Yabancı Hakkındaki Yorumlar

İlk başta yazarın annesi ölüyor, cenazesine gidiyor. Sonra arkadaşları oluyor, fellah'ları öldürüyor falan. Anlatılmak istenen ise şu; modern uygarlıktaki saçma sapan yapılaşmalar-kurumsallaşmalar. Hukuğu, yargıyı, devlet mekanizmalarını, bu sistem içerisindeki dinin anlamsızlığını, saçmalığını, gerçek-doğal olanla uzaklığını anlatıyor. Tavsiye ediyorum.

kitabın kesinlikle DONUK olduğunu düşünüyorum. Kitabın kahramanı olaylara o kadar soğuk, duygusuz ve yabancı davranıyor ki sanki olaylar yüzyıllar önce başka birilerinin başına gelmiş. 'YABANCI' başlığını gerçekten iyi yansıtmış ancak kitabın varoluşçu felsefeyi yansıttığına maalesef katılmıyorum. Kitapta akıcılık yok ve merak uyandırmıyor. Ayrıca önemli olaylar 3-5 satırda anlatılırken kahramanın apartmana girip dairesine çıkması 3-4 sayfayı bulabiliyor. Kitabı hiç bir beklentiniz olmadan okursanız mutlu olabilirsiniz, yalnız 117 sayfa oluşuna aldanmayın. Normalde birkaç saatte bitirilebilecek olan kitap benim elimde haftalarca süründü. Gerçekten boğucu ve sıkıcı olduğunu düşünüyorum.

Bu yazarın okuduğum ikinci kitabı. güzel bir kitap. biraz durağan ama benim gibi psikoloji yönü ağır basan kitapları sevenler için ideal. Zeki demirkubuzun yazgı isimli filmi bu kitaptan esinlenilerek yazılmış. O da ilginç bir film.

Albert Camus'nün varoluşçuluk felsefesini çok iyi anlattığını düşündüğüm romanı YABANCI. Bir insanın düşüncelerini roman örgüsü içerine yerleştirebilmesi sanırım kolay bir şey değildir, Albert Camus bunu başarmış bu kitabında. Bu yüzden eseri bu gözle okumak gerekir, klasik bir roman değildir yani. Zaten adı her şeyi anlatıyor, bence bu kitap YABANCI dır. Birde şunu söylemek isterim: Kitapla ilgili fazla beklenti oluşuyor sanırım, bunun ne beklediğimizle de ilgisi var tabi ki ama, bunlardan sıyrılmadan da okumak yanlış yönlendirir bizleri. Büyük usta Vedat Günyol'un çevirisiyle yayımlanan bu kitabı herkese tavsiye ederim. Ayrıca kitabın başında Vedat Günyol'un Albert CAMUS'yle ve felsefesiyle ilgili bilgilendiri yazısı da bence bu felsefeye yabancı olanlar içinde yararlı olacaktır.

Her ne kadar Tersi ve Yüzü kitabında en önemli eserinin o olduğundan söz etseler de bence kesinlikle Albert Camus'un en güzel kitabı yabancı...varoluşçuluğun en belirgin izlerini taşıdığını göreceksiniz.Ayrıca kendi ait olduğu felsefe akımı için 1. bölümün 5. kısmında bir erkeğin kadına karşı nasıl olması gerektiğini o bölümde yer alan diyalogda çok başarılı bir şekilde göstermiş.En beğendiğim bölüm o bölümdü diyebilirim.Kesinlikle okunması gereken bir kitap...

Aldığı ödülü duyunca şahaser sandığınız ; fakat bu ödülü haketmeyen bir kitap. Amaçsız bir insanın açık olmayan davranışları, çok sıkıcı tarzda anlatılmış.

Kitapta varoluşçuluk ve absürdizmin etkileri görülebilir. Özellikle absürdizmin beden bulmuş hali de diyebilirim... Eser tek solukta okunup bitiyor ve uzun süre etkisinden kurtulunamıyor.

Mearsault en temel değerleri takmayan biridir. Dinsizdir annesinin ölümüne pek üzülmez belki komşusunun köpeğinin ölümü onu daha etkiler. Adam öldürür pişmanlıksa galiba duymuyordu çünkü felsefesine uymuyor. tohumu varoluşçuluk olan bir ağaçtır bu kitap.
bu adamın yargıları ve değerlendirişi farklıdır. o yüzden yabancıdır. içinden geldiğini yapar doğru yanlışları yoktur. tamamen boşluk. lost generation.

Yazarın bu romanı felsefesini en iyi anlatan kitaplarından. Dili akıcı, çevirisi fena değil. Kitabı beğendim ama felsefesini değil. Çünkü kitapta tam bir anti idealizm görülüyor. Büyük bir boş vermişlik, hayata ve olaylara direnmeme anlayışı var. Felsefi ve edebi ufkuna yeni yaklaşımlar kazandırmak isteyenlere tavsiye ederim.

Etkileyici bir karakter analizi. Bir kitaba ismi ancak bu kadar yakışır. Mutlaka okuyun, okutun.

şu dünyaya geldik bari yaşayalım der gibi yaşamaya çalışan bir kahraman..adamın yaşamaktan başka bir seçeneği yok, ölmekte bir alternatif ancak yaşamı kendi seçmediği gibi ölümünde kendi seçimi olmadan kendisini bulmasını bekliyor, ki bu yüzden beklentisiz ve kaygısız bir şekilde yaşıyor, yaşamı bizim seçtiğimiz doğru kabul ettiğimiz şeklinin, kurallarının,amacının tam zıddı bir şekilde görüyor ve bu yüzden topluma yabancılaşıyor. gerçekten güzel ve etkileyici bir kitap herkese tavsiye ederim.

Çok fazla normal olmanın ve toplumdaki diğer insanlara göre feci sayılacak durumların aslında insanı ölümün eşiğine getirebileceğinin güzel bir örneği. Üzerine biraz düşünülerek okunması gereken bir kitap.

Olmuş yada Olmamış , O yada bu , orda yada burda hepsini "bir" gören aynı gören bir adamın hikayesi.Olaylar iyi kurgulanmış çok şaşırtıcı desem olmaz , şaşırmadım desem olmaz.Okunması gereken ağızda değişik ve hoş tat bırakan bir eser ve kitaptanda anladığıma göre "Bazen insanlara gerçekleri değil , Duymak istediklerini vermek gerekir." Tavsiye ederim güzel bir kitap.

Bütün hayatı,olguları,olayları"bir" gören yaşamayı "saçma" felsefesine dayandıran bir kitap. Aslında toplumla bireyin çatışması. Bireyin toplum normlarına uymadan inançsız bir şekilde yaşamayı kabullenmiş birinin toplum tarafından yok edilişi. Aslında günümüz toplumunu da yansıtıyor. Zaten toplum değil midir? İnsanı ya deli yapan ya da öldüren.

İlk cümlesiyle vuruyor okuyucuyu Camus bu eserinde buram buram kayıtsızlık kokuyor absürd(saçma) felsefesini ayakları üstüne getiriyor ve bize sunuyor.Hayatın anlamsızlığı üzerine düşündürtüyor insanı şu sözüyle ''Ama herkes bilir ki,hayat yaşamaya değmez.Aslına bakarsanız,insan ha otuzunda ölmüş ha yetmişinde,pek önemli değildi.Çünkü,her iki halde de,pek doğal ki,başka erkekler de,başka kadınlar da yaşayacaklardı,hem de binlerce yıl.''

Evlenmiş evlenmemiş, annesi ölmüş ölmemiş, adam öldürmüş öldürmemiş hatta yaşamış yaşamamış... Hepsine bir gözle bakan, kocaman anlamsız bir dünyada yaşayan bir adamın öyküsü. İçindeki saçma duygusu çok iyi aktarılmış okuyucuya.

Camus'nün başyapıt olabilecek eseri!
Öyle ki sadece çevresindekilere değil kendisine bile yabancılaşmış bir insanın mahkemede işlediği suçla yargılanması bir tarafa bırakılıp geçmiş zamanda yaptıklarının/yapmadıklarının önüne bir suçmuş gibi serilmesini konu alan roman.

İnsanı huzursuz eden bir kitap. çok değişik entrasan ama güzel..

İnsanın kendi ölümüne bile kayıtsız kalması gerçekten çok şaşırtıcı.Ölmüşüm ya da ölmemişim ne farkeder ,bugün ya da bir yirmi yıl sonunda.Gerçekten kahramanın ruh dünyası,olaylara bakış açısı müthiş bir trajedi.

saçma ve çok basit bir kitaptı, okumaya değmez.

okulum için gerekli bir kitaptı.Elime geçer geçmez hemen bitirdim desem yeridir.Herkese tavsiye ederim...ayrıca kitapyurdu güvenimi tam olarak kazandı...

Sade, etkileyici bir eser. Tam bir boşvermişlik içinde bulunan bir adamın hikayesi.

Ana karakterin etrafında gelişen olaylara bu kadar kayıtsız ve bu kadar yabancı kalması gerçekten insanı çok etkiliyor. Bir arkadaşım olmuş yada olmamış bir, evlenmişim yada evlenmemişim bir... Kitabın her yerini geçtim ama bu karakterde bile yazar ana sevgisini es geçememiş. Çok güzel kitap herkese tavsiye ederim.

Anam ölmüş bugün. Belki de dün, bilmiyorum.

kitap elime geçer geçmez okumaya başladım ve hiç bırakamadım. tek seferde bitirdim. nihilist düşünce barındırıyor. yazar fransanın cezayire yaklaşımını muhteşem bir şekilde açıklamış.

yana yakıla ruhu sıkıntı dolu kahramanlar aradığım vakitlerde okuduğum bir kitaptı. aradığım çok büyük sıkıntılar olduğu için o dönemde beni tatmin edememişti. lakin hem hikâye hem de üslup bakımından çok etkilenmiştim. bir gecede biten cinsten.

Albert Camus'un eseri zaten nobel kazanmış bir eser ve bence de gerçekten bu ödülü haketmiş.Artık hayattan hiçbir beklentisi olmayan bir insanın dramı anlatılıyor.Bundan başka YAZGI diye bir türk filmi vardı.Bu eserden etkilenilmiş.Okuduktan sonra film izlenirse daha etkili olacaktır kanaatindeyim.Bol okumalar.

Çok ilginç bir kitap. İnsanı farkında olmadan sürüklüyor. Ne yapacağını değilde neyi umursamayacağını merak ediyorsunuz kahramanın. Bölümlerin son cümlelerine de dikkat etmenizi tavsiye ederim.

kitabın en etkilendiğim tarafı. umarsamaz bir adamın. bir umut belirse bile bu umursamazlığını devam ettirmesiydi. asla bildiğinden vazgeçmeyen ve doğru bildiklerini hesapsız anlatabilen bir adamla karşı karşıyayız. çok ilgi çekici sürükleyici bir klasik. hemen hemen yarım günde bitirdim kitabı. ve tekrar okuyacağımdan eminim. tavsiye ederim.

elinizin yandığını hissetmeyecek kadar acıya duyarsızlaşsaydınız ne olurdu,düşündünüz mü hiç? İşte bu kitabın bize garip,anlaşılmaz gelen kahramanı böyle biri,alışık olduğumuz tepkileri vermiyor,bir yabancı...Kınıyoruz belki,belki de anlıyoruz,bilemiyorum.(bunu önemsediğini de sanmıyorum)Ama bu umursamamanın ötesinde bir durum bence,hissedememe.İşte asıl sorun bu... Çok güzel yansıtılmış,kısa,akıcı cümleler,sıkılmayacaksınız.

filizden'e katılıyorum,,, bende beklediğimi bulamadım bu kitapta... bi yerde okumuş olmak için okumuş oldum :((

Kitap çok farklı bir tarzda kaleme alınmış. bir defa bilinen roman türüne pek benzemiyor. yani hadi al götür sürükle beni diyen bir kitap değil. Ama al beni bir kenara at diyen bir kitap da değil. yani farklı bir tarz. bence ilk göze çarpan özellik kısa cümlelerin kullanılmış olması. romanın kahramanı ise kanımca öyle bir adam yoktur veya biz yetiştiğimiz kültür içinde böyle bir şey tasavvur etmiyoruz. herşeye olsa da bir olmasa da bir felsefesi ile yaklaşan bir tip. duygunun hemen hemen çok az olduğu bir tip. zaten kitapta savcı da savunmasını bu duygusuzluk üzerine kuruyor. okunabilir .

Nöbel ödülüne siyaset karıştırılmış bir kitap. Bekledğimi bulamadım.

Kusura bakmayın ama ben bu kitaptan fazla tat alamadım. İçimde çok farklı beklentilerim vardı kitaba başlamadan. Belki bunun etkisidir. Ya da ilk okumamda kaçırdığım birşeylerin etkisi. Ama yorumlardaki bir solukta/bir gecede okuyacaksınız gibi sözler abartı geliyor bana. Kitap bana sıradan geldi. Okumayanların da bişeyler kaybedeceğini düşünmüyorum yani :( .

En sevdiğim kısmı kitabın kahramanı duygularını yazıyor bir deftere ve cinayetle suçlanınca o defter delil olarak kullanıyorlar.Ve diyor ki "..Bir gün delil olarak size karşı kullanılmasını istemiyorsanız yazdıklarınız yok edin..".Bende tuttuğum defterlerin çoğu sayfasını yırtıp attım bu kitabı okuduktan sonra.Birinin eline geçmesi ihtimali üzerine.Çünkü haklı yazdığın,söylediğin ve yaptığın şeyler bir gün aleyhine delil olarak geri dönebiliyor..

Soluksuz, elden bırakmadan, ürküntüyle okunan nihilist bir kitap. Az sözcükle, çok fazla şey anlatmış Camus. Fazla söze hacet yok, okunması gereken, önemli bir kitap...

bence bu esere roman demek yanlış olur sürekli insanı düşünmeye sevkeden felsefe bir yapıt başkahramandan çok etkilendim ve sürekli kendime bu türlü hayatın ne kadar makbul olduğunu sordum mutlaka okumalısınız ne dediğimi anlayacaksınız

bu kıtapla ılgılı bır fılım cekmısız tv.da onu ızlemıstım ve cok etkılenmıstım ve kıtabını alarak merakımı gıderdım..harıka bı eser,zaten 1957 nobel odulu almıs..yasadıgı herseyı sacma goren ve sacmalıklardan olusan bır hayat oldugunu dusunen bı adamın hayatı anlatılıyor,oylekı annesının olumune bıle uzulme ıle sevınme ve hıc bırsey hıssetmeme arasında kalıyor..tavsıye ederım...

Sürükleyici güzel bir roman. Yazarin ilk romani yanilmiyorsam. Tanismak icin güzel bir eser diye düsünüyorum. Okurken aklima sik sik gercekten böyle bir insan varmidir diye düsündüm ve etrafimdaki insanlari süzmeye basladim. Okunmasini tavsiye ederim.

Bu romanın dünya görüşü, yaşamın anlamsızlığından, saçmalığından kaynaklanan bir anlayıştan ortaya çıkmaktadır. Yazarın ana kahramanı günlük hayattaki olaylara bizim kafamızdaki kalıplara hiç de uygun olmayan bir biçimde karışılık vermektedir. Zaten eserdeki çatışma da bu tem üzerinden süregelmektedir. Çevresine ve kendine yabancı düşmüş bir kişinin romanıdır Albert Camus'un yazdığı. Tercüme cok iyi yapılmış, sevilerek okunacak ve belleğinizin sınırlarını zorlayacak bir kitap...

bir insanın ruh hali, düşünceleri, hissettiklerini mükemmel anlatan bir solukta okunan kitap. Kitap okumayı seven her insanın mutlaka okuması gereken bir başyapıt.

Camus bu eserinde kendi felsefesinin sağlam bir anıtını Mersault karakteriyle inşa ediyor.Albert Camus'nun yaşamı absürdlüğün sahnesi olarak gören bakış açısı ve Sartre'ın yadsımacılığına yakın tarzı Mersault karakterinin iskeletini oluşturuyor.Benim için ilginç olan Ethan Cohen'in yönetmenliğini yaptığı ''The Man Who Wasn't There'' ( Orada Olmayan Adam)filmindeki Billy Bob Thornton'un canlandırdığı Ed Crane karakterini Mersault'ya benzetiyor olmam.

20.yy'ın şüphesiz en büyük filozoflarından bşrş olarak kabul edilen Albert Camus, "yabancı" adlı eserinde bir memurun hayata olan bakış açısını anlatmakta. romanın kahramanı Mersault, hayat ile arasına kalın bir duvar örmüş, hiç kimsenin kendisini ilgilendirmediği bir dünyada son derece kısıtlı bie çevrede yaşamaktadır. zaten çok az sayıda dostu olan kahramanımız, Raymond isimli arkadaşına bir arabın zarar vermesi üzerine olsa gerek -kendisini kontrol edemeyerek- gidip o kişiyi öldürür. mahkemeye çıkarılan Mersault, birtakım haksız ve alakasız suçlamalara maruz kalsa da kendisini savunmaz. Çünkü tüm bu olup bitenler onu ilgilendirmemektedir kendi dünyasında. Giyotin ile ölüme mahkum edilen kahramanımız, hayatının son demlerinde derin düşüncelere dalar ve aslında hayatı çok sevdiğini keşfeder ve yaşama karşı örmüş olduğu duvarları yıkmaya karar verir. Lakin, artık çok geçtir. Bir çırpıda okuyabileceğiniz, Vedat Günyol'un başarılı çevirisiyle beğenimize sunulmakta.

Yalın ve basit bir kurgu ile karşılaşıyorsunuz ilk bakışta. Sonra bu basitliğin içinde varoluşçu felsefenin ne kadar güzel şekil bulduğunu farkediyorsunuz. Kendi varlığımızın farkına vardığımız, daha doğrusu kendi küçük dünyamızda öz niteliklerimizi dışa vurduğumuz, basit ama kendimizin olan ile mutluluğu yakaladığımız anda toplumsal aklın çoğu zaman pörsümüş bir dogmayla bireylerin özgürlüğüne müdahale ettiğini görüyoruz.

Fransa'da Exsiztantialist akımının öncülerinden olan Albert Camus'un en karakteristik eserlerinden birisi "Yabancı"dır.Eserin özü yazarın "Saçma" fikrine dayanır.Yani, dünya saçma, boş ve anlamsızdır.Çevre baştan başa saçmalıklarla doludur.Bu durumda insan bitip tükenmek bilmeyen bir usanç içindedir.Makinalaşmış dünyada kendini de makinaların bir parçası farzeder.İsyan edip, bütün anlamsızlıklara son vermek, yani intahar etmek istediği zaman da bunun gereksiz bir şey olduğunu anlar.Tek çıkar yol olarak, bütün saçmalıklara katlanarak, boşvericilik içinde bir görev yerine getiriyormuş gibi hayatı yaşamaktır.Camus'u tanıyan bir okuyucu "Yabancı"yı eline aldığı zaman belki bu yabancı sözünden ilham alarak romantik düşüncelere dalabilir.Ama kitabı okuyunca, gittikçe artan bir şaşkınlık duyar.Çünkü, romanın kahramanı M.Meursault alışkın olduğumuz insan tiplerinden farklıdır; herkese benzemeyen bir yabancıdır o!Tabi bu farklılık ruhi durumda, olaylar karşısında gösterdiği tepkide, hayatı anlayışında ve yorumlayışındadır.Tipik bir existantialist kahramandır.Ama Camus'un kahramanı Sartre'nin kahramanları gibi bunalım ve gerilim içinde kıvranıp durmaz.M.Meursault'un en belirgin özelliği hayat ve olaylara karşı kayıtsızlığı ve boşverciliğidir.Annesinin ölümünde bile sakin ve soğukkanlı hali herkesin dikkatini çeker.Cenaze töreninden bir gün sonra sevgilisiyle bir komedi filmi seyretmeye gider.Dünü aklına bile getirmeden sevişmeye dalar.Bir rastlantı sonucu, kendisinin de kesinlikle tayin edemediği nedenler yüzünden tanımadığı bir insanı öldürür.Soruşturma sırasında pek soğukkanlı davranır.Yaptığından pişmanlık duymaz, sadece canı sıkılır.Hapise atılır.Bir kaç günlük tedirginlikten sonra, bu yeni hayat tarzına da alışır.İdama mahkum edilişini soğukkanlılıkla karşılar.Tanrı'ya inanmadığı için kendisini ziyarete gelen papazı kovar.Ölüme boyun eğer.

Sadece olayların kaba çizgilerini verdiğim bu felsefi romanı gerektiği şekilde anlamak için, bütünüyle ve dikkatli okumak şarttır.İnsanın ve toplumların kurtuluşu için karakter yaratmanın zorunluluğu her zaman söz konusudur.Camus'un ortaya sürdüğü bu tip; M.Meursault, gerçek, sağlıklı ve ümit verici bir karakter midir?Olan mıdır, yoksa olması gereken midir?Bir şeyi kabul veya reddetmeden önce, üzerinde uzun uzun düşünmeli, gerekli ayıklamalar yapılmalı, sebepleri bulup çıkarmalı, pürüzleri ortaya sermelidir.Yeni iddialar, gayeler, bunalımlar ve fikirlerle ortaya çıkan bir kimse ne büsbütün haklıdır, ne de büsbütün haksız...Genellemelere dalmadan konumuza döneyim.

Anlaşıldığı gibi M.Meursault, bütün sorumluluklardan, duygulanmalardan, bağlardan elini ayağını çekmiş bir insandır; hayatın boşluğunu, herşeyin saçmalığını, insanın zavallı robotluğunu kabul etmiş.Öyle bir anlamsızlık çukuruna saplanıp kalmış ki, olaylar normal tepkilerini yapmıyor onun üzerinde."Olamaz!Olmamalı!.." gibi kesin iddiaları yok.

Gaye ve ideal nedir unutmuş, mutluluğu bir devrim gibi bekleyen içi boşalmış ruhu anlamsızlıklar kusan bir yaratık!Bu, başkaldırışı bir koz olarak kullanan düşüncenin yarattığı mıdır yoksa, insanın içinde her zaman gizli olan olumsuz bir ikinci Ben'in birinci plana geçmesi midir?Omuz silkmeden veya hemen taklide geçmeden önce üzerinde düşünülmesi gereken bir konu...

Okuduğum romanların kahramanlarında okuyucunun yer yer kendini bulup gevşemesi klasik bir zevklenmedir.Ama M.Meursault'da hiç mi bulmaz insan kendisini?Normal durumlarda alışımış olanı yaparken veya yapmak gerekliyken aykırı istekler ve isyanlar içinde kıvranan bir yönümüzün varlığı bizi şaşkınlığa düşürüp paniğe kaptırmamış mıdır?Söz gelişi, can sıkıcı bir gevezeyi nezaket kuralları gereğince dinlerken öfkeden kudurduğumuz olmamış mıdır?Bütün itirazlar bir yana, tabiatın en karmaşık yaratığı şu insanoğlu!Çözdükçe düğümleniyor...İçimizde bir yön var ki bize büsbütün yabancı!..

M.Meursault, herkesin tanıması gereken, ibret dolu bir karakter...

Alber Camus denince akla ilk gelen, her şeyin dünyada olup biteceği ve ahrete inanmama. Gerçi bu konuda yazar tam kararını verememiş bence.Bu kitapta da yazar hiç bir şeyi umursamayan bir gencin idama giden yoldaki hikayesini konu alarak aynı konuyu işlemiş-tıpkı Veba adlı kitabında olduğu gibi. Ölmekle yaşamayı, sevmekle sevmemeyi bir tutan ateist bir gencin etkileyici öyküsü. Kısa ama öz bir biçimde mesajını veriyor yazar.Bu da onun en büyük özelliği zaten.

Zeki Demirkubuz’un “yazgı” filminin bu romandan esinlendiğini okuyunca romanı da okudum her ne kadar sonu filimdeki gini mutlu bitmesede toplumsal baskının düşünceyi etkilemedeki rolünü iyi anlatan tesbitler var romanda…

Duyguların nasıl körelmiş bir hale geldiğini, bunun sebebinin hayat olması ama suçlunun insan görülmesi gerçekten çok garip. Gerçekleri kabullenip bu şekilde yaşamanın toplumca hoş karşılanmadığını görüyoruz fakat gerçekleri kabullenmeyen insanlarada gerçekleri kabullenmesi yönünde öğütler verip destek olunması gerçekten çok karmaşık bir paradoks. "Her şey doğru, hiç bir şey doğru değil"

Annesi bakımevinde ölen Mr. Meursault işinden iki gün izin alır ve annesinin cenaze işlemleri ile ilgilenir. Komşusu Raymond’un tartıştığı bir Arap’ı silah ile vurup öldüren Mr. Meursault cezaevine girer. Aylar süren mahkeme kararına göre Mr. Meursault idam cezasına çarptırılır.

Kendine has bir üslupla modern edebiyat içindeki en güzel yerini almış bir Camus klasiği.