Onaylı Yorumlar

Ülkemizde fantastik edebiyatın önde gelen isimlerinden biri olan Barış Müstecaplıoğlu'nun yayımlanan son kitabı olan Altın Uygarlığın Mirası: Bir Lazika Romanı; daha ilk sayfasından itibaren okuyucuyu içine alan, ilgi çekici konusu ile merak uyandıran, neredeyse her sayfasını büyük bir heyecanla okuduğum bir roman oldu.
Barış Bey son romanında bizlere gerçek ile fantastik öğelerin iç içe geçtiği bir okuma sunuyor.
Romanın konusuna gelecek olursak; ünlü bir iş adamı olan Ömer Bey'in kızı Elva arkadaşlarıyla birlikte Lazika Uygarlığı’nı araştırmak üzere gittiği Arhavi’de kaybolmuştur. Ömer Bey, Entepan olarak bilinen, insanların yaşadığı duyguları hisseden Derin'e kızını bulması için bir iş teklif eder ve olaylar gelişir.
Derin, Ömer Bey'in güvenlik müdürü Ozan ile gittiği Arhavi'de birçok ilginç olayla karşılaşacak, doğanın mucizelerine tanıklık edecek ve inanılmaz bir maceraya sürüklenecektir.
Büyük bir zevkle okuduğum bu güzel romanı kesinlikle tavsiye ediyorum.

Fatma Nur Uysal Pınar'ın ilk kitabı Miyase Çıkmazı, tıpkı esere adını veren öyküde olduğu gibi insana dair çıkmazların anlatıldığı metinlerin yer aldığı bir yapıt. Bundan dolayı kitaba bu öykünün adını verilmesini gayet yerinde olmuş. Dili temiz, daha ilk sayfadan okurunu yakalayan, birinci şahıs anlatımı yoğun, aile ya da gönül ilişkilerindeki kırıklıkları, ölümü ve daha pek çok insana dair çıkmazları anlatan metinlerin bulunduğu bir kitap. Örneğin, travmatik geçmişini sevdiğine ancak bir mektup vasıtasıyla anlatabilen karakter de yer alıyor öyküde. Yani esasen karakterler ya bir nedenden dolayı suskun ya da "Miyase Çıkmazı" öyküsünde olduğu gibi susmak zorunda. Sadece kadın karakterleri değil erkek karakterlerin birinci şahıs anlatımı da gayet başarılı. Ayrıca yaşlıya da çocuğa da iyi anlattırmış yazar. Öykülerin kurguları genel olarak başarılı ve inandırıcı.

Prof. Dr. Hürşad Sinan Özbek’in Marx’ın Din Felsefesi adlı kitabı, Marx’ın din anlayışını yüzeysel yorumlardan kurtarıp felsefi temellerine yerleştiriyor. Yazar, Marx’ın Feuerbach’tan nasıl etkilendiğini, onu hangi yönlerden aştığını ve diyalektik materyalizmin bu süreçte nasıl şekillendiğini son derece açık biçimde ortaya koyuyor. Kitap, Marx’ın “din halkın afyonudur” sözünü slogandan çıkarıp, onu toplumsal yabancılaşma, üretim ilişkileri ve insan bilinciyle ilişkilendiriyor. Özbek Hoca’nın anlatımı, karmaşık görünen felsefi konuları bile anlaşılır hale getiriyor.

Benim için bu eser, Marx’ın din eleştirisini yalnızca bir ideoloji meselesi değil, insanın düşünsel serüveninin bir parçası olarak kavramamı sağladı. Felsefeye ilgi duyan herkesin mutlaka okuması gereken güçlü ve derinlikli bir çalışma.

Çoğu zaman bir mekan, bir yolculuk, bir kelime insanın geçmişini hatırlaması için yeterli bir imgedir. Malma İstasyonu da geçmişin şimdiye yansıdığı; mekanın, zamanın hayal perdesinde anlam kazandığı bir yer. İstasyonlar tren yolculuklarının durakları olduğu gibi; insanın da hayat yolculuğunda soluklandığı yerler vardır.En güzel düşüncelerle geçmişin ziyaret edildiği bu duraklarda hatıralar bir bir ruhtan zihne yansır.Geçmişin masalsı anlatısı bazen birçok ayrıntıyı olduğu gibi gizemleri de açığa çıkarır. Bir ailenin üç nesil boyunca süren hikayesinin içine sırlanmış bilgiler kendilerini kolay ele vermezler. Ama olaylar öylesine izler bırakır ki izlerin birleştiği zihnin tuvalinde harika resimler ortaya çıkar. Schulman böyle bir resim çizer. Ama bir farkla siyah tonlar tuvale hakimdir. Siyahın içindeki renk umudun diliyle Yana ismiyle tecessüm eder. Yana gibi kahramanların anlatıları kesişir, çarpışır, bakış açıları değişir; gerçek, böyle bir anlatının göbeğinde filizlenir.İyi okumalar

Kayıp kitaplar ilgi çekicidir. Zira edebiyatın toprağında gizli hazineler hep böyle çıkar. Celine’in eseri de kayıpken bulunmuş bir savaş tasviridir. Kahramanın gözünden kaosun, curcunanın, dehşetin, yıkımın, çürümenin iyi bir anlatısıdır. Savaşın meydana getirdiği fiziksel ve ruhi yıkım Celine’in anlatısının otobiyografik öğeleriyle gayet güzel birleşir. Travma sonrası stres bozukluğunun yarattığı o meşum ruh hali anlatanın dilinden dalga dalga okurun hayal dünyasına yayılır. Gerçeğin gerçek bir şekilde anlatımı en iyi ifadesini Celine’nin diline yansıyan bol argolu erkek jargonunun dışa vurulmasıyla bulur. Hatırat özelliğini gösteren bu günlük şeklindeki roman denemesinin sayfalarının eksik olduğunu da belirtmek gerekir. İlerleyen günlerde tamamını bulunması ise edebiyat dünyasını yeni bir hazineye kavuşturacaktır. Ancak Celine’ninki gibi güçlü bir edebi dil binlerce ayrıntının olduğu harp dünyasını deşifre edebilir.

Makroekonomi alanıyla ilgilenen herkes için oldukça faydalı bir kaynak. Kitap, hem güncel konulara değinmesi hem de Türkiye ekonomisi üzerine yapılan analizleri içermesi açısından değerli. Her bölüm farklı bir makroekonomik sorunu ele alıyor ve literatürle birlikte değerlendirme yapıyor. Özellikle enerji, CO₂ emisyonu, para politikası ve işsizlik gibi konuların Türkiye özelinde incelenmesi kitabı özgün kılıyor.

Akademik dili sade ve anlaşılır, bu da kitabı sadece akademisyenler için değil, ekonomiyle ilgilenen herkes için okunabilir hale getiriyor. Yüksek lisans öğrencileri ve araştırmacılar için özellikle yararlı olacağını düşünüyorum.

Kitabı eşim okumak istediği için sipariş etmiştim. O okudu, sonra ben de okudum. Kitabın ismi bana yıllar önce seyrettiğim 'Hakkari'de dört mevsim' belgeselini hatırlattı (yazar kitapta ısrarla anımsamak, hatırlamak yerine ansımak diyor, gıcık kaptım doğrusu). Van'da 11 yıl kaldım, doğrusu bir kere bile ne Yüksekova ne de Hakkari'ye gitmedim. Hem bir vesile olmadı, hem de o yıllarda (90'lı yıllar) ürktüm doğrusu. Yazar, bir öğretmen olarak Hakkari'nin bir köyünde 70'li yıllarda görev yaptığı bir yıl içinde görüp yaşayıp hissettiklerini anlatmaya, hissettirmeye çalışmış. Gerçek kurgu, düş gerçek birbirine karışmış ama ortaya ilginç bir hikaye çıkmış. Elime almamla bitmesi bir günde oldu. Bu öyküyü, romanı okuyun derim.

Nermin Yıldırım’ın yazdığı 2. benim okuduğum 3. kitabı. Kimi yazar roman yazmak için gelir şu hayata ki bu kitabıyla birlikte bu yazarın da bu grupta olduğuna kani oldum. Kitap merak uyandırarak başladı. Bölümler karakterler üzerinden değişerek anlatıldı. Olaylar ilmek ilmek çözüldü. Yaralara dokunuldu. Olması gerektiği gibi de sonlandı. Kitabın adının anlam kazanmasıyla boğaza inen yumruk eşlenik vücut buluyor. Bu ayrıntı bile bu kitabı okunmaya değer kılıyor. Tam kararında bir roman. Edebi değeri olsun, kaleminin lezzeti olsun, akış olsun hemen her şey okurun damağında tat bırakıyor. Kadın yazarların böylesine başarılı olmasıyla ayrıca gurur duyuyorum. Çok çok beğendim. Hemen elimde olmayan diğer kitaplarını da alacağım.

Bir çırpıda okunacak sıcak, samimi ve hüzünlü bir kitap. Rengi olsa mavi olurdu, ortaları hafif boğuk, dışa doğru aydınlanan. Biten ilişkiler, yarım kalmışlıklar, bu yarım yaşanmışlıkların ortasında yeni filizlenen hayatlar ve olasılıklar… Daha önce Nohut Oda kitabı ile tanışmış olduğum Melisa Kesmez, kısa ama etkili bir dokunuş daha yaptı hayatıma bu kitabıyla. Yer yer her kadının hayatının belli dönemlerinde hissettiği bocalamalardan bahsetmiş olması, okuru yazara daha da yakınlaştırıyor. Anne, baba ve kızlarının ağzından anlatılan hikaye, devam şeklindeki bölümlere ayrılmış. Hepsinin çocukluklarına da ufak ufak değinilmiş. Kıyaslamalar ve yorumlar okura bırakılmış. Beğendim.

Cioran’ın aforizmaları, anektodları, yorumları, görüşleri ve alelade zamanda aklına düşüp bir kenara not aldığı fikirlerinden oluşan bir kitap. 12 bölüme ayrılmış ve her bölüm kendi içinde tutarlı bir konuya sahip. Bazı bazı düşünürleri iğnelemiş bazen de başkalarıyla konuşmalarının örneklerini verip onları eleştirmiş. Genel üslubu “bence bu” şeklinde yani ne tam olarak kendinden emin diyebilirim ne de bizi yanlışlamaya uğraşmış diyebilirim. Ama bu halleri yani bence bu ve senin düşündüğün beni ilgilendirmiyor, seni ikna etmekle uğraşamam tavrı benim gözümde yazarın tarzı olmuş durumda. Aforizmaları genel olarak hayatın anlamsızlığı ve boşluk hissi ile donanmış. Zaten kitabın adından içeriğin ne olacağı bariz. Yer yer nihilizm ve büyük bölüm melankoli dolu. Kafamı karıştıran ve hak verdiğim yerleri olsa da anlamsız bulduğum ve eleştirdiğim bölümleri de bir o kadar fazlaydı. Yine de elbette güzel bir okumaydı benim için. Her Cioran bitiminde oku listeme yeni bir Cioran daha ekliyorum.