Onaylı Yorumlar

Momo, ailesiyle birlikte çiçeklerin ve ağaçların bile olmadığı Mavikantoronlar Sitesi’nde yaşayan bir çocuktur. Babası çalışamaz, aile geçim sıkıntısı içindedir. Momo ise okumayı çok seven, ailesinin umudu olan bir çocuktur.

Okul müdüresinin verdiği kitap listesiyle kütüphaneye kaydolur, gezici kütüphaneci Souad ve 82 yaşındaki emekli öğretmen Bay Eduard’la tanışır. Kitaplar üzerine sohbet eder, birlikte okumalar yaparlar.

Birlikte gizlice sokağa çiçekler eker, duvarları boyarlar… ama Bay Eduard’ın hastalığı her şeyi değiştirir.

Momo’nun kitaplara, umuda ve dostluğa dair hikayesi hem iç ısıtıcı hem de hüzünlü.
Kitapların dostluklara zemin olduğu bu hikâyede ismi geçen bazı kitapları ben de not aldım.
Okurken yüzünüzde tebessüm, kalbinizde ince bir sızı bırakıyor.
5. ve 6. sınıflar için çok uygun

Faydalı olabileceğine inandığım güzel bir çalışma. Önce sosyolojiye dair genel açıklamalar yapılıp sonra din sosyolojisine, bana göre günümüzde yapılması gereken, objektif bir bakış açısıyla diğer dinler incelenip bir sonuca varılmış. Ders kitabı değil de bir el kitabı gibi okunabilir ve okutulabilir.
➢ %95’ine katıldığım bir bakış açısı, çeşitli toplumbilimcilerin din sosyolojisine katkıları ve fikirlerine yer verilmiş.
➢ Hans Freyer’ ın değindiği birçok toplumbilimci yazar ve düşünürden, görüşlerine tekrar bakmak ve incelemek istediğim Max Weber var. Din Sosyolojisi adlı eserinde değindikleri gerçekten dikkate değer bilgiler zannımca.
➢ Kitabı okurken gerçekten yararlı olduğunu düşündüğüm bir sürü bilgi edindim fakat aynı zamanda da üzüldüm. Çünkü bu çalışmalardan söz edilirken önde gelen isimler zikrediliyor ama bizim yazarlarımız, düşünürlerimizin bu derece faydalı olabilecek bir çalışmasına rastlanmıyor.
➢ 117 sayfalık kitapta toplamda 110 sayfada altını çizdiğim yerler var.

Var Olduğun Gün ilk sayfalarında temposunu bulmakta biraz yavaş kalsa da ilerledikçe fikrini ve yönünü belli eden bir roman. Başlarda hadi artık bir şey olsun hissi uyandırsa da, konu derinleştikçe okuru içine çekiyor. Edebi anlamda büyük bir ağırlık taşımıyor olabilir ancak bilim kurgu türünde düşündüren bir kurguya sahip. Özellikle insanın varoluşuna, nüfusun teknolojiyle kurduğu bağına dokunan yönüyle ilgiyi diri tutuyor. Zaman zaman kendimi Black Mirror izliyormuş gibi hissettim, soğuk bir geleceğin içinde, insana ayna tutan bir hikaye. Fikir olarak başarılı, okunabilir bir kitap.

Hafızamı geri yükledim ama kalbimi bulamadım.

Kitap biyografi ve hikaye kurgusunda geçen, gerçek olay ve örneklerin yer aldığı "vay be" dedirten metinlerin bol bol karşınıza çıktığı çalışmalardan.
Girişimcilik, fikir, startup konularını merak eden, bu alanda yol almak isteyen okuyucular için örnek olayların bol olduğu bir vaka analizi aslında. Bence bu alandaki tüm bireyler (yolun başındakiler) okumalı.
Yani çekinerek almıştım ama "iyi ki aldım" dedim tabi 2 günde okuduktan sonra :)
Hatta başka kitabı var mı diye yazarın aynı kitaplarını aradım, tabi bulamadım.
Yazarın kalemine sağlık.
Devam niteliğindeki kitaplarını bekliyoruz.

Ayşe Kulin’in bu kitabı, Atatürk’ü yalnızca tarihî bir figür olarak değil, insan yönleriyle de görmemizi sağlayan bir eser. Kitapta Atatürk’ün çocukluğu, gençliği, dostlukları, aşkları ve içsel çatışmaları işlenirken, onun duygusal kırılganlıklarını ve insanî zaaflarını görmek mümkün oluyor.

Okurken özellikle beni etkileyen, yazarın lider imgesinin ötesine geçip onu bir insan gibi sunması oldu. Sadece bir kahramanı değil, aynı zamanda hayatla mücadele eden, sevinçleri ve hüzünleri olan bir kişiyi tanıyorsunuz. Kitap bana, tarihteki büyük isimlerin de bizim gibi duyguları ve hataları olabileceğini hatırlattı.

Ayrıca Kulin’in akıcı ve duygusal dili, okuyucuyu adeta Atatürk’ün gözünden dünyayı görmeye davet ediyor. Kitap hüzünlü ama aynı zamanda ilham verici, çünkü başarı ve liderlik kadar, insan olmanın zorluklarını da gözler önüne seriyor.

Kısaca, bu eser tarih ve insan psikolojisini birleştiren, hem öğretici hem de duygusal olarak etkileyici bir roman.

"Cemile", Orhan Kemal'in okuduğum ikinci kitabı.
Kitap, 1934 Çukurova'sında bir dokuma fabrikasında çalışan insanları ele almakta ve kitabın olay örgüsü de bu fabrikanın etrafında şekillenmekte. Yazar bize dönemin çalışma koşullarını, toplumsal farklılıkları, bireysel çıkarların emekçi insanların önüne geçişini, işçi-işveren çatışması, insanların her açıdan bastırılışı; özetle dönemin ekonomik şartları ve yaşam koşulları açık bir şekilde ifade etmiş. Bunun yanısıra kitaba ismini veren yoksul bir fabrika kızı olan Boşnak Cemile ve elit bir aileden gelen Katip Necati’nin aşk hikayesi de kitapta mükemmel bir şekilde yerini bulmuş. Ayrıca insanların konuşurken kullandığı şivenin olduğu gibi yazıya geçirilişi yani diyalogların yazıya aktarılması bence büyük bir yetenek ancak bölgeye has bir çok kelimenin yer alması ve bu şive biraz okumakta ve anlamakta güçlük çekmeme sebep oldu. Hiç önemli değil Orhan Kemal müthiş bir yazar ve yetenek, okumaya devam.

İranlı meşhur şair Ferruhzâd'ın beş şiir kitabı bir araya getirilmiş. Ben iyi bir şiir okuyucusu değilim ama "kuşlar ölür, sen uçuşu hatırla" dizesiyle kulağımın aşina olduğu bu kadını tanımak istedim. Kitabın girişinde çevirmen Mehmet Çelik'in yazar hakkında bize bilgi verdiği kısa bir bölüm var. Bu çok işime yaradı. Yazarı ve yaşadığı dönemi tanımak dizeleri yerli yerine oturtuyor. Benim özellikle dikkatimi çeken şey çevirmenin başarısı. Şiir çevirmek başlı başına zor bir iş. Mehmet Çelik bu anlamda lirizmi yakalamış. Aşk, arzu en temel temalardan. Ayrıca bolca yargılayan ve damgalayan dindarlığa, ataerkil sistemin birey üstündeki egemenliğine sitem var. Özellikle bazı şiirler günlük gibi otobiyografik ve tarihi, yeri kayıtlı. Hep küçük harfle ve neredeyse noktalama işareti kullanmadan yazmış. Hepsini sevmedim ama duygusuna katılmadıklarımdan bile etkilendim. Şiir seviyorsanız, bu güçlü kalemle tanışmaya değer.

Ben yazarın iyi bir okuruyum. Romanı beğendim. Bir çekirdek aile üzerinden 68-69-70'li yıllarda yaşanan o devlet hoyratlığını anlatmış yazar. Aslında bir kuşağın öyküsünü anlatmaya çalışmış. Ama öykü o kadar günümüze yakın ki anlatılan sanki 2000'li yıllar. Kitabı okurken yazarın tüm eserleri sanki gözünüzün önüne geliyor. Onlara da sıkı bir atıf var ya da sanki bu roman onlardan arta kalanlardan kırkyama yapılarak yazılmış basılmış gibi. Ben beğendim. Edebi haz aldım. Yazar her zaman var olsun o yazsın biz okuyalım. Tavsiye ederim. Bir cts gününde işleri bekletin ve bir günde okuyup insan tarafınızı parlatın.

Karl Dönitz’in hatıralarından oluşan kitap, anlatıma I. Dünya Savaşı’ndan başlıyor. Ama tabii daha çok 1935-1945 arasındaki çalkantılı döneme uzanıyoruz. Karl Dönitz 1930’larda, Almanya’nın yeniden silahlanma döneminde hızla yükselerek denizaltı filosunun başına geçmiştir ve “Kurt Sürüsü Taktiği” (Wofpack) denilen, çok sayıda denizaltının koordineli bir şekilde saldırı yaptığı yöntemi geliştirmiştir. Bu taktik, Atlantik Okyanusu’ndaki Müttefik ikmal hatlarına büyük zarar vermiştir. Kitapta U-Botların II. Dünya Savaşı’ndaki durumunu çok detaylı görüyoruz. Bazı sayfalarda kaç gemi batırıldı, batırılan gemiler kaç tonajlıydı gibi istatistikler mevcut. Metin hem hatıra hem de bir nevi günlük şeklinde ilerliyor desek yanlış bir şey söylemiş olmayız. Ayrıca bu dönemde Dönitz U-Botların zayıf yönlerini de not ederek bunların geliştirilmesine öncülük etmiştir. Yine Amiralin savaşın gidişatını aktarımı veriler üzerinden olduğu için taraflı bir bakış açısı görmediğimizi de söyleyebilirim.

Montesquieu’den Tocqueville’e, Comte’dan Durkheim’a uzanan bir çizgide düşünsel kaynakların, entelektüel bağlamların verilmesi, sosyolojiyi anlamak isteyenler için sağlam bir temel oluşturuyor.

Fakat metin yoğun, teorik referanslarla dolu, sosyolojinin ya da sosyal bilimlerin terminolojisine aşina olmayanlar için ağır gelebiliyor. Özellikle Durkheim ile ilgili olan son bölüm çok zorladı.

Sosyoloji, sosyal bilimler ya da felsefeye ilgi duyan, teorik / tarihsel çerçeveyi merak edenler için ve akademik düzeyde çalışan ya da çalışmayı düşünen öğrenciler için faydalı bir kaynak.