Toplam yorum: 3.285.373
Bu ayki yorum: 6.900
E-Dergi
sakirceylan Tarafından Yapılan Yorumlar
Ahmet Şerif İzgören kitapları, eğitici, öğretici, esprili, okuyucu yormayan, sade, bakış açınızı değiştirebilen türde kitaplardır. Keyifle okursunuz.
Konu, "beyin nasıl özgürleşir". Yazar şuursuzca anlatmış. "Bir şeyler söyleyeyim" derken, hayata dair bugüne dek ne öğrenmişse hepsini bir kitapta aktarmak gayretiyle yazmış da yazmış. Ben biraz daha bütünlük isterdim ama yazar konuyu anlatırken zenginleştirme gayretiyle çok uzatmış ve çok dağıtmış. Ünlülerin beğendiği sözlerini kalın siyah puntolarla satır aralarına da eklemeyi ihmal etmemiş. Sonlara doğru beni baydı. The Sistemi de okuyacağım. Bilgi sahibi olması bilgili,kültürlü biri olması çok güzel ama kanımca o bilgileri kitapta aktarma stiline biraz daha yön vermesi lazım diye düşünüyorum.
Uzun ve kalın romanların arasına, ara sıcak niyetine, atıştırmalık olsun diye, almıştım işlevini gördü. Beni çok etkilemedi ama zamanının kadınsal sorunlarını güzel dile getirmiş.
Fiziğe hiç bu gözle bakmamıştım. Bizim fizik anlayışımz meb sağolsun "F" kuvvetinden ibaret. Yazar Dos Santos fiziği hiç bilmediğiniz yönleriyle ele alıp sevdiriyor. Kitapta o kadar ilginç bilgiler var ki 2x2 nin 4 ettiği gibi tao,zen,buda,hristiyanlık,musevilik derken aslında bütün dinlerin aynı şeyi söylediğini gösteriyor; ama yazarın islam konusunda bilgilerinde biraz eksiklik var gibi geldi. İran'lı kadın kahramana hiçbir şekilde kendi dininin de bu konuda ifşa ettiği gerçeklerden söz ettirmiyor. Onun dışında bilgi dolu bir kitap. Kuantum'dan herşey teorisine kadar, daha başka bir çok teoriyi çok anlaşılır bir şekilde aktarıyor.
Üçlemenin, ikinci kitabı. Bu adamın anlatamındaki yalınlığı, sakinliği o kadar seviyorum ki. Onun yazdıklarını okumak, Edebiyat Denizinin sularında tadını çıkartarak yüzmek gibi. Sessiz ve sakin. İnsanlara ( dolu insanlara olan hayranlığı), kadınlara ve hayvanlara saygısı, insan olmanın erdemini yerine getirebilmiş bir insan. Zaman zaman asilikleri de olmuş ama bunun nedenini çok güzel izah ediyor. bazen gözüm öylesine kararırdı ki, birine işkence eden ya da dayak atan birini dövmek için düşünmeksizin kavgaya tutuşurdum. Güçsüzlükten kaynaklanan bu türden umutsuzluk nöbetlerimi, bugün bile utançla ve derin kederle hatırlıyorum.
* Ben insanları çok severim, kimseye acı çektirmek istemem; ama duygusal olmamalı, kahrolası gerçeği cicili sözler, albenili yalanlar arasına gizlememeliyiz.