklere değiniliyor ve Haçlılar ile kitap sonlanıyor. Üslubu yalın, başarılı bir çalışma.

Kitap gerçekten güzel ancak sıradan bir çocuk kitabına kıyasla didaktik kalıyor. Aslında konuya ilgisi olan çocuklar için bence bu bir sorun teşkil etmeyecektir, hatta belki heyecanlandırır bile. Ancak belirtildiği gibi 9+ olduğunu düşünmüyorum. Ondan biraz daha detaylı bir anlatımı var. Gerçekten araba nasıl yapılır onu anlatıyor desem abartı olmaz sanırım. Araba motorunun içindeki parçaların içindeki öğelere kadar anlatıyor. Bu bağlamda belki biraz daha büyük çocuklar ve hatta ilgili yetişkinler için demek daha uygun olabilir :) Geleceğin mühendisleri ve araba tutkunları için ideal.

Çok güzel hazırlanmış bir kitap!

Bir mimar olarak, mimarlık bölümüne yeni başlayan öğrenciler için bile kullanılabileceğini düşünüyorum. Çok öz bir anlatımla önemli pek çok bilgi verilmiş. Sayfalarda önce bu bilgiler veriliyor, daha sonrasında onlarla ilgili düşünmeye ve üretmeye yönelik sorular / etkinlikler var.

Yaş grubu olarak 10+ belirtilmiş, eğer aşırı ilgili ya da farklı düşünmeyi çok seven bir çocuğunuz yoksa bence de makul bir aralık, ancak öyle bir çocuğunuz varsa belki beraber oturup etkinlikleri yapmayı deneyip bir şans verebilirsiniz. Onun dışında mimarlığa ilgi duyan çocuklar, gençler hatta yetişkinler için bile çok keyifli.

İhsan Oktay Anar'ın en bilinen ve bence en güzel kitabıdır. Büyüklere özgü, masalsı bir havası bulunan bu kitap o kadar çok tutmuştur ki, İlban Ertem tarafından çizgi roman olarak da basılmıştır. Klasik İhsan Oktay Anar dilini görebilirsiniz. Yani bol miktarda osmanlı türkçesi içeren, felsefenin dibine vurulduğu, 200-300 sene evvelden seslenen, çarpıcı, etkileyici cümleler bulursunuz. Bu kitabın özelinde, başlangıçta olay örgüsünü kaçırıyormuş gibi olsanız da, sabredip okumaya devam ederseniz çok ilginç vakalar, efsanevi kişilikler ve size çok mantıklı gelecek fikirlerle karşılaşacaksınız. Kitap ustaca kurgulanmış. Dil aynı ustalıkla Osmanlı dönemi sokak jargonuna çevrilmiş. Kültürümüzden pek çok öge şaşırtıcı bir biçimde olay örgüsüne yerleştirilmiş. Kitabı okurken sanki sinemada film izliyormuş gibi oluyorsunuz. Yani bana öyle olmuştu. Tüm hikaye yaşanırken sanki herkesi fark edilmeden izliyordum. Muhteşem bir kitap... Mutlaka okunmalı

Kitabı çok beğendim öncelikle Nalan hanıma teşekkürü bir borç bilirim bizi böylesine güzel hazırlanmış bir kitap ile buluşturduğu için. Kitaba sadece bir roman gözü ile bakmak kitaba haksızlık olur. Kariye müzesi ile başlayıp eyüp sultan cami ile devam eden kudüsü konu alan bir kitap. Okurken anlatılan mekanlarla ilgili dış görünüşünden tarihine kadar birçok bilgiyi içinde buluyorsunuz özellikle ayet hadislerle desteklenmiş olması da çok güzel. Kitabın sonunda da kitabın içerisinde geçen ayetleri toplu şekilde görebiliyorsunuz. Okurken hem Kudüs sokaklarında geziyorsunuz hem de Kudüs tarihine ait birçok bilgiye sahip oluyorsunuz. Allah izin verirse okumama serinin ikinci kitabı olan emanet ile devam edeceğim eminim ki o da çok güzeldir. Okuyun okutun.. Kaleminize sağlık..

Eğer hala H.G. Wells'in Zaman Makinesi'ni okumamış iseniz bu büyük bir eksik!

Bir bilim insanı zaman makinesini icat eder ve binlerce yıl ileriye gider. Çağın binlerce yıl ötesini gözlemler; insanların iki türe evrildiğini, yaşamların farklılaştığını görür. Sosyal sınıf ve teknik yeniliklerin insanlığı nasıl değiştirdiği, hikâyenin merkezinde, anlatıcının gerçekten MS 802.701'e seyahat edip edemediğinden daha önemli. O zamandan beri, zaman yolculuğu hikayeleri, uzak bir gelecekten (veya geçmişten) ziyade şimdiki zamanın olasılıklarını keşfetmekle ilgili. Bu kısa roman her ne kadar bazen ağır aksa da birçok noktada düşündürücü olmaya devam eden hızlı ve eğlenceli bir eser. Üstelik şaşırtıcı bir son okuyucuyu bekliyor.

1800’lü yılların sonunda yazılan eser adeta bir bilimkurgu kült eseri. Binlerce yıl ötesini en gerçekçi hayallerle resmedip, sizi ummadığınız bir ütopya ile buluşturur. Kesinlikle okumaya değer, hiç zaman kaybetmeyin.

Kitabın adı Edebiyata Övgü ama bu esere tam bir edebiyat savunusu da denebilir. Llosa edebiyatın, duyarlığımızı ve görgümüzü artıran yüce ve yararlı bir uğraş olduğunu ancak boş vakitlerde göze alınabilecek bir eğlence ve süs olmaması gerektiğini vurgular. Özellikle “Neden Edebiyat” bölümünün girişine bir tür şikayetle başlar. Okumaya, edebiyata karşı olan ilgisizliği, vurdumduymazlığı, aymazlığı ve başka bahane bulmaları ironik bir üslupla ele alır. Örneğin bazı insanlar “değerli vakitlerini saatlerce roman ya da şiir okuyarak harcayamazlar.” Hatta bazılarına göre “hayat kavgasının vazgeçilmez görev ve ödevlerine öncelik tanımaları gerektiğinde, edebiyat hiç duraksamaksızın gözden çıkarılabilir” gibi savunmalara sığınmaları inandırıcı bulunmaz.

Yazar, bu son eserinde bildiğimiz romanlarından daha farklı bir tarzda karşımıza çıkıyor. Yazarı okumaya yeni başlıyorsanız bundan önce diğer romanlarından birkaçını okumanızın tavsiye ederim. Bir kere daha yoğun bir anlatım mevcut ve daha kısa bir roman. Roman, tahtelbahir denizaltısında geçiyor. Denizcilik jargonundan terimler kullanılmış. Anlatım ise her zaman ki İhsan Oktay Anar diliyle yapılmış, bayıldım. Karakterler çok spesifik ve romanı okurken yazarın yarattığı o dünyaya giriyorsunuz, göz ucuyla okunup anlaşılacak bir roman değil. Olağanüstü olayların olmasına zaten yazarın diğer romanlarından alışığız. 7 saatlik bir olaylar silsilesi yoğun bir şekilde anlatılıyor. "Sanki insanoğlunun bin yıldır başına gelenleri biz yedi saatte yaşadık" diyen roman kahramanları, romanın aslında hayat gibi hem dünyevî hem uhrevî hem gerçek hem de hayal olup derin manalar ihtiva ettiğini düşündürüyor. İyi okumalar.