Tonio Kröger Hakkındaki Yorumlar

Thomas Mann'a giriş için gayet uygun tavsiye ediyorum

Thomas Mann bu kısa öyküsünde bir sanatçı olarak hayatı sorgular; “iki dünya arasındayım, her ikisnde de rahat edemiyorum, bu yüzden işim zor” der. Nietzsche, Wagner ve Schopenhauer hayranlığı ise hikayenin içinde ansızn beliriverir. Çeviriyi yapan Fatih Özgüven’in son deyişi de muhteşem bir Thomas Mann tanımlayışı olmuş.

Üslubu da içeriği de kusursuz

Büyük yazar Thomas Mann'ın her eseri ilgiyle okunmalıdır.

Altını çizebileceğiz sağlam diologların olması güzel.

Dönemsel olarak okumalarınızda Thomas Mann'ı tanımamış ve eserlerine eğilmemiş iseniz değerlendirmeleriniz sanırım eksik kalacak. Mann eser verdiği türün en önemli kalemlerinin başında geliyor. Bu kitapta Mann'ın ilk üçüne girer.

Kitap, Mann'in özyaşamının belli başlı kesitlerini ve felsefi düşünüş biçimlerini, sanat anlayışının izdüşümlerini aktarması açısından önemli. Her bünyede aynı etkiyi göstermeyecek kadar ağır ama bir o kadar da insanı saran ve hayat ile sanat arasındaki bağları düşünmeye sevk eden bir yapıt.

çok ağır bir roman ve çok ta sevmedim baya bi sıkıcı.

konusu biraz ağır ve felsefi yönü olan bi kitap, kısa olmasına aldanmadan yoğunlaşarak dikkatle okunmalı

Ağır sayılabilecek bir kitap ama çok güzel.

özyaşam ağırlıklı bir novella.

Çok fazla anlayamadığım, ağır ve sıkıcı bir eser...

Sanat nedir, yaratma ve yaşama, güzel ve sıradan karşıtlığı üzerine uzun bir öykü, TM'nin okuduğum 3. kitabı, hepsi dolu doluydu.

Mann'ın en güzel eseri, okurken öldürecek derecede dehşet bir kitap. "Edebiyat, bir ayrıcalık değil, bir talihsizliktir, biliniz! Peki ne zaman kendini göstermeye başlar? Erken, hem de pek erken yaşta. Kader ve kainatla uyum içinde yaşamaya hakkınız olduğu bir zamanda. Kendinizi herkesten farklı hissedersiniz, dışlanmış hissedersiniz, diğer insanlarla aranızda zıtlıklar olduğunuzu anlarsınız. Ve en acısı da kalbiniz hâlâ bunun dehşetini duyacak derecede yaşıyor ve seviyordur."

Bu ve bunun gibi onlarca yer, gerçekten müthiş! Özellikle bir kısma bayıldım: Tonio taparcasına sevdiği arkadaşı Hans Hansen'le ortak noktaları bulunsun diye ona "Don Carlos"u okumasını önerir, Hans ise aslında bu garip çocuk Tonio'dan utanmakta ve aynı dostluk sevgisini hissetmez, önceleri geçiştirir, sonra sırf avundurmak için söz verir. Aradan yıllar geçer, ikisi de büyümüştür, Tonio uzaktan izler Hans'ı ve kendi kendine konuşur Hans'a konuşur gibi: "Hans Hansen! Bana o bahçede verdiğin sözü hatırlıyor musun? Don Carlos'u okuyacaktın. Hayır, artık okumanı istemiyorum senden. Yalnız olduğu için ağlayan kraldan sana ne!"

Tavsiye edilir!

Bu eser, yazarın diğer öykülerinden farklı; bu öyküde yazar kendi ruh dünyasını en açık şekilde ortaya koymuş, sanatı ve yaşamı ayrtıntılarıyla sorgulamış. Belki de en iyi öyküsü. Bunu yaparken, bence o kadar başarılı ki, bence Thomas Mann'ın yeri en büyük yazarlar arasındadır.Zaten aldığı Nobel ödülü de bunu kanıtlıyor. Bence yazarın tüm öyküleri güzel, tamamı okunmalı; gerek düşünce, gerek kurgu olarak öykücüler arasında bir "doruk" bence Thomas Mann.