dilenko
Puslu Kıtalar Atlasından sonra, bu kitabı bir miktar daha az sevdim. "Bir miktar daha az" olmasına rağmen tabi yine de gece üçlere kadar okudum, sabahları zor uyandım. Yine çok güzel bir kitap ancak kurguda anlatılan hikayeler ve bulunan karakterler bir süre sonra birbirine girdi. Dede ile ölümün hikayeleri sondan başa giderken, yürüdükleri yol boyunca karşılaştıkları karakterler de tam tersi yönde bir olay akışına sahipti. Ancak hikayeler ve karakterler çok fazlalaşınca kimin kim olduğunu bağdaştırmakta zorlandım. Tabii bu benim algımla ilgili. Bunun dışında kitaptaki süpermen hikayesinin böylesine anadolulaştırılmasını çok beğendim. Modern zaman masalları..