Onaylı Yorumlar

İlk defa polisiye bir roman okudum ve "Hesaplaşma Vakti" gerçekten beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Hikaye, karakterlerin geçmişi ve aralarındaki ilişkilerle şekilleniyor, bu da kitabı daha derin ve anlamlı kılıyor. Adnan Başkomiser’in eşi Leyla’nın ölümü etrafında dönen olaylar, her sayfada gerilimi arttırıyor ve çözülmesi gereken gizem, okuru sürekli bir soru işaretiyle bırakıyor.
Özellikle kitabın sonlarına doğru, Adnan’ın vicdan azabıyla yüzleşmesi ve olayların arkasındaki gerçekleri keşfetmesi çok etkileyiciydi. İnsan ne kadar güçlü olursa olsun, bazen geçmişin karanlık köşeleri insanı yakalayabiliyor ve bu, kitaptaki en güçlü temalardan biri. Polisiye severler için harika bir seçenek.
Emeğinize sağlık, böyle sürükleyici ve düşündüren bir eseri bizlerle buluşturduğunuz için teşekkür ederim. Okuyucusu bol olsun. Herkese tavsiye ederim.

Yazarın kitaplarının neredeyse tamamını okumama rağmen, bu kitabı ismi sebebiyle bi türlü elime alamamıştım. Kitap arkasını okumak gibi bir alışkanlığım hiç olmadı zira okuyarak varmak istediğim şeyler bu kısımda önüme çıkıyor ve bunu istemiyorum. Gereksiz bir ön yargıyla erteleyip durmuştum. Fakat okuduktan sonra, daha önce okumadığım her gün için pişmanlık duydum. Hayvan sever biri olarak okurken sarsıldığım yerlerde oldu ama alt metinle bağdaştırınca baya anlam kazandı gözümde. Bence tüm yaşlara hitap eden bi anlatımı var. Aşırı kolay ve akıcı giden bi dil. Az sayfadan oluşması nedeniyle ağır metinlerin arasına soluk almak için yer verilebilir naçizane fikrim.

Yazarın tüm kitaplarını okudum. Her kitabı ayrı güzel. Okuduğum son 2 kitabının konusu teknoloji kötü insanların eline geçerse ne olurken bu kitap kötü insanların sınırsızlığını anlatıyor. Aynı mahallede oturan kötü kalpli, manüpülatif ve sivri dilli Margo ile Margo tarafından zorbalanan içine kapalı Anna'nın ilginç arkadaşlığını anlatıyor. Sonra mahalleye harika fizikli, muhteşem kocası ve evi ola Liv taşınır. Üçlü görünürde çok iyi arkadaştır. Ancak biri kendini alevlerin ortasında bulana kadar. Bu kitapta kötülük, intikam nefret, kıskançlık, sosyal medya linç kültürü, ihanet, ne ararsanız var. İnsanların eline sebep verirseniz neler yapabileceğinin ne kadar kötü olabileceğinin kitabı. Ben hem kitabı sevdim hem de kötü insanlardan korktum. Kesinlikle çok güzel bir kitap tavsiye ederim. Ayrıca +16 yaş uyarısı bence gereksizdi.

Kitabın ilk sayfalarındaki yoğun akademik bilgiler arasında başlangıçta biraz kaybolduğumu ve dürüst olmam gerekirse sıkıldığımı itiraf etmeliyim.Ancak sayfaları çevirdikçe,bu teknik anlatımın arkasında saklı olan o derin insani gerçeğe ulaştım: Hepimizin içinde hâlâ dikkati dağılan,anlaşılmayı bekleyen ve tam olarak büyüyememiş o çocuklar var.
Yazar,DEB belirtilerinin aslında sadece bir 'tanı' değil, hayatımızın ve çocuklarımızın davranışlarının içine sızmış birer yansıma olduğunu hatırlatıyor.Kitabı okurken en büyük keşfim,kızımın bazı davranışlarına olan bakış açımın değişmesi oldu.Onun sergilediği tutumlar sadece ergenlik öncesi doğal bir gelişimsel süreç mi yoksa dikkat eksikliğinin getirdiği birer sonuç mu? Bu kitap bana sadece teşhis koymayı değil,bu davranışların altındaki nedenleri anlamaya çalışmayı öğretti.Kendimizi ve çocuklarımızı etiketlemek yerine,o dağınık zihinlerin ardındaki duygusal ihtiyaçları görmek isteyen her ebeveynin sabırla okuması gereken bir rehber..

Lazer epilasyon ilk başlayanlar için biraz büyülü biraz karışık bir konudur. Hele ki içerisine şehir efsaneleri eklenince işler daha da içinden çıkılmaz olur. Piyasada birçok lazer epilasyon kitabı olsa da sektörün hem estetisyenlik kısmı hem de işletme tarafına hakim bir figürün olan Mahmut Ergenç keyifle okunabilen bir kitap ortaya çıkarmış. Sadece bilgilenmek değil gelecekte bu iş üzerine sağlam bir işletme kurma konusunda da bence bir başyapıt olmuş bu kitap. Op. Dr. Ozan Balık / Estetik Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Uzmanı

Okurken sürekli “yok artık” diyorsun ama bir yandan da kahkaha atıyorsun. Selçuk Aydemir’in o kendine has mizahı var ya, hani Leyla ile Mecnun tadında absürtlük—işte aynısı burada da hissediliyor. Dil çok akıcı, hikâyeler kısa kısa ve hiç sıkmıyor. Ama şöyle bir şey de var: Eğer sektöre biraz aşinaysan, kitap iki kat daha komik oluyor. Çünkü o ince göndermeleri yakalıyorsun. Benim en sevdiğim tarafı, samimi olması. Hiç kasmadan, süslemeye çalışmadan “olanı olduğu gibi ama komik şekilde” anlatıyor.

Mark Twain’in Felsefi deneme ve diyalog türünde, insan doğası üzerine sorgulayıcı türündeki kitabıyla Yorumum: Yazar bu kitabında klasik mizahından ziyade daha sert, daha sorgulayıcı bir ton kullanmış. Egoizm özgür irade mizaç gibi unsurları inceleyerek insanın tamamen bencil bir varlık olduğunu savunuyor. Ona göre yaptığımız en “iyi” davranışlar bile aslında kendi içsel tatminimizi sağlamak için. Yani yardım etmek, fedakârlık yapmak, hatta kendini feda etmek bile özünde egoist bir motivasyondan geliyor. Kitapta ilerledikçe şunu fark ettim: Twain insanı küçümsemekten çok, onu çıplak bir gerçeklikle anlatmaya çalışıyor. Bizi rahatsız eden şey de bu zaten. Kendi davranışlarımızın arkasındaki gizli nedenleri sorgulamaya başlayınca, bazı durumlarda hak vermemek zorlaşıyor. Yine de ben tamamen katıldığımı söyleyemem. İnsan sadece çıkar peşinde koşan bir makine değil. Empati, sevgi ve karşılıksız gibi görünen davranışların da gerçekten var olduğuna inanıyorum.Net cevaplar vermeyip sorduruyor

Esasen kitabın kendisi de bir Siyah Kuğu, zira yazar da muhtemelen bunca dile çevrilip bir çoksatar olacağını tahmin etmiyordu. Baş kısımları oldukça iyi ilerleyip eğlendirici bir dil kullansa da sonradan teknik, matematik ve finansal okuryazarlığa dayalı bir hatta ilerlediği için bunca uzun oluşu sıkabilir. Benim için ilk kısımlar kitabın yarısına kadar iyiydi ama sonrası sıktı. Kitabın atıf yapıla yapıla fazlaca abartıldığını da düşünüyorum. Ama kitaptan hayata dair de epeyce bir farkındalık bilgisi alınabilir. Finans anlamında ortalama okura, Borç yapma, asla olmaz sandıklarına hazır ol, finans tahmincisinden, ekonomistten, yatırım uzmanından uzak dur, zira bir şey bildikleri yok, diyor. Bu alaycı dil benim hoşuma gitti doğrusu. Ha bir de adam fena halde Karl Popper hayranı ama çok fena.

Bir dansçının yaklaşık bir yıl içinde 10K ile başlayıp nasıl 2.000K olduğunun hikayesini anlatıyor. Hisse alırken/satarken yaşadığı içsel çekişmeleri ve karar mekanizmasını iyi resmetmiş. Yatırım, akıldan ziyade duyguları kontrol edebilme işidir. Sayılarla grafiklerle ilişkili olsaydı şimdi tüm istatistikçi ve matematikçilerin milyoner olması gerekirdi. Yatırım, zeka, sabır ve zamanlamanın mükemmel bir karışımı. Finansal piyasalarda işlem yapmadan önce okuyun derim, en azından "stop loss"un bir risk yönetim aracı olduğunu görebilirsiniz.

Şeyma Subaşı bu defa farklı bir tür deniyor. Eksiklerini bilen, gerçeği arayan ve bazı şeyleri kanıtlamaya çalışıyor. Gerçeği arama konusuna ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Yapabildiklerini, yapamadıkları gölgeliyor. Kendinin farkında değil. Farkında olmadığı için değer de vermiyor. Bu da hayatını olumsuz etkiliyor. Olumsuzluk ve çıkmaz, soruları da beraberinde getiriyor. Sorular oldukça fazla. Soruların olması, sessizliğin olmadığı anlamına gelmiyor. Çocukluğun önemli bir yere sahip olması dikkat çekiyor. Hayatın koşuşturması arasında, hayallere yetişme çabası gözlerden kaçmıyor. Eserin şiirsel bir yönü olduğu aşikârdır.