Kur’ân-ı Kerîm’in anlaşılması ve yaşanması, vahyin nazil olduğu ilk günden itibaren ilim geleneğinin merkezinde yer aldı. Hz. Peygamber’in (s.a.s.) açıklamalarıyla başlayan, sahabe ve tâbiîn nesillerinin katkılarıyla gelişen tefsir faaliyeti, zaman içinde dil, fıkıh, kelam, belagat, tasavvuf ve diğer ilimlerin birikimiyle zenginleşerek müstakil bir disipline dönüştü. Her dönem, kendi ilmî, fikrî ve toplumsal şartları içinde Kur’ân’a yeniden yöneldi ve böylece asırlar boyunca son derece zengin bir tefsir mirası teşekkül etti. Elinizdeki kitap, sağlıklı bir tefsir tarihi tasavvurunun nasıl kurulması gerektiği üzerinde duruyor. Tefsirleri yalnızca rivayet, dirayet, fıkhî, işârî veya filolojik gibi türler üzerinden tasnif etmenin yetersizliğine dikkat çekip tefsir tarihini parçalı tasnifler yerine tarihsel sürekliliği esas alan bütüncül bir bakışla ele alıyor. Tefsirin doğuşundan günümüze uzanan serüvenini, “Doğuş ve Teşekkül”, “Sistemleşme”, “Olgunluk”, “Tahkik”, “Tercüme ve Tecdit” ve “Çağdaş Dönem” başlıkları altında inceliyor; her dönemin öne çıkan müfessirlerini, eserlerini, yöntemlerini ve ilmî yönelişlerini kendi tarihsel bağlamı içinde değerlendiriyor. Böylece okuyucuya tefsir düşüncesinin hangi merhalelerden geçerek geliştiğini ve farklı dönemlerde nasıl yeni biçimler kazandığını gösteren kapsamlı bir tefsir tarihi sunuyor.
