Tuba Semiz
Kitapkurdu
yazarın sihirli bir değneği olduğunu düşündüm kitabı okurken.ben daha kendimi olayın akışına tam kaptıramamışken bir de bakıyordum ki onlarca sayfa okumuşum.siz farkında olmadan ilerleyiveriyor kitap..ama buna rağmen sanki bir şeylerin havada kaldığı hissinden kurtulamıyorsunuz.okuyorsunuz okuyorsunuz ve "eee.." diyorsunuz adeta."nerde başladığın bu olayın sonu?" ucu açık bir sürü hikayeyle karşı karşıya kalıyorsunuz.ve tekrar tekrar anlatılan anılarla...
yapılan tasvirler tam dostoyevski'ye yakışan şeyler ama yazar biraz aşırıya kaçmış bence.gereğinden fazla sıfat kullanmış.okuyucuyu yoruyor bir süre sonra bu kadar ayrıntı.
tüm bunlara rağmen bu kitap bir dünya klasiği.çevrenizi gözlemlerken yararlanabileceğiniz deneyimleri barındırıyor.ardında hoş bir tat bırakıyor...