Satranç Ustası Don Sandalio'nun Romanı Hakkındaki Yorumlar

Eugénie Grandet

07.03.2024

"Robinson Crusoe yalnız yaşadı. İnsanların aptallıklarına tahammül edemeyen Gustave Flaubert de yalnız yaşadı; sanıyorum Don Sandalio da yalnız ve ben de yalnızım. Ve yalnız olan herkes Felipe, Felipe'm ne kadar özgür olursa olsun bir tutsak, bir tutukludur."

Varoluşçuluk, hayal-gerçek, tinsellik... Değişik bir kurgusu ve muhteşem bir bakış açısı var eserin. İnsanların aptallıklarından kaçan bir adam, gittiği kahvede sessiz bir satranç ustası olan Don Sandalio'yu fark eder ve onun gizeminin büyüsüne kapılır. Olayları ve Don Sandalio hakkındaki düşüncelerini, dostu Felipe'ye yazdığı mektuplardan öğreniyoruz. Anlatıcı, Don Sandalio da olabilir, bir başkası da. Kafa karıştırıcı bir oyun içinde yazarımız. Ama şu mesajı da veriyor kitabın sonunda: Her roman yazarının aynasıdır ve her yazarın hayatı, bir romandır aslında...

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

kitapbişeyi

18.09.2020

unamuno okunmalı, tavsiye ederim

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

bütüner

07.01.2020

Kısa, öz, güçlü. Böyle eserleri seviyorum. Konu çok yalın bile olsa anlatımıyla sizi içine çekiyor.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

eunbyoel

31.05.2018

ilginç bir kitap, beğendim

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

makurutas

18.03.2018

Bir başka Unamuno klasiği daha. Baskı kalitesi de kitap kadar başarılı.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

metuva00

31.01.2018

Kesinlikle okunması gereken bir kitap daha...Okuyun ve okutun efendim...

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

esperan

08.07.2017

Size cok sey katacaktir. Siddetle tavsiye ediyorum.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

ispekter

30.11.2016

Dünyanın en aptal adamı hiç aptalca bir laf etmeden ve hiçbir aptallık yapmadan ölen adamdır.
(sayfa 3)

Yanıtla

1

0

Destekliyorum

Bildir

rrrr.. 19.08.2013

Kısa ama derin bir roman. Mektupları yazan kahramanımız insanlardan aptal oldukları için uzak durmayı tercih ediyor. Ama iş dernekteki satranç oyununa geldiğinde Don Sandalio ile yan yana gelebiliyor. Ama bunun bir nedeni var çünkü oyun sırasında çok az konuşuyorlar. Gerçek bir karakterden yola çıkılarak yazılmış bu roman. Ana karakterde olan insanları aşağı görme duygusu aslında hepimizde biraz var ama sadece karakterimizde hat safhada. Don Sandalio'nun dernek dışındaki hayatını öğrenme şansı varken bundan kaçması belki de mizantrop bir karakteri şekillendirmeye çalıştığını gösteriyor yazarın. Bireysellik ve yalnızlık var karakterde ama bu ne ölçüde sağlıklı sonunda okuru büyük bir tartışmaya sürüklüyor.

Yanıtla

14

0

Destekliyorum

Bildir

edward_scissorhands

29.11.2020

1,5-2 saat içerisinde bitirilebilecek mektuplardan oluşan kısa ve etkili bir roman. baş kahraman kendini insanlardan izole etmek için adını bilmediğimiz sahil beldesine gider. insanın yaptığı aptallıklardan (belki de bilinçli olarak yapılan eylemler) kaçtığını söyler. daha sonra ise gittiği bir lokalde, don sandalio diye hakkında çok fazla bir şey bilinmeyen bir satranç oyuncusuyla zaman geçirir. ancak zamanla hayatına dahil edilmek istense bile; anlatıcı don sandalio'yu kişiselleştirip onun imajına zarar vermemek için onun hayatına dahil olmak istemez. bazı yorumlarda felipe, mektup yazan anlatıcı ses ve don sandalio'nun aynı kişi olduğuna dair şahsi yorumlar görebilirsiniz.

Yanıtla

0

Destekliyorum

Bildir

Sepetim

Satranç Ustası Don Sandalio'nun Romanı Hakkındaki Yorumlar

Destekliyorum