E-Dergi

Bu denli hastalıklı bir toplumun ilişki anlayışına iyi uyum sağlamak, sağlıklı olmanın bir ölçütü olamaz. Belki de gerçek aşk, özgürlük ve tek başınalık kavramlarıyla birlikte yaşanabilendir. İlişkilere bakış açımı, o özümde hissettiğim gördüğüm ilişkiler gerçek sevgi olamaz düşüncemi, kendim kaleme alsam bu kadar olurdu. Hayatımın en iyi kitapları arasında yerini aldı. Muhteşem

Ne demişler:" Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım."
Nazi dönemi Almanyası'ndan İstanbul'a uzanan müthiş bir hikaye. Max, Nadia, Maya şahitliğinde yahudi katliamının ve Struma faciasının acı dolu hikayesi. Okumak için çok geç kaldığım kitaplardan biri oldu.

Biz çocukları sözde, ezberden koruyup onlara sorun çözme becerisini kazandırdığımızı zannederken, asıl kendimiz bize ezberletilen eğitim şekliyle sorun çözmede sınıfta kaldık.
İmkansızlıkları, çevreyi, insanları bahane ederek hergün sınıfa umutsuz bir şekilde girme hakkını kendimizde bulurken, çocukları isteksizlikle suçlarken, asıl bizim içimizdeki ilhamını kaybetmiş isteksiz ruhları gizlemeye çalıştık.
Eğitimin her türlü sorununa;
en güvenilir, en sıcak yerden, doğu görevi sayılan bir hizmet bölgesinden, Esenler'den, bahane ürettiğimiz o sınıfların ta merkezinden, en gerçekleştirilemez dediğimiz yerden değinen, o umutsuz sistemi yenmeyi başarmış bir adamın gerçek hikayesi bu.
Okuduktan sonra kendinize "Bunca sene yaptığım şey gerçekten öğretmenlik miydi? " diye soracağınız, o pes etmiş ruhunuzu sınıfa girip tüm ezberleri bozmak için ilhamla ayağa kaldıracak kadar umutla dolduran muhteşem bir eser. Kesinlikle ama kesinlikle, herkes tarafından okunmalı

En az benim kadar kafası karışık ama bir o kadar net bir adamın ruhunu tüm savaşlarıyla ortaya koyup anlattığı satırları okurken;
kendi ruhumun derinliklerinde benim bile varlığını unuttuğum o güzel duyguların, o tanıdık yerlerde teker teker ortaya çıkışına şahit oldum..
O hepimizin özlediği geçmişi, geçmişte kaldığını düşündüğümüz o masum ama gerçekçi samimiyetle ifade edişine çoğu zaman umutla gülümsediğim ve 231 sayfa boyunca bir kitap okuyormuş gibi değil de, kendimi sevdiğim bir arkadaşımla samimi ve dürüst bir sohbetin içindeymiş gibi hissettiğim sıcacık bir eser.

Sıcacık diyorum çünkü kitap bittiğinde artık kaybettiğimizi, tükettiğimizi düşündüğümüz bütün o güzel şeylerin hala içimizde bir yerlerde sıcacık durduğunu ve doğru zmnda ortaya çıkabildiğini görmek gerçekten ilham verici. Kesinlikle Okunmalı

İstanbul'a bir kez daha aşık olmanızı sağlayan satırlarda, Efe ile Josephin'in hikayesi... Sıkılmadan okuduğum güzel bir kitaptı