Son Cüret

SihirliFlut

01.04.2026

Okurken aslında bir tarih anlatısından çok, bir hatırlatma metni okuyormuşum gibi hissettim. Yılmaz Özdil’in dili zaten alıştığım gibi akıcı, sert ve yer yer sarsıcıydı ama bu kitapta en çok dikkatimi çeken şey, bildiğimi sandığım olayların aslında ne kadar yüzeyde kaldığı oldu. Kitap, Kurtuluş Savaşı’nın son dönemlerine odaklanırken, sadece büyük zaferleri değil o zaferlerin arkasındaki çaresizliği, yokluğu ve inanılmaz bir kararlılığı da gösteriyor. Okurken sık sık “Gerçekten böyle mi olmuş?” diye durup düşündüm. Çünkü anlatılanlar abartı gibi değil, aksine fazla gerçek. Bazı bölümlerde Özdil’in yorumlarının ağır bastığını hissettim, bu da yer yer taraflı bir anlatım hissi verdi ama açıkçası bu kitabın doğasına çok da ters gelmedi. Zaten yazarın üslubunu bilen biri için bu beklenen bir şey. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş