Onaylı Yorumlar

Üstad Zweig'ın kaleminden yine harika bir biyografik eser. Bu kitabı okumadan önce Verhaeren'i tanımıyordum, zira dilimize hiçbir eseri çevrilmemiş; en azından bir kitap olarak yayınlanan bir eserini görmedim. Yazarın oluşumunu ve kendini bulmasını çok güzel anlatmış üstad. Tıpkı antik Yunan felsefesi gibi doğadan başlayarak insana dönmüş şiirleri. Ayrıca üstadın onu V. Hugo'ya benzetmesi de çok doğrudur ve şu sözü çok güzeldir: "Her çağ ancak ona inananlarla yükselir." Hugo ve Verhaeren kendi çağlarına inanmış ve kendilerini adamış insanlardır. Okumanızı öneririm.

Seyahatnameleri mutlaka alırım, hem çok samimi hem de eski zamanları anlatması açısından çok güzel buluyorum. Özellikle islamlar tarafından yazılan seyahatnameleri daha samimi ve tarafsız buluyorum. Avrupalılar o kadar önyargıyla yaklaşıyorlar ki okurken yalan olduğu belli oluyor. Ama islamlar ne kadar önyargılı da olsa daha samimiler ve dini araya sokmadan coğrafyaları anlatma konusunda daha başarılılar. Avrupalı seyahat yazarları sürekli karşılaştıkları kültürleri ezip ayıplama peşindeler. Habeşistan Seyahatnamesi gerçekten çok güzel. Osmanlı tarafından oraya gönderilen bir memur ve orada yaşadıklarını anlatıyor. Son derece tarafsız. Hem müslüman hem hristiyan hem musevi hem de dinsiz denebilecek insanların yaşadığı bir coğrafya ve Sadık el-Müeyyed asla hiçbirine hakaret etmiyor, küçümsemiyor ve aşağılamıyor. Herkesin iyi yönlerini görmeye çalışıyor. Anlatımı gerçekten çok samimi.

Yaşar Kemal kimdir diye merak ediyorsanız bu kitabı kesinlikle okumalısınız.

Türk edebiyatının usta kalemi Yaşar Kemal'in kitaplarını yazarken ve yayımlanması aşamasında yaşadığı tüm zorlu süreçleri, hayat mücadelesini verirken yaşadığı zorlukları ama tüm bunlara rağmen hep yeniden yeşeren umudunu, insanı anlatışını, insan sevgisini, doğayla olan bağını, kişilik özelliklerini, büyüdüğü köyü-insanlarını, ailesini, çocukluğunu-gençliğini; sevdiği tüm kitapları, yazarları, sanatsal-edebî kaygılarını Türk edebiyatının ve siyasetinin önemli şahsiyetleriyle kurduğu dostluklarını ve anılarını... onunla ilgili her şeyi bu kitaptan öğrenebilirsiniz.

Kitabın ismi de ironik aslında, yaşamak denince akılda ilk olarak olumsuz bir düşünce çağrışmıyor ama ‘yaşamak’ ne kadar uygun aslında kitabın ismine; çünkü yaşamak denen şey hakikaten böyle inişli ve çıkışlı, hiç yerinde saymayan bir şey. Kitap biraz fazla hüzünlü duygular uyandıran cinsten ve bunu da son derece basit bir dille, bir yakınınızdan hikâye dinlermişçesine sunuyor size ama böyle olması benim artı hoşuma gitti bu kitapta. Trajik ama umut dolu, her şeye rağmen bir arada olmak ve birbirine tutunmak için verilen nahif çabanın ilmek ilmek işlendiği, insani değerleri yitirmemenin koşullarla ilgisi olmadığını hissettiren bir kitaptı.

Şu an Hocanın birinci kitabını okumaktayım ve okuduğum kadarıyla şunu söyleyebilirim ki: Hoca tarihyazımımızı ve tarihimizi radikal bir şekilde ameliyat masasına yatırıyor. "Nereden geldik, kimiz, nereye gidiyoruz" bu sorunun cevabını bulmak için tarihimizi meydana getiren tüm organları hem fiziki olarak hem de mikroskobik olarak en ince ayrıntısına kadar inceliyor. Bunu yaparken de cüretkârâne bir şekilde bilindik ve alışıldık yöntemler yerine ezber bozan yöntemlere başvuruyor. Netice itibariyle de, bir tezin iflasını acımasız bir şekilde teşhir ve teşhis ediyor. Kendisinin deyimiyle bu ameliyattan bir olgu fetişisti olarak çıkıyor.... Böylesine şayanı dikkat bir kitap için ancak böyle bir yorum yapabilirdim....

Öncelikle Japon edebiyatına ait okuduğum ilk roman olması açısından beklentimi düşük tutmuştum, okumaya başladıktan sonra dumur oldum ve roman bende inception(başlangıç) filmi etkisi bıraktı, yazar varoluş sağrılarını aslında kendi olan üç kişini ağzından anlatması farklı bir tarz katmış, romanın sonunda kim kimdi hangisi tam anlamıyla gerçek diyebileceğimiz tam bir sonuç yok, zaten kendisini de yazarken kimse kimsenin tam anlamıyla anlamayacağı ana fikir verme üzerine inşa etmek istediğinden bence okuyucusuna istediği mesajı vermiş, son olarak farklı bakış açılarını ve gizemli Japon kültürünü tanıma adına kitabı yaklaşırsanız okumak sizi kesinlikle pişman etmeyecektir, son olarak çevirmen Peren Ercan’a bu zor yapıtı ve bu zor kültürün zor dilini bu denli başarılı çevirisinden teşekkürü borç bilirim…

Bu eseri Oscar Wilde'ın içten içe insanlarla paylaştığı bir manifesto olarak görüyorum. Her ne kadar hikaye anlatımı ve karakter çeşitliliğine zenginlik katmak için diğer felsefi bakış açılarından da faydalanılmış olsa da kitap baştan sona kadar bazen akıllıca ve küçük detaylarda saklı, bazen ise bariz bir şekilde belirtilmiş estetizm ve hedonizm başlıklarından ögeler barındırıyor. Zamanına göre oldukça farklı bir bakış açısı, sıra dışı bir yazar ve ona özgün bir hikaye anlatımı arıyorsanız Dorian Gray'in Portresi aradığınız kitaplardan biri olabilir.

Türk Edebiyatının en çok okunan yazarlarından olan Ömer Seyfettin'in 1902-1911 yılları arasında yazdığı 25 hikaye ve bir perdelik oyundan oluşan #topluhikayeleri 1.cilt'i okudum.
Benim çocukluğumda ilkokullarda mutlaka onun kitapları okutulurdu.

Ömer Seyfettin'in Maupassant tarzı olay hikayeciliği anlayışının biçimlenme süreci bu kitapta bulunan hikayeler ile başlamıştır.
36 yıllık kısa hayatında yüz elliyi bulan hikaye sığdıran Ömer Seyfettin daha önce teşhis edilemeyen diyabet(şeker) nedeniyle genç yaşta ölmüş ve otopsi sonucu hastalığı ortaya çıkmıştır.

Her zaman söylediğim gibi kendi edebiyatımızın bu muhteşem seçkisini okuduğum için çok mutlu ve gururluyum.
Mutlaka okuyun gönülden tavsiyemdir.

Yazarın ilk gözağrısı kitabı, 3 kategoride topladığı yazılarını, kitap sayfalarında bulabilirsiniz. Ev Ödevi, ev ödevi titizliğindeki yazıları, Rüyalar Da İnsandır, kendi rüyalarını kendi üslubuyla, okuyuculara da mal ederek bir güzel konuşturuyor, Müsvette, daha su yüzüne çıkmayan yazılarından oluşuyor, Son Söz, ilk sözlere anti tez, kitap hakkında ki bütün sorulara cevap buluyorsunuz.

Yazar bir mevzu var dedi, kendini yazılarıyla bir güzel döktü, siz de kendi mağaranıza bir güzel gülümseyin bakın demeyi de ihmal etmeden

Deneme severleri, denemeleri şimdi sevecekleri bekleyen, rüyalar konuşmalı ama nasıl sorusuna cevap arayanların uğrak yeri, bir mağara görmek isteyenler hadi çıkın gelin...

Fatma Barbarosoğlu, Aslında O Ölmedi kitabında bir sosyolog nazarıyla gündelik hayatta ölümün yansımalarını ustalıkla ele alıyor. "Değişeni ve değişmeyeni, değişende değişmeyeni, değişmeyende değişeni görebilmek" için teşekküre vurgu yapıyor. Modern hayatın hızı tefekküre imkân tanımıyor. Bu tefekkürsüzlükten en çok nasibini alansa ölüm ve ahiret bilinci oluyor. Değişimin tasvirini yapamayanlar sadede hayatı değil ölümü de bir gösteri gibi algılıyor. Yazar ölümü merkeze aldığı kitabında sadece toplumsal değişimi tasvir etmiyor, aynı zamanda tenkit ve teklifleriyle bireylere ve karar alıcılara bir perspektif sunuyor. Kitap boyunca ölüme ve ölümün tarihsel süreç içerisinde nasıl algılandığına ilişkin atıf yapılan kitaplar bu alanda ileri okuma yapmak isteyenler için iyi bir mihmandarlık yapıyor.