Onaylı Yorumlar

M. Çiftci’nin kaleminde bana tanıdık gelen çok şey var, okurken düşündüm de aşina olduğum onca şey arasında onun edebiyatını sevdiren en tanıdık yan şu: ikimiz de trajikomikleştiriyoruz yaşananları, böyle böyle geliniyor belki de hayatın içindeki onca haksızlığın, yanlışın ve acının üstesinden. Böyle böyle kolaylıyoruz yaşam yükünü. Yine kedere neşe katarak en yalın haliyle öyküleştirmiş yaşamın en yalın hallerini. Sen yaz, ben okuyayım. Tanıl Bora’yla da derleyin allasen en kısa sürede yine girift Türk aile yapısına dair bir şeyleri, hala olur teyze olur...

Yağmasa da bir gün elbet gürleyeceğine dair kendisine umut beslenen, dünyada kapladığı alanın başkaları tarafından algılandığından ancak o başkasıyla göz göze geldiği küçük anlarda emin olabilen, incinmekten korktuğu kadar incitmekten de korkan, hakkını nasıl arayacağını bilmediği halde aranacak bir hakkı olduğunu kalben bilen Kasım... Öyle sihirli kelimeleri art arda diziyor ki Sema Aslan, bu kitabı elektrik direklerine, ilan panolarına asıp el broşürü niyetiyle sokağa çıkıp tanıtasım geldi, Türkçe okuyup Türkçe anladığıma şükrettiren yazarlar kalp ben.

Ruhlar evi kitabını çok beğenerek okudum. Bu kitapla birlikte yazıldığı koşulları, ruh halini, sonrasında hep uzağındaki memleketine de özlemini de anlatmış oldu yazar. Artık ne Şili'li, ne de değil. Ancak ne kadar değişse de hep bir parçası oralı. Iyi anlatmış Şili'yi, insanını. Bize benzer geldi insanı bana. Siyasal talihsizliği de öyle.

Onca sıkıntının, diktatörün ve acımasız piyasa düzeninin bıraktığı hasarın ardından geriye kalan artık kimse aynı değil gerçeği de en acısı. "Devletin işlediği suçlar konusunda belleğimiz zayıftır ama başkalarının ufak tefek günahlarını asla unutmayız ". Bu da çok tanıdık bir gerçeklik.

Çocuk Edebiyatı da okumayı seven bir yetişkinim. Sadece çocukların değil ebeveynlerin, ebeveyn olmayan yetişkinlerin de pek çok konuyu çocukların gözünden görmesi çok önemli. Tam da bu yüzden Çocuk Edebiyatı her daim sığındığım bir tür. 10 yaşındaki Juliet Jones ve ailesi ile tanışmanızı isterim. Kitabın sonunda etkinlik bölümü de var. Hatta kitapta verilen bağlantıyı açtığınızda Endişe Ağacı'nın renkli posterini de basabilirsiniz. "Hediye Edebileceğim Kitaplar" listeme ekledim bu kitabı. Düşünerek ve kimi zaman da gülerek okuyacaksınız. Kardeş çatışması, anne-baba çatışması, okulda akran zorbalığı, arkadaşlık ve dayanışma, büyükanne ile iletişim ve onu anlama vb.
Keyifle okuyunuz, okutunuz... Öğretmenler velilerine önerebilir bence.

Okuduğum en güzel klasiklerden biri. Çok akıcı.1800 lerin ikinci yarısında Fransa'nın kuzeyindeki maden ocaklarında hayatta kalma mücadelesi veren maden işçilerinin onurlu mücadelesi. Bir tarafta yerin 500 metre altında bir parça ekmek, bir bardak bira için insan onuruna aykırı şekilde çalıştırılan, yerin altında sakat kalıp sağlıklarını yitiren, çocuklarını kaybeden, sermaye tarafından sömürüldükçe sömürülen, sermayeyi doyuramayan, tehdit edilen, aç bırakılan emekçiler ve onların hayat kavgası. Bir tarafta çalışmadan işçilerin sırtından paralarına para katıp, emeği hiçe sayan, işçinin üç kuruşuna göz diken hissedarların, maden sahiplerinin ve onların yalakalarının çirkinlikleri, alçaklıkları. Bu bakımdan neredeyse geçen 200 yılda sistemin değişmediğini görmek üzücü. Sonu hüzünlü. Germinal= topraktan filizlenmeye başlayan tohum anlamındaki sözcük. Yerin yüzlerce metre altında binlercesi filizleniyor. Belki bir gün sistemi tersine çevirmek, düzeni başlarına yıkmak için. Umut var.

Kitabın özü acılara, sıkıntılara, kötülüklere, kazalara, belalara sabretmenin bir erdemden de öte dini bir mükellefiyet, cenneti kazanmanın bir mecburiyeti olduğu fikrinin bin bir türlü felsefesi, delili üzerine.

Anlatımı sade ,başlıkların kısa anlatımla ve meşhur kişilerin özlü sözleriyle izahı güzel bir teknik olmuş.

Hayatı boyunca bir kitabı baştan sona okumayı başaramamış ama her konuda ahkam kesen milyonlarca insanın var olduğu ülkemizde bu gruptaki en azından inançlı insanların bir gayret okumayı başarabilecekleri bir kitap.

Altay Cem Meriç’in kitabını kendisini “dindar” olarak tanımlayanların okumasını tavsiye ediyorum, pek çoğu zihinlerinde var olduğu duygusu aldıkları bilgilerin akli-nakli delillerle parlamasına vesile oluyor; kendisini “müslüman” olarak tanımlayan ama dini pratiğe kayıtsız kalanların okumasını tavsiye ediyorum, pratikten uzak kalmanın verdiği zaman zaman esen tereddüt rüzgarlarını dağıtacağını, Tanrıya ve gönderdiği habere ve haberciye saygılarının tazeleneceğini düşünüyorum, kendisini her hangi bir inanç grubuna ait hissetmeyen, entelektüel düzeyde varlık meselesine ilgi duyanlara da tavsiye ediyorum, materyalist-pozitivist manyetik zihni fırtınalara kendi dalga boyundan cevap iddiası taşıyor, tanrı inancı olmayan ya da kaybetmiş “insaf” sahiplerine de tavsiye ediyorum, rasyonel açıklamalarının, sunduğu delillerin parlaklığından etkileneceklerini düşünüyorum.

Alice’in beyaz tavşanı bu kez Fitanya’da. Doğru seçenek olduğunu düşünerek sayfadan sayfaya atlarken SON’lardan biriyle karşılaştığınızda adeta yazarın muzipçe gülümsediğini hissediyorsunuz. Gerçek hayattaki ‘diğer seçenekleri’ mümkün kılan bu distopyada isimleriyle müsemma karakterlerin diyalogları, gram’lar üzerinden dönen entrikalar ve hikayenin dümenini okuyucuda hissettiren yaratıcı kurgu kitabı bir solukta bitirmenizi sağlayacak. Bir roller coasterda en önde yerlerinizi aldınız, hazır olun çok eğleneceksiniz:)

“Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter.” Kitabın bu son cümlesi insanların cahilce yaptıkları yanlış işlerin başlarına ne türlü sıkıntılar açabileceğini, onları nasıl per perişan edebileceğini ama yine de en onulmaz durumlarda bile tek çarenin kendileri olduğunu, hiçbir durumun sonsuza kadar devam edemeyeceğini, kötü gidişi bazen tek bir hareketin bile durdurabileceğini sorgucu bir akılla ya da bunalmışlığın verdiği cesaretle ve refleksi bir hareketle yıkılmaz sanılan nice duvarların yıkılabileceğini, ayağına bağ olan her türlü prangalardan kurtulabileceğini anlatması bakımından oldukça önemlidir. İnsan yeter ki inansın, istesin ve yapsın. Amma ihtiyari amma gayri ihtiyari hiçbir eylem sonuçsuz kalmaz, hedefe ulaşamayan tek yolcu yola çıkmayandır.

Diğer okuyanları yönlendirmek amacıyla her aldığım kitaba yorum yazmaya çalışıyorum. Bunlar benim fikrim ve değerlendirmem. Bu kitabın mistik bir havası var. İnsanı içine alıyor ve bırakmıyor. Dili çok akıcı, konusu çok farklı ve sürükleyici bir kitap. İlk defa gördüğüm içiçe geçmiş bir kurgu ve çok güzel aktarılmış. Hem gerilim hem komik hem duygusal. Yazarın kompleks düşünme yetisine hayran oldum. Bu kitabı yazmak hiç kolay değil. Notum 10 üzerinden 9. Tavsiye ederim.