E-Dergi

Kitapta, bir hastane odasında gerçekleşen bir itirafın ardından bir gerçeğin ortaya çıkması ele alınıyor. Tabi hastanede anlatılan bu itirafla birlikte eski fotoğrafların ortaya dökülmesi, İlker'in Oktay'la olan benzerliği akıllara bazı soruların gelmesine sebep oluyor. İlerleyen zamanlarda ise Aslı'nın yazdığı romanı için bazı bilgilere ihtiyaç duyar ve sevgilisi İlker'den bir cinayet hakkında gazeteye yansıyan bir haberin olup olmadığı ile ilgili araştırma yapmasını ister ve babasının tuttuğu bazı kayıtlara erişir. Bu kayıtlarla birlikte öyle bilgilere ulaşır ki!

Kitabı okurken yer yer sıkılmama sebep oldu fakat o kadar yoğun bir duygu değildi bu durum. Hatta sayfa sayısı olarak da fazla bir kalınlık yok, 208 sayfacık bir kitap. Okuması keyifli, bir o kadar da kendisini merak ettiren bir konusu var. Anlatım olarak da akıcı ve sade bir dil hakim. Benim severek okuduğum bir roman oldu, sizin de seveceğinize eminim. Okumanız tavsiyemdir.

Kitapta insanın nasıl adım adım iç huzura sahip olunabileceği, sağlıklı bir şekilde, rahat bir gelirle ve insan ilişkilerinin tadını cikararak nasıl tasasız bir şekilde yaşanılacağı ele alınıyor. Gerçek yaşamdan sunulan örneklerle birlikte yapılan olumlamaların, kişinin içsel yolculuğu ile birlikte özünüze dönmeyi ve bazı şeylerin farkında olmanızı istiyor.

Kitap aslında akıcı, yalın bir dille yazılmış fakat bu tarz kitapları daha doğrusu kişisel gelişim alanında bu tarz kitapları bir ara okuduğum için bana biraz yavan geldi. Onun haricinde kişisel gelişim türüne yeni başlayan biriyseniz veya bu tür eserleri tercih eden biriyseniz, tercih edebileceğiniz bir kitap olabilir. onun dışında kesin okuyun diyebileceğim bir kitap değil.

Kitap bir rock yıldızının kaybolmasıyla ve bir gazetecinin bu rock yıldızıyla ilgili bazı belgeler eline ulaşmasıyla,parçası olduğu bu hayatı yazıya dökmeye başlıyor.Birde kitapla ilgili doksanların Beyoğlu'su ifadesi var ama doksanlarla alakalı seyler walkman'ler ve Beyoğlu barlarına,Rock barlara biraz daha yer verilebilirmiş.

Ne yalan söyleyeyim,kitabı okurken biraz sıkıldım. Yer yer kitaptan koptum fakat kitabın sonunu okudugumda kitap hakkındaki düşüncelerimi biraz olsun toparladı.Kitabı okurken hatta bir ara "bıraksam mı acaba?" diye düşünmedim değil fakat Leopar Selim ve arkadaşı Basçı Barış'a ne olduğunu merak ettiğim için okudum.Aslında anlatım ve dil olarak o kadar zorlayıcı bir tarafı yoktu kitabın,aksine akıcı (benimse yer yer koptuğum) bir anlatım ve sade bir dil kullanılmış,kitap hakkında nötr düşüncede oluşum ise başlarda biraz sıkılmam ve kitabın sonuyla alakalı olduğundan.Okuyup okumamak tamamen size kalmış.

Her ne kadar tarihe merakım olsa da bu konuda kaynak kitap okuma,tarihle ilgilenme açısından pek bir girişimim olmamıştı fakat yavaşça gireyim dedim.Öncelikle kitap hakkında şunu belirteyim,belli başlı bazı bilgileri bildiğim fakat aynı zamanda haremi merak ettiğim için aldığım bir kitaptı fakat tam anlamıyla bir harem hayatı söz konusu değil.Kitabın adından da anlaşılacağı üzere padişahların kadınlarını ve onlardan doğan kız çocuklarını ele alan bir kitap.Kitapta 1.Selim'e kadar olan kısımlarda padişahların kadınları ve kızları hakkında fazla bilgiye yer verilemese de 1.Selim'le birlikte padişahların kadınları ve kızları hakkında kısım kısım tarihsel bilgilere de yer verilmiş.

Kitap hakkında şunları diyebilirim; tarihe ilgi duyuyorsanız ve bu ilgi daha yeni yeni oluşuyorsa gerek anlatım olarak,gerek çok detaya girilmeden kolay okunabilmesi sebebiyle zorlamayacaktır.O yüzden rahatlıkla yeni okumalar yapanlar için önerimdir.

Freida McFadden yine aklımızla oynuyor…
Bir akıl hastanesinde gece nöbetine kalan hemşire Amy’nin gözünden anlatılan D Koğuşu, daha ilk sayfadan itibaren insanın zihninde ince bir tedirginlik yaratıyor.

Gerilim sevenler için birebir; ama kitabın asıl güzelliği, seni kendi zihninin labirentine davet etmesinden kaynaklı. Sonunu okurken o kadar şaşırdım ki, sizi de şaşırtacağına eminim. Uzun zamandan beri gerilim türünde kitap okumayınca kitabı sevdim açıkçası. Normalde çıktığı gibi viral olan kitapları ve yazarları her ne kadar okuyamasam da (beni kendinden uzaklaştırıyor çünkü) belli bir zamandan sonra gerilim okuyunca tat verdi açıkçası. Gerilim türünde kitap önerisi isteyenlere kesinlikle tavsiye edebileceğim bir kitap. Yazarın hizmetçi serisinden bu kadar zevk almadım çünkü.