Onaylı Yorumlar

Yazarı ve Basımevini değerli çalışmaları için kutluyorum. Bugün artık sadece isim olarak kalan Kasımpaşa, 1981 öncesinde Beyoğlu İlçesine bağlı Nahiye-Bucak statüsündeydi; benim nüfus cüzdanım ve ehliyetimde isim olarak yer alırdı. Artık Beyoğlu'nun mahalleri şeklinde yaşıyor. Önemli bir eksiklik, Ahmet Emin Yalman adı verilen ilkokulun tarihçesinde Ortaokul olarak zikredilmesine rağmen, gerçekte babamın numaralandırılmış ilkokul olarak, eğitim gördüğü (1930'lar), benim 1959-1960'da Güzelce Kasım Paşa İlkokulu olarak birinci sınıfı okuduğum kurum vefasızlıkla, 1980 sonrası Ahmet Emin Yalman ismi verilmesiyle unutulmuş okulun adı kitapta da zikredilmemiş olması büyük bir eksiklik. Yine de eserleriyle önemli bir tarihi eksikliği tamamlamış görünüyor.

Elime almamla kitabı bitirmem bir oldu. Kitap baştan sona ölüm kokuyor, ihanet kokuyor, sefalet kokuyor. Yıllarca eşi tarafından dayak yiyen, fakirlik içinde yaşayan bir kadın ve onun çocukları var kitapta. Yumruklarını ailesinin üstünde kullanmakta hiç tereddüt etmeyen bu adama öfke duyacaksınız okurken. İşte bu ailede yetişen yirmi yaşındaki bir gencin cinayetiyle başlıyor kitap. Komşusunu vahşi bir şekilde öldürmüş, boğazındaki damarı ısırıp koparmıştır. Tüm köy halkı bu cinayete anlam veremez.

Çok çok güzeldi. Çeviri de kusursuzdu. Endonezya edebiyatını seven herkes bu kitabı okumalı. Yoksulluğu, çaresizliği iliklerinize dek hissedecek, kitapta geçen hemen hemen her karaktere yüreğiniz ezilecek, acıyacaksınız.

Kitabı çok beğenerek okudum. Bir öğretmen olarak şunu söyleyebilirim ki bence de çocuklar anlaşılmak istiyor. Kitabın bana düşündürdükleri; Sürekli burada olduklarını farklı hal ve hareketlerle anlatıyorlar. Kimi birilerini döverek, kimi gürültü çıkarak, kimi birilerinin canını yakarak, kimi yazarak.. Herkes kendine has üslubuyla ya da bildiği yolla.. Çocukları dinlemek zorundayız. Çağımızdaki yetişen gençlere bakacak olursak buna mecburuz. Onları internetin kuytu yollarına, çıkmaz sokaklarına, şefkatten mahrum kollarına bırakamayız. Allah neslimizi korusun. Bahtlarını açık etsin.

Erhan Erkut Hocam gerek yazıları gerek gençlerle yaptığı YetGen çalışmaları gerekse canlı yayınlarındaki heyecanlarıyla ülkede kötü giden eğitime bir alternatif olma gayretinde. Kendiniz için olmasa bile bu kitabı çocuklarınız için lütfen okuyunuz.

Kitapta eğitimin tarihine, neden insan yetiştirdiğimize, eğitimdeki değişim tetikleyicilerine ve boyutlarına, alternatif eğitim kurumlarına, üniversitelerindeki sorunlara odaklanırken bunlara ülkemiz ve dünyadan örnekleri ekliyor. En son bölümde ise paydaşların yapması gerekenler sıralıyor.

Üç kitaplık Kralseçen Günlükleri'nin bu ilk kitabıyla muhteşem bir giriş okuyoruz. Okuduğum en iyi fantastik kitaplardan biri. Mitolojik, fantastik, aşk, tutku, aksiyon, eğlenceli diyaloglar, yetişkin içerik, büyü ve sırlar, gizemler, tanrılar ve tanrıçalar... Hikaye o kadar sürükleyici, yazarın dili o kadar akıcı ve berrak ki yormuyor, kafanızı bulandırmıyor, kolayca okunuyor. Yer yer kahkahalarla, heyecanla, merakla, heyecanla okuduğum bir kitaptı. Soluksuz okudum. Tam anlamıyla muhteşemdi. Devamını aşırı merak ediyorum. Tavsiyemdir..

Kitapta yer alan barkodlar ve podcast yönlendirmeleri güzel olmuş ancak vaka örneklerinde verilen uygulama çalışmalarının bazıları hatalı mesela bir işin yaptırtılmasından bahsedilmiş, alanda çalışan herhangi bir uzman herhangi bir doktora rapor çıkarttıramaz ya da hastanın yatışını yaptırtamaz, bu zorunlu hâllerde bile çok zordur. Bir başka örnek de vaka bir cihaza ya da malzemeye ihtiyaç duyar ve SGK'ya başvurur. SGK hizmetlerinde istenen rapor engelli raporu değil, ilgili cihazın ya da malzemenin gerekli olduğunu belirtir dr. raporudur. Ayrıyeten Engelli raporu ve ÇÖZGER'le ilgili mevzuat 2019 yılında güncellendi. O da tam olarak işlenememiş. Alanda çalışan birilerine son okuma yaptırılsa ya da bir ekibe danışılsa daha az hata çıkardı diye düşünüyorum. Ama çalışmanın amacı güzel.

Kitabın dili sezgisel, açık ve özlüdür. Çoğunlukla nefsin ıslahı, ruhun arınması ve ilerlemesi etrafında dönen İslam'ın özünü anlatmaya çalışır. Özellikle ruh hakkındaki öğretiler dikkat çekici. Mesela, “tasavvuf geleneğine göre yedi ruhumuz vardır veya ruhumuzun yedi ayrı yönü bulunmaktadır. Her biri tekâmülün farklı bir düzeyini temsil eder. Ör: bir annenin arabanın altında kalan çocuğunu kurtarmak için arabayı kaldırabilmesi gibi ya da Çanakkale cephesinde Seyit Onbaşı’nın top mermilerini top kundağına yerleştirmesi gibi. Daha sonradan tekrar denemeleri istendiğinde ne anne arabayı kımıldatabilmiştir ne Onbaşı mermiyi. Mesela bu hayal edilemeyen güç, hayvanî ruhumuzun direnç ve harekete geçme gücünün kaynağı ve olağanüstü şeyler yapma potansiyeline sahip olmasındandır. Ama hayvani ruhun dengesini yitirmek de “hayvan gibi” davranışlara sebep olur. Yine insani ruhumuzdan gelen aşırı nezaket ve hoşgörü de bir tür zehre dönüşebilir.

Kitap istihbarat dünyasında hedef kişileri kendi çıkarına uygun kullanmak isteyen taraflar için hangi zayıf yönlerden faydalanılması gerektiğini gösteriyor. İngiliz istihbaratı Osmanlı cemiyetindeki önemli kişiler hakkında soyundan siyasi görüşüne ve hatta kadınlara olan düşkünlüğüne kadar rapor etmiş. Kitapta Mustafa Kemal Paşa hakkında bilgi olmaması oldukça ilginç. Ayrıca kitabın bir Amerikan büyükelçisinin şahsi vesikaları arasından çıkması İngiltere ve ABD arasında ilgili dönemde bilgi paylaşımının ne denli yüksek boyutlarda olduğunu gösteriyor. Ve maalesef ki kitabı okurken Osmanlı'nın son döneminde yüksek bir oranda Türk olmayan ve olabildiğine zayıf ruhlu kişilerin devlet görevlerine getirildiğini fark edeceksiniz. Bazı önemli kimseler hakkındaki bilgi notlarını okurken 110 sene sonra dahi utanmamak elde değil. İmparatorluğun çöküşünü etüt etmek isteyenler için önemli bir kaynak.

Efsane bir kitap mükemmel ironi harika bir akıcılık sözde Türkiye'yi anlatmıyor ama her yerden fışkırıyor sahte medya maymunları çarpık ilişkiler her yeni hükümetin bir öncekinden kalanı yakıp yıkması bazı başkanların ben neden geldim diye içten isyanı düzelemeyen ekonomide çırpınışlar. Kurtuluş yaşayıp ilgilizleri topraklarından atan ama 20 sene sonra yine onlara bel bağlayıp yardım kabul eden Hayristan Cumhuriyetinin hikayesi mutlaka okunmalı. Hediye olarak alınmalı ve önerilmeli. Bu zamana kadar bu kitabı neden kimse bana söylemedi diye hayıflandığım eser gibi eser.

Bu eser Halide Edip'in alışagelmiş karakterler, olay örgüsünün dışına çıkıyor. Sinekli Bakkal sokağı hepimizin yaşadığı ya da yaşamak istediği bir yer. Halide Edip'in diğer kitaplarını okuduğumuzda olaylar, mekanlar, karakterler gerçekçiydi ama Sinekli Bakkal sokağı için bunu söylemek pek mümkün değil. Rabia karakterinin fazlaca abartıldığını düşünüyorum ve idealize edilen bir karakter olamamış. Kitap akıcı ve sizi içine alıp olaylara dahil ediyor. Tevfik'i, Rakım'ı, Rabia'yı, Peregrini'yi çok iyi şekilde karakter tahlillerini yapabiliriz. Kitapta Doğu - Batı sentezini görmek mümkün. Hilmi Bey Batı özellikleri taşırken Vehbi Dede ve Selim Paşa Doğu özelliklerini taşımaktadır.

Kitabı Can Yayınlarından aldım, kapağı güzel, iç sayfaları güzel ama günümüz Türkçesine çevrilmiş halini tam başaramamışlar. Kitap genel bağlamıyla güzel, okunabilir. Sıkılma söz konusu değil. Ütopik bir sokak ve köşkte kaybolup gidiyorsunuz.