Onaylı Yorumlar

Uzun yıllar ta Bosna Savaşı (Soykırımı) yıllarından beri merhum Aliya ile birlikte olan Hüseyin Bey, İzzetbegoviç ile ilgili bugüne kadar elindeki bilgi, belge, arşiv ne varsa bu kitapta toplamış, bu konuda muhtelif zamanlarda yaptığı konuşma ve kaleme aldığı makaleleri de zikretmiş. Aliya'nın düşünce dünyası ve mücadelesi hakkında kendi bakış açısından söylemek istediklerini belirtmiş. Kitaba bir nevi Aliya İzzetbegoviç okuma kılavuzu olarak bakabilirsiniz. Ne yalan söyleyim benim beklentim farklıydı, farklı bir çalışma bekliyordum. Olsun, yazarın birikimi ve kapasitesi çerçevesinde bu konuda elinden geleni yaptığı kanaatindeyim. Aliya İzzetbegoviç fikriyatı ve mücadelesine bir giriş mahiyetinde okunabilir.

Hani hep denir ya “yarası olmayanın şiiri olmaz” diye. Altmışlı yaşlarda olan şairin çocukluğundan bu tarafa hüzün ağrıları çektiği olmuştur. Bu hâlin, taşınan umut ile beraber, şiirlerine de sirayet etmiş olduğunu pekâlâ söyleyebiliriz. Son tahlilde, şairin şiirlerinde milletimizin yaşayan dip derin şuuru, mizacı ve aidiyet duygusu ile hafızaya dayalı, çağının tanığı güzel şiirler okumaktayız. Son olarak, sözü yine Özcan Ünlü’ye bırakalım ve en doğru en yerinde tespitlerle Şakir Kurtulmuş’un şiirlerini ve şairliğini anlatsın; “Şakir Kurtulmuş’un şiiri, büyük iddialarla değil derin ve içten bir sesle kurulur. Bu ses, çoğu zaman suyun akışında, bir çocuğun bakışında, bir şehrin yıkıntısında ve bir annenin çağrısında yankılanır” (s.10) İyi okumalar.

Benim için alışılmışın dışında, biraz da simgesel bir okuma oldu. Shahrnush Parsipur’un anlatımı yer yer masalsı, yer yer oldukça sert; gerçek ile hayal arasında gidip gelen bir atmosfer var. Bu da kitabı hem ilginç kılıyor hem de zaman zaman anlamayı zorlaştırıyor.
Kitaptaki kadın karakterlerin her biri farklı bir hikâye taşıyor ve hepsinin ortak noktası, kendi özgürlüklerini arama çabaları. Erkek egemen bir dünyada var olmaya çalışmaları, yalnızlıkları ve içsel mücadeleleri oldukça etkileyici. Özellikle bazı sahneler çok güçlüydü; uzun süre aklımda kaldı.
Ama açıkçası herkesin kolayca bağ kurabileceği bir kitap değil. Anlatımın simgesel yapısı ve kopuk gibi duran geçişler bazen beni hikâyeden uzaklaştırdı. Daha net ve akıcı olmasını isterdim.
Genel olarak düşündüğümde, zor ama düşündüren bir kitap. Okuması her zaman keyifli olmasa da, verdiği mesajlar ve yarattığı atmosferle akılda kalıcı bir deneyimdi.

"Ciddi işlerin de mizahı olur" dedirten;
bitirmeden elinizden bırakamayacağınız güzellik ve akıcılıkda harika bir eser...
Kitabın baş kahramanı olan Aden'in beni etkileyen onca cümlesindeki favori tespiti ise "Keşke herkes kendi mahallesiyle ilgili mizaha ortaknolabilse" sözü olmuştur.
Bitirirken:
Hayatınızı mizah kılabilmenizi; işe ise, bu kitaptan fazlaca edinip çevrenize hediye ederek başlamanızı temenni ederim.
Böylece mizah yayılır, önce yazarı kazanır, sonra siz kazanırsınız ve en çok da bu günlerde muhtemel karamsar düşüncelerde olan dostlarınızın yüzünde oluşacak tebessümle insanlık kazanır.
İyi okumalar dilerim.

ben kitabı değil o beni bitirdi resmen. ilk başlardan ortalarına doğru bunu neden bu kadar abartmışlar diye düşündüm bunun sebebi de full mektuplardan ilerlememiz. sanki bi bilgisayar içerisinde ya da tek ortamda gecen filmler/diziler gibi hissettirdi. daha sonra Sybil’le bağ kurmaya başladığımı farkettim(belirtmeliyim ki bence bağ kurulması ve yakın hissedilmesi zor bi karakter). kitabın sonlarına doğru okurken aynı zamanda kendi hayatımı, tüm hayatım boyunca ne yaptığımı, ne yapacağımı sorguladım. yaşlılığımda geriye dönüp baktığımda güzel ve dolu dolu bi hayat geçirmem için çabalamalıyım düşüncemi ortaya çıkardı bu kitap. şu anda sahip olduğumuz aslında çok büyük lükslerin sırf sahip olduğumuz için basitleştiğini düşündüm. 70 küsur yıl kadar onunla olan ve bir çok başarısına eşlik etmiş olan görme yetisini 70 yaşından sonra yavaş yavaş kaybetmesi bana çok farklı hissettirdi. bununla beraber hayatının belki de en büyük ve en önemli parçasını, yazmayı da, beraberinde yitirdi.

Etkileyici ve samimi bir anlatı. Askı Sütürleri, bir hekimin mesleki deneyimleri üzerinden hafıza, dostluk, aşk, yalnızlık ve hayat üzerine düşündürüyor. Sade, edebî ve içten diliyle okuru kendi geçmişiyle de buluşturuyor.

Kitabın en sevdiğim yanı, büyük sözler söylemek yerine küçük ayrıntılardan büyük anlamlar çıkarabilmesi. “Askı sütürleri” de bu anlamda güçlü bir metafor: İnsan hayat boyunca kimi zaman görünmez bağlarla, kimi zaman dostluklarla, anılarla ve umutlarla ayakta kalıyor.

Okunmaya, üzerinde düşünülmeye ve yeniden dönülmeye değer bir kitap.

Üçüncü sınıfa geçen oğlum bu yaz okudu ve kitabı elinden bırakmadan, büyük bir merakla tamamladı. Özellikle deniz altındaki eğlenceli dünya, renkli karakterler ve macera dolu anlatım çok hoşuna gitti. Kitabın çocukları sıkmadan okuma isteği uyandırmasını çok değerli buldum. Eğlenceli bir hikâyenin içine merak, keşif ve arkadaşlık gibi güzel temaların yerleştirilmesi de kitabı daha anlamlı kılıyor. Oğlumun okurken bazı bölümleri bana heyecanla anlatması, kitabı gerçekten sevdiğini gösterdi. Yaz tatilinde çocuğuna hem keyifli vakit geçirtecek hem de severek okutacak bir kitap arayanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Özellikle macera ve eğlenceli hikâyeleri seven çocukların ilgisini çekeceğini düşünüyorum.

Uyku Atlası, kelimelerin en ince ayrıntısına kadar işlenip dantel gibi örüldüğü, görselliğiyle de metni tamamlayan çok zarif bir kitap. Kolajları, çizimleri ve anlatımı birbirine öylesine güzel eşlik ediyor ki sayfalar arasında dolaşmak başlı başına bir keyfe dönüşüyor.

Çok severek okudum. Bana kalırsa okul öncesinden ziyade kendi okumaya geçmiş çocukların rafında durması, ara ara eline alıp sayfalarını karıştırması, bazı cümlelerin ve görsellerin üzerinde yeniden durması gereken bir kitap. Her okuyuşta başka bir ayrıntısını fark ettirecek, tatlı ve incelikli bir dünya kurmuş.

Bu kitabı gerçekten çok sevdim. İlk okumaya başladığım andan itibaren beni kendi içerisine aldı, çok akıcıydı.

Bağlanma travmasının çocuklarda nasıl ortaya çıktığını, davranış problemleriyle nasıl karıştırılabildiğini ve güvenli bağlanmanın yeniden nasıl inşa edilebileceğini çok anlaşılır bir şekilde anlatıyor.

En sevdiğim tarafı ise sadece bilgi vermekle kalmaması. Öfke patlamaları, endişe verici davranışlar, bağ kurmakta zorlanma gibi günlük hayatta karşılaşabileceğimiz durumlar için uygulanabilir örnekler, örnek cümleler ve çalışmalar da içeriyor.

Çoğu yerin altını çizdim. Biraz rehber, biraz uygulama kitabı gibi.

Ben çok beğendim, özellikle çocuklarla çalışan uzmanlar ve ebeveynler için tavsiye ederim.

Kitabı gerçekten sevdim. Bir terapist ve bir kadının konuşmalarına yer verilmiş ancak olayı, ne yaşadıklarını, kim olduklarını bilmiyoruz. hayat içerisinde zorlandığı ya da travmatize olduğu durumlardan çıkamadığı kısımları okuyucuya göstermeden aktarılmış. Teslimiyet ve inanç noktasında çok güzel bir rehber sayılabilir bu yönüyle. Ben çok sevdim. Bir kurgu yok kitapta ama anlatılanlar, örnekler vs çok güzeldi. Akıcı değildi ben bunu hayatı yoran konuların verdiği bir ağırlık olarak görüyorum. Zor bir konu anlatılıyorsa kitabı okumak da zor gelebiliyor ve o kısımları genelde yavaş okuyorum. Bu da rahatsız etmedi hatta güzel bir seyir oluşturdu. Okuyacaklara tavsiye ederim.