Onaylı Yorumlar

Kıpkısa öyküler alt başlığıyla yayımlanan kitapta yer alan tüm metinleri küçürek öykü olarak nitelendirebiliriz. Birkaç cümlelik mikro öyküden iki sayfalık küçüreğe kadar bu tür özelinde düşündüğümüzde geniş bir yelpazeye sahip. Kısacası, "kıpkısa" tanımını aşan metinler de bulunuyor. Yazarın şairliğinin de etkisiyle felsefi tarafı kuvvetli, anlatım dili de iyi metinleri okuyoruz. Öykülerin sadece hacimlerinde değil konularında da çeşitlilik söz konusu. Eserde, bir küçürek öykü klasiği olarak diyalog öykülere de yer yer rastlıyoruz. Yarım sayfalık hacmiyle "Sabaha Uyanmak" adlı öykü kitapta en beğendiğim metin oldu. Sonuç olarak Kibrit Çöpleri, edebiyatımızda küçürek öykü için önemli bir kitap. Yazarın birden çok edebi türe yayılan geniş külliyatını düşündüğümüzde kıymetli bir eser olarak yerini alıyor.

Genç tarihçi Talha Burak Ünlü, bu eserinde Mülâzım Atıf Kamçıl’ın hayatını merkeze alarak Osmanlı Devleti’nin son dönemine ışık tutuyor. Kitap, yalnızca bir biyografi değil; II. Meşrutiyet, İttihat ve Terakki, Teşkilat-ı Mahsusa, Birinci Dünya Savaşı ve Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan kapsamlı bir dönem incelemesi sunuyor. Resmî arşivlerin yanı sıra aile arşivi ve daha önce yayımlanmamış belgelerin kullanılması esere önemli bir özgünlük katmış. Akıcı anlatımı sayesinde akademik olmasına rağmen rahat okunan kitap görsel açısından da zengin. Yakın dönem Osmanlı tarihine ilgi duyanlar için kesinlikle tavsiye ederim.

Çocuk kitapları arasında hem eğlenceli hem de düşündüren bir eser olduğunu düşünüyorum. Hikâye baştan sona merak duygusunu canlı tutuyor ve mizahi anlatımı sayesinde okurken sıkılmak mümkün olmuyor. Karakterler samimi ve çocukların kendilerinden bir şeyler bulabileceği şekilde oluşturulmuş. Yazarın sade ve akıcı dili, özellikle okumayı yeni seven çocuklar için büyük bir avantaj sağlıyor. Ben en çok kitabın eğlenceli olayların arasına dostluk, dürüstlük, sorumluluk ve empati gibi güzel değerleri doğal bir şekilde yerleştirmesini sevdim. Öğüt vermeye çalışmadan, keyifli bir maceranın içinde bu mesajları hissettirebilmesi kitabı daha da özel kılıyor. Hem çocukların severek okuyabileceği hem de ailelerin gönül rahatlığıyla önerebileceği kaliteli bir eser. Eğlenceli, sıcak ve öğretici bir hikâye arayanlara kesinlikle tavsiye ederim..

Okuduğum en etkileyici klasiklerden biri oldu. İlk bölümlerde olaylar yavaş ilerlese de sabırlı davrandıkça hikâye inanılmaz bir şekilde açılıyor ve elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Edmond Dantès'in yaşadığı haksızlıklar, değişimi ve adalet arayışı hem düşündürücü hem de oldukça sürükleyici. Alexandre Dumas'nın anlatımı akıcı, karakterleri ise unutulmaz. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'nın çevirisi ve baskı kalitesi de okuma deneyimini çok daha keyifli hâle getiriyor. Macera, tarih, entrika ve güçlü karakter gelişimi seven herkesin mutlaka okumasını öneririm. Kalınlığı göz korkutabilir ama her sayfasına değen, bittiğinde uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir eser.

Yaşamak…
İnsanın hayatta kalma gücünü yansıtan hüzünlü bir metin. Fugui’nin yaşadığı bunca talihsizlikten sonra insan ister istemez “İnsan bunca şeye rağmen neden yaşamaya devam eder?” sorusunu düşünmeden edemiyor. Belki de insan, her zaman yaşamak için bir neden bulduğu için değil; yaşamın kendisi akmaya devam ettiği için yaşamaya devam eder. Tüm bunların yanı sıra roman, dönemin siyasi atmosferine ve toplumsal koşullarına dair önemli ayrıntılar da veriyor.

Şunu da eklemek isterim ki, romanı okumadan önce hem çok olumlu hem de oldukça olumsuz yorumlarla karşılaştım. Hatta olumsuz yorumları gördüğümde, acaba bu roman gereğinden fazla mı abartılıyor diye düşünmüştüm. Kitabı okuduktan sonra bazı eleştirilere ben de hak verdim. Romanın kusursuz olduğunu söyleyemem; ancak okuyana bir şey kaybettireceğini de düşünmüyorum. Aksine, kitabı bitirdiğinizde kendinizi yalnızca roman üzerine değil, yaşamın kendisi üzerine de düşünürken bulabilirsiniz.

Fatma Barbarosoğlu’nun okuduğum ilk kitabı oldu Ahir Zaman Gülüşleri ve senelerdir beğenip takip ettiğim bir şahsiyet olduğu hâlde okumayı bu denli geciktirdiğim için epey hayıflandım. Yazar, modern zamanların koşturmacası içinde gözden kaçırdığımız, kanıksadığımız ya da dönüp bakmadığımız insani durumları o kadar naif ve incelikli bir dille işliyor ki, satırlar arasında kendinizi bulmamanız imkânsız. Karakterlerin derinliği, toplumsal gözlemlerinin isabetliliği ve içten anlatımı ilk sayfalardan itibaren sarıp sarmalıyor. Hem çok tanıdık hikâyeler fısıldıyor kulağınıza hem de o hikâyelerin arkasındaki ince tebessümü ve hüznü çok güzel dengeliyor. Kitabı büyük bir beğeniyle ve su gibi akıp giden bir ritimle okudum. Yazarın dünyasına adım atmak için güzel bir başlangıç oldu; kitaplığımda diğer eserlerine de kesinlikle yer açacağım.

Tufan Gündüz Hocamızın Kızılelma kitabını okuyunca çok benzerlikler olacağını düşünüyordum.Okudukça benzerlikler belirli bir oranda olmakla beraber Erhan hocamız konuyu derinlemesine anlatıyor. Kızılelma mefkuresini anlamamız için en ince detaylara kadar inip hafızalara kazınacak şekilde anlatıyor. Büyük çoğunluğu Osmanlı'dan örnekler vererek konuyu anlaşılır kılıyor. Kitabın sonlarına doğru Türkçülük ve Turancılık fikirlerin doğuşu ve yayılışını ve daha sonra Büyük Taarruzla beraber Türk milletinin bağımsızlığını dünyaya duyuran konulara değinip kitabı sonlandırıyor. Bunun yanı sıra havacılık alanında tarih yazan Baykar Teknolojisini de enine boyuna anlatıyor. Türk milleti olarak tarihimizin her döneminde her alanda yaptığımız mücadeleler inanın arkadaşlar boş bir uğraş için değil tam tersi bir ülkü bir mefkure bir amaç uğruna. Bundan 2500 3000 yıl öncesine gittiğimizde bile Alman İngiliz ve diğer kavimler yokken biz Türkler vardık.Her zaman mücadele ettik ve edeceğiz. Tavsiye ederim.

Dürdane Hanım, tam anlamıyla döneminin ters köşe kitaplarından biriydi. Akıcılığı, olay örgüsü ve yer yer yüzümü gülümseten diyaloglarıyla beni ilk sayfasından son sayfasına kadar kendine bağladı. Büyük bir keyifle okudum.

Karakterler arasında en çok Ulviye’yi sevdim. Bana göre oldukça güçlü, cesur ve adil bir kadın karakterdi. Bu yönüyle feminist düşünceyi başarılı bir şekilde yansıttığını düşünüyorum. Kitap boyunca en çok bağ kurduğum karakter de o oldu.

Romanın sonu ise klasik aşk hikâyelerindeki mutlu sonlardan oldukça uzaktı. Her ne kadar finali bende büyük bir burukluk bıraksa da, yaşanan olaylar düşünüldüğünde gerçek hayatta da ancak böyle bir sonun yaşanabileceğini hissettirdi. Bu yönüyle oldukça gerçekçi ve etkileyiciydi.

Genel olarak çok severek okuduğum, hem akıcı hem de düşündüren bir romandı. Türk klasikleri okumayı seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Her dönem belli bir yazara odaklanır, birkaç kitabını okurum. Bu ara Hatice Hanım’ın kitaplarını okuyorum keyifle. Ve keşke bu zamanlarda çocuk olsaydım diyorum. Bir Türkçe/edebiyat öğretmeni olarak bu temanın böyle kreatif ve eğlenceli bir şekilde kurgulanması fikrine bayıldım. Çünkü çocuklarımız deyimlere ve atasözlerine çok yabancı. Uydurmasyon sosyal medya diline adapteler maalesef. Şükür ki yeni müfredat da dilimizin zenginliklerine önem veriyor. Bu anlamda, bu kitabı Türkçe öğretmenleri deyimler konusunu işlerken mutlaka öğrencilerine okutmalı. Hatice Hanım sıklıkla kullanılan deyimleri çocukların hayal güçlerini canlandıracak şekilde ele almış. Yazarın söz varlığına ve kelimelerle kurduğu kendi şahsına münhasır mizah ağına, benzetmelerine hayranım. Çocuk dünyasına hâkim olmakla birlikte bence içindeki çocuğu da neşeyle yaşatanlardan; bu hissi kitaplarını okurken bizzat yaşıyorsunuz:) Çocukluğuma gidip geldiğim bir okuma deneyimi oldu; neşenize, o güzel çocuk kalbinize sağlık :)

Çoşkun Aral'ı tanıyalı fazla olmamıştı ancak tanıyınca ne kadar kıymetli bir gazeteci olduğunu anlıyorsunuz keza kitap da aynı şekilde. Kitap akıcı bir şekilde okunuyor, sıkmıyor sizi. Yazar merak edilen coğrafyaların içlerine kadar giriyor ve hem ordaki durumları bir fotoğraf karesi gibi anlatıyor, hem de o dönemde gruplar arasındaki çatışmalar hakkında genel bilgi veriyor. Kitapta yer yer hayatı sorgulatan kısımlar da var ve aynı metinler özellikle orta doğu insanlık için çok da bişeyin değişmediğini gösteriyor, yani yine *len çocuklar değişmiyor maalesef...