Onaylı Yorumlar

Tahir Sami Bey'in Özel Hayatı, kitap kurdu olan ve kitaplarla haşır neşir olan hemen herkesin özel hayatı diyebilirim. Bir çok kitap sever, kitap biriktiren, özel kütüphanesi olan kişi Tahir beyin evinde yaşadığı sıkıntıyı kendi evinde ve aile fertleriyle yaşaması mümkündür. Bu toplumda uzun zamandır kitap denilen objeye ya düşman ya kuma gözüyle bakılmış çoğu zaman da bir tehlike bir tehdit olarak görülmüş ve kitap okuyan insanlar bir dönem tamamen tehlikeli kişiler olarak addedilmiştir. Bu gün artık çoğu kişinin kitap okumak gibi bir derdi olmadığından dolayı, kitaplara ve kitap okuyanlarada fazlaca ilişilmiyor.

Aziz Sancar'ın ilk çocukluk yılları ve Nobel kimya ödülünü almasına kadar geçen çalışma süreçlerini otobiyografik bir dille fotoroman mantığıyla anlatmaktadır. Akılda kalıcı ve 10 yaş grubunun dahi anlayabileceği bir dilde olmuş bu yönüyle sevdim. Aziz Sancar bu ödülü 2015 de almış oysa aklımda daha dün gibi. Onun azim ve sebatı gençlere örnek olur. Ne acı ki böyle bilim insanları bu bilimlerini ülkemizde yapamıyor ve yaptıkları batıya hizmet oluyor. Bir gün ülkemizin de bilimde sanayide iyi yetişen insanına sahip çıkabildiğini görebiliriz inşallah. Not: Nobel ödüllerine biraz soğuğum. Sanki Alfred Nobel dinamit savaşta kullanıldığı için bu ödülleri vererek kendini rahatlatmak istemiş gibi gelir.

Bazı kitaplar bir an önce bitsin istersiniz bir taraftan bir taraftan da gıdım gıdım ilerlersiniz biterse çok üzüleceksinizdir. Mezkur kitap da benim için böyle bir kitap. Cümlelerin güzelliğine doluluğuna o kadar kaptırmışım ki nedene, kime kafa yormamışım, akıl yürütmeden şimdi ne olacak demeden yol almışım. Sona gelince fark ettim. Ana izleğin etrafının yan izleklerle ustaca örülmesini çok sevdim. Hak, adalet, doğa, kıyım ve bunların tezahürlerine kafa yorduran kendini okuturken düşündüren bir kitap.
Tek bir yer var içime sinmeyen ama şimdi yazarsam ağır spoylır olur. Bir de o kadar güzelliğin içinde o da olsun diyor diğer yanım. Ezcümle güzel kitap bence.

Mine G. Kırıkkanat kendi hayatını ve özellikle Çetin Altan’ın evli olduğu dönemde onunla paylaştığı o çok tartışılan "sevgili hayatı" çevresinde gelişen olayları ve bu süreçte hem özel hayatında hem de gazetecilik kariyerinde sağdan sola savrulurken yaşadığı zorlukları ve ödediği bedelleri anlatmaktadır.

​Eserin en dikkat çekici yönlerinden biri, o dönemin Bab-ı Ali ve medya dünyasındaki yozlaşmayı, etik dışı ilişkileri ve kokuşmuşluğu sansürsüz bir şekilde ortaya koymasıdır. Bugün kamuoyunda "büyük yazar" veya "aydın" olarak bilinen birçok ismin, kapalı kapılar ardındaki gerçek karakterleri, zaafları ve tutarsızlıkları kitapta açıkça sergilenmektedir. Bu kitabı, edebiyat ve basın dünyasındaki isimlerin perde arkasındaki gerçek yüzlerini ve o dönemin gerçek atmosferini merak eden herkes okumalı.

Dili akıcı ve konu, sürekli bir olay örüntüsü şeklinde ilerliyor. Kitap, aksiyondan ziyade okura birçok alanda farklı hisler uyandırmayı amaçlıyor; niyeti de bu.

Kitap ilerledikçe arkadaşlık ilişkilerini, çiftler arasındaki dinamiği, baba-kız ve anne-kız ilişkilerini, kalabalığın önemini, yalnızlığın hissettirdiklerini, bir arada olmanın insana nasıl iyi geldiğini, sahip çıkılmanın önemini ve ihanete uğrasak bile pes etmeden yaşamaya; hayatın “tereyağına”, yani iyi yanlarına bakmayı sürdürmeyi anlattığını göreceksiniz.

Uzun bir kitap ama içinde sürekli detaylar var. Bu detayları yakalarsanız kitap çok daha güzel bir hâl alıyor. Yemek tariflerinin arasından bir anda arkadaşlık ilişkisine, ardından baba-kız ilişkisindeki dinamiğe geçmek çok hoş bir his veriyor.

“Ben hiçbir şey yapmasam bile dünyanın anbean değişiyor olması hayret verici.”
Rika – Syf. 375

Genel olarak kitabı beğendim. Yazarın kalemine, çevirmenin de emeğine sağlık.

İmam Azam Ebu Hanife Hazretlerinin eserlerini hem Arapça hem Türkçe derlemiş olan kitabın sayfası az, yoğunluğu oldukça fazla. Özellikle en meşhur eseri olan Fıkhul Ekber 5.5 sayfa ama neredeyse kelamın tüm konularına değinmiş.

Allah'ın isimleri ve sıfatları, Kuranı Kerimin mahiyeti, Peygamberler ve mucizeleri, velilerin kerametleri, imanın mahiyeti, büyük günah işleyen kişinin durumu gibi konularda ve daha pek çok konuda az öz, açık ve net şekilde görüşlerini beyan etmiş.

Ashabı Kiramın faziletini vurgulaması, sevgi ve saygısını güzel şekilde ifade etmesi ve onlara hürmet göstermemiz gerektiğini ciddiyetle vurgulaması, hatta onlara buğz edenleri münafıklıkla itham etmesi oldukça dikkat çekici ve sevindirici.

Vasiyeti konusu da beklenenin aksine iman ve amel başta olmak üzere çeşitli dini konulara değinmiş, evlatlarına yazdığı özel bir vasiyet değil, hayata bakışımızın farkını gösteriyor.

Öneririm.

Ahmed Amiş efendiye ait olduğuna inandığım çok güzide cümleler var eserde. Bununla birlikte “Kahvedeyseniz gelen misafire kahve ısmarlayın, meyhanedeyseniz gelen misafire rakı ısmarlayınız, Osmanlılık budur.” cümlesi gibi asla ona ait olduğuna inanmayacağım cümleler de var. Kitabın girişinde açıklandığı gibi bazı cümleler dört-beş kere tekrar tekrar yazılmış, farklı kaynaklardan alındığı için. Kitabı okumadan önce Ahmet Amiş Efendi hazretlerine karşı muhabbetim daha fazlaydı, açıkçası kitap bana muhabbet borçlu.

Besim Hocamızın çok genelleyici bir yerden ele alırsak kavramların yapı-sökümü diyebileceğimiz başucu niteliğindeki bu eser bir derleme-toparlama gibi dursa da anlatmak istediği çokça meramı da olan bir eser. Başlıklardan bazıları: kültür, medeniyet, ulus, laiklik, sekülerleşme, Rönesans, reformasyon, matbaa, kitap, roman, aydın-entelektüel, dil, halk, kanon, klasik, üniversite, sosyoloji ve tabii ki Kültürel Çalışmalar. Bu kavramların etimolojik durumundan girip tarihsel bağlamını ele alıyor. Sosyo-politik, psikolojik, bazen de ekonomik şiarlar üzerinden değerlendirip evrenselden Türkiye özeline getirerek konuyu bağlıyor. İlmek ilmek işlenen konular kitabın özellikle Uzun Devrim ve Kültürel Çalışmalar bölümlerinde meyvelerini okurun zihninde veriyor. Kitabı doymuşluk ve aklımda kitabı okumadan öncesine göre daha fazla soru, kavramlara karşı daha fazla müphemlik ile noktalıyorum. İyi ki yazdınız Besim hocam. Tavsiye olunur.

Ayşe Kulin’in Kördüğüm romanı, hayatın bizi bazen hiç beklemediğimiz yerlerden sınadığını, ilişkilerin görünenin çok daha ötesinde düğümler taşıdığını anlatan etkileyici bir hikâye. Kitabı okurken, her karakterin kendi iç mücadelesiyle, geçmişin ağırlığıyla ve alınan kararların sonuçlarıyla nasıl yüzleştiğini görmek beni çok etkiledi. Kulin’in akıcı ve yalın dili yine insanın içine işliyor; hem duygusal hem de düşündürücü bir atmosfer kuruyor. Hikâyedeki aile bağları, aşkın karmaşıklığı ve kişisel yolculuklar o kadar gerçekçi ki zaman zaman kendimi karakterlerin yerine koyarken buldum. Özellikle hayatın kimi zaman istemeden ördüğü düğümleri çözmeye çalışmanın ne kadar yorucu ama aynı zamanda ne kadar öğretici olabileceğini hatırlattı bana. Kördüğüm, insana kendi hayatına da dönüp bakma isteği uyandıran, bitince akılda kalan bir roman. Ayşe Kulin severler için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir eser.

Akıcılığı sayesinde elimden bırakmadan okuduğum, klasik Christie atmosferini başarılı bir şekilde yansıtan çok keyifli bir kitaptı. Olay örgüsü baştan sona merak duygusunu diri tutuyor katili tahmin etmeye çalışırken hiçbir zaman kesin bu diyemedim. Finali ise gerçekten çok etkileyiciydi. Bir an Poirot’nun adaletsiz davranacağından korktum fakat her şeyi öyle güzel bağladı ki hayran kaldım. Özellikle “Beni millet ilgilendirmez, beni insanların şahsi hayatı ilgilendirir.” sözü kitabın ruhunu çok iyi yansıtıyordu.

Kitabın başında Hercule Poirot’nun dişçiye gitmesi ise ayrı bir detaydı. O anlarda yaşadığı tedirginlik hem oldukça komik hem de karaktere gerçekçilik katan hoş bir dokunuş olmuş. Böylesine zeki ve başarılı bir dedektifin bile küçük korkularının olması, Poirot’yu daha insani ve samimi kılıyor.

Kısacası, büyük bir keyifle okuduğum bu kitabı polisiye seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.