Onaylı Yorumlar

Sıradışı bir yazar. Edebiyat camiasının Tarantinosu adeta. Tıpkı bazı filmlerde yönetmenini bilmeseniz bile izlerken bu Tarantino filmi, bu Wes Anderson, bu Tim Burton filmi dediğiniz gibi yazarı bilmeseniz bile tarzından tanıyacağınız kendine has bir üslubu var. Hikaye sonunda sizi tatmin etmese bile anlatım dili sizi bir şekilde kitaba bağlıyor. Bu kitapta puslu kıtalar seviyesinde değil belki ama yine de iyi. Romandan çok sanki gerçek kişilerin biyografisi gibi yazılmış, doğru dürüst diyalog bile yok. Ama biyografi ciddiyetinde giderken birden öyle bir sahne tasvir ediyor ki size kahkaha atmaktan kendinizi alamıyorsunuz.
Bu okuduğum üçüncü kitabı. Sanırım yazarın tüm kitaplarını okuycam. Hepsini aynı seviyede beğenmesem bile hayal kırıklığına uğrayacağımı zannetmiyorum.

Çok güzel bir eser özellikle çocuklarımıza okutacağımız güzel bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Çünkü çocuklarımızın tanımadığı yabancı insanlardan uzak durmasını ve onların çağırmasıyla yanına gitmemesi gerektiğini anlatan güzel bir çocuk kitabı olduğunu görebiliyoruz. Çünkü günümüzde çocuklarımızı tehlikelere karşı korumak için onları yaşama hazırlamak için elimizden geleni kadar onlara yol göstermeliyiz. Bunlardan biriside yabancıların yanına gitmemek. Ne olursa olsun yabancılardan uzak durmalı. Bu güzel eseri tavsiye ederim.

İbrahim Kalın, Heidegger'in kulübesine yaptığı yolculuk ve izlenimlerinden yola çıkarak bizi Heidegger'in düşünce dünyası ile günümüz dünyasına doğru felsefi ama oldukça akıcı bir yolculuğa çıkarıyor. Tekno medeniyetin varlığı, hakikati ve insanı nasıl da bastırıp esir aldığını, Batı'nın kendisiyle birlikte dünyayı nasıl bir çıkmaza soktuğunu, bunun sebep ve sonuçlarını gayet anlaşılır şekilde dile getirmiş İbrahim Kalın.
Kitabı kesinlikle elinizde kalemle okumalısınız, hatta bazı yerleri daha kalın şekilde çizeceksiniz. Ardından bu cümleleri tekrar okumak isteyeceğiniz kalitede, vuruculukta cümleler.
İbrahim Kalın yine adına yakışır bir eser ortaya koymuş. Bize düşen de okumak ve varlığın ışığı ile anlamak ve düşünmek.

Kitap insanı öyle bir yerinden yakalıyor ki. Hiç bitmesin isterken, kapanan gözlerinize inat sürdürüyorsunuz okumayı. HADİN serisini de çok keyifle okumuştum Funda Hanım'ın. Fakat bu başka bir kitap, başka bir dokunuş olmuş. Devamının gelmesini diliyor, dört gözle bekliyorum. Kanayan ne çok yaramız var biz kadınların, en çok da yara alan yanımız anneliğimiz. Evlatlarımız için yürüdüğümüz dikenli yolların, gül bahçelerine çıkmasını umut ediyorum. Yaralı yüreklere bir nefes şifa niyetine, bir umut, bir ışık niyetine okunmalı, okutulmalı. Bu sadece bir kitap değil bu kitabın sanki bir ruhu var. Evet evet ruha bürünmüş bir kitap...
İmzalı olarak sipariş etmenin mutluluğu ile karşılarken kitabımı, canım Funda Uçuk Er, imzana ek bıraktığın not; sırtımı sıvazladı ince ince. Rabbim razı olsun, kalemin daim, okurun, istifade edenin bol, ruha bürüdüğün kitabının yolu açık, aydın olsun...
İçten muhabbetle :)

Daha başlamadan seveceğimi bildiğim kitaplardan biri oldu İntermezzo, tüm popülerliğine rağmen:) Kendimi kitaptan karakterlerle o kadar çok ortak noktada bulmak epey şaşırtıcı ve sarsıcıydı. Kardeş çatışması, yas süreci, ikili ilişkiler, toplum-birey etkisi üzerine akıp giden bir roman. Akıcı ve sürükleyici olmakla birlikte zaman zaman karakterin iç sesi mi yoksa konuşma akışında mı ikileme düşüren bir dili var. Başta bu belirsizlik biraz yorsa da okudukça oturuyor. Yazara zaten olan ilgim daha da arttı.

Bir zombinin gözünden yaşam ve ölümün anlamını, hüznü ve fosilleşen acıyı okuyorsunuz. Kitap geçmiş ve gelecek muhasebesi yapan zombiyi anlamamızı sağlarken, parçalanan beden bölümleri üzerinden karmaşık yasa değiyor bir yandan da, ayrıca ana karakter zombi olsa da aslında siz de içinizde bir yerlerde “yaşayan ölü” olma ihtimalinize kafa yoruyorsunuz. Kitabın en sevdiğim bölümü “Sana nasıl ölmek isterdin, diye soruyorum. Cevabın hazır. “İyi bir günün ardından, uykumda,” diyorsun. “ kısmı oldu. Yaşama ‘elveda’ demekten kaçıyoruz çoğumuz, gerçekten de sonsuza dek sürüyor derken, bitiyor.

Kent hayatında doğadan uzaklaştıkça ağaçlarla olan bağımız da zayıflıyor. Onları sevmek ve korumak için önce tanımak gerekiyor. İşte Evini Arayan Ardıç Tohumu, tam da bu ihtiyacı giderme amacıyla hazırlanmış çok özel bir kitap.

Ardıç tohumlarının diğer ağaçlardan farklı bir yolculuğu var:
Ardıç kuşu tarafından yeniyor, midesinde dönüşüme uğruyor ve tekrar toprağa bırakıldığında yaşam başlıyor…
İşte bizim küçük tohum da kendine en uygun yuvayı bulmak için macera dolu bir yolculuğa çıkıyor

Her durakta başka bir ağaçla tanışarak:
Ağaçların özelliklerini
Doğaya katkılarını
Hangi bölgelerde yetiştiklerini
öğreniyoruz.

Kitabın sonunda ağaçların görselleriyle hazırlanmış bir bölüm var. Bundan sonra yanından geçtiğimiz her ağaca başka bir gözle bakacağız diye düşünüyorum

Severek öneriyorum

Orhan Kemal’in Cemilesi bence hem sade hem de çok güçlü bir roman.
Küçük bir fabrikanın içinden koca bir toplumun fotoğrafını çekiyor. Cemile karakteri, sadece bir kadın ya da işçi değil — onurlu, ezilmeye direnen bir insanın sembolü.

Romanın değeri sadece bireysel hikâyede değil, aynı zamanda işçi sınıfının gerçek yüzünü göstermesinde.
Yoksulluğu, adaletsizliği, patron baskısını anlatırken bile yazar “acıdan” değil, insanın direncinden söz ediyor.
Bu yönüyle Cemile, hem hüzünlü hem umut dolu bir roman.

Benim gözümde Cemile, Türk edebiyatında en içten kadın portrelerinden biri.
Orhan Kemal, ne kahramanlık destanı yazmış ne de aşk masalı — sadece hayatı olduğu gibi, dürüstçe anlatmış.
Ve belki de bu yüzden, Cemile yıllar geçse de gerçek kalabilen bir hikâye.

Hikâyenin çizgi roman olarak tasarlanması beni ayrıca mutlu etti. Macera ve gizemin yüksek dozda olduğu bir kitap!

Tatil biter, okullar açılır ve sınıfa yeni bir arkadaş gelir: Aysel…
Sessiz, içine kapanık ve gizemli biri. Tam onu anlamaya çalışırlarken, çocukların dünyasına bir anda konuşan hayvanlar girer ancak onları yalnızca Ömer Ali duyabiliyor! Dahası, Ömer Ali’nin sakladığı çok önemli bir sırrı vardır

Bu kitabın çocuklara kazandırdığı çok kıymetli değerler var:
- Şükür bilinci
- Sahip olduklarımızla mutlu olma
- Arkadaşlığın ve dayanışmanın gücü
- Karşılıksız iyilik yapabilme
- Yardımlaşmanın şifası
- Empati kurma ve her varlığın sesini duyabilme
- Hayatı eşyalara hapsetmeden yaşayabilme

Hepsi hikâyenin içinde çok doğal bir şekilde, akıcı bir dille veriliyor

Ve en etkileyici detay:
Kitabın tamamı siyah-beyaz ilerlerken, son sayfanın renkli olması!
Hem sürprizli hem de derin bir anlam barındırıyor…

Çok beğendim.
Devamını sabırsızlıkla bekliyorum!

Kemal Sayar hocamı okuyan hayata başka bir perspektifle bakar. kendisini görmekten ve dinlemekten memnun olduğum Değerli büyüğümüz Saadettin Öktem'le oluşan söyleşileri okumuştum onlar da ayrı bir güzeldi tavsiye ederim. Yeni eserini de almak için sabırsızlandım. Bu eseri de kanal, gazete, dergilerdeki söyleşilerinden oluşuyor. “Bizim için küçücük ve anlamsız görünen şeylerin kelebek etkisi gibi yayılıp gelişeceğini düşünüyor musunuz? “Benim gibi kendi çapında bir şeyler yapan acizin yaptığı ya da yapmadığı ufacık şeylerin kime ne faydası var ki?” Diye düşünmenin kaynağı nedir? Bu tür düşünceler değiştirilebilir mi? Okudukça düşünmeye sevk eden akıcı bir üslupla okuyucuyu yormayan bir eser.