Onaylı Yorumlar

Adaletsizliklerin kol gezdiği, İstanbul'un karanlık ve labirenti andıran düzeninde kendi adaletini arayan masum yürekli Murat'ın hüzün dolu hikâyesi...

Titizlikle kurgulanmış bu eser, son derece akıcı bir anlatıma sahip. Kimi zaman derin duygular hissettiren, kimi zaman merakı diri tutan, kimi zaman ise aksiyon dolu sahneleriyle nefes kesen bir yapıt.

Yazarın güçlü betimlemeleri ve gerçekçi kurgusu sayesinde kendinizi olayların tam ortasında buluyor, karakterleri adeta gözünüzün önünde canlandırıyor ve yaşananları sanki birebir deneyimliyormuş gibi hissediyorsunuz.

Yazarı bu etkileyici eseri için tebrik ediyor, başarılarının devamını diliyorum. Herkese keyifli okumalar.

ahh bir hevesle, heyecanımı diri tutarak okudum okudum okudum. elimden bırakamadım. ve sonunda hiçbir şey olmuyor. o kadar lafı dinlemişim dinlemişim de en sonunda hiçbir şey söylemeyip çekip gitmiş muhatabım gibi. kitabın isminin ordan geldiğini düşünüyorum. kendimce bundan eminim hatta. her şey yarım kalıyor. "hiçbir şey"e bağlanmıyor.

bu kitabın devamının olduğu söylenen "müjgan" kitabını da almıştım Allahtan. hemen ordan, çok da hemen olmasa da, ana karakterin akıbetini öğreniyorum. nasibim şu ki; kitabı yeni okudum. bu kitap ilk çıktığında okuyanlar daha fazla soru işareti ile kaldılar yıllarca. çünkü iki kitap arasında hayli bir zaman var gerçekten. bütün sorulara da cevap alamıyorsunuz tabi orası ayrı.

farklı, çok farklı bir kültürde yetişmiş birinin İslam ile tanışması..
okurken ufkumu açan çok yer oldu, Kuran ile daha çok meşgul olmam gerektiğini bir kere daha fark ettim. kendisini İslam yapan şey buydu çünkü. hayran olduğum kısım ise şu oldu; sonradan gelip İslam toplumlarında hala anlaşılamamış bazı meseleleri nasıl böylesine anlayabilmiş.. bunun cevabı da Kuran ile kurduğu o samimi bağ sanıyorum.

bununla birlikte elbette kendisine katılmadığım noktalar var. kültürle dinin karıştırılmasından dem vururken pakistanlı, suudi arabistanlı Müslümanlar üzerinden örneklendirme yaptı daha çok, muhtemel ki onun çevresinde onlar vardı. bazı konuları yorumlama tarzı kendi kültürünün de etkisinde kaldığını gösteriyor aslında.
bir kitapta yazılan her şeyi salt onaylayarak okuyamayız zaten, dili akıcı ve üslubu samimi olunca çok rahat okundu ve bana bir şey şeyler kattığını da düşünüyorum

Okuması oldukça zevki bir kitaptı. Felsefe tarihlerinde kişiler ve fikirler genelde biraz havada kalır oysa bu kitapta filozofların yaşamları ve fikirleri yaşadıkları çağın olayları ile çok güzel eşlenmiş. Herakleitos ve Parmenides hakkındaki bazı yanlış anlaşılmaları düzeltmesi, Pythogoras'ı Platon'un bazı düşüncelerinin kaynağı olarak göstermesi iyi olmuş. Platon'un Sokrates'in fikirlerini tersine çevirdiği önermesi de gerçekten çok hoşuma gitti. İyonya'nın modeli izonomiyi öne çıkarması ise zaten kitabın ana fikri ve bence herkes bu fikirle karşılaşmalı. Bazı kısımları ingilizce çevirisiyle karşılaştırdım ve Türkçe çeviri de herhalde ancak bu kadar iyi olur.

Kitabın kısmen düşük puanlar almış olma sebebinin insanların hafif bir kitap beklemiş olması olduğunu düşünüyorum. Anlatımı akıcı ve sade olmasına rağmen insanın en hassas yerine, kimliğine yapılan saldırılar, sorgulamalar, yeni bakış açıları ve gerçekliğin değişmesi gibi sindirmesi zor olgular kitabı birkaç oturuşta bitirilecek bir kitap kategorisinden çıkarıyor.
Bunları beni kenara bırakıp da içerikle gerçekten yüzleşebilenler için ufuk açıcı ve mihenk taşı olabilecek bir eser olduğunu düşünüyorum. En azından benim nezdimde ve kişisel deneyimlerimde böyle oldu.

2,5 → 3 Kendimi popüler kültürün bir kurbanı gibi hissediyorum.

Taş Kağıt Makas’a büyük bir merakla başladım. Evlilik, güven, sırlar ve yüz körlüğü gibi ilgi çekici temalar, farklı anlatıcılar ve her yıl ortaya çıkan mektuplar başlangıçta gerçekten ilgimi çekti. Özellikle evlilik yıl dönümü hediyeleri fikrini çok sevdim.
Ancak ilk ters köşeden sonra kitap benim için tamamen tökezledi. Çünkü okuru şaşırtmak için yapılan hamle, geriye dönüp kurguyu düşündüğümde birçok detayı anlamsızlaştırdı. İlişkilerin süreleri, diyaloglar, mektuplardaki bilgiler ve zaman çizgisi gibi pek çok detay ya eksik kaldı ya da birbiriyle çelişti. Bu da hikayeden kopmama sebep oldu.

Sırf şaşırtıcı olsun diye kurgunun mantığından bu kadar ödün verilmesi bence kitabın en büyük eksiğiydi. Oysa daha tutarlı bir kurgu ile çok daha başarılı bir psikolojik gerilim olabilirdi.

Yine de yüz körlüğü gibi farklı bir konuya değinmesi ve bazı özgün fikirleri sayesinde 3 yıldız. Büyük beklentiye girmeden okunabilir.

Enver Paşayı çok severim. Murat Bardakçı'nın "Enver" kitabını da okumuştum. Harika bir kitap. Bağımsız ve tarafsız bir şekilde yazdığı için çok önemli bir kitap. Şimdi de Enver Paşanın mektuplarını okuyarak Naciye Sultana olan aşkını, Enver Paşanın neler yaptığını ve yaşadığını öğrenmek harika olacak. Çünkü Enver Paşa mektuplarında sadece Naciye Sultana olan aşkından bahsetmemiş ve her mektubunda neler yaptığını, neler yaşadığını yazarak adeta mektuplarını günlük sayfası gibi kullanarak o gün yaşadığı herşeyi anlatmış.

Yazarı ilk kez duyuyorum, okuyorum ve tanıyorum bu kitapla. Bu kitabın Türkçeye çevrilmesi ve yayımlanmasında emeği geçen herkese teşekkür etmek istiyorum. Kitabın ilk 10 sayfasını okuması biraz zor gelse de kalan kısımları okumak müthiş keyifliydi. Bunu da çevirinin çok başarılı olmasının da payı mutlaka vardır. Hikayenin çok yönlü bakış açılarıyla anlatılmış olması bağlayıcılığı arttıran ve hikayenin daha gerçekçi olmasını sağlayan bir unsur oldu. Bir şeyler oluyor ve bunun hem yaşayanı hem şahit olanı oluyorsunuz.
Hikayede anlatılanlar ne yazık ki hemen hepimizin başına gelebilecek, hem de hiç beklemediğimiz, hesaba katmadığımız, ummadığımız anda yaşanabilecek şeylerden birisi, bir trafik kazası! Zira kaza geliyorum demez sözünü hepimiz biliriz. Ne yazık ki kazalar, duymasını bilenlere, geliyorum diyor.. İhmaller ve ihlaller, kazaların geliyorum deme şeklidir aslında. Kazasız belası günler ve bu kitabı okuyanların çoğalması dileklerimdir.

Robin Sharma’nın bu kitabına büyük beklentilerle başladım ve genel olarak beklentimi karşıladığını söyleyebilirim. Kitap ilk bakışta sadece sabah 5’te uyanmayı anlatıyormuş gibi görünse de aslında disiplin, alışkanlık kazanma, zamanı doğru kullanma ve kişinin kendine yatırım yapması üzerine önemli mesajlar veriyor. Hikâye anlatımı sayesinde kişisel gelişim kitaplarında zaman zaman hissedilen tekdüzelik oluşmuyor. En çok hoşuma giden nokta, küçük ama istikrarlı adımların uzun vadede büyük değişimler sağlayabileceğini vurgulaması oldu. Herkes için sabah 5’te kalkmak mümkün ya da gerekli olmayabilir. Bence kitabın asıl vermek istediği mesaj, günün en verimli saatlerini bilinçli kullanmak ve kendimize zaman ayırmak. Bazı bölümlerde tekrarlar olduğunu hissettim ancak bu, anlatılan fikirleri pekiştirmeye yardımcı olmuş. Kişisel gelişim türünü sevenlere ve hayatına yeni bir düzen katmak isteyenlere tavsiye ederim.

Bir anne olarak bu kitabın son sayfalarında gözyaşlarıma engel olamadım. Bazen hayatın içinde sahip olduklarımızı o kadar sıradan görüyoruz ki, aslında her biri ayrı bir şükür sebebi. Bu kitap bana bir kez daha hatırlattı ki; çoğu zaman bizi durduran şey koşullar değil, onlara yüklediğimiz anlam. İnsan gerçekten isterse, inanç ve azimle en büyük engeller bile aşılabilir. Şartlar ne olursa olsun, vazgeçmeyen insanın başarıya ulaşma ihtimali her zaman vardır.
“Sol Ayağım”, sadece bir yaşam öyküsü değil; şükretmeyi, mücadele etmeyi ve umudu hiç kaybetmemeyi öğreten unutulmaz bir eser.