E-Dergi

Bir ulusun diriliş destanını, gerek canlı tanıklardan dinlediklerine, gerek özel izinlerle girip araştırma yaptığı arşivlere daydandırarak muhteşem bir dille anlatmış Turgut Özakman..Okurken tüylerinizin diken diken olmasına, gözlerinizin dolmasına engel olamıyorsunuz..Yeri geliyor, göğsünüz gurula kabarıyor..Bir de şimdi olanları düşününce de , dökülen kanlara, göz kırpmadan verilen canlara içiniz acıyor..
Bize okulda tarihimizi öğretmemişler.Basmakalıp sözlerle kazanılan zafer anlatılmış sadece..Birsürü antlaşmanın veya ateşkesin maddelerini ezberleteceklerine, keşke böyle bir kitabı ders kitabı olarak seçselermiş..Milli mücadele dönemini anlatan çok sayıda kitap okumuş olmama rağmen, bu çok farklı.Çocuklarımıza,torunlarımıza bırakabileceğimiz gerçek bir miras..Yüreğine ve emeğine sağlık Turgut Özakman..Ruhun şad olsun büyük insan Mustafa Kemal ...

Tavsiye üzerine okudum ama iyi ki okumuşum..Her yeni bölümde başka bir kahramanın anlatımı ile başlayan ama olağanüstü bir şekilde birbirini tamamlayan ve insanın içinde bir merak kurdu oluşturan, uykusuz kalmaya razı olup saatlerce elinizden bırakamayacağınız bir kitap. Tamamen yansız olduğunu söyleyemeyeceğim ama herşeye rağmen okumaya değer. Oya Baydar'ın ikinci kitabını da en kısa sürede alıp okuyacağım.

Yaşamımda beni derinden etkileyen az sayıdaki kişiliklerden biri oldu Celal Yalınız..Bu denli "gerçek insan " olunabileceğinin bir kez daha kanıtı.Sayın Karaveli'ye teşekkür borçluyum..Ondan önce de , Sakallı Celal diye birinin varlığını öğrenmeme sebep olan bir arkadaşıma ..
Zaman zaman ümitsizliğe kapılırım, insanların duyarsızlığı, kimi değerleri gözardı ederek son derece "ben" cil bir yaşam sürmelerinden.. Olanı biteni umursamazlığından, karanlığa bir mum dahi yakmamasından..Sanki bir zamanlar da olsa , yine de yakın sayılabilecek bir zaman diliminde böyle birinin varlığından haberdar olmak bana hem kıvanç hem de gurur verdi ve umutlarımı yeniden filizlendirdi..

Okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabı..Açıkçası ilk başta sıkıldım..Ama sonra bir solukta da okudum bitirdim. Kitabı okuduktan bir gün sonra Beyoğlu'na gittiğimde, sanki Küçükparmakkapı sokaktaki kebapçı Musa'nın dükkanında romanın kahramanları oturuyor hissine kapıldım.Mekanlar, diğer pek çok kitabın aksine adıyla sanıyla yaşamla birebir bağdaştığı için, tuhaf bir duygu da yaşattı bana.. İstiklal Caddesi boyunca, acaba hangi bina onların mağazasıydı diye bakındığımı da itiraf etmeliyim..
Tekrar Ahmet Ümit okur muyum? Sanırım..

Çok satmak amacıyla alelacele, çalakalem yazmış Ahmet Altan bu kez..
Evet herkes okusun, ama kimbilir kaç kişi ilk kez tanışacaktı belki Ahmet Altan'la.. Onun gerçek kalemi, gerçek dili ve tarzı değil ki bu kitap.. İlk kez onu bu kitapla tanıyanlardan, Kılıç Yarası Gibi'yi veya İsyan Günlerinde Aşk'ı , Sudaki İz'i hangisi okur ki bundan sonra?

Üzüldüm..