Onaylı Yorumlar

Nermin Yıldırım’ın yazdığı 2. benim okuduğum 3. kitabı. Kimi yazar roman yazmak için gelir şu hayata ki bu kitabıyla birlikte bu yazarın da bu grupta olduğuna kani oldum. Kitap merak uyandırarak başladı. Bölümler karakterler üzerinden değişerek anlatıldı. Olaylar ilmek ilmek çözüldü. Yaralara dokunuldu. Olması gerektiği gibi de sonlandı. Kitabın adının anlam kazanmasıyla boğaza inen yumruk eşlenik vücut buluyor. Bu ayrıntı bile bu kitabı okunmaya değer kılıyor. Tam kararında bir roman. Edebi değeri olsun, kaleminin lezzeti olsun, akış olsun hemen her şey okurun damağında tat bırakıyor. Kadın yazarların böylesine başarılı olmasıyla ayrıca gurur duyuyorum. Çok çok beğendim. Hemen elimde olmayan diğer kitaplarını da alacağım.

Bir çırpıda okunacak sıcak, samimi ve hüzünlü bir kitap. Rengi olsa mavi olurdu, ortaları hafif boğuk, dışa doğru aydınlanan. Biten ilişkiler, yarım kalmışlıklar, bu yarım yaşanmışlıkların ortasında yeni filizlenen hayatlar ve olasılıklar… Daha önce Nohut Oda kitabı ile tanışmış olduğum Melisa Kesmez, kısa ama etkili bir dokunuş daha yaptı hayatıma bu kitabıyla. Yer yer her kadının hayatının belli dönemlerinde hissettiği bocalamalardan bahsetmiş olması, okuru yazara daha da yakınlaştırıyor. Anne, baba ve kızlarının ağzından anlatılan hikaye, devam şeklindeki bölümlere ayrılmış. Hepsinin çocukluklarına da ufak ufak değinilmiş. Kıyaslamalar ve yorumlar okura bırakılmış. Beğendim.

Cioran’ın aforizmaları, anektodları, yorumları, görüşleri ve alelade zamanda aklına düşüp bir kenara not aldığı fikirlerinden oluşan bir kitap. 12 bölüme ayrılmış ve her bölüm kendi içinde tutarlı bir konuya sahip. Bazı bazı düşünürleri iğnelemiş bazen de başkalarıyla konuşmalarının örneklerini verip onları eleştirmiş. Genel üslubu “bence bu” şeklinde yani ne tam olarak kendinden emin diyebilirim ne de bizi yanlışlamaya uğraşmış diyebilirim. Ama bu halleri yani bence bu ve senin düşündüğün beni ilgilendirmiyor, seni ikna etmekle uğraşamam tavrı benim gözümde yazarın tarzı olmuş durumda. Aforizmaları genel olarak hayatın anlamsızlığı ve boşluk hissi ile donanmış. Zaten kitabın adından içeriğin ne olacağı bariz. Yer yer nihilizm ve büyük bölüm melankoli dolu. Kafamı karıştıran ve hak verdiğim yerleri olsa da anlamsız bulduğum ve eleştirdiğim bölümleri de bir o kadar fazlaydı. Yine de elbette güzel bir okumaydı benim için. Her Cioran bitiminde oku listeme yeni bir Cioran daha ekliyorum.

Nihan Kaya’yı her okuduğumda birinin beni anlamış hissi ile doluyorum ve bu çok hoşuma gidiyor. Bu okuduğum kitabı aslında İyi Aile Yoktur kitabının devamı niteliğinde yazılmış ki bence de bu şekilde olması daha uygun olabilirdi ancak sonrasında ayrı bir kitap olarak basılmış. Toplumları değiştirenlerin kişiler kişileri değiştirenlerin ise yine toplumlar düşüncesi barındırıyor kitap. Özellikle Türk gelenek ve göreneklerinin ve tutumlarının kadınları ne kadar aciz hale düşürüp onları sömürdüklerini gözümüze sokmuş. Her ne kadar kendimi coşkulu bir feminist olarak görsem de Nihan Kaya‘nın yanında bir hiçim. Bazı paragraflar bana da tokat gibi geldi ancak önceki kitaplarında olduğu gibi biraz abartmış diyemedim bu sefer. Belki de tarzına alıştım ya da düşüncelerim evrildi bilemiyorum. Kendi çocuğu var mı bilemiyorum ancak bu kadar çocuk yanlısı Türk kadın bir yazar sanıyorum ki okumadım ve tabi tanışmadım da. Çok çok yapıcı bir okumaydı. Özenli bir teşekkürü gerçekten hak ediyor.

Hatice Kübra Tongar’ı daha çok çocuk gelişim uzmanı olarak tanıyoruz. Aile danışmanlığı da yapıyor. Gerek sosyal hayatta gerekse sosyal medyada aktif olan yazar bu kitapta evlilikle alakalı algılarımızın çocukluktan itibaren nasıl oluşmaya başladığını anlatıyor. Toplumda yerleşmiş bazı kalıp düşüncelerin evlilik hayatımıza nasıl yansıdığını okuyunca yazara hak vermeye başlıyoruz. Kitapta bahsedilen kişilikler bütün insan ilişkilerini ilgilendirse de karı koca ilişkileri için ayrı bir önem arz ediyor. Yazar meselelerden bahsederken reçetelerini sunmayı ihmal etmiyor. Evlenmeden önce de evlendikten sonra da her iki tarafın okuması gereken aydınlatıcı, akıcı bir kitap olmuş.

Gabriel Garcia Marquez bu eseri işe yaramaz, yırtın atın dedikten kısa bir süre sonra hayata gözlerini yummuş. Kendisi kendi yazdığı eserin güdük olduğunu düşünmüş. Yakınları ise ilk başta eserin saklı kalması fikrine uyum gösterse de sonraları kitabı yeniden değerlendirip yayınlanmaya mecbur görmüşler. Babalarının son günlerinde aklının gidip geldiğini bilmeleri ve bu kitabın işe yaramayacağı düşüncesinin de aklının gittiği bir sürece denk geldiğini düşünmeleri de kitabı yayınlamaları konusunda kendi vicdanlarını rahata erdirme bahaneleri olmuş. Biz de böylelikle yazarın bir eserini daha okuyabilme fırsatı edinmiş olduk.
Açıkçası bu eseri yayınlamak yahut okumak yazara bir ihanet midir bilemedim lakin yine de merakıma yenik düşerek bir çırpıda, hızlıca, belki de yazara bu sayede yakalanmayacağımı sanarak okuyuverdim. Pişman olduğumu da söyleyemem. Zira kısacık bir öykü olmasına rağmen etkileyici olduğunu düşünüyorum. Siz de yazara yakalanmadan hızlıca okuyabilirsiniz bence :)

Kitabı satın aldıktan birkaç hafta sonra vefat ettiği haberini okudum. Bu haberleri okurken, yazara olan övgüler dikkatimi çekti. Aradaki Nehir, Ngũgĩ’den okuduğum ilk romandı. Çok beğendim ve diğer eserlerini de aldım. Kitapları okudukça, yazarı daha iyi anladığımı ve hayran kaldığımı belirtmeliyim. Sömürge ve sömürge sonrası dönemde ortaya çıkan Afrika deneyimine dair izlenimlerini aktarmasının yanı sıra, sömürge sonrası Kenya'da giderek karmaşıklaşan toplumsal oluşumu göz önüne alarak Kenya'nın yerli kültürünü yeniden canlandırmaya çalışan bağımsız bir ülke kurma isteği gerçekten takdire değer. Ngũgĩ’nin doğduğu büyüdüğü toprakları, Gikuyu destanını, geleneklerini öğrenmek ayrı bir tat bıraktı. Anısına saygıyla….

Zülfü Livaneli’nin Kaplanın Sırtında’sı, tarih ile vicdan arasındaki o ince çizgide yürüyen bir roman. Yazar, yakın dönemin politik ve toplumsal kırılmalarını yalnızca olaylarla değil, bireyin iç çatışmalarıyla anlatıyor. Tarihi bir dönemi aktarırken kuru bir kronolojiye düşmüyor; aksine, düşüncenin baskı altına alındığı bir coğrafyada insanın ahlaki varoluş mücadelesini gözler önüne seriyor. “Kaplanın sırtında olmak” metaforu, hem bireyin hem toplumun kendi yarattığı güç ilişkilerine esir oluşunu simgeliyor. Livaneli, bu yönüyle bize yalnızca geçmişi değil, bugünün korkularını ve suskunluklarını da hatırlatıyor.
Tarihi olayları kurgusal bir anlatıyla birleştirmedeki başarısı, romanı hem edebi hem felsefi bir değer haline getiriyor. Kaplanın Sırtında, hakikati aramanın çoğu zaman tehlikeli ama onurlu bir yolculuk olduğunu hatırlatan güçlü bir eser.

Yazar, masal derlemeleri ve Homeros üzerine yaptığı araştırmalar ve çevirileriyle tanınmış bir antropolog ve folklorcu olarak din, büyü ve mitler konusunda önemli araştırmalar yapmış ve başta J.R.R. Tolkien olmak üzere birçok yazarı etkilemiştir. Daha ne olsun!

*Kitabı çok beğendim.

*Goblin ve Bakkal, Sihirli Ayna, Büyülü Yüzük en beğendiğim masallar oldu.

*Masallar kısadır ancak yoğundur anlatmak istediğini öyle yollarla söyler ki... Anlayıp anlamamak bize kalır!

"...Bir haini cezalandırmak istiyorsan yapılacak ilk iş ona güç vermektir. Göreceksin ki yakında kendi ipini çekecek."

Gülseren Budayıcıoğlu'nun kalemini özlediğimi fark edip yeni çıkan kitabı da olmayınca kızımın kitaplığından alıp okudum bir solukta.
Gülseren Hanım,İşini severek, hakkını vererek yapan psikiyatrlığıyla birlikte yazarlığını da konuşturmuş eski bir sunucu kimliğiyle. Hayatlara ayna tutması çok başarılı. Bizi biz yapan çocukluk yaşantılarımızın bugünkü kişiliğimize yansımalarını, neleri değiştirebileceğimizi Ayşa, aşkı, ailesi üzerinden gayet açık ve net bir şekilde anlatmış süsleyip püslemeden.
Yüreğinize dokunan, duygulandıran, hüzünlendiren, film izler gibi her sahnesi zihninizde canlanan, psikolojik ruh çözümü de yapan bir kitap okumak isteyen okur dostlarıma gönülden tavsiyemdir.