E-Dergi

Fantastik romanın en ilginç eserlerinden birisi. Kitabın pusu hala devam ediyor.Bu romandaki bilgilerin gizemi bir yitik hazine gibi duruyor. Bu romandaki her puslu bilginin bir romanı yazılabilir. Çok uzun değil; ama çok yoğun bir kitap. Bilgiler imbiklerden geçirilmiş; adeta damıtılmış. Bir damla gülyağı değil, şişenin hepsi yağ. Bazı romanlar vardır ki ilk sayfasına bakıp, sonunu kestirebilirsiniz. Bazı romanlar vardır; sonuna bakıp, baştarafını tahmin edebilirsiniz. Ama bu kitap böyle değil. 'Puslu Kıtalar Atlası' her sayfasında gizliyor kendisini.Ele vermiyor. Romanın başından da sonundan da okusanız kitabı çözemiyorsunuz. Tam bir fantastik roman... yazarını merak ediyorum. Meraklısına hararetle tavsiye ederim...

Kitap, yakın tarihin diktatörlerini sıkmadan anlatıyor. Aynı zamanda okuyanın bilincini biliyor. (bilemek fiili) Okur, kendi değerlerimizin insan faktörünü ihmal etmeden, hatta onu merkeze alarak oluştuğunu kıyaslayarak anlayabiliyor.Dinin, (semavi dinler) hayatımıza hayat olması gerektiğini düşündüren bir kitap insana. Sadece bilgi değildir kitap. Evet, Ali Çimen burada bilgi aktarıyor ama tarafını da belli ediyor. Hümanist bir davranış sergiliyor yazar. Kamboçya gerçeğini gözler önüne daha nasıl serersiniz bilemiyorum. İnsanın okumaya gücü yetmiyor bu vahşeti. Muhakkak okunması gereken kitaplardan birisi. İlk gördüğünüzde alın. okumaya koyulun. Çok şey duyacaksınız...

İç içe girmiş hayatlar... Cemal Kuntay Akif'in içine girmiş. Hayret ettim Akif'in kendisini Kuntay'a bu kadar kaptırmasına. Ama eser çok doyurucu. Mücadeleci bir şair var karşımızda. Hep mütevekkil, oturup duran bir Akif değil. 63 yıla sığdırılan bir dünya var karşımızda. Bir taşla iki kuş vuruyorsunuz eseri okuyunca. Mithat Cemal'in de kim olduğunu öğreniyorsunuz. Safahat'ın esrar perdesi biraz daha aralanıyor bu eserle. M. Akif, hangi şiiri niçin yazmış , daha iyi anlıyorsunuz. İyi ki Kuntay bu eseri kaleme almış. Onun en iyi eseri 'Üç İstanbul' diyorlar. Hayır! Bence, Mehmed Akif- Hayatı-Seciyesi-. Mithat Cemal kendi seciyesini de ortaya koyuyor bu kitabında. İnsanın seciyesinin yanında eserinin ne ehemmiyeti var ki?... Herkese hararetle tavsiye ediyorum. ...

Geç fark ettim taşın sert olduğunu, dediği gibi şairin ben de bu kitabı geç fark ettim. Ama iyiki de fark etmişim. Hayatımda fark oluştu.
Mehmet Akif'in Süleymaniye Kürsüsü'nde konuşturduğu alim Abdurreşid İbrahim'dir. Bu Abdurreşid İbrahim, seyahat boyunca gezdiği coğrafyanın fotoğrafını çekiyor. Abdulhamit Han'a: "On tane alim gönder, bütün bu coğrafyayı sana bağlayayım." diyor. Sultan Abdulhamid de: "Abdurrreşid senin gibi on adamım olsa ben dünyayı alırım" diyor. Muhakkak okunması gereken bir eser. Emeği geçenlere şükranlarımı bildiriyorum.

Necatigil'in evler şairi olduğu söyleniyor bu doğru. Daha doğrusu Necatigil Dönme Dolap şairi. Yaşamı, insanı bu kadar güzel anlatabilen bir başka şair var mıdır, bilemiyorum. Enfes bir üslup. Muhteşem bir dil. Hem söyleyiş orijinal hem de içerik. İkisini bir arada verebilen şair azdır. Kapalı bir dili var; ama bu normal. Şiir ilk planda her şeyini veriyorsa bu çok iyi sayılmaz. Hakiki şiir okura kendisini hemen teslim etmeyen şiirdir. Sevgililer de öyle değil midir? Yıllarca birbirlerini anlamaya çalışan sevgililerin bu hali anlaşılmaz mıdır.