Onaylı Yorumlar

Kitap Rus-Çeçen çatışmasını karakterler üzerinden anlatıyor. Büyük bir kahramanlık destanı değil, aksine daha gerçekçi temalar üzerinde duruyor. Savaşın, çatışmanın trajedisi; insanı duygular ve sonuçları.

Eser, hem Tolstoy'un hem de Rus edebiyatının ünlü diğer eserleriyle kıyaslanınca dil açısından sade bir yapıya sahip, uzun betimlemeler yerine kısa ve net anlatımlar tercih edilmiş. Bunun hem yazarın olgunluğuyla hem de durumu daha vurucu anlatmak istemesi sebebiyle tercih edildiğini tahmin ediyorum.

Klasik eser meraklıları için kolay ve hızlıca okunabilecek bir kitap, tavsiye ederim.

Seri genel olarak tam anlamıyla akıp giden bir psikolojik gerilim deneyimi. İlk kitaptan itibaren “bir bölüm daha” hissi hiç kaybolmuyor; tempo yüksek, kurgu sürükleyici. İkinci kitap en az ilki kadar akıcı, ritim neredeyse hiç düşmüyor ve gerilim son sayfalara kadar diri kalıyor.

Üçüncü kitapta ise tempo başlarda biraz daha düşük; gerilim geç yükseliyor. Ancak ortalara doğru hikâye toparlanıyor ve finaldeki ters köşeler yine tatmin edici bir kapanış sunuyor. İlk iki kitabın hızını yer yer aratsa da, seri bütün olarak temposunu ve heyecanını koruyor.

Psikolojik gerilim sevenler için sürükleyici, akıcı ve bağımlılık yaratan bir seri. Devam kitaplarını okumamak zor.

Yazar, oldukça sert gerçekçi bir anlatım yolunu seçerek romanın kendine has dokusunun oluşmasını sağlamış. Bu anlamda değerlendirecek olursam romanı başarılı buldum.
Toplumun belli bir kesimi tarafından dışlanan karakterleri ve yaşantılarını mahallelerine taşınıp yakından gözlemlemişim gibi geldi.
Ancak hayatımda okuduğum birkaç kitap dışında anlatılanlardan bu kadar rahatsız olduğumu hatırlamıyorum. (Özellikle açıkça söylemek istemediğim bir davranışın anlatıldığı bölüm rahatsız ediciydi.)
Okurken iyi hissetmedim. Tabii ki okuduğumuz her şey bize iyi hissettirmek zorunda olmasa da romanı bitirdikten sonra "Hiç okumasaydım da bir şey kaybetmezdim." diye düşündüm.

Günümüzde insanların birbirlerini yedikleri bir mecaz ve metafor olarak kullanılır. Oysaki kapitalizm insanları birbirinin kurbanı yaparken bunu sıradanlaştırmak için her türlü süslemeyi yapar. Hız ve haz zamanları öylesine sarhoşluk verir ki güçsüzlerin ezildiği ve insanların dilim dilim doğrandığı fark edilmez. Distopyaların iç tırmalayan yönleri olduğu bilinmesine karşın Arjantinli yazarın anlatısı hissiyatı balyoza çevirip, duygu zemininde derin yarıklar açar. İnsan doğasının çürümüş yönlerinin kokusunu okuruna hissettiren yazarın topluma ve onu yöneten sınıfa da eleştirileri vardır. Tüketim toplumu, insanı çiğneyip, bitirip ve sindirdikten sonra pişkincesine hazımsızlık bile hissetmez. Eriyen ve çürüyen insan, etinin bir başkasının mezesi olduğunun ayırdına bile varmaz. Bazterrica, tiksinilecek bir şeylerin olduğunu insana hatırlatarak, insan doğasının çirkin yönlerinden sıyrılması gerektiğini okuruna öğütler. Sonuçta geçmişte yamyamdık gelecekte insan olmamız zaruret...

Serinin ilk iki kitabı gibi bunu da bir solukta okudum.Efendimiz’in (s.a.v) hayatını metin ve çizim anlamında bu kadar güzel resmetmek gerçekten emek ve özen işi.Allah yazar ve çizerden binlerce kez razı olsun.Zira artık çocuklar manga okuyor ve bu seri sayesinde Peygamberimizin hayatının en önemli noktalarını sinematografik sahnelerle görüyorlar.Öğrenmekle kalmıyor, pedagojiye uygun tam kıvamında bu hisli anlatım çocukların zihninde ömür boyu kıymetli bir hazine gibi saklanacak.Bizden biri, bizden olan birinin mükemmel hâlleri…Bu seriyi okurken içim huzur doluyor.En büyük sebebi, insan olarak her birimizin yaşadığı duyguları en gerçek, en samimi, en yüce yerden yaşayan insanı (s.a.v) hissetmek bence.O ki her duyguyu en güzel hâliyle yaşadığı için biz O’nunla empati kurup o duygu hâline girdiğimizde yumuşacık oluyoruz ve ona hayranlığımız artıyor.Habibullah’ı sevmek ve ona hayran olmak; neslimizi kurtaracak, güzelleştirecek. Gönülden tavsiye ediyorum, bu seri büyük bir hizmet…

Her yaşa hitap eden bu eser; 3-6 yaş grubu çocuklara, vücudumuzun sadece dışarıdan görülen kısımlardan ibaret olmadığını, içimizde çeşitli organlar bulunduğunu ve bunların yaşamsal öneme sahip olduğunu anlatmak için çok güzel. 3 boyutlu tasarımı ile merak uyandırırken, gizli kapakçıklarıyla da süreci eğlenceli bir keşfe dönüştürüyor.​9 yaş ve üzeri için ise hem genel kültür kaynağı hem de derslere yardımcı bir kitap niteliğinde. Eser, çocuklara insan vücudunun çalışma şekliyle ilgili bilgi verirken onları da sürece dahil ediyor (örneğin; kalp atış ritminin nasıl bulunacağı vb.). Aynı zamanda "Vücudumuzdaki en küçük kemik hangisidir?" gibi merak edilen sorulara da yanıt veriyor. Kitap;​vitamin, mineral, protein, karbonhidrat, yağ ve su hakkında verilen bilgilerle her besin grubundan neden tüketilmesi gerektiğini net bir şekilde açıklıyor. Böylece çocukların "Bunu neden yemeliyim?" sorularına eğlenceli cevaplar sunuyor.

Kitap, yazarın on yıl süren psikiyatrist ziyaretlerinin bir kısmına ışık tutuyor. Yazarın amacına bakınca metni yetersiz buldum. Bu sürecin hangi kısmını okuduğumuzu anlamıyoruz. Yazarın gelişmelerini de görmek pek mümkün değil. Üstelik seansları ses kaydına alıyor olması ona avantaj sağlamışken bunu başaramaması üzücü. Yazarın kitaba bir giriş bölümü yazmış olması beni sevindirdi. Okuru yazara biraz daha yakınlaştırıyor ki kendi tecrübelerini anlatacağı için bu çok önemliydi. Zira tüm o sevilmeme korkusuna rağmen kendini bu denli kötü gösterecek tüm iç dünyasını cesurca paylaşabilmiş. Kitaba ve karaktere bayılmasam da onun kendini olduğu gibi sunma cesaretini takdir ediyorum. Belki de bu onun son denemesiydi, bilemiyorum. Belki de bu cesaret onun çaresizliğinden, artık seçeneksiz kalmaktan ileri geliyordu. Toplum olarak yaşadığımız için birbirimizden sorumlu olduğumuzu düşünmeden edemiyorum. Birbirimizi iyileştirmek ve daha sağlıklı bir atmosfer yaratmak durumundayız.

İncecik bir kitap ama küçümsenecek gibi değil. Beklediğimden daha dolu, değindiği pek çok noktaya da zaten katılıyorum. Özellikle çocuk edebiyatının politik bir alan olduğu fikri çok yerinde. “Çocuk edebiyatı sinsi bir düzen bozucudur” cümlesi kitabın omurgası gibi ve gerçekten de düşünmeye değer.

Çocukları “anlamaz” sanan, metinleri steril hâle getiren yaklaşımın ne kadar sorunlu olduğunu hatırlatması da güçlü taraflarından biri. Çocuk kitaplarının kaçış değil bulma alanı olduğu fikri ayrıca çok hoşuma gitti.

Ancak biraz romantik tonu var gibi de duruyor. Başlığı bu kadar iddialıyken daha kapsamlı, daha derin bir çalışma beklediğimi fark ettim. Eksik kalmış hissi yarattı. Akademik arka planı olan bir yazardan daha geniş bir çerçeve görmek isterdim.

Yine de küçük hacmine rağmen kritik yerlere dokunan, düşündüren bir okuma.

Kitabın yorumları çok iyiydi bende iyi bir şey okuyacağımı tahmin ediyordum ama bu kadar iyisini uzun zamandır okumamıştım. Kesinlikle tavsiye ederim. Gerilim heyecan ters köşe ne ararsanız var. Anlatımı güzel konusu çok güzel meraktan bir sayfa bir sayfa daha okuyayım derken kitap bir günde bitti. Küçük bir İngiliz kasabasında işlenen cinayet, görevlendirilen BBC spikeri ve hedefteki dedektif. Geçmişten gelen sırlar olayları ise herkes kendi bakış açısından anlatıyor. Bir Jack, bir Anna sahnede araya serpiştirilen gizem ve müthiş final. Hemen yazarın ikinci kitabı taş kağıt makas'a başladım.

İlker Aslan'ın "Aykırı Seyir" dizisinden çıkan öykü kitabı İnsanlar ve İnsanlar, deneyselin anlatım imkânlarını kullanarak özellikle aile ilişkilerine değindiği on öyküden oluşuyor. Deneysel için yapılan, ne anlattığı belirsiz, eleştirisine ret niteliğinde bir kitap İnsanlar ve İnsanlar. Özellikle eserdeki ilk öykü, "Muazzam Döngüsünde" bunun güzel bir örneği. Yazarın öyküsünde belirttiği gibi, fotoğraf karesini andıran betimlemeler, ansiklopedik bilgiler, yarım kalan cümleler, tamamlanmamış paragraflardan oluşuyor metin. "Bu öyküyü babam yazsaydı herhalde böyle anlatırdı beni," cümlesiyle de deneyselliğin nedenini kurmacanın içinde açıklıyor. Kitaptaki öykülerin ağırlığı deneysel olsa da üstteki öyküde de belirttiğim üzere hep eleştirilenin aksine, buradaki metinlerde kullanılan biçimler "amaç" değil, hikâyeyi anlatabilmek için uygun "araç". Farklı öykülere sahip bir kitabı okumak isteyenlere muhakkak öneririm.