Onaylı Yorumlar

Şermin Hanım'ın dili çok akıcı ve rahat okunuyor. Sokakta karşılaştığımız insanların sıradan olabileceğini düşündüğümüz hikayelerini, hiç zorlamadan çabasız bir şekilde en doğal haliyle yazıyor. Her hikaye bittiğinde tanıdık birinin başına gelenleri kendi ağzından dinlemiş gibi hissettim.
Şermin Hanım'ın Ankara'da kendi kurduğu iki müzesi var; Kelime Müzesi ve Anne Müzesi. Hem yazdığı kitaplarla hem de edebiyatı müzecilikle birleştirerek kurduğu yapılarla kültürümüze katkısını görmek mutluluk verici. Bu aksiyonları aldığı döneme denk gelip canlı şahidi olmak da değişik bir duygu, zira edebiyatımızda kendisinin sağlam bir yeri olacak gibi duruyor.

Öncelikle kapak tasarımını çok beğendiğim Zalambula (Ateşböceği) Zamanı, Doğu Karadeniz’in bir köyünde geçen sıcak, samimi, içimizden bir hikaye..
Kitabın baş karakteri Fatih’in çocukluğunda yaşadığı ve etkilerini hâlâ hissettiği olaylar, geçmişten bugüne uzanan sırlar ve birbirine görünmez bağlarla bağlı insanların yaşamları romanın temelini oluşturuyor.
Kitap sadece yaşanan olayları anlatmakla kalmayıp; aile bağları, dostluk, vicdan ve geçmişle yüzleşmek üzerine de düşündürüyor.
Selçuk Özyurt, köy yaşamını, insan ilişkilerini ve yöre kültürünü öyle doğal bir şekilde anlatmış ki kendinizi adeta o köyün sokaklarında dolaşırken buluyorsunuz.
Akıcı dili sayesinde sayfalar hızla ilerlerken, Karadeniz’in doğası ve atmosferi de satır aralarında canlı bir şekilde hissediliyor. Sıcacık, duygu yüklü ve samimi hikâyeler okumayı sevenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

F. McFadden, D Koğuşu’nda okuyucuyu kilitli kapıların arkasında klostrofobik bir kabusun ortasına bırakıyor. Tıp öğrencisi Amy’nin gece nöbeti tuttuğu psikiyatri koğuşunda başlayan hikaye; Amy’nin geçmişiyle yüzleşmesi ve insanların birer birer kaybolmasıyla karmaşık bir hal alıyor.

Dış dünyayla bağı tamamen kesilmiş bu kapalı alanda kimin güvenilir olduğunu, kimin doğruyu söylediğini anlamak gerçekten zor. McFadden, katilin kimliğini çözdüğünüzü düşündüğünüz anda hikayenin yönünü değiştirerek sizinle adeta bir kedi-fare oyunu oynuyor. Özellikle sonlara doğru peş peşe gelen ters köşeler kitabın temposunu iyice yükseltiyor.

Bu benim yazardan okuduğum 10. kitap oldu. Kafamın yoğun olduğu dönemlerde Freida okumayı seviyorum; sade dili ve hızlı anlatımı sayesinde kafa yormadan kendinizi akışa bırakabiliyorsunuz.

D Koğuşu, merak duygusunu koruyan tam bir kafa dağıtma kitabı. Psikolojik gerilim ve hızlı akan hikayelerden hoşlananlara özellikle tavsiye ederim.

Şermin Yaşar'ın sıcak samimi öykülerine kapımı açtım bu kitapla. Zaten dilini, öyküleme tarzını ve yaklaşımını çok beğendiğim bir yazar olur kendisi. 28 birbirinden farklı ama bir o kadar hayatın içinden öyküyle içimi ısıttı benim. İçerik hakkında tek tek bilgi veremesem de hayata dair gözler önüne serdiği tespitlerle ve basit anlaşılır ama bir o kadar düşündürücü yaklaşımlarıyla dolu kitap... 28 ayrı hikaye ve içinde barındırdığı karakterler ve karakterlerin hepsinin hüzünlü bir kaybedişi var. "Kaybetmek bizim işimiz" felsefesiyle bu kaybedilişler küçük hikayelere dönüşmüş.

İsminin hakkını veren bir kitap...
Lübnan'la ilgili onlarca tartışma programı izleseniz bu kitap kadar bilgi sahibi kılmaz.

Başlıklarla ilgili hızlı/kısa bilgi edinmeniz gerekiyorsa kitap elinizde olsun. Lübnan marunisi de nedir? Diye soruyla karşılaşırsanız kitaptan avâma yetecek bilgi aktarılabilir.

Özgün bilgiler de var... mobil mesajlaşma uygulamasına vergi konuldu diye halkın isyan ettiği yazıyor(119)

İran-Suriye-Lübnan ilişkilerine dair notlar ...

Negatif yönleri ; edit olduğu için her yazar Lübnan'la ilgili önemli kısımları (birer sayfa tutmaz belki) tekrar etmiş...

2) Bazı bilgiler uzmanlara dönük.Onlarca isim bir sayfada veriliyor, olaylara dair bilgi yok.

11.yy'dan 19.yy'a iki sayfada geldik bir yazıda (bana hızlı ilerledik gibi geldi :) )

"Hacim kaplayacağı için bu konuya girmiyoruz/kısaca değindik" derken tarihi yerin yol tabelalarını görüp gidenler gibi hissettim...

Hiperdemokrasinin üzerinden 20 yıl geçtiği tespitiyle kurulan bu dünyada, bizim ülkemiz de aynı sistemi uyguluyor: Halkın katıldığı anket neticesinde elde edilen sonuçların karara bağlanıp uygulanması. Elbette her yönetim şeklinde olduğu gibi sümen altı edilen kararlar var — şaşırıyor muyuz? Bir cinayet ve intihar vakasıyla açılış yapıyor eser. Bu arada dünyayı çepeçevre saran, sebebi belli olmayan devasa bir kızıl yarık (veya örümcek burgacı) ortada duruyor ve her geçen gün genişleyerek geleceğimizi tehdit etmeye devam ediyor. İnsanlar, topluma sağladıkları faydaya göre aldıkları yaşam vizesiyle ayaktalar. O vize alınamazsa, soğuk bir maliyet tablosu yüzünden "hooop" diye fişler çekilip ahirete yolculuk başlatılıyor —kurumsal bir cinayet olsa bile! Dedektifimiz hem burgacın hem de cinayetin üzerindeki sır perdesini kaldırmayı başarıyor; ancak bu kez de kendi yaşam vizesinin süresi dolmak üzere. Yer yer gülümsediğim, sistem üzerine çok düşündüğüm bir okuma deneyimi oldu.

Kitap, Eyüp Sultan'ın hayatını ve manevi yönünü çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Yirmili yaşlarımda Eyüp Sultan Türbesi'ni ziyaret etme şerefine erişmiştim ama bu kadar önemli ve kıymetli bir şahsiyet olduğunu, hayatını ve hikâyesini bu kitap sayesinde ayrıntılarıyla öğrenebildim. Keşke tarih derslerinde Emeviler döneminden bahsedilirken ilk İstanbul kuşatması hakkında daha fazla bilgi verilse. Tarih bilgimin ne kadar eksik olduğunu fark ettim. En çok hoşuma giden yönlerden biri ise kitapta geçen mekânların ve karakterlerin büyük ölçüde gerçek olmasıydı. Tarihî bilgiler o kadar ilgi çekiciydi ki birçok yerde okumayı bırakıp araştırma yapma ve Google'da ek bilgiler arama ihtiyacı hissettim. Benim için sadece bir roman değil, aynı zamanda araştırmaya teşvik eden öğretici bir eser oldu.

Çanta Taşıyan Çocuk, okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren bir kitap oldu. Yazar, savaşın ve zorlu yaşam koşullarının çocukların dünyasında bıraktığı izleri sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Ana karakterin yaşadığı olaylar, taşıdığı yükün yalnızca sırtındaki çantadan ibaret olmadığını hissettiriyor. Her sayfada umut, dayanıklılık, dostluk ve hayata tutunma çabası ön plana çıkıyor. Kitabın en sevdiğim yönü, duygu sömürüsüne kaçmadan okuyucunun kalbine dokunabilmesi oldu. Akıcı anlatımı sayesinde bir solukta okunuyor; ancak etkisi kitap bittikten sonra da uzun süre devam ediyor. Özellikle empati kurmayı, farklı hayatları anlamayı ve savaşın gerçek yüzünü görmek isteyen herkesin okuması gereken anlamlı bir eser. Çocuklar kadar yetişkinlerin de kendinden bir şeyler bulabileceği, unutulmayacak kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle tavsiye ederim. :)

Mükemmel bir kitap. Elinizden bırakamazsınız. Hallac-ı Masur' u o kadar güzel anlatmış ki...Ve günümüzdeki olaylar örgüsü ile muhteşem bir kurgu. Yazarın eline emeğine sağlık. Tasavvuf, din, Tanrı kavramları ve atom fiziği ile kuantum evreninin iç içe geçtiği heyecan ve akıcılık dozu çok yüksek harika bir eser. Mesela yazar kitabın bir yerinde şunu söylüyor: "Dert dediğin şey sadece bir haldir, gelir ve gider. Diğer tüm şeyler gibi. Zorluklar çeşit çeşit olabilir. Fiziksel, duygusal ya da zihinsel. Ama her zorluk ve dert her zaman bireyseldir. Kişiye göredir. Ayni şeyi kimi felaket olarak nitelendirir kimi hoşluk. Ölümü de felaket zannederler. Halbuki ölüm asla bir felaket değildir. Ölüm yüce benlik haline geri dönmektir. Özüne, saf bilincin ötesine...Felaket ancak öldüren için sözkonusudur...." diyor. Okuyalım...Okumak sağlıktır..

Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu, bence insanın hem gülümsemesini sağlayan hem de usulca hüzünlendiren özel kitaplardan biri. Tek bir olay etrafında ilerlemiyor; hayatın içinden geçen insanları, kayıpları, çocukluk anılarını, ayrılıkları, bekleyişleri ve içimizde biriken duyguları anlatan öykülerden oluşuyor. Şermin Yaşar’ın samimi ve sıcak anlatımı sayesinde her öykü sanki tanıdığımız birinin hikâyesi gibi hissettiriyor. En sevdiğim yanı ise okurken bir sayfada gülümsetip diğer sayfada boğazımda bir düğüm bırakabilmesiydi. Kayıpları, özlemleri ve yarım kalmış duyguları sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Bana göre kısa öykülerden oluşmasına rağmen etkisi uzun süren, insanı kendi hayatına ve anılarına dönüp bakmaya çağıran, içten ve duygu dolu bir kitap. Bitirdiğimde içimde hem tatlı bir hüzün hem de sıcacık bir yakınlık hissi kaldı.