E-Dergi

Memleketi terk etmeleri için şehzadelere 24 saat,sultanlara ise10 gün süre verilen bir hanedanın öyküsü...
İki hafta sonra 144 kişilik Hanedan'dan kimsenin kalmayışı,dönebilmek için kadınların 28, erkeklerinse 50 sene beklediği bir hüzün tablosu.. Yazar 1924 sürgününü yaşayan Hanedan mensuplarını yaşadıkları farklı ülkelerde ziyaret ediyor.Kendilerinden ve evlatlarından sürgünde yaşadıklarını tek tek dinleme fırsatı buluyor. İlk yaşayanların ortak bir özelliği gittikleri ülkelerde maddi olarak çok zorluk çekmeleri.Çünkü sürgünün bu denli uzun olabileceğini düşünmemişler.Hatta ne zinet eşyalarını alabilmişler ne de yeteri kadar kıyafetlerini. Parayla da halktaki gibi bir münasebetleri olmadığından zorluk kat kat artmış.Yazara göre asalet ve nezaketleri takdire şayan. Bu bağlamda Türklükleriyle daima gurur duyup sürekli Türkçe konuşmaya gayret etmişler,vatan hasretini daima kalplerinde yaşamış ve hiçbir zaman Cumhuriyet aleyhinde bir beyanaatta bulunmayıp politikaya girmemişler.

Bir cümleyi dört beş satırda ahengi bozmadan verebilen Halid Ziya...
Birbirine bağlı ve uzun, tek bir yüklemle biten cümleler, ortamdaki atmosferi her detayıyla hissettiren kelimeler, duyguları yaşatırcasına içine çeken yoğun paragraflar gerçekten etkileyiciydi.
Tabii ki bu, duygu analizlerini sevenler için daha cezbedici nitelikte bir eser. Bunu da belirtmek icap eder.
Zamanında bu şekilde iletişim kurulmuş olması insanların kelime zenginliğinin göstergesi nitelikte.
Üslûbun güzelliği
"ne muazzam bir saygı, sevgi ve muhabbeti ifade ediş tarzıdır böyle" dedirtiyor insana.
Duyguları ifadede harika seviyelerde olduğunu gösterircesine içine çekiyor, konunun merkezine alıyor insanı. Aşkı, acıyı, sevgiyi, tükenişi, hasreti ilmek ilmek veriyor kalbe.
Bu günden sıyrılıp mazinin atmosferinde nefes almak nasıl bir duygudur acaba diye merak edenler varsa tereddüt etmeden bu kitabı okuyabilir.

"Yıldızlar, birbirini sevmeyi bilenlerin gözlerine gelip otururlar ve orada parlarlar."

Kahramanımız Gulgule merak uyandıran bir kitap okuyor. Gittiği her yere kitabını götürmeyi ihmal etmiyor. İzcilik kampında arkadaşı Şuşu'nun kitabı görmesiyle başlıyor her şey. Kulede mangal yapan prensesler, ağzından limonata püskürten erderhalar, keman çalan smokinli balıklar ve daha niceleri. Kamptan sonra Şuşu'da alıyor bir tane. İkisi bilikte çınar ağacının altını dünyanın en harika kitabını okuma köşesi yapıyor. Bunu gören arkadaşları da heyecanla '' bende de olmalı'' diyerek köşedeki yerlerini alıyorlar ve zihinlerindeki en güzel hikayeleri, masalları Dünyanın En Harika Kitabı'na bakarak yaşıyorlar.

Ezberlerin ötesinde bir kitap.