Buzdolabı Vatandaşları & Bir Gastronomi Distopyası Hakkındaki Yorumlar

Yemek meyve sebze gıda bunlarla alakalı muhteşem bir roman

Artık yemek yaparken ya da buzdolabını her açtığımda gıdalarla konuşmaya başladım. Bakliyatlarda da geçerli mi bilmiyorum ama yine de onlarla da konuşuyorum, vebal almayalım. Okuması keyifli, düşündürüyor ve ütopik yoldan empati ile hatırlatma yapıyor.

kitap beni çok sarmadı ve önsöz de tüm hikaye baştan sona anlatılmıştı buda belki okumamı etkilemiş olabilir bitiremedim yarım kaldı anlatım dili de daha çok ortaokul seviyesi gibi geldiği için ortaokula giden kardeşime verdim

Yarım bıraktığım soğan bir tabağın içinde filizlenip buruşmaya, belki çürümeye yüz tutmuşken arkamdan bana saymasın, intikam almaya çalışmasın, irembağına kavuşsun diye yenilebilecek kısımlarını yediysem bu kitap amacına ulaşmıştır.

Bir ilk kitap için gayet başarılı.

Günümüze uygun gözü doymamak, obur, aşırı tüketim ve israfı anlatıyor.

Kitabımız asıl karakteri parlak domatesin dediği gibi başlamak istiyorum ;
Sahte hayaller kurup gerçek hayal kırıklari yaşadik
Syf;80

Parlak domatesin de hayalleri çok güzeldi insanlara şifa olmak istiyordu buna inanıyordu
İrembağina gitme hayali ile yaşıyordu ama gerçekler pek öyle olmadi
Buzdolabından ayirilip gerçekleri ve karadeligi görene kadar ondan sonra içinde ki sevgi nefrete ve intikama dönüştü..

Kitabı okurken bazı şeyler gözünüzde canlanıyor
Meyvelerin sebzelerin konuşmasi,düşünmesi, parlak domatesin macerası yaşadıkları... Hepsi gözünüzde film gibi geçiyor
Zaten dili de yalın olunca okunması kolay

Ama asıl önemli olan kitap okuduktan sonra dolaptaki sebzeleri meyveleri düşünmüyor değilsiniz..aynı zamanda bilinçlendirici öğretici bir yanı var, israf konusunda artikk sebzelerin de meyvelerin de ne düşündüğünu anımsıyorsunuz israf ederken dikkat etmenin ne kadar önemli olduğu vurguluyor

Sembolizmiyle içinde Hayvan Çiftliği kitabından lezzetler barındırıyor. Bu tarz kitapları sevenler hoşlanacaktır.

gastronomi alanında okuduğum ilk kitap yazar emre beyi 1k tanıdım tavsiyesiyle okudum iyiki de okumuşum anlatımı dili beni etkiledi kitapı herkese tavsiye ediyorum okunmalı

Farklı bir tarzda yazılmış orijinal bir distopya. Böyle orijinal bir eserin Türk bir yazarın kaleminden çıkmış olması ayrıca gurur verici. Mutlaka takibe alacağım ve gelecek kitaplarını dört gözle beklediğim bir yazar oldu Emre Turan.

Alanında bir ilk desek yanılmayız. Kafamda bir kurgu vardı kitabı okumadan önce. Ama kitap tahminimden çok öte.
Buzdolabı vatandaşlarının sohbeti sizi kitaba kitliyor. Akıcı ve bir nefeste okunacak kadar sürükleyici oluşu hoşuma gitti.
Okurken irembağına inanan umutlu bir parlak domates oluyorsunuz, bazen umudu hayal kırıklığına bırakmış bir elma, bazen de bilgece konuşan bir enginar ya da inandığı yol uğruna aklını yitirecek seviyeye gelen zencefil...
Hepsinin karakteri hikayesi farklı ama aynı umuda sarılmışlar. Peki irembağı gerçek mi...

Kitapta verilen mesajlar çok etkileyiciydi. İsraf konusu ve yemek kültürü güzelce işlenmiş. Okurken aynı zamanda felsefi bir altyapı sezdim.
Okudum mutluyum gastronomi edebiyatı üzerine okuduğum ilk kitap, unutulmazlara eklendi.

Değişik bir tarzda yazılmış, düşündürücü ve sürükleyici bir içerik.
Gıda israfı ile ilgili farkındalık yaratıyor. Yazarın ilk kitabı olması açısından da oldukça başarılı buldum.

Sevebileceğini ve ilgilenebileceğini düşündüğüm arkadaşlarıma hediye etmek için hemen sipariş verdim bile.

Klasik okuru olmama rağmen yeni kurgulara şans vermeyi seviyorum.Bir distopya eseri ama ben o yiyecekleri sanki gerçek bir insanmış gibi düşündüm çünkü ruhiyatları çok güzel tasvir edilmiş. Sürdürülebilir yaşam ve israf konusu günümüzün temel problemleri ve yazarımız bunların yol açacağı sorunları yiyeceklerin ağzından vererek bize çok güzel bir bakış açısı kazandırmış. Yazarın ilk eseri olması hasebiyle mi ya da yayınevinden dolayı mı bilmiyorum ama bazı cümleler düşük geldi.Fakat bunlar dışında eser gerçekten insanlara güzel bir farkındalık kazandırıyor. Bir şeyler alırken düşünmeye sevk ediyor.Ve son olarak parlak domatesin ümitvar oluştan ye’is hâle gelmesi bazı anlarda “cahillik mutluluktur.” Sözünün sağlaması gibi olmuş. Domates fazla polyana, enginar bilge, elma gerçekçi bir karakteri yansıtıyor.Fakat benim kitaptaki favorim hep Elma oldu. Kitabın ayrıntılarına çok girmek istemem fakat sonunun böyle olmasını asla beklemiyordum.

Ne kadar gıdayı israf ettiğimizi bize gösteren muhteşem bir kitap. Henüz bitirmedim ama şimdiden ‘iyi ki okudum’ diyeceğim kitaplar arasında yerini aldı bile. Yazarın daha nice kitaplarını okuruz umarım.

Bazı şeylere birde yiyeceklerin gözüyle baktınız mı? Ben bakmamıştım ta ki bu kitabı okuyana kadar.Şimdiye kadar insanlar,hayvanlar bu ikisiyle yazılan kitaplara gördük.Birde yiyeceklerin açısından yazılan bir kitap;işte bu.Yazarına teşekkür ederim,bazı zamanlarda farkında olmadan yaptığım israflar olduğunun bilincine varmamı sağladı.Hayallerinin gerçek olmasını ve gelecek nesillerimize güzel bir dünya bırakabilmemizi diliyorum.

Yazarla Linkedin üzerinden tanıştık kitabını da o vesileyle aldım ve okudum. İyi ki de okumuşum dediğim kitaplardan hem sürükleyici olması daha da önemlisi hepimizin yaptığı israfı bizlere göstermiş olmasıydı. Bu farkındalık hem bizlere hemde gelecek nesillere örnek olacak nitelikte. Yazarın bizlere daha güzel eserler yazacağından hiç şüphem yok.. Tekrardan kaleminize sağlık :)

Buzdolabı vatandaşları iyi ki okudum seni. İnsanlık zamanında hele ki şu an ki dönemde bu kadar fazla yapılan israfa çokça değinilmiş yiyeceklerin konuşturulmasıyla bu distopyayı bizlere açık bir şekilde sunmuş. Biz empati duygumuzu en az kullanan varlıklar olarak bu güzel nimetlere nankörce yaklaşıp kıymet bilmiyoruz çöpe giden lavabonun altında yıllarca unuttuğumuz küflenmeye buzdolabında bozulmaya yüz tutmuş besinlerin kıymetini bilemedik bu kitap bu konuya o kadar ince ve duygusal yaklaşmış ki bayıldım herkesin okuyup bilinçlenmesi gerekiyor. Emre Turan'a çokça minnettarım iyi ki yazdın bu kitabı. ~Her şeye rağmen irembağını umut edenlere~ Emre Turan

Bir kitap bir insanın yaşam tarzını değiştirebilir mi, ufak tefek alışkanlıklarını bırakmasına sebep olabilir mi? Bir kitap ulaştığı herkesin hayatına küçük dokunuşlar yapsa dünya değişir mi? İçimizdeki gıda terörüne dur diyebilir miyiz? Tasarruf icin, sürdürülebilir bir dünya, sürdürülebilir bir çevre, sürdürülebilir insan için elimizden neler gelebilir? Sürdürülebilir gıdalar olamaz mı? Bir düşünce bir hayalle başladığı yolculukta daha çok insanın yüreğine dokunacağından emin olduğum yazara başarılar dilerim.

Çok ince bir anlatım lezzetli bir eser sebze ve meyvelerimizin kıymetini bilmrk israfını önlemek bize ulaşana kadar nasıl bir emekten geçiyorlar unutmamak gerek yazarımız çok ince dokunuşlarla anlatımı yaparken lezzeti damakta bırakan güzel bir eser hazırlamış kalemine sağlık ben çok beğendim
P

"Bana hikâyeler anlatırsın. Öyle değil mi? Mesela kar taneleri...
Gördün mü onları Zencefil?"


Her güzel şeyin bir sonu varmış..
Kitabı bitirdim ve anladım.

Domates olup onun gözünden dünyayı görüyorsun ve hissediyorsun. Yaşıyor ve ö.. Tamam tamam spoiler yok ama o kadar ki kitabın sonunda yaptıklarına aferin dedim

Gastronomi alanında okuduğum ilk kitaptı ve kitabı büyük bir keyifle okudum. Beklentimi fazlasıyla karşıladı. Sizi düşünmeye itecek, özeleştiri yapmanızı sağlayacak ve farkındalık yaratacak bir kitap. Genel itibari ile çok acı ve eğlenceli ilerliyor. Aslında hepimizin farkında olmadan yaptığımız yanlışlarla yüzleşmemizi sağlıyor. Hikâyenin ana karakteri Parlak domates'in dalından pazara ordan da mutfağa giderken umutla başladığı yolculuğunda, şahit olduğu gerçekler ile yaşadığı duygulara tanıklık edeceğimiz bir eser. Bize kendimizi sorgulatan bu kitabı 7 'den 70'e herkesin okuması gerekiyor nacizane fikrim. Burdan bu güzel kitap için Emre Turan'a çok teşekkür ediyorum ve diğer eserlerini sabırsızlıkla bekliyorumm. Ve bu güzel kitabı okuyacak olanlar şimdiden keyifli okumalar..

İsraf ve sürdürülebilirlik hakkında derin sorgulamalara iten ufuk açıcı bir roman. Herkesi ilgilendiren bir konu güzel bir kurguyla bizlere sunulmuş. Oluşturulan karakterler başarıyla işlenmiş. Çok beğendiğim bir roman oldu bir başkası da bu güzel fikirlerden yararlansın diye kitabı arkadaşıma hediye edeceğim. Kesinlikle bir şans verilip okunmalı. Eminim hayatınıza çok şey katacak.

Dünyadaki hemen hemen her şey buna yiyecekler de dahil bize hizmet etmektedirler ve bize hizmet eden şeylere değer verip saygı göstermeliyiz. #YazarEmreTuran' ın kitabında bu konuyu farklı ve başarılı bir biçimde okuyucularla buluşturduğu düşünüyorum.Yazar ile 1000k uygulamasında tanıştım ve sohbetimiz esnasında kitaptan bahsetti alıp okudum, iyiki almışım. Etkileyici bir kitap.Sizleri düşünmeye ve bununla beraber mutfağınızı sorgulamaya yönlendirecek bir eser. Kitabı okuduktan sonra israf ettiğiniz,alıp tüketmeyi unuttuğunuz veya bozulan yiyecekler için içinizde kendinize karşı ince bir sitem oluşacağından eminim.Ister istmez mutfağınızdaki yiyecekler için acaba duyguları var mı, konuşsalar ne derlerdi onlara kötü davrandığım oluyor mu, üzdüğüm oluyor mu vs düşüncelere kapılıyor insan.Kitaptan sonra dolabımda ki bozulma ihtimali olan yiyeceklerin çoğusunu tüketim. Ayrıca kitap, alışveriş konusunda da duyarlılık sağlıyor diyebilirim. Kitaplığınızda bulunması gereken bir kitap.

gastronomi edebiyatı üzerine ilk eser olarak sunulsa da konuyla ilgilenenlerin Pir-i Lezzet kitabına bakmasını da tavsiye ederim.

Her gün binlerce insan açlıktan ölürken tonlarca gıdanın israf edilmesi göz önüne alındığında her yaştan okurun kendini sorgulayarak hatta yargılayarak okuması gerektiğini düşündüğüm bir eser olmuş.

Gayet akıcı ve eğlenceli bir kitap. Buzdolabı vatandaşlarının farkındalığına farklı bir bakış açısıyla bakılmış, verilen mesajlar gayet hissediliyor ve diyaloglar, durumlar sizi etkiliyor. Okumanızı tavsiye ederim..

Türkiye’de daha önce denenmeye dahi cesaret edilememiş türde bir kitap, bir “distopya”. Hem gastronomiye ilgisi olanların, hem de ütopya ve distopya severlerin bayılacağı bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yazar, yeri geliyor baş karakterimiz olan “parlak domates” ile empati yapmamıza sebep olurken, yeri geliyor bir elmayla empati yaparken buluyoruz kendimizi.
İnsanların gaddarlıklarını, bize sunulan tüm imkanlarımızı nasıl da bilinçsizce israf ettiğimizi yüzümüze yüzümüze vuruyor kitap… Eğer bir kitap okuduktan sonra hayatınızda bir şeyler değişsin istiyor ve bir şeylerin farkına varıp bilinçlenmeyi seviyorsanız kesinlikle okumanız gereken bir kitap. Kitabı okurken bir yandan olacakları merak edip hemen bitirmek isterken, bir yandan da bitmesin istiyordum… Okursanız kesinlikle pişman olmayacağınıza eminim. Şimdiden iyi okumalar dilerim

Buzdolabı vatandaşları kitabını bence günümüzde herkes okumalı ve sebzelerin meyvelerin o güzel yolculuğunu birde onlardan dinlemeli. Bizim gozu kapalı çöpe attığımız, gereğinden fazla alıp curuttugumuz o yiyeceklerin ne meşakkatli yollardan geçtiğini okumak çok buyuk bir haz verdi. Bence çiftçi olmayan ve büyük şehirlerde yaşayıp betonlar içine gömülen insanların yiyeceklere karsi farkındalığını artıracak bir kitaptı. Bu güzel kitap ve bana yiyecekler konusunda birçok farkındalık kattığı için Buzdolabı vatandaşlarının yazarı olan Emre beye çok teşekkür ederim.

Kitap bir gastronomi pistopyası.
Hikâyemizin asıl kahramanı Parlak Domates. Okurken herkesin çok keyif alacağını ve hiç sıkılmadan okuyacağını düşünüyorum. Hatta öyle ki kitap bittiğinde üzülebilirsiniz.
Yazar “Sürdürülebilir bir gelecek mümkün mü?” sorusunu ardına alarak tüm gastronomi tutkunlarının çok seveceği bir eser ortaya çıkarmış.
Kitabın benim nazarımda başarılı olmasının kanıtı sebze meyvelerin ağzından anlatılan kısımlara ağlayacak raddeye gelmem oldu…
İncelememi bir alıntıyla bitirmek istiyorum :
“Hiç birimizin tohumu nefretle ekilmese de bizi toprağa gömen ve su verenlerin her birinin kalbi katranla yıkanmış.”

Çok keyifliydi, gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim. Okuyacak olanlar şimdiden keyifli okumalar :))

Yazarımız Emre'nin kitabını ilk okuyan olmadığım gibi son da olmayacağım. Öncelikle bu tarzda okuduğum ilk kitap oldu. Günümüz yazarların (bazılarını tenzih ederek söylüyorum) aksine geniş kitlelere hitap eden, dili yalın ve özgün... Emre Turan, kalemine sağlık. Başarı her daim seninle olsun.

Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen kalemi ve içeriği çok başarılı buldum.

Görür görmez aldım ve okudum. Açıkçası yazarın kendisinin de belirttiği gibi Hayvan Çiftliği distopyasına benziyor. Fakat dili oldukça farklı elbette. Kitabın arkasında yatan sürdürülebilirlik teması oldukça etkileyici. Sonu baya geleceğe yönelik beni düşündürdü. Tavsiye ederim… :)

Romanı büyük bir keyifle soluksuz bir şekilde okudum. Günümüzde, gıda kaynaklarımızın giderek tükendiğini fark etmemize rağmen, günlük yaşamın telaşında bu gerçeğe karşı bilinç kazanamıyoruz. Ancak, Buzdolabı Vatandaşları bu döngüye bir mola vererek gözlerimizi açıyor. Hem sürdürülebilir gıda hem de gastronomi konularında oldukça değerli içgörüler sunan bu romanı her kitapseverin okumasını tavsiye ederim.

Emre’nin kitabını okuyan ilk kişi olmak benim için gurur verici. Gastronomiye ilgisi olan hatta mutfakla herhangi bir ilişkisi olan herkesin okumasını tavsiye ederim. Emre’nin kitabını okuyunca elmalara domateslere her baktığınızda Emre’nin kitaptaki anlatıları aklınıza gelecek. Gastronomiye yeni ve özgün bir bakış açısı için tavsiye ederim.

İlk defa bu tarz bir roman okuyacağım. Sanırım Türkiye'de ilk. Girişini dahi okurken etrafıma tavsiye ettim.

Ne yapabilirim diyerek başlanan bir yolculuğun tatlı eseri. Parlak, sulu bir domatesin anlatımıyla işlenmiş kısa film tadında bir roman. Romanın dili anlaşılır, cümle düşüklüklerine ve metni yoran kelimelere rastladım ama genel olarak akıcı. Tanım ve betimlemeler çok güzel. Konu olarak işlenen mutfakta, değer, yiyeceklere önem, her türlü israf, göz ve mide doygunluğu, buzdolabının ruhu güzel bir bakış açısıyla ifade edilmiş. Konu idealize edilip ve içselleştirilmiş, okurken buzdolabına bir bakma ihtiyacı hissettirdi, "Acaba ben bu içeriğe ne kadar dikkat ediyorum, sadece farkında olmam ve benim uyguluyor olmam yeterli mi?" diye düşündüm. İnsanın temel ihtiyaçlarındandır yeme-içme, ama maddi kısmının yanında manevi kısmı, ruhu var ve bu ruhu ne kadar güzel işleyip işletebilirsek, süreklilik için çaba sarf ederken bile doyuma ulaşmış oluruz sanırım.Elma ve enginarın önceki yaşamları, irem bağının gizemleri ve buzdolabı içindeki yaşam biraz daha uzun işlenmiş olabilirdi.

Hala hakkını veremediğim canım kitap. Mart ayı benim için okumalarda sığ bir ay. Az okuyabiliyorum. Ama bu kitabın yazarı sevgili Emre Turan ile 1000 kitap aracılığıyla tanışmanın gururunu da yaşıyorum. Alanında bir ilk. Devamı da gelmeli. Domatesi, muzu, elmayı bu kadar güzel dillendiren bir isim Edebi bir köşe de edinmeli. İçtenlikle söylüyorum, çok çok iyi bir eser. Herkes okumalı diyebilirim.

bu roman beni, yanı başımda olan ama fark etmediğim bir dünyayla tanıştırdı ve uzun süre o dünyadan çıkamadım.onlar bizim için varlar ama biz onlara yeterince değer veriyor muyuz?
farkındalık yaratan bir roman...