E-Dergi

Manzum nesir ya da mensur nazım ayarındaki satırları okurken yazarın uyku arasında sayıkladığı hissine kapılıyorum. Sanki amigo bayrağını eline almış ve tüm varlığı ile ülkesini ve dünyayı dolaşıyor, önüne geleni coşturuyor, gaza getiriyor, kışkırtıyor, çekiştiriyor, silkindirip uyandırıyor.

Edebî tür olarak şiire uzak olsam da çevirmenin sunuşu sayesinde eser ve yazar hakkında etraflıca bilgi sahibi olunuyor. Şairin lirik ve hitabet yaparcasına olan ruh hali her bir dizeye sinmiş; galeyana gelip coşmamak elde değil.

Eserlerini uzun uzadıya okumak yerine külliyatının posadan arındırılmış özütlerine tek noktadan ulaşmayı tercih edenlere hitap edebilecek bu kitapta yazarın başkaldıran, müstehzi, espritüel, tariz yaparcasına olan üslûbu, günümüzün stand-up akımının selefi havasını veriyor. Söz konusu tarz tüm bildiklerimizi kağıttan kule misali tek dokunuşla yıkarken öz farkındalığımız temelinde kendimizi ve dünyayı algılamamızı yeni baştan inşa etmemize katkısını sunmuş oluyor.

Gorki'nin diğer eserlerinden farklı olarak bu roman tamamlanmamış olsa da toplumun aydın ve varlıklı zümresini ele alıp zihin ve kişilik yapısına ışık tutuyor, onların nezdindeki yaşam algısını mercek altına alıyor, alışılagelen sefalet ve düşkünlük tablolarından başımızı kaldırıp madalyonun diğer yüzüne dikkatimizi çekiyor.

İkinci sıradaki 'Kartal Türküsü'nün sokol, yani şahin iken nasıl kartal (orel) olarak çevrildiğine anlam veremesem de Gorki'nin hikâye anlatımına hayran olmamak elde değil. Rusluk kavramının salt Rus, Slav ve Ortodoks yerine coğrafî iç içeliğinden kaynaklı Türk ve Müslüman unsurları da içeriyor olması konulara zenginlik ve renklilik katarken eskimeyen ve güncelliğini yitirmeyen ortak ve sentezlenmiş bir kültürü de beraberinde taşıyor günümüze.