Onaylı Yorumlar

Küreselleşmeyle ilgili yazılmış en kapsamlı ve en güncel kitaplardan biri. Ekonomik, sosyal, kültürel, siyasal açıdan küreselleşmeyi çok boyutlu bir şekilde ele alan bu kitabın herkesin ilgisini çekeceğini düşünmekteyim. Özellikle pandemi döneminin etkilerine de değinilmiş olması kitabı diğer küreselleşme kitaplarından ayırıyor. Bazı küreselleşme kitaplarında sadece ismen geçen ya da yüzeysel anlatılan mali sorunların "Küreselleşme ve Mali Sorunlar" başlığı altında ayrı bir bölümde ayrıntılarıyla incelenmiş olması da kitabın değerini artırıyor. Şimdiden herkese iyi okumalar dilerim.

Sürmeli, Kahveli ve Çiçekli isimli üç ineğiyle mutlu bir şekilde yaşayan çiftçinin çiftliğine şehirden takım elbiseli bir ziyaretçi gelir. Çiftçinin kendisine ikram ettiği sütlerin tadını çok beğenir ve sütleri şehirde satmayı teklif eder. Ve daha çok süt üretmek için takım elbiseli adamın isteğiyle çiftliğe sürekli yeni inekler getirilmeye başlanır. Çiftçinin ilk başta akşam olunca her ineğine iyi akşamlar demesi ve onları öpmesi, çiftliğe yeni gelen her ineğe isim vermesi ama inekler çoğalınca onlara zaman ayıramaması artık ineklere verecek isim bulamaması ve sırtlarına numara vermesi.
Daha çok inek daha çok süt daha çok daha çok... Para hırsı, hep daha fazlasını isteme çocuklara edebi bir dille çok hoş bir şekilde anlatılmış. Ayrıca kitapların çizimlerindeki ayrıntılar da nefis.

7 Ekim 1835. Puşkin’e yazıyor Gogol:

“Bir iyilik istiyorum, bir konu ver bana. Komik olsa da olmasa da fark etmez; yeter ki tamamıyla Rusya’ya ait bir hikaye olsun.”
•
1837 başında ölen Puşkin’in cevabı Gogol’a ulaşmış mıdır bilmiyorum; ama Müfettiş’in ortaya çıkışı ulaştığını gösteriyor.

Ne istiyordu Gogol…

Komik olup olmaması önemli değil. Sanıyorum tirajikomik bir durum var burada.

Rusya’ya ait olsun diyordu. Peki Rusya nedir? Aksak bürokrasi. Bitmeyen derecede memurlar. İşlemez olmuş düzenin sitemkar vatandaşları.

Evet. Hepsi mevcut burada. Kalabalık isim kadrosu, akıcı bir dil ve etkileyici konu. Kült bir eser zaten. Yeni bir şey söyleme şansım yok. Seveceksin.

Turab.. Küçük yaşta insanların ekmek kazanmak için verdiği mücadeleye tanıklık ediyor, köydeki tüm evlerden ;çocuklar ,anneler ,yaşlılar hariç tarlaya gittiğini görüyor.Savasa gider gibi.Ekmek savaşına.
İyi insanların ,dürüst insanların uğradığı haksızlıklara şahit oluyor, bizzat kendi bu durumlara düşüyor..
Sonra büyüyor Turab,yeri geliyor eve tek başına bakmak için kendi geleceginden vazgeçiyor.
Aşık oluyor ,seviyor seviliyor ama burda da yanlış anlaşılmalara maruz kalıyor..
Hayallerinden hiç vazgeçmiyor, iyi ve kötünün ortasında kalmış ama hangi yönünü beslemesi gerektiğini bilen bir birey oluyor..
100 sayfalık kısacık bir hikayeye bir ömür sığdırmış yazarimizin kalemi çok akıcı. Hikayeyi çok net ve öz anlatmış,uzayan betimlemeler ve tekrar eden cümleler yok..

Necmi Atik, yıllarını Elmalılı M. Hamdi Yazır ve eserleri üzerine emek harcayarak geçirmiş ilâhiyatçı bir yazar. Bu eserde, Elmalılı’nın mirasından günümüze ulaşan ve başka bir yerde yayınlanmamış, 1927-1942 arasına tarihlenen orijinal mektupları bir araya getiriyor. Mektuplar, öncelikle latin harflerine çevrilmiş olarak (s. 17-134) ve sonrasında taranan asıl suretler (s. 149-255) şeklinde tasniflenerek okura sunulmuş durumda.

Üzerinde titizlikle durulmuş, zaman harcanmış ve günümüze kazandırılmış önemli bir arşiv çalışması niteliğindeki bu çalışmada, Elmalılı’nın aile, meslek ve dost çevresinden çok sayıda şahısla teati eden mektuplar yer alıyor. Özellikle Diyanet İşleri’nin, Elmalılı’ya ve Mehmet Akif’e hazırlattığı tefsir ve meal için Akseki ve Börekçi ile yazışmaları dikkat çekici.

Elmalılı ve eserleri üzerinde çalışanlar için ve yakın dönemin bu sayfasına meraklı olanlar için kütüphanede bulunması gereken bir eser.

yeni bitirdim, istiklal'de tanışma şansım da oldu yazarla. usta işi bir romanla karşı karşıyayız, ilk kitap bir fırtınanın uğultusunda devam ediyor sonuna kadar. diğer ciltleri de ileriki bir tarihe bırakmak istedim. roman için neler diyebilirim başka? Duman, yeni bir üslup da denemek istemiş, konuşma dilinin metinlerdeki yansıması olarak. ama bunda kanımca başarılı olduğunu söyleyemem. çünkü kitabın tamamına yayılmaması ve sanki arada o üslubu unutarak devam etmesinden dolayı. hem konuşma üslubunu pek de yansıtmamış. belki daha farklı bir deneme olabilirdi yahut klasik bir şekilde kalabilirdi. velhasıl, genel anlamıyla ilginç bir roman, kenan karakteri aklen gidik biraz, okurken insanı gülümsetiyor, bakalım diğer ciltlerinde neler göreceğiz.

50 li yaşlarda doktor olan yazarın Amerika'dan Avusturalya'ya taşınması ile başlıyor macerası.
Avusturalya'nın kurak kesimlerinde yaşayan ve kendilerine 'Gerçek insan' diyen, günümüz şartlarına uyum sağlayamamış, sağlamak istememiş, olabildiğince ilkel ve toplumun kabullenemediği bir kabile Aborijinler.

Yaşamları beni çok etkiledi maddeye ihtiyaç duymadan yaşamlarını sürdürmeleri, toprağa, havaya, suya, güneşe duydukları saygı ve bunu gösterme şekilleri inanılmazdı.
Unuttuklarını hatırlatıyor insana..
Amaç neydi? Amaca uygun mu yaşıyoruz?
Yoksa modern yaşamın büyüsüne mi kapıldık?

Okunması çok kolay, kalemi hafif, su gibi akan bir kitap. Olay örgüsü çok uç noktada heyecanlar yaratacak bir roman değil, bunu bilerek okumak lazım. Fakat verdiği keyif ve öğretileri bence paha biçilemez. Çok tavsiyedir.

Bu ramazan'da roman okumaya karar verdim ve bu da ilk kitaptı. Kitap okurken vakit geçiveriyor ve bir de bakmışsınız iftar oluvermiş. Yazarın daha önce "Gönül Bağı" adlı romanını okumuş ve beğenmiştim. Bu kitabı daha çok Dan Brown'ın 'Da Vinci Şifresi'nden esinlenilmiş gibi. Kah günümüze kah Osmanlı dönemine gidip gelerek gizemli, sırlarla dolu, ezoterik bir hikaye kurgulanmış. Rahat ve akıcı bir üslubu var fakat bir önceki kitabı kadar sarmadı beni. Yine de sıkıcı gelmedi, dört günde bitirdim. Bu çeşit konuya meraklı okuyucuya tavsiye ederim.

14. sokaktaki bilardo salonu.

48 yaşını doldurmuş bir adam: Ricardo Laverde. 20 yıl hapis yatmış; seyrek saçlı, kupkuru derisi, uzun ve kirli tırnaklarıyla bir gizemli.

30 yaşına ulaşmamış bir öğretim görevlisi: Antonio Yammara. Mutlu bir aile yaşamı da cabası.
•
Bir şekilde tanışıyorlar. Zor da olsa paylaşıyor Laverde yaşamına dair bazı detayları. Bir de ‘kaset’ sunuyor Antonio’ya. Dinliyorlar.

Kaseti dinledikleri gün silahlı saldırıya uğruyorlar ve Ricardo Laverde ardında bıraktığı esrarla ölüyor.
•
Yıllarca peşini bırakmıyor bu mevzu Antonio’nun. Gizemini koruyan olayın perdesini aralamak niyetinde yıllarını harcıyor.

Peki devamında…? Kitabı edinmeniz gerekecek.

Çok ödüllü Vasquez’den iyi bir dil ve kurgu başarısı bence. Ve Süleyman Doğru çevirisiyle. Onu zaten Galeano eserlerinden tanıyorsunuz.

Kitabın yazarı Chiristy Brown doğuştan beyin felci kurbanıydı ve bu hikaye de onun dramı ve bir o kadar muhteşem ve duyarlı hikayesi. Mücadele ve hayal dolu bir hikaye. Sadece sol ayağını kullanarak hayata tutunan ve buradan İrlanda edebiyatının devleri arasına yükselecek bir özürlünün (Bu kelimeyi kullanmaktan nefret ediyorum) hikayesini, kalbiniz titreyerek okuyacaksınız. Kitap ile ilgili şunu da belirtmeden geçemeyeceğim; bir Annenin, bir çocuğun yaşamındaki etkisini ve karşılıksız sevgisini ve sonsuz güvenini ve mücadelesini göreceksiniz. Kadınlar ve anneler, yaşamın güzellikleri, serçelerini şahine çeviren varlıklar.