Onaylı Yorumlar

genç bir şaire mektuplar; rilke'nin, kendisine yazılarını gönderen franz kappus isimli genç bir şaire yazdığı mektuplardan başlıyor, rilke'nin biyografisiyle nihayetleniyor. mektuplar edebi anlamda bir eleştiriden ziyade yaşam hakkında basit ama bilgece öğütlerle dolu. okuyucusuna sabırlı olmayı, doğayı derin bir duyumsayışla kavramayı, insanın gözlerini kendi içine çevirmesini, birtakım cevaplar peşinde koşmadan sorularla yaşamayı öğütlüyor ve sorularla yaşayan insanın bir gün kendisini cevapları yaşarken bulacağını söylüyor. rilke büyük bir sanatçı ve kitabı okurken sanki bilge bir kişinin dizinin dibindeymişim ve yaşamın çeşitli konuları hakkında başımı okşayarak bana öğütler veriyormuş gibi hissettim. rilke; bir şair olmanın hakkını vererek büyük bir söyleyiş güzelliğiyle veriyor nasihatlerini, kamuran şipal de dile usta bir hakimiyetle bu cümleleri türkçeleştirmiş. bu sayfa sayısı bakımından hacimsiz ama hacimli bir yaşamın izlerini taşıyan kitabı tekrar okuyacağım.

Bu kitabı üniversitede ders kaynağı olarak kullandım ve gerçekten sistematik yapısından çok faydalandım. İslam Tarihi 1, konuları kronolojik bir düzen içinde ele alırken olayların arka planını da açıklıyor; bu da benim için ezber yapmaktan ziyade anlamaya dayalı bir öğrenme süreci oluşturdu.

Adnan Demircan’ın anlatım tarzı gayet dengeli, akademik bir dil kullanmasına rağmen metin gereksiz derecede ağır değil. Özellikle sebep-sonuç ilişkilerine yaptığı vurgu, olayların arka planı, tarihi sadece olaylar silsilesi olarak değil, bir süreç olarak görmemi sağladı.
Sınavlara hazırlanırken de konu başlıklarının açık ve düzenli oluşu büyük kolaylık sağladı. Bu eser, yalnızca bir ders kitabı değil; İslam tarihini dört başı mamur bir temele oturtan sağlam ve güvenilir bir başvuru kaynağı gibi.

Bir zaman yolculuğu öyküsünü okuduğumuz bu kitapta 1800lü yıllarda yaşayan anlatıcımız, kendini bir anda 2071 yılında buluyor.
Yazar gelecekle ilgili tahminlerini ve bazı konularda olması gerekenleri kurgulaştırarak okuyucuya aktarmış. O yıllardan günümüzle ilgili pek çok şeyi doğru öngörmesi ayrı bir başarı. Zorunlu eğitime geçilmesinden bahsetmesi, telefonun gelecekte alacağı hali, yani şu andaki konumunu gerçeğe yakın bir şekilde bilmesi, mıknatıslama yöntemi ile balon yolculuğunu düşünmesi ve daha birçok konudaki öngörüsü muhteşem.
Savaşla ilgili ise bence bir ironi yapmış veya olumlama yaparak savaşın tamamen bittiği bir gelecek hayali ile bırakmış biz okurlarını. Hele hele o yıllarda yaşamış birisinin savaşın biteceğini söylemesi, temennisinden ibaret bir düşüncedir. O da savaşların bitmesinin bir hayal olduğunun farkında bence.
Sizi kısa bir gelecek yolculuğuna çıkaran, ama bunu yaparken bir düşünce gezisine çıkaran kısa ve okuması gereken bir kitap.

Platon’un karşılıklı diyalog şeklinde ki tartışma kitabıyla yorumum: Diyalogta Sokrates doğrudan yer almıyor Theodorus, Theaitetos ve bir Eleatik yabancı aracılığıyla “sofist” tanımlanıp analitik olarak inceleniyor. Özellikle doğru ve yanlış söylem, varlık ve yokluk, bilgi ve görünüş gibi temalar etrafında ilerliyor. Bence kitap düşünce laboratuvarı gibi Platon’un en “zihinsel olarak yorucu” ama en olgun metinlerinden biri; okurken ilerlemediğimi hissettim, çünkü Platon bir kavramı tanımlıyor, sonra o tanımı bozuyor, sonra yeniden kuruyor ve bu da kitabın gücünü gösteriyor. Ana temalar Sofist kimdir? Filozof ile sofist arasındaki fark, doğru ve yanlış söylem, varlık ve yokluk, bilgi ve görünüş etrafında ilerliyor. Retorik ve felsefe arasındaki farkı tartışmak, günümüz eleştirel düşüncesi için hâlâ geçerli. Felsefeye yeni başlayanlar için akıcı bir kitap değil. Diyalogdan çok teknik bir felsefi çözümleme hissi veriyor. Ama düşünsel derinlik arayan biz felsefeciler için doyurucu.

Kintsugi aslında bir Japon felsefesi. Kırılan bir nesneyi altın tozu kullanılarak öncekinden daha değerli hale getirmeyi amaçlıyor. Yazar kitabın ismini rüyasında görüyor ve o yüzden bu ismi veriyor. Hikayeler ise hayli ilginç. Aslında hiçbirimizin hikayesine benzemiyor, ama aslında hepimizin hikayesi. Şu acımasız dünyada hepimizin kendisini değersiz, bir sığıntı gibi hissettiği zamanlar mutlaka olmuştur. Kimi zaman bir kral suretinde, kimi zaman bir yetim çocuk suretinde, bazense bir köpek oluyor sadece kahramanlar. Kitabın bende bıraktığı duygu, "var oluşumuzun ve elimizdeki nimetlerin kıymetini bilelim." Kim bilir biz de uzun zaman içinde bir yokluğun pençesinde kıvranıp kemik tozu olduktan sonra mahşer sabahında uyanmayı bekleyeceğiz.

İhsan Öğretmenim,
Kitabınızı okurken sanki satırları sizin sesinizden dinliyormuşum gibi hissettim. Öğretmenlik mesleğinde yaşadıklarınızı o kadar samimi ve etkileyici bir şekilde aktarmışsınız ki her sayfada sizi daha da yakından tanıdım.
“Her şey bir öğretmeni sevmekle başlar” düşüncenizi kitabınızda öyle güzel yansıtmışsınız ki, kitabınızı büyük bir mutlulukla okudum. Hatta bu kitaptan sonra okuduğum diğer kitaplar bana biraz eksik ve sıradan gelmeye başladı.
“Öğretmenim Buradayım” kitabınızı okurken duygularımın tamamı harekete geçti. Özellikle başlangıç kısmında çok duygulandım.
Ben de Adıyaman Üniversitesi’nde Okul öncesi öğretmenliği 4. sınıf öğrencisiyim. Sizi burada da ağırlamayı çok isteriz; burada da sizi seven, sizi örnek alan çok kişi var.
İyi ki varsınız İhsan Öğretmenim, emeğinize sağlık.

Sezgin Kaymaz kalemi ile bu kitap tanıştırdı beni.
Eğlenerek hatta kahkaha atarak okuduğum kısımları, ince ince derinden hissettirdiği hüzünleri ile benim tavsiye kitaplarımdan biri oldu. Sıcacık, günümüzün Yeşilçam filmi gibi sanki. Hatta son öyküsü o filmlerdeki önermeler gibi insanın gözlerini doldurarak huzurla bitiyor.
Kitap sekiz öyküden oluşuyor. Her öykü birbiri ile bağlantılı. Sezgin Kaymaz'ın hayatından izler taşıyor öyküler. Özellikle hayvan sevgisi o kadar güzel ki. Can dostlarına karşı hissettiği duyguları o kadar doğallıkla ve içten anlatması sizi etkiliyor.
Kalemi sade, samimi hayat gibi. Günlük hayatın argo kelimeleri de var içerisinde hatta başlarda yadırganabiliyor ama beni hiç rahatsız etmedi. Uzun kurgular arasında bunaldıysanız ya da okumanız durağanlaştıysa hemen okumanızı öneririm.

Ali Lidar’ ın ilk defa bir eserini okudum ve geç olsun güç olmasın diyerek üzülmeyip tadını çıkara çıkara okudum. Şu birkaç günümü güzelleştiren Tesirsiz Parçalar’ın tesirli kafa karışıklığıyla hislerimi yazıyorum. Ayrıca bir alıntı ile size soru sordum. Gündelik hayatın içinden, bizler gibi hisleri, yaşanmışlıkları zevkle okuyacağınız bir eser. Tesirli bulursanız bakmanızı ve cevap vermenizi çok isterim. Dolu dolu ama doğal, kısa kısa ama içten, güldüren ama dokunan tam da bu şekilde tarif edebilirim. Diğer eserlerini de en kısa sürede okuyacağım. Tavsiye ederim.

Tecrübemi şu şekilde aktarabilirim: Bu kitabın sizin için ne ifade edeceği ya da kitaba yükleyeceğiniz anlam, yapacağınız yorumlar, bence tamamen içinden geçtiğiniz ruhsal süreçle yakından ilişkili olacaktır. Ben yazarı çok samimi; yazdıklarını da kendi yaşadığım bazı olaylara çok yakın buldum. İçsel monologları, hepimizin kafasında bir şeyler kurup kurup kendi kendimize konuşmamız gibiydi. Okuduğum başka psikolojik kitaplardan yaptığım çıkarımlarla kitabın sonu o kadar uyumluydu ki tam bir aydınlanma oldu benim için. Özetle ben çok severek, karakterin ruh halini hissederek, benim için doğru zamanda okudum. Doğru zamanda okunursa çokça alıntılanacak kısım olduğunu söyleyebilirim.

Yazarın çoğu kitabını okumuş biri olarak bu kitabın benim için ayrı bir yeri olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Dini ve polisiyeyi mükemmel bir şekilde harmanlamış Ahmet Ümit. Kitapta geçen bilgilerin merak uyandırması daha fazlasını araştırma isteği her geçen sayfada artıyor. Cinayetlerin bir ritüel şeklinde işlenmesi ve arka planda anlatılan olaylar kitabın içinde hissettiriyor. Benim için ilk üçe girebilecek bir kitap. Okurken sıkılmayacağınız bu kitabı bir an önce bitirmek isteyeceksiniz.
Kitabın sonundaki ters köşeyi de pas geçmemek lazım :)
İyi okumalar