Onaylı Yorumlar

Kara Davut İzmitî 'nin İmam Cezûli'nin Delalil Hayrat( Peygamberimize salavatlar) eserinin tercümesi ve şerhini (açıklamasını) gerçekleştirdiği bu eserin hem aslen yazılma amacı hem de tercümesi ile oldukça kıymetlidir. Eserin özünü sahabenin şu sorusunda buluruz aslında: Ben dualarımın kaçta kaçını sana salavat ile geçireyim? 3'te birini mi yarısını mı? Ya tamamını sana salavatla geçirirsem? diyerek salavatın insan hayatındaki önemini ve ruhani yükselişinin önemine vurgu yapmıştır. Türkçe bir tercüme de bu eseri bizlerin daha iyi anlaması için bir vesiledir. Okuyanlar şefaatten mahrum olmasın.

Ortadoğu'da Devlet ve İktidar Kitabı'nın büyük kısmı bir yüksek lisans tezinin kitaplaştırılmasından oluşuyor. Ortadoğu'da otoriterlik neden çok fazla ve süregelen? Niçin demokrasiye dönüşemiyorlar? Kitap bu sorulara doyurucu cevaplar veriyor.
Kitap, Türkiye gibi demokrasinin asgari müşterekleri üzerinde toplumsal ve siyasal bir uzlaşmanın bulunmadığı ya da çok zayıf olduğu ülkelerde iktidarların otoriterizme kaymasının/ kaydığının ne kadar kolay olduğunu göstermesi açısından çok kıymetli. Otoriterleşmenin nasıl olduğunu bilmeden demokrasiye sahip çıkamayız. Bu kitap bana göre çok kaliteli bir kitap. Türkiye'nin son on yılını kitabı okuyunca daha iyi anlıyorsunuz. Bu kitap bana 'Dar Koridor' kitabını hatırlattı.

Yazarın Odası 2. cildi de ilk ciltte olduğu gibi “The Paris Review” dergisinde yayınlanmış 9 yazar ile yapılmış söyleşilerden oluşuyor. Ancak bu yazarlar daha genç ve bir kısmı hayatta, dolayısıyla ilk ciltten daha yeni döneme ait. Buradaki yazarların söyledikleri söyleşiyi yapan kişilerin sorularına göre ilginç veya sıradan olmuş. Örneğin Saul Bellow söyleşisi çok kaliteli ve keyifli, buna karşın Ezra Pound söyleşisi yavan ve sıkıcı, bu belki de Pound’un geçmişe ait sırtındaki yüke de bağlı olabilir. Keza Raymond Carver’da da hayal kırıklığı yaşadım. Toni Morrison’a hayran kaldım, “feminizm”i kendisine bu kadar yakıştıran söyleşisi okunmalı. Haruki Murakami bomboş bir söyleşi vermiş, farklı olmak dikkat çekici olmak adına hiçbir şey söylememiş. En zekice cevaplar Philiph Roth, biraz da Paul Auster’de var. Orhan Pamuk söyleşisi de oldukça başarılı. İlk cilde göre çok daha iyi bir kitap.

‘’Papazın evi cazibesinden, bahçe de parlaklığından bir şey kaybetmedi!’’ Kitabın bütün sırrı aslında bu cümle üzerine kuruluyor. Daha sonraki gelişmeler ise bu cümleyi açıklayan sekanslardan oluşmaktadır. Sarı odada yaşanan suçun görünürlüğü düşünme biçimimizi de etkilemektedir. Bu yüzden karşımıza 2 seçenek çıkıyor: Ya imkansızlığını kabul edip olayı kapatacağız ya da başka nedenlerden dolayı sırlara saklanan kişilere bu suçu yıkacağız. Hikâyeden asıl çıkartılması gereken mesaj aklımızın çalışma sistemi ile gözümün görme isteğinin birbirine olan karşıtlığıdır. Çoğu zaman gözümüzün gördüğünden hareketle mantıksal çıkarım yapmaya çalışırız ki bu da suçu imkansızlaştırıyor. Kahramanımız bu mesajı mahkemede çok iyi ifade ediyor. Suçluyu gözüyle görmek istemesiyle aslında hata yaptığını ve kendisini şaşırtmasına neden olduğunu fakat daha sonradan yalnızca mantığına uyarak suçu imkansızlaştırmaktan kurtarıp nasıl aydınlatabildiğini açıklayan iyi ve sürükleyici bir suç gizemi kitabıdır.

Amerika kıtası son derece zengin doğal kaynaklara ve madenlere sahiptir. Yani bir ülkenin kalkınması için gerekli unsurları barındırmaktadır. 19. yy Amerikası kalkınmaya başlayıp küresel güç olma yolunda hızla ilerlemektedir. Tam da bu dönemde Tocqueville, Amerikayı ziyaret ediyor ve bu eseri kaleme alıyor. Eserden örnek vermek gerekirse: Amerika'da yalnızca tek bir toplum vardır ve bu durum Avrupa'ya göre daha barizdir. bu toplum zengin veya yoksul, gösterişsiz veya parlak, tüccar veya tarımcı olabilir her yerde aynı unsurlardan oluşur. her yerde aynı uygarlık seviyesi vardır.

Isaac Asimov'un yarattığı bilim-kurgu evreninin temelini attığı bu eseri, anlattığı konuyu kusursuz işlemesiyle zaman yolculuğu konusunda başarılması zor bir işin üstesinden gelmiş.

Kitap, teknik terimlerin fazla kullanılmasına rağmen sürekli olarak sağladığı gizem unsuru sayesinde gayet akıcı ve okuyucunun okuma isteğini düşürmüyor.

Kitap boyu sürekli bir şeyler eksik gibi hissetsenizde kitabı bitirdiğinizde her şey yerli yerine oturuyor ve bir süre finali düşünmeden edemiyorsunuz.

Eğer ki uzaya meraklı birisiyseniz net bir şekilde bu kitabı ve Isaac Asimov'un serilerini okumanızı tavsiye ederim. Eğer uzay ilginizi çok çekmiyorsa bile en azından bu kitabı okumanızı ve diğer kitapları alıp almama konusunda kararınızı kitabı bitirdikten sonra vermenizi tavsiye ederim.

İslam fikri geçmişimizi eleştirel gözle araştırılması benim bildiğim Fazlurahman tarafından iyi yapılmıştır. Türkiye'de ise az örnekleri vardır. Mustafa Akyol bence bunu kolay anlaşılır ve araştırmacı bir şekilde yapmıştır. Geçmişimizi sanki Rabbimizi savunuyormuş gibi yapanlar elbette ki bundan uzaktırlar. İbn Rüşd'ten itibaren Müslümanların zihinsel intiharı gerçekleşmiş ve aklı tekrar uyandırmanın zor olacağı anlaşılmaktadır. Ülkemizden böyle bir entelektüel çıktığı için gurur duymak lazım.

Saygıdeğer Şair Vedat Selamoğlu'nun hislere tercüman olan kitabı Sonumuz Aşk Olacak şiir kitabını daha önce almış ve seve seve okumuştum. İlk şiir kitabından etkilenerek bu kitabını da aldım. Şairin kalemi çok güçlü ve duygulara derinlemesine hitap edebilen ve kendine çeken bir aurası var. Sürükleyici ve akıcı bir anlatımı ilke edinmiş. Şiir seven tüm okurlara en samimi duygularımla bir gün Aşkına İntihar dizelerinde kaybolmayı tavsiye ediyorum. Kitaptan bir alıntı yaparak satırlara veda ediyorum. "En parlak ışıklarını görebiliyorsan kör gece karanlığının, / Ve benim sessiz çığlıklarımı da duyabiliyorsan, / Akmayan gözyaşlarımı da silebilirsin o zaman, / Çünkü sen bir mucizesin." (Vedat Selamoğlu, Aşkına İntihar)

Sahilde Kafka ile tanıştım Haruki Murakami ile. Kafka 15 yaşında bir lanet yüzünden evden kaçan bir çocuk. Karakterlerin hemen hemen hepsi de gerçek olamayacak kadar iyiydi. Kedi katilini saymıyorum tabi ki. Herkes birbirine güveniyor, birbirine yardım ediyor. Tam da çoğumuzun hayal ettiği bir dünya. Kafamda hikaye bitmedi, bitiremedim çünkü aklımda çok soru işareti kaldı. Nakata karakterini çok sevdim ama gizemini çözemedim açıkçası. Çocukların sebepsiz yere bayılmalarının nedenini de anlayamadım, Nakata'nın o olayla hafızasını yitirdiğini düşünmezsek gereksiz ayrıntı gibi geldi bana o kısımlar. Karga adlı delikanlının da yeri tam olarak neydi kitapta bilemiyorum. Kafamda soru işaretleri bırakmasaydı roman muhteşemdi.

Yazar(lar)ın Kur'an'ın tarihsel bir yönü olmasına rağmen tümüyle tarihsel bir metin olduğu ve yerel bir dili ve pratiği olduğu için de evrensel ve çağdaş olamaz çıkarımlarına katılmadığımı belirtmeliyim. "Dönemi için ilerici" ifadesi de sol jargonu hatırlattı. Yazar(lar)ın kitapta 'felsefi antropolojinin ışığında' yaptıkları değerlendirmeler bana nedense "söylediğiniz ve yaptığınız her şey aleyhinize delil olarak kullanılacaktır" yaklaşımını anımsattı. Kitapta adeta bugüne kadar Batılı ve Doğulu müsteşriklerin, İslam karşıtlarının, muhaliflerinin bütün iddia ve ithamları derlenmiş toplanmış, naif bir dil ve üslupla dile getirilmiş. Kitabın sonunda yazarın din konusundaki sorunlara çözüm olarak cumhuriyetin ilk 23 yılındaki politikaları göstermesi bana ironik, manidar ve düşün-dürtücü geldi. Emek mahsulü olan kitabı din ve özellikle İslam konusunu aydın(lanmacı) bir bakış açısı ile okumak isteyenler için tavsiye ediyorum.