E-Dergi

İlk romanında bu denli başarılı olmak her yazarın harcı değil. Gerçi Osmanlı dönemini anlatmak için illa Osmanlıca sözcükler kullanmaya da gerek yok. Kitaptaki bazı sözcükler günümüzde hiç kullanılmıyor bile. Yine de okumanızı tavsiye ederim. Zira yazar, konusu bakımından zaten ilginç olan hikayeye, okuyucuyu yormayan felsefi bir derinlik ve özellikle geçmişe dönüşle ilgili bölümlerde ilgi çekici bilim-kurgu öğeleri yerleştirmiş. Ayrıca mercan dede lakaplı neyzen-dj karışımı müzisyenin, adını bu kitaptaki karakterden aldığını da hatırlatalım.

Bu kitapla ilgili o kadar yorum var ama hiçbiri de kitaptaki arapça sözcüklerin fazlalığından bahsetmiyor. Üstelik günümüz dilinde neredeyse hiç kullanılmayan sözcükler! Acaba bu kitapla ilgili yorum yazanlar çok kültürlü de mi bu sözcüklerin hepsini (ya da çoğunu) biliyorlar, yoksa ben mi çok kültürsüzüm hala daha çözebilmiş değilim. Kitabı okurken yanınızda Osmanlıca-Türkçe sözlük bulundurmasınızı tavsiye ederim. Birçok yorumcunun da belirttiği gibi, Puslu Kıtalar Atlası çok daha güzel bir kitap.

Geleneksek şiirin öğelerini okuduğu şiirlerde bulmak isteyenler için harika bir kitap. Tarancı, hem yeni şiir hem de geleneksel şiir tarzın belli bir düzeyin üstünde bir şair. Ölüm korkusunu çok sık işlemesi yüzünden kendisi için "ölümden korkuyor" denilmesi üzerine, ölümden korkmadığını ancak yaşamayı çok sevdiğini söylemiştir. Hem biraz karamsarlıktan ne çıkar? Özellikle Gün Eksilmesin adlı şiirinde bir karamsarlık anının ardından gelen yaşama bağlılığı çok güzel anlatmış.

Harika bir kitap! Tolstoy, bir insanın ölmeden önceki iç hesaplaşmasını, hasta yakınlarının, ölümünden sonrası için yaptıkları menfaate dayalı planları çok usta bir dille anlatmış. Hiç sıkılmadan okuyabileceğiniz bir kitap. Ayrıca kitabın sonunda, İvan İlyiç'in ölüm anını anlatan satırlar şimdiye okuduğum en sade ve en etkileyici ölüm anlatımlarından biri

Şayet bir tolstoy hayranıysanız bu kitaptan zevk alırsınız. Zaten tolstoy klasiklerinden biri sayılıyor. Ama bu kitabın İvan İlyiç'in Ölümü ya da Kroyçer Sonat kadar güzel olduğunu düşünmüyorum. Hatta bazılarınız kitabı sıkıcı bile bulabilir.