E-Dergi

İki özel çocuk sahibi baba.
Sarsıcı bir hikaye. Bazı kitapları bitirdiğinizde, kapağını kapatıp adını koyamadığınız hislerle boş duvara bakarsınız ya... Bunu hissettim.

Çocuk Fournier'in gözünden baba Fournier...
İyi bir doktor, iyi bir dost fakat evde sınıfta kalmış bir baba. Kısa olmasına rağmen etkileyici hisler bırakıyor okurda.

"Babamın defnedildiği gün, hava kötüydü. Herkes üzgündü. Özellikle müşterileri. Aralarında birçoğu ağlıyordu. Biz, ailesi ağlamıyorduk. Müşterileri olma şansımız olmamıştı."

"210 sayfa yazacağıma söz vermiştim. Ancak 99 sayfa yazabildim. Umarım editörüm fark etmez, yoksa elinden çekeceğim var demektir." diyor yazar.
Kitabın özeti gibi...
Diğer tüm kitapları gibi sade bir dil fakat derinlikli anlatım...

Kırk yıllık evliliklerinin ardından, hayata tek başına devam etmesinin ağırlığını yaşıyor bu kitabında Jean-Louis Fournier. Kırk yılı yeniden yaşıyor anılarında. Yasını eşini hatıralarıyla yeniden yaşayarak tutuyor.
Serinin tüm kitapları harika...

“Artık dulum. 12 Kasım günü Sylvie öldü.
Çok üzücü.
Bu sene indirimli satışlara birlikte gidemeyeceğiz.”

Jean-Louis Fournier'e Nereye Gidiyoruz Baba kitabından sonra kütüphanemde yer açtım ve tüm aileyi okudum.
Her kitabını okurken önceki okumuş olduğum kitaptan tanıdığım, bildiğim kişilerin olması güzel.
Etkileyici, keyifli, hüzünlü...
Tüm duygular kısacık öykünün içinde var.