E-Dergi

Nesil yenilendikçe olay tersine dönüyor galiba. Daha eskiler Ermeni'lerin, yaşadıkları topraklara ihanetini ve sebep oldukları vahşeti hatırlar ve günümüzde olanlara inanamazken, çok büyük tepki duyarken, biz gitgide neredeyse bütün dünya tarafından bize empoze edilmeye çalışılan 'Ermeniler'e soykırım uyglamadık ama katliam yaptık, soykırım suçlusu değilsek de biz öldürmüşüz bu adamları yok yere' yi kabulleniyoruz. Halbuki gerçek ayan beyan ortada...Karşılıklı katliam var ama bizim sürekli 'soykırım yapmadık ama katliam yaptık' dememiz, Ermenilere soykırım yapmadıysak bile durup dururken katlettiğimizi kabul ettiğimizi düşündürtüyor dünyaya. Daha da kötüsü biz de bunu düşünmeye başladık...Olmazzzz gerçek neyse o kabul edilecek. Balık hafızalı toplum olmayacağız. Yapmadığımız bir şeyi 'belki de yapmışızdır, yaptıysak da haklı sebeplerimiz vardı, siz de bize müsamaha gösterin bıdı bıdı' diye yavaştan kabul etmeye başlamayacağız. Biz kimseye durup dururken düşmanlık beslemeyiz, beslemeyeceğiz de. Büyük devlet, büyük millet olmak bu demektir.

Ben Türkiye'de yaşayan Ermeniler'in, Rumlar'ın, Yahudiler'in-yani gayri-müslim azınlıkların bize karşı dolu dizgin öfkelerini ve sürekli bizden hak talep etmelerini şuna bağlıyorum: Türkiye Osmanlı İmparatorluğu iken, yüzyıllarca, ticaret gayri-müslim Osmanlı unsurların elinde oldu. Sadece ticaret de değil, eğitimli kesim de onlardı, yönetimde de-en üst yönetim dışında-onlar vardı, en refah hayatı onlar yaşadılar. Türkler çiftçiydiler, askerdiler. Çalıştılar ve öldüler. Yönetimden ve eğitimden uzak tutuldular. Birden Osmanlı İmparatorluğu Türkiye Cumhuriyeti oldu, ülkenin adına Türk kelimesi girdi, insanlar uyandı ve olması gereken oldu. Bütün gelişmiş ülkelerde olan oldu.

Peki bir insana veya bir topluma önce bir sürü hak tanır ve sonra bunlardan mahrum bırakırsanız ne olur? Şimdi yaşadıklarımız olur. Size hırslanırlar, sizden nefret ederler, çökertmeye çalışırlar. Kimse alıştığı düzenin bozulmasını istemez. Ama düzen bozuldu bir kere-olması gereken düzen geldi. Biz Ermeniler'e ne soykırım yaptık ne de onların bize yapmadıkları başka bir şey yaptık. Ama çoktan özür ve af dilemeye başladık bile...Yazık.

Kadın Türk yazarları çok beğeniyorum, Peride Celal'le de yani tanıştım ve onu da beğendim. Kadınların detaycı bakışını kitaplarda görmek hoş oluyor. Jaguar güzel bir hikaye, arkasından gelen hikayeler biraz kısa geldi bana. Sanki daha uzun olsa daha etkili olacakmış gibi.

Bu kitap üzerine niye o kadar tantana yapıldı anlayamadım. Elif Şafak yeteneksiz bir yazar. Kitabı birbirine zarar verecek mesleki ve kişisel (kötü bir kombinasyon) bir çok kaygıyla yazdığından-istekleri yerine getirme, ne kadar kültürlü olduğunu gösterme, bilinç altına nüfuz etme vs., ortaya tatsız bir kitap çıkmış. Önyargısız ve nesnel olarak bakıyorum ve düşüncelerine katılmadığım Vedat Türkali'nin kitaplarını nasıl yutmak ister gibi okuduğumu (ki her biri bir karış kalınlığındaydı) bu kitabı ise çok olay çıkardığı için meraktan, iteleye iteleye okuduğumu farkediyorum. Donuk bir kitap ve donuk bir yazar.

Bu arada Armanuş Elif Şafak'ın kendisi sanırım. Hem güzel, hem kültürlü ve zeki, hem vs. bu da normal bir insani düşünce-ben de böyle olduğumu düşünüyorum mesela. Ama bir kitap yazsam bunu orada göstereceğimi zannetmiyorum. Neyse kitap içimi kararttı. Elif Şafak'ın kitleleri peşinden sürükleyebilecek (yanlış yöne) bir tehlike olmadığını anladığıma göre başka bir kitabını okuyup zaman kaybetmem.

Bir de Elif Şafak'ın Amerika'da üniversitede ne dersi verdiğini merak ettim. Ayrıca hangi ara Amerika'ya gitti bu yazar? Ve neden, burada zulum mü görüyordu? Yoksa bizden daha medeniydi de 'bu medeniyetsizlerin arasında yaşayamam, zaten Ermenileri de kestiler, bari medeniyetin beşiği Amerika'ya gideyim, hem onlar kızılderililere ne iyi davranmışlardı' deyip mi gitti? Yoksa orada buğulu gözleri ve buğulu sesiyle doğunun modern beyni olarak insanları Ermenilerin tek taraflı makus talihine ağlatmak için mi gitti?

Keşke yeniler ara sıra nefes almak için bu kitapları okuduğumuzu farketseler. Mürşid Bey'in dediği gibi insanın özü değişmez. Biz de özde doğuluyuz ne de olsa. Yeni yazarlar arasında da beğendiklerim var tabii ama şimdi farkettim ki bunlar yine de anlaşılır tarzda yazan yazarlarmış. Ya benim çok edebi zevkim pek Avrupai ve modern değil, ya da yeniler modern olacağız diye tatsız yazıyorlar. Tabii hepsi değil.
Harika bir kitap. Klasik bir hikaye ve tatlı bir üslup.

Genel kulturun ne demek oldugunu gosteren bir kitap. Istanbul`u milattan onceden alip fethe kadar hikayelerle getiriyor. Bilgiyi sikmadan veriyor. Mehmet Coral`i cok begendim, herkese tavsiye ediyorum.