E-Dergi

Gerçekçi buldum. Efsane Che'nin efsanevi olmayan taraflarından da bahsetmiş. Başlarda Che'nin Küba Devrimi'nin savaş kısmına pek de sonunu düşünmeden, ideolojik falan olmaya nedenlerle katıldığını ve sonra olaylaın akışıyla onun da aktığını düşünüp pek de takdir etmemiştm. Ama ilerledikçe ve onu insan olarak tanıdıkça düşüncem değişti. Kitabı fazla uzun buldum, bir de Küba ve Bolivya'daki gerilla savaşları bölümlerini takip etmek zor. Ama Che hakında okuduğum ilk kitaptı bu ve şu anda kendimi onu tanıyomuş gibi hissediyorum.

Şimdi o dönemde ve sonraki 10 yılda doğmuş çocuklara neden deniz, devrim vs isimlerinin verildiğini anlıyorum...Öyle berbat bir son ki onların başına gelen..O zaman devlet gençlerle nasıl başa çıkabileceğini bilememiş, başka bir sürü şeyin de etkisiyle çözünü onları yok etmekte bulmuş demek. Halbuki büyük olan küçük olanı idare edebilmeli, gençlerle iletişim kurmanın yolunu bilememişler ve böyle facialar olmuş sonunda. Bu insanlar ne yapmış olurlarsa olsunlar başlarına gelen iç parçalayıcı. Hele bir de yaşadığımız zamanda açıkça bölücülük yapıp bir de üzerine adam öldüren genç kızları canlı canlı yakanların hapiste bile kalmadıklarını görünce insan ne hissedeceğini bilemiyor...Kitabı tavsiye ediyorum, hikaye gibi yazılmış ve kolay okunuyor. Turhan Feyizoğlu'nun diğer kitaplarını da almayı düşünüyorum.

Hakikaten mucize. Turgut Özakman da o kadar önemli bir şey yapıyor ki..Tarihi sıkıcı hale getiren bazı öğretmenlerin ders alması lazım. Hele de bizimki gibi destanlarla dolu bir tarihi.

Protest bir kişilik. Kitabın ilk yarısında her şeye karşı çıkıyor olması çok hoş gelmedi, çünkü karşı çıktıklarının bazıları düşünülünce karşı çıkılmaması gereken şeylerdi. Ama sonra kendisinin de bunu farketmesi ve özeleştiri yapmasını takdir ettim. Kitap çok hoş, zevkle okunuyor. Bir insanın bu kadar uzun ve önemli bir dönemde yaşamış olması şans gibi geliyor bana. O zamanları okuduğum ve bildğim kadarıyla Zekeriya Sertel'in ve aynı kaderi paylaşmış bazı başka insanların haksızlığa uğradığını da düşünüyorum.

Bana sanki nesil yenilendikçe duygular da değişiyor gibi gelir ama 40-50-100 sene önce yazılmış kitapları okudukça aslında insanın hep aynı olduğunu farkediyorum. Bir de bunu ifade gücü güçlü yazarlardan okuyunca kitabın tadına doyum olmuyor. Bu biraz bunalımlı bir kitap-çünkü kahraman bunalımlı ama elimden bırakamadım.