Onaylı Yorumlar

Kitap, 41 yıldır birbirini görmeyen iki dostun yeniden bir araya geldiği bir akşam yemeği sahnesi. Sabaha karşı vedalaşana kadar bütün geçmişleri ve araya giren ayrılık sorgulanıyor. Henrik ve Konrad yatılı okulda tanışıp, arkadaş olmuşlar, bütün çocukluk ve gençlikleri bir arada geçmiş. Sonra ne oldu? Niye oldu? Evet öğreneceksiniz. Ama asıl merak edilen, peşine düşülen gerçek bu değil. Kitabı okurken, aynı hikaye bizde olsa kesin kan çıkardı, hesaplaşması böyle olmazdı diye düşündüm. Sonra Henrik'in dediği gibi, asıl sorun bu değil dedim. Hikaye derin bir benlik ve anlam arayışına sevk ediyor. Aksiyonu az, duygulanım ve varoluş sancısı çok.

Charlie Chaplin aslında bizim için bir komedi simgesi. En güldüklerimizden, hatta hiç konuşmadan güldürebilen belki de tek insan ve bu türün öncüsü. Böyle güldüren insanın hayatının bu kadar acıklı olduğunu öğrenmek de oldukça üzücü. Chaplin’in o hüzünlü ama bir o kadar umut dolu bakışı sayfalara resmen sinmiş. Yer yer çok basit görünen cümlelerin altında inanılmaz bir hayat birikimi var. Özellikle zor zamanlardan geçen biriysen, kitap sana “devam et” demiyor, direkt içinden tutup kaldırıyor gibi hissettiriyor. Ama şunu da söyleyeyim; edebi anlamda derin bir kurgu ya da akıcı bir hikâye arayanlar için değil, daha çok ilham ve his kitabı.

Celal Şengör’ün kendine özgü üslubunu sevenler için oldukça tanıdık bir kitap.Bilimden tarihe,günlük hayattan akademiye uzanan geniş bir yelpazede;çoğu zaman sorulmamış sorulara,doğrudan ve filtresiz cevaplar veriyor.Kitap,klasik bir anlatıdan çok sohbet havasında ilerliyor;sanki karşınızda oturmuş,bildiklerini anlatan bir Şengör var.
Eserin en dikkat çekici yanı,yazarın bilgiyi süslemeden,kimi zaman sert ve kışkırtıcı bir dille sunması.Bilimsel düşünce,cehalet eleştirisi, Türkiye’de akademi ve eğitim sistemi gibi konular açık sözlülükle ele alınıyor.Bu tavır,kitabı bir yandan samimi ve eğlenceli kılarken,diğer yandan okurda itiraz etme ihtiyacı da doğurabiliyor.
Kitap boyunca anekdotlar,kişisel gözlemler ve tarihsel göndermeler ön planda.Ancak bu dağınık yapı,bütünlüklü bir argüman ya da derinlemesine analiz bekleyen okurlar için yorucu olabilir.Ayrıca yazarın kesin yargıları ve zaman zaman genelleyici üslubu,herkesin kolayca benimseyebileceği bir anlatım sunmuyor.

İbrahim Hakkı kitabın yazılış amacını “Alemin ve Âdemin yaratılmasındaki en önemli maksat ve en yüce beklenti Mevlâ’nın bilinip tanınmasıdır.” sözüyle özetliyor. Coğrafyadan fizyolojiye, astronomiden tarihe, ahlak ve tasavvuftan anatomiye kadar birçok ilim-bilim dalını içerisinde muazzam bilgilerle barındıran ansiklopedik bir kitap. Yazar her fende ve her bölümde kitabın asıl amacının Allah'ın kudretini ve mucizelerini göstermek olduğunu tekrar ediyor. Verilen bilgilerden sonra, Allah'a, peygambere (sav), ashaba övgüler zikretmeyi eksik etmiyor. Sayfa sayısı bini geçiyor, tek seferde okumak, anlamak mümkün değil. Tek okumada anlaşılacak, idrak edilecek bir yapıya ve içeriğe sahip değil. İnceleme, işaretleme ve notlama usulü ilerlenirse kitap daha faydalı olur. Her yönüyle insanın algılarını, zihnini, ufkunu açan ve farkındalığını artıran bir şaheser.

Dilek Bekçileri; dilekleri koruyan gizemli varlıklar fikriyle dikkat çeken, hayal gücüne dayalı ve duygusal bir atmosfer sunan sürükleyici bir hikâye. Fantastik unsurları ve merak uyandıran konusu özellikle genç okuyucular için ilgi çekici. Ancak bazı bölümlerde olayların hızlı ilerlemesi ve karakterlerin yeterince derin işlenmemesi hikâyenin etkisini biraz azaltabiliyor. Genel olarak akıcı, keyifli ve okunabilir bir kitap; fakat çok karmaşık ve derin bir kurgu bekleyenler için biraz basit kalabilir.

Uzun zaman oldu böyle keyifli bir kitap okumadım. Temel İslam ilimlerini ilgisi olan ve özellikle de Felsefe ve Kelam ile iştigal eden tüm okuyuculara tavsiye ederim. Mantık ve Felsefe doktoralarını Fransa'da Sorbonn'da yapan Taha Abdurrahman'ın kendisine özgü birçok yaklaşımı var bununla birlikte kitapta en çok dikkatimi çeken onun modernizmin İslam dünyasına aktarılırken taklit şeklinde aktarıldığını, modernizmin ruhu olan rüşt, eleştiri ve kuşatıcılık ilkelerinin ihlal edildiğini. Bu sebeple İslam dünyasında özgün bir felsefe geleneğinden söz edilemeyeceği aynı zamanda model bir bilimsel yöntemin olmadığını dile getirir. Bu minvalde onun İslami Dil Bilimsel Edim yöntemi tavsiyesi kayda değer bir yaklaşımdır.

Kitabın ismini gördüğümde altından çıkacak hikayeyi çok merak etmiştim. Yazar, hayatını şekillendiren yaşamının önemli bir kesitini mükemmel bir kurgu ile sürükleyici bir hikayeye dönüştürmüş. Yaşanan olayları, zaman geçişlerini çok akıcı kullanarak anlatmış. Kitap, okuyucuyu sürekli bir merak duygusu içinde sürüklüyor. Okurken birçok hikaye size yabancı gelmeyecek. Yakın geçmişten kesitler günümüzü değerlendirmemize ışık tutuyor. Tasvirler mükemmel, yazar okuyucuyu hikayenin geçtiği sokağa, sohbete hatta her ortama çekiyor. Hele hikayenin sonundaki sürprize bayıldım.. Bir dakika yaa ! dedirtti bana.. Eline sağlık Ersan Erten. Birinci kitabın ikincinin habercisiymiş meğer..

Tanzimatla başlayan süreçten elbette edebiyatımız da etkilenecekti. Bu kitapta savaşların ve ideolojilerin edebiyatımıza etkisine, şairlerin toplumun psikolojik ve sosyolojik yönlerini eserlerine nasıl yansıttıklarına dikkat çekiliyor. Sezai Karakoç’un tahlilleri ufuk açıcı nitelikte. Hem kendi yazarlarımız hem de batının yazarları hakkında eleştiri ve düşüncelerini yazıyor. Kitapta adı geçen eserlere ve şairlere Sezai Karakoç’un düşünce dünyasından bakmak keyifliydi.
“Ev ve aile, edebiyatın ortasını ve ortalamasını, ortamını kendiliğinden sağlar. Küçük şehir veya kasaba, insanı keşfetmek, hatta edebî anlamda icat etmek için ideal bir birim, geometrideki altın ölçüdür âdeta.”

Kitap’ın Yolcuları, sunduğu atmosferle dikkat çekse de karakter dinamikleri ve kurgunun sonuçlanması açısından bende bazı soru işaretleri bıraktı. Karakterlerin birbirleriyle olan bağlarını biraz kopuk, İngiliz karakterin hikâyedeki yerini ise biraz belirsiz buldum; Paris’e dönen adamın akıbeti ve kadının geride kalan sevgilisi gibi noktaların netleşmemesi hikâyeyi biraz havada bırakmış. Özellikle ana karakterlerin sonunun tatsız bir şekilde bitmesi, yolculuğun genelinde alınan keyfi biraz gölgeledi. Bu kurgusal noktalar daha net işlenseydi çok daha güçlü bir eser olabilirmiş; yine de farklı atmosferi için okunabilir.

Her ne kadar çocuk kitabı kategorisinde geçse de kesinlikle sıradan bir çocuk kitabı değil. Hareketli, zeki ve afacan ev kedisi Pepe’nin özel bir çocukla samimi, iç ısıtan hikayesini anlatıyor. Sadece özel çocuklar açısından değil, bir hayvanla insanların arkadaşlığı, ilişkileri ve birbirlerini iyileştiriciliği üzerine de muhteşem bir eser olmuş. Kitabın bir kedinin gözünden yazılması da ayrı bir hoşluk katmış bence. Olayları kendince yorumlaması, ‘gerçekten böyle mi düşünüyorlar acaba’ diye sordurtuyor. Ayrıca sevimli bir kedinin yaşantısın şahit olmak çoğu açıdan eğlenceli de olmuş. Her yaştan okura tavsiyedir.