İzzet Can Bezircioğlu
Üstat
Jorge Ibargüengoitia’nın Ölü Kızlar’ı, gerçek bir suç skandalını kara mizah ve belgesel estetiğiyle yeniden kuran; kısa ama etkisi ağır bir roman. Yazar, Meksika taşrasının tozlu atmosferini sadece bir dekor olarak değil, ahlaki çürümenin doğal zemini olarak kullanıyor. Dehşetin gündelikleştiği bu dünyada anlatım, soğukkanlı bir polis raporunu andırıyor. ​Doğrusal akış yerine tanıklıklar ve belgelerle örülü yapı, okura gerçeği "yeniden inşa etme" görevi veriyor. Yazarın koyduğu mesafe, bizi karakterlerle duygusal özdeşleşmeden menedip, toplumsal düzenin bu kötülüğü nasıl mümkün kıldığına odaklanmaya zorluyor. Hikayenin merkezinde Baladro kardeşler üzerinden ifşa edilen, yerel yönetimden aileye uzanan geniş bir suç ortaklığı ağı var. ​Roman, rahatsız edici içeriğini şiddet sömürüsüne çevirmeden, toplumsal körlüğü sergiliyor. Duygusal teselli değil, "bilinçli bir huzursuzluk" vadeden; mizahla trajedinin kesiştiği o ince çizgide yürüyen çok güçlü bir eser.