E-Dergi

Julie Garwood'u seviyorum ama bazen kendini tekrarladığı da oluyor. Yine de kaleminden dolayı kitabı bırakamıyor, bir çırpıda bitiriyorum.
Evet kurgu aynı ama yine de doyurucu bir aşk kitabıydı bana göre Sır'dan daha çok beğendiğimi de söylemeliyim.
Yazarın anlatımından dolayı zaten bırakamıyorsunuz e bir de tarihi aşk romanı olunca
Alec böyle tatlı bir çocuk olabilir mi? ''Sen şeyi biliyor musun,şeyi?''kısımları olduunca komikti.
Sadece Ramsey ve Bridget'in hikayelerinin ayrı bir kitapta olmasını isterdim.Onların aşkları da epey tutkulu olabilirdi.Kızın uzunca süre platonik takılması,onu ilk gördüğü zaman vs bunları ayrıntılı olarak okumak isterdim. Ama yazar bu kitabın içinde onlara aperatif bir şekilde yer vermiş,yine de güzeldi.

Kitabı beğenerek okudum,ilgi çekici bir kitaptı
Başlardaki durgunluk bir beş on sayfa kadar sürüyor ama Matthew girdiği anda heyecanlanıyor.
Kitabın şuana kadar okuduğum diğer kitaplardan farklı olması da ayrı bir cezbedici konu.
Lord John'dan kitap boyunca hep nefret ettim.Nasıl kötü bir insandı öyle...Matthew'a neler yapmış.
Neyse ki cezasını buldu.Grace'ı de sevdim bu sefer Matthew'ı ona gönül rahatlığıyla emanet edebiliyorum
Kısaca tavsiye edebileceğim bir kitaptı.Yazarın dili kullanması,olayları anlatması güzeldi.
Eksi olarak nitelendirileilecek unsur kapaktı,ben hiç beğenmedimKeşke orjinal kapak kullanılmış olsaydı.Farklı bir güzelliği ve havası var. Ayrıca kitabın sonunda birkaç yıl öteye gidip onları çekirdek bir aile olarak okumayı çok isterdim. Boş zamanları doldurmak için bence güzel bir tercih...

Nicholas Sparks'ın okuduğum ilk kitabıydı. Sanırım burada dikka çekilmesi gereken erkek bir yazarın aşkı böyle güzel anlatması, en azından benim dikkatimi çeken bu oldu. Duygusallık bütün bir kitap boyunca ön plandaydı.Noah'ın o bitmez tükenmez aşkı.. Allie'nin alzheimer olduğunda bütün doktorları şaşırtarak Noah ve aşkını hatırlayışı her şeyiyle mükemmeldi.Aşklarının sonsuzluğu öyle güzel betimlenmişti ki yazar tarafından uzunca bir süre etkisinden çıkamadım. Boş zamanlarda, sakin bir kafayla okunbilecek güzel kitaplardan...

Judith McNaught'un bütün kitaplarını okudum ve içlerinden beni açık ara farkla en çok etkileyen Sonsuza Kadar oldu. Okuduğum en güzel 'historical romance'lardan biriydi. Jason'a kapılmamak elde değil. Böyle güzel bir kitaba bu kapak olmamış. En basitinden kitapta Victoria'nın saçlarına defalarca vurgu yapılıyor,kızıl diye... Hiç dikkate almamışlar anlaşılan. Harika bir aşk kitabı.

Uzun zamandır gerek sosyal medyada gerekse kitapçılarda sürekli gözüme çarpan ama saçma bir önyargı ile almayı ertelediğim kitaplardandı. Abartıldığını düşünüyordum. Arkadaşım filmine gitmek için ısrar ettiğinden en azından kitabı okuyup öyle gideyim dedim. İyiki de okumuşum. Bitireli henüz bir saat olmadı ve üzerimdeki etkisi hala taze... En başından beri Augustus'u sevdim, o hatırlanmak isteği, unutuluşun dar ve karanlık sokaklarından korkusu... O'nu size yakın hissettiriyor. Hangimiz bir gün unutulmaktan, iz bırakamamaktan korkmuyoruz ki? Augustus'ta da haliyle bu korkular vardı. Okumam bittikten sonra yapılan değerlendirmelerde beni en fazla etkileyen Washington Post oldu. '' , ‘sayılı günler içinde sonsuzca’ yaşamaya çalışan karakterlerin gerçekliği.” Hazel ile Augustus bence sonsuzluğu yakaladılar. Belki yaşlanıp torunlarına beraber masal anlatma sonsuzluğu değil ama başka bir sonsuzluk onlarınki ve en az diğer sonsuzluklar kadar değerli... Ben çok beğendim. Tavsiye ederim.