Onaylı Yorumlar

Çizimleri, hikayesi, mizahı, kapı üstüne kapı açan mesajıyla nefis bir çocuk kitabı. Hatta her yaştan okurun görmesi gereken "söylemek istediği bir şey" var. Henüz beş yaşındaki ikizlerim iki günde on kere okuttu bize ve bir süre sonra kendileri biraz ezberden, biraz kendi yorumlarını katarak doğaçlama okudular tekrar tekrar. Artık sürekli boğuştuğumuz, maalesef alışkanlık haline gelen küresel aptallık, kötülük ve açgözlülük krizlerine bir de bu kitaptan bakın! Çocuklarım büyüdüğünde hikayeyi hatırlayacaklarına ve belki kendi çocuklarına okutmak isteyeceklerine eminim.

Camilla Lakberg çok sevdiğim yazarlardan daha önce yazdığı tüm kitaplarını da okudum. Mina ve Vincent serisi ise mükemmel. Kesinlikle tavsiye ederim. Ayrıca bu kitabı yorumlamaya gelince; senede 80 -90 civarında kitap okuyan biri olarak polisiye ve korku gerilim kitapları tercihim. Okuduğum her kitabın sonu ne kadar ters köşe olursa beni ne kadar şaşırtmayı başarırsa o kadar çok beğeniyorum. Bu kitapsa öyle bir bitti ki şaşkınlık içindeyim. Hala inanamıyorum. Asla aklıma böyle bir son gelmezdi. Bu bitiş bambaşka bir şey. İki yazardan hangisinin aklına böyle bir son geldiyse bence bir dahi. İskandinav polisiyesi hayranlarına kesinlikle tavsiye ederim.

Kitabın en sonda söylediğini ben en başta söyleyeyim. Kitabın yazım amacı "Dinde bir reform değil sonradan eklenenlerin tespit edilmesi" Yayınevinin buna benzer kitaplarını daha önce de okudum. Kuran'ı merkeze alarak, ayetleri irdeleyerek bir sonuca varıyorlar. Özellikle mezhep imamlarının yorumlarını bilerek veya bilmeyerek din haline getirerek insanların dini yaşama konusunda nasıl zorlandığını göz önüne seriyor. Birçok konu üzerinde açıklama getirilmiş ve örnekler üzerinden açıklanmaya çalışılmış. Namaz, oruç, hac, kadına bakış, hadisler, ilaveler, dört halife döneminde hadis ve sünnet uygulamaları, kıyamet alametleri, müzik, heykel vs. Toplam 40 bölüm. Herkesin anlayabileceği kadar sade ve açıklayıcı bir dil kullanılmış. Ön yargılardan ve kalıplaşmış bilgilerden sıyrılarak okunmalı ve değerlendirilmeli diye düşünüyorum. Tabii ki yazılanlar arasında katılmadığım hususlar da var. Kaldı ki bu kitabı yazanlar da kendi belirlediği yöntemlerle ayetleri yorumluyorlar.

Çok iyi yorumlar almış olması beni şaşırttı açıkçası. Bir kere kitabın dilinden yazarın tecrübesizliği ve henüz kaleminin oturmadığı anlaşılıyor.
Başlık "normal insanlar" olsa da özellikle Marianne karakterinin ciddi travmaları mevcut, aileden sevgi görememiş bir karakterin, arkadaş ilişkilerinde (karşısındakine yaranmak ve onu kaybetmemek adına) kendini duygusal ve fiziksel anlamda istismar ettirmesini okuyoruz.
Hakkını yememeli, yazar bazı küresel sıkıntılara, toplumsal konulara da el atmış, satır aralarında güzel mesajlar verdiği oluyor...

Ebû Hanife’nin hayatı ve fıkıh anlayışının ele alındığı bir eserde ağırlıklı olarak Ebû Hanife’nin fıkıh anlayışı, fıkıh yöntemi ve diğer alimlerden hangi yönlerden ayrıldığı gibi hususlara detaylı olarak yer verilmiştir. Yazar menkıbelere dalmamak korkusuyla olsa gerek Ebû Hanife’nin hayatına gereği gibi değinmeden diğer konulara geçmiştir. Bu bakımdan eserden, özellikle Hanefilerin hüküm vermesi konusuna ilgi duyanlar istifa edebilir. Eserin tercümesi genel olarak açık ve anlaşılır olmakla birlikte terimlerin açıklanmaması nedeniyle eseri anlamada okuyucular zorlanabilir. Bu nedenle esere bir lügatçe eklenmesi faydalı olabilir. Kamu kaynağı ile basılan bu eserin özensiz bir şekilde yayınlanması ise maalesef akıllara ziyan bir durumdur. Eserin PDF’si Word formatına aktarılırken PDF’nin otomatik olarak değiştirdiği kelimeler maalesef gözden geçirilmemiştir. Eser emektar bir musahhihin elinden geçse daha güzel olurdu.

Kitabı ne sevdim ne de sevmedim, o sebeple nasıl anlatsam ne desem bilemiyorum.

Ana karakter Süreyya çok kasvetli bir karakterdi. Annesi tarafından terk edildiğine inanmış, ne kendinin “sevilebilir biri” olduğuna, ne de dünyada sevebileceği bir şey olduğuna inancı olmuş. Hayatını her yeri, herkesi ve her şeyi terk ederek, kökten, bağdan korkarak yaşamış.

Kitaba sekiz puan gibi iyi bir değerlendirme yapmam sanırım 500 gibi hatrı sayılır bir sayfa sayısında, böylesi karamsar bir karakterle sıkmadan ve akıcı bir okuma sunmasındandı. Ayrıca Türkiye’nin siyasi ve toplumsal tarihinden olaylar ve kişilerle ilgili hatırlatmaları da benim için kitabın sevdiğim taraflarından oldu.

Tavsiye değil ama pişman da değilim diyeyim.

Sevil Atasoy’u okumak hem serüven yaşamak hem de suçla ilgili bir hocanın dağarcığından hem de çok yönlü olarak bilgi edinmektir. Bu kitapla casusluk-ajanlık tarihine meraklı bir yolculuk yapmak, şaşırmak, neler olmuş neler duygularından, acaba günümüzde neler oluyordur düşüncelerine savrulacaksınız. Akıcı bir dille karşınızda oturup konuşan Atasoy’un okuruyum. Bu kitap da enfes. Zaman zaman filme, dizilere veya kitaplara konu olan olayları da okura dip not olarak söylemesi okumanızı bir adım ileri götürecek. Kaynakçaları kitabın üzerinde titizlikle çalışıldığının bir kanıtı. Açıklayıcı bilgiler okunan metnin bütünleşmesi için çok yararlı. Böylece kitaptan hiç kopmadan başka kaynaklara bakma gereği duymadan zevkle kesintisiz okuma yapıyorsunuz. Bu kitapla tarih bilgimize yeni bir pencere açılıyor.

Pal Sokağı Çocukları sadece çocukların oyun alanı mücadelesini anlatan bir hikâye değil; dostluk, sadakat, cesaret ve aidiyet duygusunu çok etkileyici şekilde işleyen derin bir eser. Başta basit bir çocuk kavgası gibi görünen olayların aslında çocukların dünyasında ne kadar büyük anlamlar taşıdığını fark ediyoruz. Çünkü onların gözünde Pal Sokağı yalnızca oyun oynadıkları bir yer değil, anılar biriktirdikleri ve kendilerini ait hissettikleri özel bir dünya. Bu yüzden o yeri korumak için verdikleri mücadele, aslında değer verdikleri şeyleri savunma çabasıdır.
En çok etkilendiğim karakter Nemecsek oldu. Fiziksel olarak grubun en küçük ve en güçsüz üyesi olmasına rağmen, yüreği en büyük olan kişinin o olması kitabın en anlamlı yönlerinden biri. Kitap ayrıca çocukların masum dünyasında bile gurur, rekabet, dışlanma ve bağlılık gibi duyguların ne kadar yoğun yaşandığını gösteriyor. Yalnızca çocuklara değil, yetişkinlere de hitap ediyor ve dostluk ve cesaret hakkında uzun süre düşündürüyor.

Bu kitap önüme tam 3 kez çıktı. Bu yüzden tevafuk kavramına çok inanıyorum. Ve gerçekten kendi içimde ki acılarla savaşırken karşılaşmak beni çok derinden etkiledi. Her defasında satın alıp kalp kırıklığı yaşadığını düşündüğüm insanlara hediye ettim henüz okumadan. Şimdi ise 2 günde bitirdim… Kitap, kötü insanlardan çok çekmiş ve erken yaşlarda olgunlaşmış bir yazarın kaleminden adeta yazıya dökülmüş. Kendi iç dünyamda yaşadığım zorlukların ve düzen değişikliklerinin aslında birer olgunlaşma evresi olduğunu fark etmeme sebep olması beni çok memnun etti. Zira, bir insanın bu kitabı bitirdiğinde şunu söylemesini sağlıyor. “ifrat ve tefritten kaçın mutedil ol! Çünkü insan bir gün elbet kendi özüne kendi içine dönecektir.”

Kafka sevenler için güzel bir kitap seçimi olacağını düşünüyorum. Kitap sürecinde yazarın anlatılarından aslında bir akıl hastanesinde olup anlattıklarının bir çoğunun benzetme veya şizofreni çıkabileceği beklentisindeydim. Ama öyle olmadı. “Profesörü sürekli arayışı” bana bu hissiyatı verdi fakat okuduğunuzda böyle olmadığını, yazarın çaresizce dünyada onu anlayacak birinin olduğunu düşünmek istemesinin böyle bir arayışa sebep olduğunu ve sonunda kimsenin “onun derisine sahip olmadan onu anlayamayacağına” karar verdiğine şahitlik etmiş oluyoruz.