Onaylı Yorumlar

2017 de okuduğum Zülfü Livaneli’nin “Son Ada”sını 7 yıl aradan sonra daha da artmış olan bir beğeni ile ikinci kez okudum. Son yedi yılda yaşadıklarımızın etkisi olsa gerek bu beğenimin artışı.
Yaşar Kemal’in “Zülfü büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir.” yorumunu duyduktan sonra okumayan var ise hala, mutlaka okumalı bu kitabı.
Zülfü Livaneli’nin “En siyasi romanım.” dediği “Son Ada”yı okurken George Orwel’ ın Hayvan Çiftliği’nde hissettiğim duygulara çok benzerdi duygularım. Doğanın içinde doğa kanunlarıyla devam eden bir düzene ( hayvanlar& bitkiler & insanlar) medeniyet adı altında yapılan yersiz müdahaleler, demokrasi adı altına saklanan baskıcı tutumlar, zorlamalar, kıvrak ve sinsice yapılan yorumlarla oluşturulan gruplaşmalar …. Göz göre göre yapılan hatalar silsilesi, tıpkı yaşanan siyasi işleyişteki kısırdöngü haline gelen olaylar gibi anlatılmış Livaneli’nin usta kalemiyle…
Sağlıkla, huzurla ve kitapla kalın

Çok sürükleyici bir romandı. Yazarın daha önce "Ben Sabaha Kadar Uyanığım" adlı kitabını okumuştum, onu da tavsiye ederim. Çağdaş İran Edebiyatı'nı merak edenlere. Irak İran savaşı esnasında geçen bir hikâye tahmin ediyorum. Genç kadının gerçek dışı hayalleri, yüksek idealleri ve kendinden yaşça büyük aşık olduğu adamın Tahran'da yaşadığı sıradan, normal hayat. Birbirine aşık olsalar da farklı hayalleri ve beklentileri olduğundan çekişmeli bir aşk yaşanıyor. Arka planda devam eden savaş, kırsalda yaşanan zorluklar, büyük şehirlerin savaştan o kadar etkilenmemesi, genç olmanın getirdiği yüksek idealler uğruna savaşma isteği gibi farklı konular işlenmiş.

Serinin ikinci kitabında da Johnny ve Shannon'la kaldığımız yerden devam ediyoruz..
İlk sayfasından itibaren kalp parçalayan bir seri.
Dostluk, dram, mizah ve mükemmel bir aşk...
Bu serideki her karakter bambaşka, çok zor ve aynı zamanda çok güzel bağlara sahipler. Okurken herkesin hikayesini merak edip derinlemesine okumak istiyorsunuz . Sayfaların çokluğu göz korkutmasın.
Hayatımda her türlü duyguyu en yoğun yaşadığım kitap
bu kitap, insanın içine işliyor.
Shannon ne kadar güçsüz ezik gözükse de aslında okuduğum en güçlü karakterlerden. Karakter gelişimi o kadar olgunca ki.
Gibsie ve Joey’in hikayelerini sabırsızlıkla bekliyorum...

Hem çocukların hem de yetişkinlerin dikkatini çekeceği çok güzel çizimlere sahip. Metinler çocukların diline uygun şekilde yazılmış. En sonda da yetişkinlerin çocuklara yaklaşımı için bir bölüm var.

Hitap ettiği yaş grubuna yetişkinler kitabı okuyor. Çocuklar kendi okuma düzeyinde olmadığı için dikkatlerini çekmek için resimler çok önemli. Resimler çok canlı. Çocuklar bazen bizim dikkatimizden kaçan detayları fark edebiliyor. Resimler de metinlerden bağımsız olarak Alice Harikalar Diyarında hissiyatı da aldım...

Mükemmel bir eser diyebilirim. Tamamen araştırmaya, belgelere ve şahitlerin anlatımına başvurularak 10 yıl gibi uzun bir sürenin sonunda yazılmış, objektif bir eser. Arap hamasetine kapılmadan okunması gereken bir kitap. Yorumlardaki yazarlar taraflı, yok anlam bütünlüğü yok tarzındaki yorumlar gerçekçi değil. Kitap akıcı bir şekilde yazılmış, Süreci anlattığı için roman gibi okunması ve akması tabii ki de beklenemez. Konu ile ilgili olarak neredeyse hiçbir kitap okumamış olmama rağmen okumakta zorlanmadım.

Yazarın ilk olarak “Çarşamba Çikolataları” kitabını okumuştum ve bir solukta bitmişti kitap. Kahkahalar eşliğinde okuduğumu hatırlıyorum çünkü kendi ilk gençlik yıllarımdan çok şey bulmuştum o kitapta.

“Çocukluğum ve Çocuğum” da ise kendi anneliğimden ve çocukluğumdan bir şeyler buldum. Bu defada çok yerde duraksayıp gözümden yaşlar akmasına engel olamadım.. Bilemiyorum belki de espri anlayışımız, hayatımız ve hayata bakış açımız Aslı hanımla çok benzediği içindir fakat iki kitabını da çok beğendim, sevdim, bir solukta okudum.

Tavsiye ediyorum, siz de bir solukta okuyacaksınız :)

Sürekli bir yerlere yetişme telaşı içinde olduğumuzu o dağ evinde yapayalnız kalınca fark ediyor kahramanımız.. Hayatın akışında kalmak, güneşi hissetmek, yıldızları seyretmek gibi basit ama insansı duygular… Bir oyunun içinde olduğumuzu hayvanlara acımaktan daha çok insanlara acıdığını belirtiyor. Çünkü biz insanlar var olan aklımızla bile bu düzeni değiştiremediğimiz için her şeyi kabullendiğimiz için ne yazık ki hayvanlardan daha acınasıyız..
Her şeyi tek başına yapabilmeyi, alıştığı her şeyi unutup onlarsız da hayatın devam ettiğini pes etmeden bize öğretiyor. En önemlisinin üstüne basa basa sevgi olduğunu; Sevmek ve sevilmek olmadan bu hayatın katlanılmaz olacağını söylüyor. Bir süre sonra kendini, adını, benliğini unutuyor. Hatırlamanın da bir önemi yok oysa ki. O durmadan yenilenmeyi, var olan her şeyi sevebilmeyi kısacası insanca yaşamayı öğreniyor ve öğretiyor.
Benim özelimde gayet anlamlı bir hikayeydi.

1935’te 47 yaşında ölen yazarımız bu bakımdan ve ayrıca hayata bakışı açısından Oğuz Atay’a benzetiliyormuş. Huzursuzluğun Kitabı var olmaktan yorulmuş Bernardo Soares adlı kahraman tarafından anlatılan, düşünen her insan gibi tek derdi anlamak olan ve bu süreçte bizleri biraz huzursuz eden bir kitap. Bir bölümde “Anlamak için kendimi yok ettim “ diyor. Gerçekten de öyle oluyor. Hayatı sorguladıkça huzursuzluğunuz artmasını istiyor zaten yazar. Fazlasıyla negatif duyguları okumak zaman zaman yorucu olsa da bu tarz hayatı sorgulayan ve eleştiren yazarları okumaktan ben hep keyif almışımdır. Bu nedenle kitabın %60 nın altını çizmişimdir. İnsanları hayvani bulmasından tutun Tanrı’yı sorgulatmayan harika cevaplar veren, özgürlüğün tanımını yapan yüzlerce kesit bulacaksınız. Kesinlikle kolay değil ama sizi düşünmeye sevk ettiği kesin !

Kesinlikle kitap bittiğinde nasıl bir kitap diye soracak olsalar ilk kelimem “naif” olurdu. Çok naif, çok anlamlı, kibar bir kitap. Olayı anlatmaya gerek yok zaten kısacık bir kitap. İçinde barındırdığı aile,dostluk , anlam arayışı en güzeliydi. Bir büyüme hikayesi aslında. Bazen acı acı olsa da büyürüz ve ne aradığımızı bilemeyiz. Öyle zamanlarda karşımıza biri ya da bir şey çıkar ve hayata tutunuruz. Bu kitap çok güzel bir hayatın anlam arayışı kitabı bence. Keşke daha uzun olsa dedim kesinlikle.

Kitabın dili bazı yerlerde ağır olmakla birlikte misallerle birlikte yazarımız meramını çok edebî bir şekilde ifade etmiştir.
Dili sadeleştirme(!) çabalarının sonuçları neticesinde edebiyat ve söz sanatlarını da tıraşlama çabaları olmuş. Bazıları günümüze kadar gelmiş, az çok kabul görmüş; bazıları da sadece yazıldığıyla kalmış.
Kelime, kavram ve edebiyata ilgisi olan okurların kesinlikle okuması gereken bir eser. Özellikle Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu okurların kesinlikle okuyup incelemeleri hem onlar için hem de bizler için çok faydalı olacaktır.