Onaylı Yorumlar

Kitabı yakın zamanda keşfettim. İyi ki görüp almışım. Yazar, 25 yılı aşkın saha deneyimini; gerçek vakalar, karşılaşılan zorluklar, yapılan hatalar ve bunlardan çıkarılan derslerle okuyucuya aktarıyor. Kitabın en beğendiğim yönlerinden biri de tam olarak buydu.

Eser, kusursuz bir başarı hikâyesi anlatmak yerine, dijital dönüşüm sürecinin kolay olmadığını ve doğru kararlar alabilmek için deneyimlerden öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu samimi bir dille ortaya koyuyor. Bu yönüyle sadece bilgi veren değil, aynı zamanda farklı bakış açıları kazandıran bir kaynak niteliğinde.

Bu kitap kurumlar için değil, bireysel hayatımız için de önemli bir hatırlatma niteliğinde. Dijital dönüşüm, liderlik ve strateji konularına ilgi duyan herkesin faydalanabileceği, deneyim odaklı ve yol gösterici bir eser. Mutlaka okumalısınız.

Daha sadece göçmen kaçakçılığını anlatan bir roman değil insanın vicdanıyla çıkarı arasında nasıl sıkışabileceğini gösteren sarsıcı bir hikaye. Hakan Günday, Gaza'nın gözünden çocukluğun nasıl elinden alındığını, kötülüğün bazen nasıl sıradanlaştığını çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Günday'ın dili sert ama gereksiz yere değil; anlatmak istediği dünyanın ağırlığını hissettiriyor. Roman boyunca sadece göçmenlerin yaşadıklarını değil, onları bu noktaya getiren düzeni de sorguluyorsunuz. Gaza'nın vicdansızlığı beni en çok etkileyen noktalardan biriydi. Ama bu vicdansızlık doğuştan gelen bir kötülük gibi değil; çocukluğundan itibaren maruz kaldığı dünyanın, babasının baskısının ve normalleşen şiddetin bir sonucu gibi hissettirdi. Yine de zaman zaman yaptığı seçimler karşısında ona hak vermek mümkün olmadı. Bazı sahnelerde Artık dur demek istedim. Kolay okunan bir kitap değil ama muhteşem.

Kitap çok fazla övgü aldığından uzun bir süre okumam gerektiğine çok inanarak kitabı okuyana kadar beklentimi de hayli yüksek tutmuş oldum lakin kitabı okuyunca övgülerin abartılı olduğunu düşünmeye başladım. Kitap birçok unsuru ile vasatlığın üzerinde olsa da ben kitapta geçen birçok hadisenin sürekli tekrara uğramasını, kadın erkek ilişkisinin hemen hep tek bir olayını içermesini ve bu olayın da kimin kiminle cinsel ilişkisinin olduğunun olmasını sevemedim gerçekten. Sevenler yahut sorun etmeyenler muhakkak olacaktır lakin ben sevmeyen birçok kişinin de olacağını ve birçok yerde çok fazla övgü göreceklerinden kitabı da alıp okumaya çalışacaklarını düşünüyorum.
Kitabın anlattığı şey, bir mahalle ve oradaki insanlar. Bu insanlar ne yaptı, ne yapıyor, ne yapacak, kiminle olacak, kim nereye gidecek ve gittikleri yerlerde kiminle olacak kim geri dönecek, kim zaman içinde ölecek.. Gayet basit bir dili var ve bazen de düşündürebiliyor.

Kuppak üzerinden anlatılan hak, özgürlük ve adalet sisteminin kokuşmuşluğu; ilçenin dört bir yanına sirayet etmiş o kesif çürümenin gölgesinde yankılanıyor -diye diye ne hale geliniyor Fuat Sevimay “okuyun da belki anlarsınız” demiş.
İşte size memleket manzaraları. Liyakatsizliğin, cehaletin ve köşe başlarını tutmuş o köhnemiş “torpil” mekanizmasının geride bıraktığı enkaz, memleketin üzerine bir mühür gibi basılmış durumda. Toplumları ayakta tutan mekanizma ideal bir düzende, şeffaflıkla ve liyakatle işler; orada "kuppak-muppak" gibi kirli ilişki ağlarına yer yoktur. Ne zaman ki bu çarklar yozlaşır; işte o zaman faturayı ödeyen her daim halk olur. Peki böyle bir senaryoda kurgu (değil elbet, gerçeğin kendisi) nasıl cereyan eder: Durmak bilmeyen zamlar ve ağır vergiler altında ezilen halk için alım gücü bir hayale dönüşür; bu çöküntü de toplumu umutsuzluğun, açlığın ve işsizliğin merkezine mahkûm eder.

Yazarımızın ilk kitabı olmasına rağmen o kadar akıcı ve sade bir dille yazılmış ki, zannedersiniz daha önce birçok kitap kaleme almış. Bunda bir yayınevi sahibi olmasının ve yıllardır sayısız kitabın yayın sürecine tanıklık etmesinin de payı olduğunu düşünüyorum.
Kitap, gazeteci-yazar Lütfü Oflaz’ın çocukluğundan bugüne uzanan zorlu hayat mücadelesini anlatıyor. Yoksulluk, imkânsızlıklar, pes etmeyi gerektirecek kadar ağır sınavlar… Ama tüm bunların karşısında vazgeçmeyen, her düştüğünde yeniden ayağa kalkmayı başaran bir insanın hikâyesini okuyoruz.
Sayfaları çevirdikçe sadece bir yaşam öyküsüne değil; azmin, sabrın ve umudun nelere kadir olduğuna da tanıklık ediyorsunuz. Yer yer hüzünlendiren, yer yer motive eden bu kitap, yaşanan her acının insanı olgunlaştırabileceğini ve doğru değerlendirildiğinde bir güce dönüşebileceğini hissettiriyor.
Gerçek yaşam hikâyelerini okumayı sevenlere ve mücadele dolu hayat öykülerinden ilham alanlara tavsiye ederim.

Ne yazsa okurum dediğim yazarlardan biri oldu İrlandalı yazar Claire Keegan. Yaz sıcağında iç üşüten hikâyelerini(özellikle kitaba ismini veren Antartika öyküsünü) okumak farklı bir deneyim oldu. Dili akıcı, anlatımı yine içine alıyor. Anlam arayışı, yas, güvensizlik ve boşluk hisleriyle dolu hikâyeler. Yaza değil kışın kasvetine daha çok yakışan bir kitap bence.
Okuma hazzı iyi olsa da kısa romanları özellikle 'Emanet Çocuk' kitabı favorim.
"Erkeğine küçük bir oğlan çocuğuymuş gibi kol kanat geren kadınlardan olmayacağım. Halkımın bu özelliği benimle tarihe karışacak." cümlesini ayrıca beğendim.

Bir erkeğin yirmi yıl görüşmediği babasıyla vedalaşması vicdanını ve babasını onurlandırması.Budist rahip eğitimi alan şiirler yazan babanın savaşlarla geçen gençliği 3 kere mecburi askerliği ve hayallerinden vaz geçişi.Buna karşılık yazar olmak hayaline sıkı sıkı tutunan hayallerinden vaz geçmeyen oğlunun adanmışlığı yıllara mal olsa bile.Haruki Murakami nin içten objektif anlatımıyla yüreğini açmasına kurguya değil babasıyla anılarına şahit oluyoruz.
Mesleğim yazarlık kitabında da anlattığı gibi bir romanı defalarca defalarca gözden geçirip tekrar tekrar yazarken verilen zaman. Mükemmelliği ararken ötelenen ilişkiler sevdiklerimizden çalınan anlar,hiç yaşanmayan anılar.Hayallerimize adanırken nelerden vazgeçiyoruz.
Bir kitabın gerçek maliyeti bir yazarın ödediği asıl bedel nedir.
Bodisatva gibi tam aydınlanacakken aydınlanmasından vaz geçip tüm insanlığın kurtuluşu için kendini feda edişi gibi insanlık için yazmak edebi olmak kendisinden ailesinden aşktan vazgeçenlerin hakkıdır.

Tarihin ve bilimin, milletin kendi gizli hesapları için nasıl araç edildiğini o kadar güzel anlatıyor ki... Adamlar tarihi ve bilimsel gerçekleri doğru dürüst aktarmak yerine, kendi siyasi ya da felsefi görüşlerini haklı çıkarmak için resmen uydurma hikayeler üretmişler, kitap da bunları bir bir ortaya döküyor.

Okuması acayip sarıyor. Bölümler kısa kısa ve dili çok akıcı. Kitaptaki örneklere bakınca, çoğu kişinin derdinin gerçekten dünyayı anlamak olmadığını, bilimi sadece işine geldiği gibi kullandıklarını çok net anlıyorsun.

Bugünlerdeki pek çok tartışmaya bambaşka bir noktadan bakmanı sağlayıp hepsinin ne kadar absürt olduğunu gösteriyor. Tıpkı eskiden herkesin Dünya'yı düz sandığı masalı kadar saçma (3. makaleye bakabilirsin).

Eğer bilim ve dinin kesiştiği konular ilgini çekiyorsa kesin okumalısın derim. Kitap da bize yutturulan palavraları gösterip işin aslına çok güzel ayna tutuyor.

Varlığımızı kanıtlamak için başkalarının onayına ihtiyaç duymamız bizim ne kadar aciz olduğumuzu göstermez mi?
Siz gerçeği bilseniz de başkalarının buna inanmadığı durumlarda bilgi ve inancınızın hükümsüzlüğü sizi çok çaresiz hissettiriyor. Eden ile bunu yaşıyoruz. Evim dediği yere giremiyor. Kocam dediği adama güvenemiyor. Hiçbir arkadaşı olmaması ve sosyal medya kullanmaması kendinin aleyhinde. Cüzdan, anahtar, kimlik yok. Yeni taşındığın yerde ortada kaldın çaresizce...
Okumaktan pişman olmayacağınız, akıcı bir gizem kitabı.
Yazarın diğer kitaplarından daha çok ters köşeler var. Bu da kitabı sürükleyici tutuyor. Yine her bölümde farklı bir anlatıcı kullanmış yazar. Okları hep başka bir yere çevirmekte ve anlatıcılara inandırmakta başarılı.
Sonunu fazla iyimser buldum. Ölüm tarihinin bilinmesi, anneannenin yaşamı ve ölümü gibi konularda bazı soru işaretlerim kaldıysa da keyifle okudum.

İmam Gazali’nin, bu eseri, İslam düşünce dünyasının iki derin nehrini tek bir mecrada buluşturuyor.
Kitabın ilk bölümünü oluşturan "Ey Oğul", amelsiz ilmin hiçbir fayda sağlamayacağını sarsıcı ve samimi bir dille hatırlatan adeta bir başucu rehberi.
İkinci kısımda yer alan "Ledünni İlim Risalesi" ise bilgi teorisine bambaşka bir boyut kazandırıyor. Aklın ve naklin sınırlarını aşan, doğrudan kalbe doğan keşif ve ilham bilgisini felsefi ve tasavvufi bir derinlikle temellendiriyor. manevi bir rehber hem de zihninizi açacak bir başyapıt arıyorsanız, bu zamansız eseri kütüphanenize mutlaka eklemeli ve sindirerek okumalısınız.